ทันทีที่ลายนิ้วมือของคินสัมผัสกับแผงสแกน ประตูเหล็กบานใหญ่ก็ส่งเสียงดังครืดคราดเบาๆ แสงไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงปลดล็อกที่ดังชัดเจน "สำเร็จ!" คินอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงโล่งอก ภพมองประตูที่ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นห้องที่สว่างไสวอยู่ภายใน แสงไฟสีขาวนวลสาดส่องออกมา ขับไล่ความมืดมิดที่ปกคลุมอยู่ภายนอก "เข้าไปข้างในเถอะครับ" คินเชิญชวน ภพพยักหน้า เขาก้าวเข้าไปในห้องก่อน โดยมีคินเดินตามเข้ามาติดๆ วายุและเติมก็รีบตามเข้ามาสมทบเช่นกัน พวกเขามองสำรวจไปรอบๆ ห้องด้วยความสงสัย ห้องนี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ไฮเทคที่ซับซ้อน มีจอภาพขนาดใหญ่หลายจอแสดงผลข้อมูลที่ซับซ้อน และมีชั้นวางของที่เต็มไปด้วยเอกสารลับต่างๆ "นี่... คือทั้งหมดที่นาย... สร้างขึ้นมา?" ภพถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความทึ่ง "ใช่ครับ" คินตอบ "นี่คือ... งานวิจัยทั้งหมดของพ่อฉัน... เกี่ยวกับ... การควบคุมสภาพอากาศ" ภพเลิกคิ้วขึ้น "การควบคุมสภาพอากาศ?" "ใช่" คินพยักหน้า "ท่านพ่อเชื่อว่า... เทคโนโลยีนี้... สามารถช่วยมนุษยชาติได้... แต่ก็มีอีกด้านหนึ่ง... ที่อาจนำไปสู่หายนะ" "อีกด้านหนึ่ง... หมายถึงอะไร" "หมายถึง... การนำไปใช้ในทางที่ผิด" คินอธิบาย "การสร้างภัยพิบัติ... เพื่อผลประโยชน์ของตนเอง" ภพกวาดสายตาไปที่ชั้นวางเอกสาร "และ... ข้อมูลที่หน่วยเงาต้องการ... ก็คือข้อมูลเกี่ยวกับ... การนำไปใช้ในทางที่ผิด?" "ไม่เชิง" คินส่ายหน้า "ข้อมูลที่พวกเขาต้องการ... คือ 'กุญแจ' สำคัญ... ที่จะสามารถปลดล็อก... ศักยภาพสูงสุดของเทคโนโลยีนี้... ได้อย่างสมบูรณ์" "กุญแจ... ที่ซ่อนอยู่ในห้องนี้?" ภพถาม "ใช่ครับ" คินตอบ "มันไม่ใช่เอกสาร... แต่มันคือ... ชิปข้อมูลขนาดเล็ก... ที่ซ่อนอยู่ภายใน... เครื่องควบคุมหลัก" คินเดินตรงไปยังกลางห้อง ที่มีเครื่องจักรขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ เครื่องนั้นดูซับซ้อนและเต็มไปด้วยสายไฟระโยงระยาง "นี่คือ... เครื่องควบคุมหลัก... ที่พ่อของฉันประดิษฐ์ขึ้นมา" "แล้ว... ชิปนั้น... อยู่ตรงไหน" ภพถาม "อยู่ที่นี่ครับ" คินกล่าว พลางใช้นิ้วชี้ไปที่ช่องเล็กๆ ช่องหนึ่งบนแผงควบคุมของเครื่องจักร "มันถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน" ภพเดินเข้าไปใกล้ เขาเห็นช่องเล็กๆ นั้นจริงๆ "แล้ว... ทำไมนายถึงไม่เอาออกไปตั้งแต่แรก" "เพราะ... ฉันไม่แน่ใจ... ว่าใครจะมา... และใครจะไป" คินตอบ "ฉันตั้งใจจะเก็บมันไว้ที่นี่... จนกว่าจะแน่ใจว่า... มันจะปลอดภัย" "แล้ว... ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่... ในคืนนี้" ภพถาม "ฉัน... ได้รับการแจ้งเตือน" คินตอบ "ว่าจะมีคนพยายามจะเข้ามา... ในคืนนี้" "ใครแจ้งเตือนนาย" "เป็น... คนในองค์กรของท่านประธาน" คินตอบ "คนที่... คอยช่วยเหลือฉัน... อยู่ห่างๆ" ภพเงียบไป เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ "คนคนนั้น... คือใคร" คินมองไปที่ภพด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "เขา... คือคนที่ท่านประธาน... เคยไว้ใจมากที่สุด... คนที่... อยู่เคียงข้างท่านมาตลอด..." ภพเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาเดาออกแล้วว่าคินกำลังหมายถึงใคร "เป็นไปไม่ได้..." "เป็นไปได้ครับ" คินยืนยัน "เขา... ไม่ได้ต้องการให้ใครรู้... ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่... เขาจึงมอบหมายให้ฉัน... เป็นผู้รับผิดชอบ... ในการปกป้องข้อมูลนี้..." "แต่... ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้" ภพถาม เสียงของเขาแฝงไว้ด้วยความไม่เชื่อ "เพราะ... เขาเชื่อว่า... เทคโนโลยีนี้... ไม่ควรตกอยู่ในมือของคนที่จะนำไปใช้ในทางที่ผิด" คินตอบ "และ... เขาต้องการ... เปิดโปง... ความจริง... ทั้งหมด" ภพยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาพยายามประมวลผลข้อมูลที่ได้รับทั้งหมด ความรู้สึกสับสนปะปนกับความเจ็บปวด ความไว้ใจที่เขามอบให้ กำลังถูกหักหลัง "แล้ว... หน่วยเงา... พวกเขาคือใคร" ภพถาม "พวกเขา... คือกลุ่มคนที่... ต้องการนำเทคโนโลยีนี้... ไปใช้ในทางที่ผิด" คินตอบ "เพื่อ... สร้างอำนาจ... และทำลายล้าง" "แล้ว... คนที่แจ้งเตือนฉัน... เขารู้เรื่องนี้... มานานแล้วใช่ไหม" ภพถาม "ใช่ครับ" คินตอบ "เขาสังเกตเห็นความเคลื่อนไหว... ของหน่วยเงา... มาสักพักแล้ว... และเขาก็รู้... ว่าพวกเขากำลังตามหา... ชิปตัวนี้" "แล้ว... ทำไมเขาไม่บอกฉัน... ตรงๆ" ภพถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ "เขา... ไม่สามารถทำได้ครับ" คินตอบ "เพราะ... เขาเองก็กำลังตกอยู่ในอันตราย... ถ้าหาก... ความลับนี้ถูกเปิดเผย... เขาอาจจะ... ไม่รอดชีวิต..." ภพหลับตาลง เขาพยายามทำใจให้สงบ ความจริงที่เพิ่งได้รับรู้... นั้นหนักหนาเกินกว่าที่เขาจะรับไหว "เอาล่ะ" ภพลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง "ตอนนี้... เราต้องทำอะไรต่อไป" "เราต้อง... นำชิปตัวนี้... ออกไปจากที่นี่" คินตอบ "และ... นำไปมอบให้กับ... คนที่ไว้ใจได้" "แล้ว... ใครคือคนที่จะไว้ใจได้" ภพถาม คินมองไปที่ภพด้วยสายตาที่จริงจัง "ท่านประธาน... คือคนเดียว... ที่ฉันไว้ใจได้... ในตอนนี้" ภพมองไปที่คินด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาไม่รู้ว่าจะเชื่อคินได้มากน้อยแค่ไหน แต่ในสถานการณ์นี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่น "ตกลง" ภพกล่าว "ฉันจะช่วยนาย... ปกป้องชิปตัวนี้... และนำมันไปมอบให้กับ... คนที่ควรจะได้รับ" คินยิ้มออกมาบางๆ "ขอบคุณครับ ท่านประธาน" "แต่ก่อนอื่น..." ภพกล่าว "เราต้องจัดการกับ... คนทรยศ... ที่อยู่ในองค์กรของเรา... ให้เรียบร้อยก่อน" แววตาของภพแข็งกร้าวขึ้น เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้... ยังคงเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น