สารวัตรสมศักดิ์เลื่อนเมาส์ไปข้างหน้า ไฟล์เอกสารบนหน้าจอเผยให้เห็นภาพถ่ายสภาพศพที่ถูกผ่าชันสูตร ถึงแม้จะเป็นภาพขาวดำและเบลอตามกาลเวลา แต่อรุณรัศมีและน้ำก็ยังรู้สึกขนลุกซู่ พวกเธอเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงสะอื้นที่กำลังจะเล็ดลอดออกมา "พวงแก้วถูกฆาตกรรมอย่างทารุณ" สารวัตรสมศักดิ์กล่าวเสียงเรียบ "ร่องรอยการต่อสู้มีให้เห็นอยู่ทั่วร่าง บ่งบอกว่าเธอพยายามขัดขืนอย่างสุดกำลัง" อรุณรัศมีพยักหน้าช้าๆ เธอจ้องมองไปที่ภาพถ่ายอย่างไม่อาจละสายตา "แล้ว... แล้วใครคือฆาตกรคะ" น้ำถามเสียงสั่นเครือ ดวงตาของเธอแดงก่ำบ่งบอกถึงความเศร้าที่ยังคงเกาะกุมหัวใจ "คดีนี้เป็นคดีที่ซับซ้อนมากในขณะนั้น" สารวัตรสมศักดิ์ถอนหายใจยาว "ผู้ต้องสงสัยมีหลายคน แต่หลักฐานที่ชัดเจนที่สุดกลับชี้ไปที่บุคคลใกล้ชิดกับพวงแก้วที่สุด" "ใครคะ" อรุณรัศมีถามอย่างใจจดใจจ่อ "ลูกชายของเจ้าของบ้านหลังนั้น" สารวัตรสมศักดิ์ตอบ "ชื่อ สมชาย เขาเป็นคนเดียวที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้นกับแม่ของเขาในขณะนั้น พวงแก้วเป็นเหมือนคนรับใช้ในบ้าน แต่มีข่าวลือหนาหูว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินกว่านายกับบ่าว" น้ำเบิกตากว้าง "คุณหมายความว่า... สมชายเป็นคนฆ่าพวงแก้วอย่างนั้นหรือคะ" "ไม่ใช่โดยตรง" สารวัตรสมศักดิ์ส่ายหน้า "ตามสำนวนคดี ระบุว่าสมชายกับพวงแก้วมีปากเสียงทะเลาะกันอย่างรุนแรงในคืนเกิดเหตุ ไม่มีใครทราบแน่ชัดว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่อีกไม่นานต่อมา แม่ของสมชาย ซึ่งเป็นเจ้าของบ้าน ก็เป็นคนพบศพพวงแก้วในห้องนอนของเธอ" "แล้วทำไมคดีถึงยังไม่ถูกคลี่คลายจนถึงทุกวันนี้คะ" อรุณรัศมีถามต่อ "แม่ของสมชายให้การว่า เธอเห็นลูกชายของเธออยู่ในห้องนอนของพวงแก้วก่อนที่เธอจะพบศพ แต่เธออ้างว่าลูกชายเธอออกไปจากห้องแล้วก่อนที่เธอจะเข้าไปดู" สารวัตรสมศักดิ์อธิบาย "เธออ้างว่าเธอได้ยินเสียงดังโครมครามมาจากห้องของพวงแก้ว ก่อนที่จะเข้าไปพบศพ แต่เมื่อเธอเข้าไป เธอกลับไม่พบร่องรอยการบุกรุกใดๆ จากภายนอกเลย" "หมายความว่า..." น้ำเริ่มเข้าใจบางอย่าง "คนร้ายเข้ามาจากข้างในบ้าน" "ถูกต้อง" สารวัตรสมศักดิ์พยักหน้า "และในตอนนั้น ลูกชายของเจ้าของบ้านคือสมชาย มีพยานเห็นเขาออกไปจากบ้านหลังนั้นในคืนเกิดเหตุ แต่เขาอ้างว่าเขาออกไปทำธุระส่วนตัว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการตายของพวงแก้ว" "แล้วทำไมตำรวจถึงไม่จับกุมเขาไปสอบสวนให้ละเอียดกว่านี้คะ" อรุณรัศมีถามด้วยความสงสัย "แม่ของสมชายเป็นผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลมากในสมัยนั้น" สารวัตรสมศักดิ์กล่าว "เธอเป็นนักธุรกิจหญิงที่ประสบความสำเร็จ และมีอำนาจทางการเงินสูง เธอใช้เส้นสายและอำนาจของเธอในการกดดันให้คดีนี้จบลงอย่างรวดเร็วที่สุด เธออ้างว่าพวงแก้วอาจจะฆ่าตัวตายเอง หรืออาจมีคนนอกเข้ามาทำร้าย แต่ที่แน่ๆ เธอพยายามปกป้องลูกชายของเธอเต็มที่" "แล้วหลักฐานอะไรที่ชี้ไปที่สมชายคะ" น้ำถามเสียงเบา "มีคราบเลือดบางส่วนที่ถูกพบในห้องนอนของพวงแก้ว ที่ผลตรวจยืนยันว่าเป็นเลือดของสมชาย" สารวัตรสมศักดิ์กล่าว "แต่แม่ของเขาก็อ้างว่า สมชายเคยมีปากเสียงกับพวงแก้วมาก่อนหน้านี้ และอาจจะเคยมีรอยขีดข่วนจากเธอ ทำให้มีเลือดติดตัวเขาอยู่แล้ว" "มันฟังดูไม่น่าเชื่อถือเลยค่ะ" อรุณรัศมียืนยัน "ถ้ามีเลือดของเขาอยู่ที่นั่น แถมเขายังเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับเธอ" "นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่สืบสวนในตอนนั้นพยายามจะหาหลักฐานเพิ่มเติม" สารวัตรสมศักดิ์กล่าว "แต่ทุกอย่างถูกปิดกั้นโดยแม่ของสมชาย เธอให้การว่าเธอเห็นลูกชายของเธอออกจากห้องไปก่อนที่เธอจะเข้าไป ในขณะที่พยานคนอื่นที่อยู่ในละแวกนั้น ไม่มีใครเห็นใครเข้าออกบ้านหลังนั้นในช่วงเวลาดังกล่าวเลย" "แล้วสมชายหายไปไหนคะ" น้ำถาม "หลังจากคดีนี้ แม่ของสมชายได้ย้ายออกจากบ้านหลังนั้นไปทันที และสมชายก็ตามไปด้วย" สารวัตรสมศักดิ์เปิดภาพถ่ายอีกใบ เป็นภาพถ่ายของบ้านหลังหนึ่งที่ดูเก่าแก่และทรุดโทรมกว่าบ้านหลังที่อรุณรัศมีและน้ำอาศัยอยู่ "นี่คือบ้านที่สมชายกับแม่ของเขาอาศัยอยู่หลังจากนั้น แต่ไม่นานนัก แม่ของเขาก็เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง และสมชายก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จนถึงทุกวันนี้ ไม่มีใครทราบชะตากรรมของเขา" "แล้วคุณสารวัตรคิดว่าเขาคือฆาตกรจริงๆ หรือคะ" อรุณรัศมีถาม "จากหลักฐานที่มีในตอนนั้น และจากคำให้การของพยานบางส่วนที่ผมได้รวบรวมมาอีกครั้ง" สารวัตรสมศักดิ์กล่าว "ผมเชื่อว่าสมชายมีส่วนรู้เห็นกับการตายของพวงแก้วอย่างแน่นอน อาจจะเป็นเขาเองที่เป็นคนลงมือ หรืออาจจะรู้ว่าใครเป็นคนทำแต่เลือกที่จะปิดปากเงียบเพื่อปกป้องแม่ของเขา" "แต่ถ้าเขาไม่ได้ฆ่าเธอจริงๆ ทำไมภาพหลอนต่างๆ ถึงเกิดขึ้นในบ้านหลังนั้นล่ะคะ" น้ำถามเสียงแผ่ว "นั่นเป็นคำถามที่ผมก็ยังหาคำตอบอยู่เช่นกัน" สารวัตรสมศักดิ์ยอมรับ "แต่ที่แน่ๆ คือ ดวงวิญญาณของพวงแก้วยังคงวนเวียนอยู่ภายในบ้านหลังนั้น อาจจะด้วยความเจ็บปวด ความแค้น หรือความต้องการที่จะเปิดเผยความจริง" อรุณรัศมีและน้ำมองหน้ากัน ความเข้าใจในอดีตเริ่มปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกเธอ เรื่องราวของพวงแก้วช่างน่าเศร้า และการตายของเธออาจจะทิ้งปมปริศนาที่ยังรอการคลี่คลายอยู่ "คุณสารวัตรครับ" อรุณรัศมีเอ่ยขึ้น "พวกเราอยากจะขอให้คุณช่วยหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแม่ของสมชายครับ ผู้หญิงคนนั้นมีอำนาจมากขนาดนั้น เธออาจจะรู้ความจริงบางอย่างที่ถูกปิดบังไว้" สารวัตรสมศักดิ์พยักหน้า "ผมจะลองพยายามดูครับ แต่ก็อย่างที่บอก คดีนี้ผ่านมานานมากแล้ว ข้อมูลต่างๆ อาจจะหาได้ยาก" "พวกเราเข้าใจค่ะ" น้ำตอบ "แต่พวกเราต้องรู้ความจริงให้ได้"