เช้าวันต่อมา เมษารู้สึกสดชื่นกว่าปกติ อาจเป็นเพราะคืนที่ผ่านมาเธอหลับไปพร้อมกับความคิดที่ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เธอตัดสินใจแล้วว่าจะต้องแยกแยะระหว่างหน้าที่และความรู้สึกให้ได้ เธอมาถึงบริษัทก่อนเวลาเล็กน้อย พนักงานหลายคนเริ่มทยอยเข้ามาทำงานแล้ว บรรยากาศในออฟฟิศเต็มไปด้วยความคึกคัก ขณะที่เธอกำลังจะเปิดประตูห้องทำงานของธาม เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง เธอหันไปมอง ก็พบกับคุณหญิงอรทัย มารดาของธาม ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดฝัน "อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหญิง" เมษารีบกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม เธอรู้สึกประหลาดใจที่ได้พบคุณหญิงที่นี่ในเวลานี้ คุณหญิงอรทัยยิ้มบางๆ แต่แววตาของท่านกลับดูฉายแววบางอย่างที่เมษาจับไม่ได้ "อรุณสวัสดิ์จ้ะ หนูเมษา" ท่านเดินเข้ามาใกล้ "ไม่คิดว่าจะได้เจอหนูที่นี่แต่เช้าเลยนะ ปกติธามก็มาถึงก่อนเวลาอยู่แล้วนี่" "ค่ะ ท่านประธานชอบทำงานแต่เช้าค่ะ" เมษาตอบอย่างสุภาพ "คุณหญิงมีธุระอะไรแต่เช้าหรือคะ" "ฉันแวะมาหาลูกชายหน่อยน่ะ" คุณหญิงอรทัยกล่าว "พอดีเมื่อคืนคุยกับเขาแล้ว เขาดู... มีความสุขผิดปกติ ฉันก็เลยอยากจะมาดูให้เห็นกับตาว่าใครกันแน่ที่ทำให้ลูกชายของฉันเป็นแบบนี้" ท่านมองมาที่เมษาด้วยสายตาที่พินิจพิเคราะห์ "แต่ดูเหมือนว่าคนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ จะไม่ใช่แค่... ลูกชายของฉันคนเดียวเท่านั้นนะ" เมษารู้สึกตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ เธอไม่แน่ใจว่าคุณหญิงหมายถึงอะไร "คุณหญิงหมายถึง...?" "ฉันหมายถึง... หนูไงจ๊ะ" คุณหญิงอรทัยยิ้มกว้างขึ้น "ตั้งแต่หนูเข้ามาเป็นเลขาส่วนตัวของธาม ฉันสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเขาหลายอย่าง เขาดูผ่อนคลายมากขึ้น อารมณ์ดีขึ้น ยิ้มบ่อยขึ้น และที่สำคัญ... เขาเล่าเรื่องของหนูให้ฉันฟังบ่อยขึ้นมาก" เมษาอ้าปากค้างด้วยความตกใจ "คุณหญิงทราบเรื่อง...?" "เรื่องที่หนูเป็นแฟนปลอมๆ ของธามน่ะเหรอ" คุณหญิงอรทัยหัวเราะเบาๆ "ฉันรู้ตั้งแต่วันแรกที่ธามพาหนูไปงานเลี้ยงบริษัทแล้ว" ความตกใจของเมษาเปลี่ยนเป็นความมึนงง "แต่... แต่คุณหญิงดูเหมือนจะเชื่อสนิทใจในตอนนั้นนะคะ" "เชื่อสนิทใจในบทบาทของหนูจ้ะ" คุณหญิงอรทัยพยักหน้า "แต่ฉันก็รู้ว่ามันเป็นการแสดง ธามเป็นลูกของฉัน ฉันย่อมรู้จักลูกชายของฉันดี เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาแนะนำตัวกับครอบครัวอย่างเป็นทางการ ถ้าไม่ใช่เพราะมีเหตุผลจริงๆ จังๆ" เมษาไม่รู้จะพูดอะไร เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม การที่มารดาของธามรู้เรื่องทั้งหมด แต่กลับยังคงแสดงละครต่อไป มันทำให้เธอสงสัยในเจตนาของคุณหญิง "แล้ว... แล้วทำไมคุณหญิงถึง..." เมษาถามอย่างลังเล "ทำไมฉันถึงปล่อยให้เรื่องมันดำเนินต่อไปน่ะเหรอ" คุณหญิงอรทัยถอนหายใจเบาๆ "เพราะฉันเห็นว่าธามมีความสุขจริงๆ กับหนู" ท่านหยุดเล็กน้อย "ถึงแม้จะเป็นแผนการก็ตาม แต่ความสุขที่เขาได้รับมันดูเป็นธรรมชาติ และฉันก็อยากให้ลูกชายของฉันมีความสุขจริงๆ เสียที" "แต่... แผนการนี้มัน... มันมีผลประโยชน์แอบแฝง" เมษาพยายามอธิบาย "ฉันรู้จ้ะ" คุณหญิงอรทัยตอบรับ "และฉันก็รู้ว่าหนูเองก็มีเหตุผลของหนู" ท่านมองเข้าไปในดวงตาของเมษาอย่างอ่อนโยน "ฉันไม่ได้มาเพื่อจะตำหนิอะไรหนูนะจ๊ะ เพียงแต่ฉันอยากจะบอกให้หนูรู้ว่า... ฉันเห็นความจริงใจในตัวหนู" เมษารู้สึกจุกที่คอ เธอไม่เคยคิดว่าจะมีใครเข้าใจเธอได้มากขนาดนี้ "คุณหญิงคะ..." "ไม่ต้องพูดอะไรหรอกจ้ะ" คุณหญิงอรทัยยื่นมือมาลูบแขนของเมษาเบาๆ "ฉันแค่อยากจะให้หนูรู้ว่า... ถ้าหนูตัดสินใจจะเดินหน้าต่อในเรื่องนี้จริงๆ ฉันจะสนับสนุนหนู" ก่อนที่เมษาจะได้ตอบอะไร ประตูห้องทำงานของธามก็เปิดออก ธามยืนอยู่ที่หน้าประตูด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นมารดาของเขาอยู่ที่นี่ "แม่! มาได้ยังไงครับ" ธามถามพร้อมกับเดินเข้ามาหาคุณหญิง "ก็แวะมาหาลูกชายคนเก่งไง" คุณหญิงอรทัยยิ้มให้ลูกชาย "แล้วก็มาเจอเลขาสาวสวยของลูกชายด้วย" ท่านหันไปมองเมษาแล้วส่งยิ้มให้ ธามมองเมษาด้วยความสงสัย เขาเห็นสีหน้าของเธอที่ดูเหมือนจะประหลาดใจและสับสนเล็กน้อย "เมษา... เป็นอะไรไป" เมษาพยายามรวบรวมสติ "ไม่มีอะไรค่ะ ท่านประธาน แค่... แปลกใจที่คุณหญิงมาแต่เช้าค่ะ" "อ้อ" ธามพยักหน้า "แม่ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบเซอร์ไพรส์" เขาหันไปทางมารดา "แต่แม่ครับ วันนี้ผมมีนัดสำคัญกับนักลงทุนนะครับ" "ไม่ต้องห่วงจ้ะ" คุณหญิงอรทัยโบกมือ "แม่จะไม่อยู่รบกวนนาน" ท่านหันไปมองเมษาอีกครั้ง "หนูเมษา อย่าลืมนะจ๊ะ ถ้ามีอะไร... มาคุยกับแม่ได้เสมอ" เมื่อคุณหญิงอรทัยเดินจากไป ธามก็หันมามองเมษาอย่างตั้งคำถาม "เธอคุยอะไรกับแม่ฉัน" "ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ ท่านประธาน" เมษาตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่พยายามทำให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด "แค่ทักทายกันตามปกติค่ะ" ธามมองเธออยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ "เอาเถอะ เข้าไปทำงานกันเถอะ วันนี้เรามีงานใหญ่" เมษาพยักหน้า เธอเดินตามธามเข้าไปในห้องทำงาน แต่ในใจของเธอเต็มไปด้วยคำถามมากมาย การที่มารดาของธามรู้เรื่องทั้งหมด แต่กลับยังคงสนับสนุนเธอ มันทำให้เธอรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก เธอเริ่มสงสัยว่าแผนการที่เธอวางไว้ กำลังจะนำพาเธอไปสู่ทิศทางใดกันแน่