กัญญาพัชรยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานของธาม มือเรียวยกขึ้นเคาะประตูเบาๆ “คุณธามคะ” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ยังคงกังวลกับคำพูดของนพดลไม่หาย ธามเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาคมกริบจ้องมองมาที่เธอ เห็นความไม่สบายใจฉายชัดบนใบหน้าของเลขาสาว “มีอะไรหรือกัญญาพัชร” น้ำเสียงของเขาเรียบเรื่อย แต่แฝงไปด้วยความห่วงใยที่เขาพยายามซ่อนไว้ “คือ… ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาค่ะ” เธอสูดหายใจลึก พยายามรวบรวมความกล้า “เกี่ยวกับเรื่อง… เรื่องที่นพดลเขาพูดเมื่อวานนี้ค่ะ” ธามเลิกคิ้วเล็กน้อย “นพดลพูดอะไรกับเธอ” “เขา… เขาบอกว่าถ้าฉันไม่รีบไขความจริงให้กระจ่าง ฉันอาจจะเสียคุณธามไปค่ะ” กัญญาพัชรเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา “เขาบอกว่ามีใครบางคนกำลังวางแผนอยู่เบื้องหลัง และนั่นอาจจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของเรา… ฉันไม่เข้าใจค่ะว่าหมายถึงอะไร” ธามมองลึกลงไปในดวงตาของเธอ เห็นความหวังและความกลัวปะปนกันอยู่ เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะผายมือเชิญเธอเข้ามา “เข้ามาสิ นั่งก่อน” กัญญาพัชรเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะทำงานของเขา ธามเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กอดอกมองเธออย่างครุ่นคิด “เธอเชื่อคำพูดของนพดลอย่างนั้นหรือ” “ฉัน… ฉันไม่รู้จะเชื่อใครดีค่ะ” เธอตอบตามตรง “แต่สิ่งที่เขาพูดมันทำให้ฉันกังวลเหลือเกินค่ะ คุณธามมีอะไรที่ฉันควรรู้หรือเปล่าคะ” ธามเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยายามเรียบเรียงคำพูดที่จะอธิบายให้เธอเข้าใจ โดยไม่ทำให้เธอตกใจจนเกินไป “กัญญาพัชร… สิ่งที่นพดลพูด มันก็มีส่วนจริงอยู่บ้าง” หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น “หมายความว่ายังไงคะ” “จริงๆ แล้ว… ตอนที่เราหมั้นกัน มันไม่ใช่แค่การตกลงทางธุรกิจอย่างที่เธอเข้าใจทั้งหมด” ธามกล่าวต่อ “มันมีเรื่องอื่นๆ ที่ซับซ้อนกว่านั้น… เรื่องของครอบครัวฉันเอง” กัญญาพัชรมองเขาอย่างคาดหวัง “ครอบครัวคุณ… มีใคร…?” “พ่อของฉัน… คุณวิรัช” ธามเอ่ยชื่อด้วยน้ำเสียงที่หนักอึ้ง “ท่านเป็นคนวางแผนเรื่องนี้ขึ้นมาทั้งหมด” “คุณพ่อของคุณ?” กัญญาพัชรตาเบิกกว้าง เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับพ่อของธาม “ทำไมล่ะคะ ทำไมท่านถึงต้องทำแบบนั้น” “เพราะท่านเชื่อว่า… เธอคือคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะมาเป็นคู่ครองของฉัน” ธามกล่าว “และที่สำคัญ… ท่านต้องการใช้การแต่งงานของเรา เพื่อปิดปากบางคน… ปิดปากคนที่มีแผนจะทำลายธุรกิจของตระกูลเรา” “ปิดปาก… หมายถึง…?” “หมายถึง… ปิดปากคนที่กำลังจะเปิดโปงความลับบางอย่างเกี่ยวกับอดีตของพ่อฉัน… ความลับที่ถ้าถูกเปิดเผยออกมา มันจะทำให้ธุรกิจของเราล้มละลายได้” ธามอธิบาย “และคนที่กำลังจะทำแบบนั้น… ก็คือคนที่ใช้ชื่อว่า ‘วิศรุต’ ชายคนที่เคยมีข่าวลือว่ามีความสัมพันธ์กับแม่เลี้ยงของฉัน” กัญญาพัชรยิ่งประหลาดใจ “วิศรุต… แล้วนพดลเกี่ยวอะไรด้วยคะ” “นพดล… เขาเคยทำงานใกล้ชิดกับพ่อของฉันมาก่อน” ธามกล่าว “เขารู้เรื่องราวทั้งหมด และเขาก็เป็นห่วงฉัน… เป็นห่วงเธอ… เขาจึงเตือนเธอ” “แล้ว… แล้วคุณธามรู้เรื่องนี้มาก่อนไหมคะ” “รู้… แต่ไม่ทั้งหมด” ธามยอมรับ “ฉันรู้ว่าพ่อต้องการให้เราแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง แต่ฉันไม่เคยรู้ว่าเบื้องหลังมันซับซ้อนขนาดนี้… ไม่เคยรู้ว่ามีคนกำลังจ้องจะทำลายเราอยู่” “แล้ว… แล้วเราจะทำยังไงคะ” กัญญาพัชรถามด้วยน้ำเสียงกังวล “ถ้าวิศรุตเขามีหลักฐานจริงๆ…” “เราจะไม่ยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น” ธามกล่าวอย่างหนักแน่น “ฉันจะจัดการเอง” “แต่คุณธาม… คุณบอกว่ามันเป็นความลับของคุณพ่อ…” “ความลับของพ่อ… มันกำลังจะกลายเป็นปัญหาของฉัน… และของเธอ” ธามสบตาเธอ “ฉันจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายคนที่ฉันรัก… และฉันก็จะไม่ยอมให้ธุรกิจของครอบครัวล่มสลายไปเพราะความผิดพลาดในอดีต” “คนที่คุณรัก…?” กัญญาพัชรพึมพำคำนั้นออกมาเบาๆ หัวใจของเธอเต้นระรัว “คุณธาม…” “ใช่… เธอ” ธามตอบรับ “ฉันรักเธอ กัญญาพัชร… เธออาจจะไม่เชื่อ แต่ฉันพูดจริง” กัญญาพัชรนิ่งอึ้งไป เธอไม่เคยคาดคิดว่าคำสารภาพจากปากของธามจะมาในสถานการณ์เช่นนี้ “ฉัน… ฉันก็รักคุณค่ะ” เธอตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธาม เป็นรอยยิ้มที่จริงใจและอ่อนโยน “ขอบคุณนะ” เขาเอื้อมมือข้ามโต๊ะมาสัมผัสใบหน้าของเธอเบาๆ “ตอนนี้… เราต้องร่วมมือกัน” “ร่วมมือกัน… ทำอะไรคะ” “เราจะสืบหาความจริง… ว่าวิศรุตมีหลักฐานอะไรบ้าง และเขาต้องการอะไรกันแน่” ธามกล่าว “และเราจะหาทางหยุดแผนการของเขา ก่อนที่มันจะสายเกินไป” “ฉันจะช่วยคุณค่ะ” กัญญาพัชรยืนยัน “ไม่ว่ายังไงก็ตาม” “ดีมาก” ธามยิ้มให้เธอ “เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน”