ท่ามกลางความตึงเครียดที่ปกคลุมไปทั่วคฤหาสน์ของตระกูลมังกร คาเมนไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ เขาใช้เวลาช่วงกลางคืนเพื่อทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่ท่าเรือ การสนทนาที่เขาแอบฟัง คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้าง และสิ่งสำคัญที่สุดคือคำว่า “เงา” ที่เขาได้ยินซ้ำๆ เขาเรียก ไครอน หัวหน้าหน่วยสืบสวนคนสนิทมาพบที่ห้องทำงานส่วนตัว “ไครอน ข้าต้องการให้นายช่วยสืบเรื่องนี้อย่างเร่งด่วน” คาเมนกล่าวขณะยื่นรูปถ่ายของหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างที่เขาถ่ายเก็บไว้ได้อย่างหวุดหวิดให้ไครอน ไครอนรับรูปนั้นมาพิจารณาอย่างละเอียด “เขาดูเหมือนทหารรับจ้างทั่วไป แต่ผมจะลองนำรูปนี้ไปให้หน่วยข่าวกรองของเราช่วยตรวจสอบดูครับ” “นอกเหนือจากรูปนี้แล้ว ข้าต้องการให้นายสืบข้อมูลเกี่ยวกับรหัส “เงา” ใครก็ตามในตระกูลของเรา หรือแม้แต่ในแวดวงธุรกิจใต้ดินของเราที่อาจจะใช้ชื่อนี้ หรือเคยถูกกล่าวถึงด้วยชื่อนี้” คาเมนเน้นย้ำ ไครอนพยักหน้ารับ “รับทราบครับคุณคาเมน ผมจะเริ่มดำเนินการทันที จะไม่มีใครเล็ดลอดสายตาของพวกเราไปได้” “ดี” คาเมนกล่าว “และอีกเรื่องหนึ่ง ข้าได้ยินหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างพูดถึง ‘การส่งมอบครั้งสุดท้าย’ ที่ท่าเรือนั้น แสดงว่าการขนส่งอาวุธครั้งนี้อาจไม่ใช่ครั้งเดียว หรืออาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านั้น ข้าต้องการให้นายส่งคนไปเฝ้าสังเกตการณ์ที่ท่าเรือแห่งนั้นอีกครั้ง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีการเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยเกิดขึ้น” “ผมจะจัดการทันทีครับ” ไครอนตอบ “การสืบสวนครั้งนี้ต้องเป็นความลับที่สุด ไครอน ข้าไม่อยากให้เรื่องนี้รั่วไหลออกไปภายนอก หรือแม้แต่ในหมู่สมาชิกตระกูลของเราบางคน เพราะเรายังไม่แน่ใจว่าใครคือคนทรยศ” คาเมนกำชับ “ผมเข้าใจครับคุณคาเมน ความปลอดภัยของคุณคือสิ่งสำคัญที่สุด” ไครอนรับคำ หลังจากไครอนออกไป คาเมนก็ยังคงครุ่นคิดอยู่กับแผนการอันซับซ้อนนี้ เขาเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่ท่าเรือเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น ยังมีอะไรอีกมากที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งตระกูลพญานาค บรรยากาศก็ไม่ได้ต่างกันนัก ข่าวการปะทะกันที่ท่าเรือสร้างความกังวลใจให้กับท่านประธานใหญ่แห่งตระกูลพญานาคไม่น้อย “เจ้าแน่ใจนะว่าข้อมูลที่ได้มาถูกต้อง?” ท่านประธานใหญ่ถาม ซูซาน ผู้ช่วยคนสนิทที่เพิ่งกลับจากการสืบข่าว ซูซานพยักหน้า “ถูกต้องค่ะท่าน การปะทะที่เกิดขึ้นที่ท่าเรือนั้นเป็นการสู้รบที่ดุเดือดมาก แต่ข้อมูลที่เราได้มาคือฝ่ายมังกรเป็นฝ่ายได้รับความสูญเสียมากกว่า และที่สำคัญ พวกเขาพบอาวุธสงครามจำนวนมากที่ซุกซ่อนไว้” “อาวุธสงคราม…” ท่านประธานใหญ่พึมพำ “นี่มันเกินกว่าเหตุไปมากนัก พวกมังกรทำเรื่องอะไรไว้กันแน่” “เท่าที่หน่วยข่าวของเราสืบมา ฝ่ายมังกรกำลังจะเข้าปฏิบัติการบางอย่างที่ท่าเรือแห่งนั้น และถูกโจมตีโดยกลุ่มติดอาวุธที่ไม่ทราบฝ่าย” ซูซานรายงาน “กลุ่มติดอาวุธที่ไม่ทราบฝ่าย หรือกลุ่มที่ถูกว่าจ้างมา?” ท่านประธานใหญ่ตั้งคำถาม “หากเป็นพวกมังกรเองที่ขนอาวุธไป แล้วเกิดการต่อสู้กันเอง ก็คงไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ แต่ถ้ามีกลุ่มอื่นเข้ามาแทรกแซง แสดงว่าเรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่เราคิด” “ความจริงแล้ว มีข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่ะท่าน” ซูซานกล่าวอย่างลังเล “มีคนพูดถึงว่า การโจมตีที่ท่าเรือนั้น อาจไม่ใช่การโจมตีจากภายนอกโดยตรง แต่อาจเป็นแผนการที่เกิดขึ้นภายในตระกูลมังกรเอง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ หรือเพื่อสร้างสถานการณ์บางอย่าง” ท่านประธานใหญ่เลิกคิ้วขึ้น “ภายใน? เจ้าหมายถึงอะไร?” “มีคนอ้างว่า ได้ยินเสียงการสนทนาที่ระบุว่า มีการใช้ ‘คนใน’ ของตระกูลมังกรเป็นผู้ให้ข้อมูลและอำนวยความสะดวกในการปฏิบัติการบางอย่าง… และกลุ่มทหารรับจ้างที่เข้าปะทะกับฝ่ายมังกร อาจจะไม่ใช่ศัตรูโดยตรงของพวกเขา แต่เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมที่ใหญ่กว่า” “เป็นไปได้อย่างไร?” ท่านประธานใหญ่แสดงความไม่เชื่อ “ตระกูลมังกรขึ้นชื่อเรื่องความสามัคคี และการรักษาความลับ หากมีคนทรยศภายในจริง ป่านนี้คงมีคนรู้เรื่องแล้ว” “นั่นเป็นเพียงข่าวลือค่ะท่าน แต่ก็เป็นข่าวลือที่มีน้ำหนักพอสมควร เพราะฝ่ายมังกรเองก็ดูเหมือนจะสับสนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่ได้ตอบโต้อย่างเป็นระบบเหมือนทุกครั้ง” ซูซานอธิบาย “แล้วเราจะทำอย่างไรกับข้อมูลนี้?” ท่านประธานใหญ่ถาม “ดิฉันคิดว่า เราควรจะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ค่ะท่าน ขณะที่ฝ่ายมังกรกำลังสับสนและวุ่นวายกับการตามหาคนทรยศภายใน พวกเขาคงไม่สามารถทุ่มเทกำลังทั้งหมดมาให้ความสนใจกับเราได้อย่างเต็มที่ นี่อาจเป็นโอกาสอันดีที่เราจะเริ่มแผนการของเรา” ซูซานเสนอ “แผนการอะไร?” “แผนการที่จะสร้างความสั่นคลอนให้กับตระกูลมังกรจากอีกด้านหนึ่งค่ะท่าน เราจะใช้ข่าวลือเรื่องคนทรยศภายในเป็นเครื่องมือในการบ่อนทำลายความเชื่อใจระหว่างสมาชิกของตระกูลมังกร เราจะปล่อยข่าวออกไปเป็นระยะๆ เพื่อสร้างความหวาดระแวงและความไม่ไว้วางใจให้เกิดขึ้น ยิ่งพวกเขาสงสัยกันเองมากเท่าไหร่ อำนาจของพวกเขาก็จะยิ่งอ่อนแอลง” ซูซานอธิบาย ท่านประธานใหญ่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “น่าสนใจ” เขาพยักหน้า “แต่เราต้องระมัดระวังให้มาก อย่าให้ข่าวลือที่ปล่อยออกไปนั้นสามารถสาวกลับมาถึงเราได้” “แน่นอนค่ะท่าน เราจะใช้เครือข่ายข่าวกรองของเราในการปล่อยข่าวอย่างแนบเนียนที่สุด และเราจะสร้างเรื่องราวที่น่าเชื่อถือมาสนับสนุนข่าวลือนั้น เพื่อให้มันแพร่กระจายออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ” ซูซานกล่าว “ดี” ท่านประธานใหญ่กล่าว “ฉันจะมอบหมายให้เจ้าเป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการนี้โดยตรง และให้รายงานความคืบหน้าแก่ฉันโดยตรงเท่านั้น ห้ามให้ใครรู้เรื่องแผนการนี้เด็ดขาด” “รับทราบค่ะท่าน” ซูซานโค้งคำนับ “เราจะใช้สถานการณ์ที่ฝ่ายมังกรเผชิญอยู่ให้เป็นประโยชน์สูงสุด เพื่อให้เราสามารถคว้าชัยในสงครามครั้งนี้ได้” การต่อสู้เพื่ออำนาจระหว่างสองตระกูลที่ยิ่งใหญ่กำลังทวีความซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่เพียงแค่การเผชิญหน้ากันด้วยกำลัง แต่ยังรวมถึงการใช้เล่ห์เหลี่ยม กลอุบาย และการบ่อนทำลายความเชื่อใจจากภายใน เป็นสงครามที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง