เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณท่าเรือ แสงสปอตไลท์ที่สาดลงมาทำให้บรรยากาศที่เคยปกคลุมด้วยเงามืด กลับกลายเป็นสว่างจ้าเหมือนกลางวัน ‘มังกร’ และ ‘พยัคฆ์’ ที่กำลังเสียเปรียบจากการโจมตีที่ไม่คาดคิดจาก ‘เลือดสีรัตติกาล’ ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นรูปร่างคุ้นตาของกลุ่มคนที่กำลังจะก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ “เป็นไปไม่ได้! ‘เจ้านคร’ มาทำอะไรที่นี่!” มังกรตะโกนด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ‘เจ้านคร’ หัวหน้าแก๊ง ‘อัสนีบาต’ ที่เคยเป็นพันธมิตรกับ ‘ปลายกระบอกปืน’ แต่แล้วกลับกลายเป็นผู้ทรยศในค่ำคืนที่ควรจะเป็นชัยชนะของเขา บัดนี้เขากำลังนำกำลังเสริมลงมายังสมรภูมิ โดยมี ‘เงา’ มือขวาคนสนิทที่เคยเป็นที่ไว้ใจของมังกร ยืนอยู่ข้างกาย “แผนการของแกมันแย่มาก มังกร” เจ้านครพูดขึ้นขณะที่เขาก้าวลงจากเฮลิคอปเตอร์อย่างองอาจ “นายคิดว่าจะเอาชนะ ‘เลือดสีรัตติกาล’ ได้โดยลำพังอย่างนั้นรึไง” “แก! แกทรยศฉัน!” มังกรตะโกนด้วยความโกรธจัด ใบหน้าของเขาซีดเผือด “ทรยศ?” เจ้านครหัวเราะ “ฉันแค่เลือกข้างที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้นเอง” “แกมันไอ้คนขี้ขลาด! ไอ้คนเห็นแก่ตัว!” มังกรคำราม “พูดมากน่า” เจ้านครโบกมือให้ ‘เงา’ “จัดการมันซะ” ‘เงา’ พยักหน้ารับคำ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ ‘พยัคฆ์’ อย่างรวดเร็ว การต่อสู้ระหว่าง ‘เงา’ และ ‘พยัคฆ์’ ดุเดือดไม่แพ้การต่อสู้ระหว่าง ‘พายุ’ และ ‘มังกร’ พวกเขาสองคนเป็นนักสู้ที่เก่งกาจทั้งคู่ การปะทะกันของพวกเขาเต็มไปด้วยทักษะและความแข็งแกร่ง “แกมันไม่เคยไว้ใจใครเลยใช่ไหม มังกร” พายุพูด พลางเดินเข้ามาใกล้ “แกคิดว่าแกแข็งแกร่งพอที่จะสู้กับพวกเราสองคนได้งั้นรึ” “แกมันก็แค่หมากตัวหนึ่งของ ‘เจ้านคร’ เท่านั้นแหละ!” มังกรตะโกนสวนกลับ “หมาก? หรือคนที่มองเห็นอนาคต?” พายุยิ้ม “ฉันรู้ว่าแกจะไม่ยอมแพ้ แต่แกก็รู้ว่าแกไม่มีทางเลือกอื่น” “ฉันจะฆ่าแก!” มังกรพุ่งเข้าใส่พายุอีกครั้ง การต่อสู้ระหว่างทั้งสองยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น พายุสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้ เขาใช้ความได้เปรียบจากการโจมตีของ ‘เจ้านคร’ ที่เข้ามาขัดจังหวะการต่อสู้ของมังกร ทำให้มังกรเสียสมาธิไป ‘มุก’ ที่กำลังต่อสู้อยู่กับ ‘นางพญา’ ก็ต้องผงะไปเล็กน้อยเมื่อเห็น ‘เจ้านคร’ ปรากฏตัว แต่เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เธอรู้ดีว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป “ดูเหมือนว่าเราจะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเพิ่มอีกนะ” มุกพูดกับนางพญา “แต่นั่นไม่ได้ทำให้สถานการณ์ของเราเปลี่ยนไปหรอก” “แกคิดอย่างนั้นจริงๆ รึ?” นางพญาหัวเราะ “แกไม่รู้เหรอว่า ‘เจ้านคร’ เขาคือใคร” “ฉันรู้ดี” มุกตอบ “และฉันก็รู้ว่าแกกำลังจะแพ้” ขณะที่การต่อสู้กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ‘เจ้านคร’ ก็เดินเข้ามาหา ‘พายุ’ พร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก “เป็นไงบ้าง พายุ” เจ้านครเอ่ยทัก “แผนการของนายสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีเลยทีเดียว” “ฉันไม่คิดว่านี่คือความสำเร็จ” พายุตอบ “ฉันแค่นำ ‘มังกร’ มาให้แก” “แล้วทำไมแกถึงทำแบบนั้น?” เจ้านครเลิกคิ้ว “แทนที่จะกำจัดศัตรูร่วมกัน แกกลับเลือกที่จะแบ่งผลประโยชน์?” “ฉันต้องการอะไรบางอย่างจากแก เจ้านคร” พายุพูด “และฉันก็รู้ว่าแกก็ต้องการอะไรบางอย่างจากฉันเหมือนกัน” “อะไรบางอย่าง? อะไรกัน?” เจ้านครถาม “อำนาจ” พายุตอบ “แกต้องการอำนาจในการควบคุมเมืองนี้ และฉันก็ต้องการที่จะกำจัด ‘ปลายกระบอกปืน’ ให้สิ้นซาก” “แล้วเราจะร่วมมือกันได้ยังไง?” เจ้านครถาม “ฉันไม่คิดว่า ‘เลือดสีรัตติกาล’ จะยอมแบ่งอำนาจให้กับใคร” “ฉันไม่ได้อยากแบ่งอำนาจ” พายุอธิบาย “ฉันแค่อยากให้แกช่วยกำจัด ‘มังกร’ และ ‘ปลายกระบอกปืน’ ให้สิ้นซาก แล้วหลังจากนั้น เราค่อยมาคุยกันเรื่องการแบ่งเขตอิทธิพล” “หึ!” เจ้านครหัวเราะ “ดูเหมือนว่านายจะรู้ว่าฉันต้องการอะไรจริงๆ” “ฉันรู้” พายุพยักหน้า “และฉันก็รู้ว่าแกไม่มีทางเลือกอื่น” “ทำไมฉันถึงไม่มีทางเลือก?” เจ้านครถาม “เพราะถ้าแกไม่ร่วมมือกับฉัน ‘มังกร’ ก็อาจจะรอดไปได้ แล้วแกก็จะเสียโอกาสที่จะกำจัดศัตรูที่แกเกลียดที่สุดไป” พายุบอก “และที่สำคัญกว่านั้น ‘เลือดสีรัตติกาล’ จะไม่ยอมให้แกครอบครองเมืองนี้ได้โดยง่าย” เจ้านครเงียบไปครู่หนึ่ง เขาครุ่นคิดถึงคำพูดของพายุ เขาเองก็ทราบดีว่า ‘มังกร’ และ ‘ปลายกระบอกปืน’ เป็นคู่ปรับที่อันตราย การกำจัดพวกเขาในครั้งนี้ถือเป็นโอกาสทองที่จะทำให้ ‘อัสนีบาต’ ขึ้นมามีอำนาจเหนือกว่าแก๊งอื่นๆ “เอาล่ะ” เจ้านครพูด “ฉันจะช่วยแกจัดการ ‘มังกร’ แต่หลังจากนั้น เราต้องมาตกลงกันให้ดีเรื่องเขตอิทธิพล” “ได้เลย” พายุยิ้ม “ตกลงตามนั้น” ทั้งสองจับมือกันเป็นการยืนยันข้อตกลงลับๆ ท่ามกลางเสียงปืนที่ยังคงดังอยู่ ‘มังกร’ ที่กำลังต่อสู้อยู่กับพายุ รู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาหันไปมอง ‘เจ้านคร’ ด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย “แก…แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!” มังกรตะโกน “ฉันบอกแล้วไง มังกร” เจ้านครพูด “ฉันแค่เลือกข้างที่แข็งแกร่งกว่า” ทันใดนั้น ‘เงา’ ก็สามารถจัดการ ‘พยัคฆ์’ ได้สำเร็จ เขาเดินเข้ามาหา ‘มังกร’ พร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก “ถึงเวลาที่แกจะต้องลงจากบัลลังก์แล้ว มังกร” เงาพูด ‘มังกร’ รู้สึกถึงความสิ้นหวังที่คืบคลานเข้ามา เขาถูกทั้ง ‘พายุ’ และ ‘เจ้านคร’ รุมล้อม เขามองไปรอบๆ หวังว่าจะเห็นใครสักคนที่จะมาช่วยเขา แต่ก็ไม่พบ “แกจะฆ่าฉันที่นี่รึไง!” มังกรตะโกน “แน่นอน” เจ้านครตอบ “และนี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่ในเมืองนี้” เสียงปืนดังขึ้นนัดสุดท้าย!