เสียงฝีเท้าของตำรวจที่ดังเข้ามา ทำให้บรรยากาศในสโมสร Nightfall ตึงเครียดขึ้นอย่างฉับพลัน ธามหันไปมองด้วยความระแวง ทันใดนั้น เขาก็เห็นร่างของ ‘คุณหญิงอัญชัน’ ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มตำรวจ ใบหน้าของเธอเย็นชา ปราศจากซึ่งอารมณ์ใดๆ ราวกับว่าสิ่งที่อรพูดนั้นเป็นความจริง “แม่…!” ธามอุทานด้วยความตกใจ คุณหญิงอัญชันมองธามด้วยแววตาที่เย็นชา “ธาม… ลูกทำเกินไปแล้ว…” “เกินไป? แม่ต่างหากที่ทำเกินไป! แม่คือคนที่ทรยศผม! แม่คือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด!” ธามตะโกนกลับ “เธอพูดอะไร? เธอเชื่อคำพูดของคนสารเลวอย่างอรอย่างนั้นหรือ?” คุณหญิงอัญชันกล่าว “นี่คือแผนการของพวกมัน… พวกมันต้องการจะใส่ร้ายฉัน…” อรที่ยืนอยู่ข้างๆ ธาม ยิ้มเยาะ “คุณหญิงครับ… คุณคิดว่าคุณจะหลอกใครได้อีก… วิดีโอนี้… ไม่ได้ถูกตัดต่อ…” “แก! แกกล้าใส่ร้ายฉันอย่างนั้นหรือ!” คุณหญิงอัญชันตวาด “หลักฐาน… มันชัดเจน… แม่…” ธามกล่าวเสียงเบาหวิว เขาไม่รู้จะเชื่อใครอีกต่อไป “ธาม… ฟังแม่นะ… แม่รักลูก… และแม่จะไม่มีวันทรยศลูก…” คุณหญิงอัญชันกล่าว พลางยื่นมือออกไปหาเขา “ทั้งหมดนี่… คือกับดัก… ที่พวก Black Swan Holdings วางไว้…” ธามมองมือของมารดาที่ยื่นมาให้ ด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันระหว่างความรัก ความสงสัย และความแค้น เขาจำได้ถึงความรักที่มารดาเคยมีให้เขา แต่ขณะเดียวกัน… วิดีโอก็ยังคงติดตาเขาอยู่ “แต่… วิดีโอนั้น…” ธามเอ่ย “วิดีโอนั้น… คือของปลอม… ธาม… ลูกไม่เข้าใจ… ว่าท่านประธาน… ของ Horizon Group… เขาคือคนที่น่ากลัวแค่ไหน… ท่านบีบบังคับฉัน… ให้ทำเรื่องทั้งหมดนี้…” คุณหญิงอัญชันเล่า “บีบบังคับ? ทำไมแม่ไม่บอกผม?” ธามถาม “แม่กลัว… แม่กลัวว่าถ้าแม่ไม่ทำตาม… ลูกจะต้องเป็นอันตราย… และพราว… ก็จะต้องตาย…” คุณหญิงอัญชันกล่าว “แม่พยายามหาทางช่วยลูก… และหาหลักฐาน… ที่จะเปิดโปงท่านประธาน…” ธามมองใบหน้าของมารดาที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา เขาเริ่มจะเชื่อคำพูดของเธอ… แต่มันก็ยังมีความเคลือบแคลงสงสัยอยู่ “แล้วอร… เธอเป็นใครกันแน่?” ธามถาม อรหัวเราะ “ฉัน… ก็เป็นแค่คนที่ต้องการเห็นคุณ… ล่มสลาย… คุณธาม…” ทันใดนั้น… อรก็หยิบปืนออกมาจากกระเป๋า… แล้วเล็งไปที่ธาม! “อร! อย่า!” คุณหญิงอัญชันตะโกน “เธอจะทำอะไร!” ธามถาม “ฉันจะทำในสิ่งที่ฉันควรจะทำ… ฉันจะแก้แค้นแทนพราว… และแก้แค้นแทนทุกคน… ที่พวกคุณ… เหยียบย่ำ…” อรกล่าว “เธอเข้าใจผิดแล้วอร… ฉัน… ฉันไม่เคยทำร้ายพราว…” ธามกล่าว “จริงหรือ? แล้วทำไม… เธอถึงได้ปล่อยให้เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น… ทั้งที่คุณรู้…” อรไม่เชื่อ “ฉันไม่ได้ปล่อยให้เกิดขึ้น! ฉันพยายามช่วยเธอ! แต่… แม่ของฉัน… เป็นคนที่… เป็นคนชักใยอยู่เบื้องหลัง…” ธามกล่าว “ฉันไม่เชื่อ! เธอโกหก!” อรตะโกน ขณะที่อรหันไปเผชิญหน้ากับธาม… คุณหญิงอัญชันก็ฉวยโอกาส… เธอผลักธามออกไป… แล้วพุ่งเข้าใส่ อร! “อ๊าก!” อรอุทานด้วยความเจ็บปวด คุณหญิงอัญชันใช้กำลังทั้งหมดที่มี… ต่อสู้กับอร… การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด… ธามที่กำลังตั้งหลักได้… ก็เห็นโอกาส… เขากระโจนเข้าใส่ อร… แล้วแย่งปืนออกมาได้… “อร! พอได้แล้ว! ทุกอย่างมันจบแล้ว!” ธามกล่าว อรที่กำลังเสียหลัก… ก็มองเห็นโอกาส… เธอผลักธามออกไป… แล้ววิ่งหนีไป… “จับตัวเธอไว้!” ธามตะโกน ตำรวจรีบวิ่งไล่ตามอรไป… คุณหญิงอัญชันเข้าประคองธาม “ลูก… เป็นอะไรมากไหม?” “ผมไม่เป็นไรครับแม่… แต่… ผมยังไม่เข้าใจ… ท่านประธาน… ของ Horizon Group… เขาอยู่ที่ไหน?” ธามถาม ทันใดนั้น… เสียงของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้น… “ผมอยู่ที่นี่… คุณธาม…” ธามหันไปมอง… เขาเห็นชายคนหนึ่ง… เดินออกมาจากมุมมืด… ใบหน้าของเขา… ดูใจดี… แต่แววตา… กลับเย็นชา… “ท่านประธาน…!” ธามอุทาน “ใช่… ผมเอง…” ท่านประธานยิ้ม “ผมมาเพื่อ… รับผิดชอบ… ในทุกอย่างที่เกิดขึ้น…” “รับผิดชอบ? ด้วยการยอมจำนนงั้นหรือ?” ธามถาม “ไม่ใช่… ผมมาเพื่อ… บอกคุณ… ว่า… คุณแม่ของคุณ… ไม่ได้… เป็นคนชักใย…” ท่านประธานกล่าว “หมายความว่ายังไง?” ธามถาม “หมายความว่า… ผมต่างหาก… คือคนที่ชักใย… อยู่เบื้องหลัง… ทั้งหมด…” ท่านประธานกล่าว พลางมองไปที่ คุณหญิงอัญชัน ด้วยแววตาที่เหี้ยมเกรียม “แม่…!” ธามหันไปมองมารดา คุณหญิงอัญชันส่ายหน้า “ฉัน… ฉันถูกบังคับ… ธาม… ฉันไม่เคยอยากทำร้ายลูก…” “เป็นไปได้ยังไง? ท่านประธาน… จะบีบบังคับแม่ของผม… ได้อย่างไร?” ธามถาม “เพราะ… ผมรู้ความลับ… ของแม่คุณ… ความลับที่จะทำลายเธอ… และทำลายตระกูลของคุณ… ได้…” ท่านประธานกล่าว ธามมองท่านประธาน ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย… ความแค้น… ความสับสน… และความหวังริบหรี่… ที่จะรู้ความจริงทั้งหมด… “แล้ว… ความจริง… คืออะไร?” ธามถาม ท่านประธานยิ้ม “ความจริง… ที่จะทำให้คุณ… ช็อก… จนแทบจะ… สิ้นสติ…” แล้วท่านประธานก็เริ่มเล่าเรื่องราว… ที่เกี่ยวพันกับอดีต… และความลับดำมืด… ที่ซ่อนเร้น…