วายุและอัคนีวิ่งฝ่าความมืดของย่านโรงงานเก่าที่เต็มไปด้วยอาคารร้างและเครื่องจักรเก่าๆ เสียงฝีเท้าของพวกชายชุดดำที่ไล่ตามหลังมาดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ราวกับจะมาถึงตัวในอีกไม่กี่อึดใจ "เราจะไปทางไหนดีครับคุณวายุ!" อัคนีตะโกนถาม พลางหันไปมองตามหลังอย่างระแวง "ไปทางนั้น!" วายุชี้ไปยังอาคารโรงงานขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะยังใช้งานอยู่ มีแสงไฟสลัวๆ เล็ดลอดออกมาจากช่องหน้าต่าง "เราต้องหาที่ซ่อนตัว และหาทางติดต่อกับแก๊งเพลิง" ทั้งสองพุ่งตัวเข้าไปในอาคารโรงงานนั้นอย่างรวดเร็ว บรรยากาศภายในดูอึมครึมและเต็มไปด้วยไอน้ำมันเครื่อง กลิ่นอับชื้นคละคลุ้งไปทั่ว "ใครน่ะ! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงตะโกนดังขึ้นจากมุมหนึ่งของโรงงาน วายุและอัคนีหยุดชะงัก หันไปมองตามเสียง เห็นชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหา พวกเขาแต่งกายด้วยชุดทำงานสีน้ำเงินเข้ม มีบางคนถือเครื่องมือช่าง "พวกเราไม่ใช่คนอันตราย" วายุพูดขึ้น "เราแค่กำลังหนีศัตรู" "หนีใครมา?" ชายคนหนึ่งในกลุ่มถามด้วยท่าทีสงสัย "พวกแก๊งโลหิต" อัคนีตอบ "พวกมันกำลังไล่ล่าพวกเรา" ชายเหล่านั้นมองหน้ากันไปมา ก่อนที่ชายที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าจะถอนหายใจ "เอาเถอะ เข้ามาข้างในนี้ก่อน พวกนั้นคงไม่กล้าตามเข้ามาถึงนี่หรอก" วายุและอัคนีมองหน้ากันอย่างโล่งอก ก่อนจะเดินตามกลุ่มชายเหล่านั้นเข้าไปในห้องพักคนงานที่ดูเรียบง่ายแต่สะอาดสะอ้าน "พวกคุณคือใครกันครับ" วายุถาม พลางนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่ง "พวกเราคือคนงานที่นี่" หัวหน้าคนงานตอบ "โรงงานนี้เป็นของแก๊งเพลิง แต่ตอนนี้กำลังจะถูกขายให้กับนักลงทุนต่างชาติ" "แก๊งเพลิงงั้นเหรอ" อัคนีทวนคำ "แล้วพวกคุณรู้ไหมว่าแก๊งโลหิตกำลังจะทำอะไร" "เราได้ยินข่าวลือมาบ้าง" หัวหน้าคนงานกล่าว "ว่าแก๊งโลหิตกำลังวางแผนจะยึดครองเมือง" "เรากำลังพยายามหยุดยั้งแผนการนั้นอยู่" วายุบอก "แต่พวกเราขาดการติดต่อกับแก๊งเพลิง" "ถ้าอย่างนั้น พวกคุณก็มาถูกที่แล้ว" หัวหน้าคนงานยิ้ม "พวกเรามีวิทยุสื่อสารอยู่" หลังจากนั้น หัวหน้าคนงานก็พาพวกเขาไปยังห้องเล็กๆ แห่งหนึ่งที่อยู่ด้านในสุดของอาคาร เขาเปิดสวิตช์วิทยุสื่อสารเครื่องเก่าขึ้นมา "หวังว่าพวกแก๊งเพลิงจะยังใช้ช่องทางนี้อยู่นะ" เขาพึมพำ วายุรับวิทยุมาถือไว้ในมือ เขากดปุ่มเปิดเครื่อง และเริ่มพูด "แก๊งเพลิง! แก๊งเพลิง! นี่วายุ! ได้ยินฉันไหม! ฉันต้องการความช่วยเหลือด่วน!" เสียงสัญญาณเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงตอบกลับมาอย่างแหบแห้ง "วายุ! นี่อัศวิน! เกิดอะไรขึ้น! เราไม่สามารถติดต่อกับนายได้เลย!" "เราถูกพวกแก๊งโลหิตดักโจมตีที่ย่านเมืองเก่า" วายุรีบรายงาน "พวกมันมีจำนวนมาก และดูเหมือนจะรู้ความเคลื่อนไหวของเราล่วงหน้า" "อะไรนะ! แล้วนายกับอัคนีเป็นยังไงบ้าง!" เสียงของอัศวินเต็มไปด้วยความกังวล "เราหนีออกมาได้ แต่เราต้องการกำลังเสริมโดยเร็วที่สุด" วายุกล่าว "พวกมันกำลังจะรวมกำลังกับเสือขาวเพื่อโจมตีแก๊งเพลิง" "รับทราบ! เราจะส่งทีมไปรับนายทันที! นายอยู่ที่ไหน!" อัศวินถาม วายุอธิบายตำแหน่งที่ตั้งของโรงงานให้แก่อัศวินฟังอย่างละเอียด "โอเค! เรากำลังไป! พวกนายรออยู่ที่นั่นก่อนนะ!" อัศวินตอบ หลังจากวางสายโทรศัพท์แล้ว วายุหันไปมองอัคนี "เราจะปลอดภัยแล้ว" อัคนีพยักหน้าอย่างโล่งอก "ผมดีใจที่เราเจอคนดีๆ ที่นี่ครับ" "ใช่" วายุเห็นด้วย "พวกเราต้องขอบคุณพวกเขาจริงๆ" ขณะที่พวกเขากำลังสนทนากัน เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นอีกครั้งจากด้านนอกโรงงาน "แย่แล้วครับคุณวายุ! พวกมันตามมาเจอเราจนได้!" อัคนีตะโกน หัวหน้าคนงานรีบวิ่งเข้ามา "พวกมันมาถึงแล้ว! พวกคุณต้องไปเดี๋ยวนี้!" "ไปทางไหนครับ!" วายุถาม "ทางลับ! ตามฉันมา!" หัวหน้าคนงานรีบนำพวกเขาไปยังช่องลับที่ซ่อนอยู่หลังชั้นวางเครื่องมือ ทั้งสามคนรีบมุดเข้าไปในช่องลับนั้น ทิ้งให้เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวอยู่ด้านนอก "ขอบคุณมากครับ" วายุตะโกนบอกก่อนที่ช่องลับจะปิดลง เมื่อออกมาจากช่องลับ พวกเขาก็พบว่าตัวเองกำลังอยู่ในอุโมงค์ใต้ดินที่มืดมิด "นี่คือทางที่จะพาเราไปยังที่ปลอดภัย" หัวหน้าคนงานบอก "ขอให้โชคดี" วายุและอัคนีเดินลึกเข้าไปในอุโมงค์ใต้ดินนั้น ความมืดมิดโอบล้อมพวกเขาไว้ แต่ในใจของพวกเขากลับมีความหวังที่ส่องประกายออกมา "เราจะผ่านมันไปได้แน่ครับคุณวายุ" อัคนีพูด พลางจับมือวายุไว้ วายุหันไปยิ้มให้อัคนี "ใช่ เราจะผ่านมันไปได้... ด้วยกัน" มิตรภาพที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางสมรภูมิอันโหดร้ายนี้ จะเป็นพลังสำคัญในการต่อสู้เพื่ออธิปไตยสีเลือดที่พวกเขายึดมั่น.