พายุในชุดสูทสีดำสนิท ยืนนิ่งสงบอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของท่าเรือร้าง สายลมทะเลพัดพาเอาไอเย็นปะทะใบหน้า แต่กลับไม่สามารถสั่นคลอนความเยือกเย็นที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาได้ แสงจันทร์สาดส่องเพียงรำไร เผยให้เห็นเงาตะคุ่มของเขาที่ทอดขนานไปกับเงาของตู้คอนเทนเนอร์เก่าๆ ที่ตั้งเรียงรายราวกับป้อมปราการแห่งความลับ "นายน่าจะรู้ดีว่าการมาพบฉันแบบนี้มีความหมายอย่างไร" เสียงทุ้มลึกของพายุเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยอำนาจที่สั่งสมมาจากการต่อสู้ดิ้นรนในโลกสีเทาที่ไม่เคยปรานีใคร เงาร่างอีกร่างหนึ่งขยับเข้ามาใกล้จากมุมมืด เป็นชายวัยกลางคน รูปร่างผอมสูง สวมเสื้อเชิ้ตสีซีดและกางเกงสแล็คเก่าๆ ดวงตาของเขาฉายแววระแวดระวัง แต่ก็มีความมุ่งมั่นแฝงอยู่เช่นกัน "ฉันรู้ดี... เพราะชีวิตของฉันก็แขวนอยู่บนเส้นด้ายนี้เหมือนกัน" ชายผู้นั้นตอบเสียงแผ่วเบา "แล้วไง? นายมีอะไรจะเสนอให้ฉัน?" พายุถามต่อ คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มจับจ้องไปยังอีกฝ่ายราวกับจะอ่านใจ "ฉันมีข้อมูล... ข้อมูลที่อาจจะเปลี่ยนทุกอย่าง" ชายผู้นั้นหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อ "เกี่ยวกับ 'บัลลังก์ทอง' เกี่ยวกับแผนการที่พวกมันกำลังจะทำ" พายุหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง "ฉันไม่เคยสงสัยว่าพวกมันมีแผนการอะไรอยู่แล้ว คนอย่างพวกมันน่ะ ไม่เคยคิดจะอยู่เฉยๆ หรอก" "แต่นายไม่รู้... ไม่รู้ว่าแผนการนั้นมันใหญ่ขนาดไหน มันจะส่งผลกระทบต่อทุกอย่างที่นายสร้างมา" ชายผู้นั้นยืนกราน "ฉันได้ยินมา... จากคนในวงใน... ว่าพวกมันกำลังจะใช้ 'โครงการพัฒนาเมือง' เป็นเครื่องมือ" คำว่า 'โครงการพัฒนาเมือง' ทำเอาพายุชะงักไปเล็กน้อย เขาเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน มันเป็นโครงการใหญ่ของรัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากนักธุรกิจรายใหญ่หลายราย ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือเจ้าสัวใหญ่แห่ง 'บัลลังก์ทอง' "โครงการพัฒนาเมือง? เกี่ยวอะไรกับพวกมัน?" "มันไม่ใช่แค่โครงการพัฒนาเมืองธรรมดา... มันเป็นเหมือนหน้าฉาก" ชายผู้นั้นอธิบาย "เบื้องหลัง... พวกมันกำลังวางแผนที่จะยึดครองพื้นที่สำคัญหลายแห่งในเมือง... โดยเฉพาะแหล่งธุรกิจที่สำคัญ... และกำลังจะกวาดล้างแก๊งที่ไม่ยอมสยบ... แก๊งอย่าง 'พายุทมิฬ' ของนาย" ดวงตาของพายุเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความโกรธเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ "กวาดล้าง? พวกมันคิดว่าจะทำได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?" "มันไม่ใช่เรื่องง่าย... แต่มันเป็นไปได้ ถ้าพวกมันได้อำนาจที่แท้จริงมาอยู่ในมือ" ชายผู้นั้นกล่าวเสริม "ฉันได้ยินมาว่า... เจ้าสัวใหญ่กำลังเจรจาต่อรองครั้งสุดท้ายกับนักการเมืองบางคน... เพื่อให้โครงการนี้เดินหน้าได้อย่างราบรื่น... และเพื่อให้พวกมันได้สิทธิพิเศษในการใช้กำลังเข้าจัดการกับ 'ศัตรู' ของพวกมัน" "สิทธิพิเศษในการใช้กำลัง? หมายถึงอะไร?" พายุถามเสียงเข้ม พลางก้าวเข้าไปใกล้อีกฝ่าย "หมายถึง... พวกมันจะได้รับอนุญาตให้ใช้อำนาจของรัฐ... ในการกำจัดคู่แข่ง... หรือใครก็ตามที่ขวางทาง" ชายผู้นั้นตอบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ถ้าแผนนี้สำเร็จ... 'บัลลังก์ทอง' จะกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด... เหนือกว่ากฎหมาย... เหนือกว่าทุกสิ่ง" พายุกำหมัดแน่น ขากรรไกรขบกันจนเป็นสัน เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องจะบานปลายถึงขนาดนี้ "ข้อมูลนี้... มาจากไหน?" "จากคนใกล้ชิดของเจ้าสัวใหญ่... คนที่เขาไว้ใจที่สุด... แต่เขากลับทนเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นไม่ไหว" ชายผู้นั้นอธิบาย "เขาเลยแอบติดต่อฉัน... เพื่อหวังว่าจะหาทางหยุดยั้งเรื่องนี้" "แล้วทำไมไม่ติดต่อตำรวจล่ะ?" พายุเลิกคิ้ว "ถ้าติดต่อตำรวจ... เรื่องนี้จะแดงขึ้นมาทันที... แล้วพวกมันจะรู้ว่าใครเป็นคนปล่อยข่าว... ชีวิตของฉัน... และครอบครัวของฉัน... จะตกอยู่ในอันตราย" ชายผู้นั้นตอบเสียงเครียด "ฉันเชื่อใจนาย... ฉันเชื่อว่านายจะใช้อำนาจของนาย... เพื่อปกป้องคนที่บริสุทธิ์" พายุยืนนิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความขัดแย้งในใจกำลังปะทุขึ้น เขาไม่เคยไว้ใจใครได้ง่ายๆ โดยเฉพาะในโลกของมาเฟีย แต่คำพูดของชายผู้นี้มันฟังดูจริงจัง และข้อมูลที่เขาได้รับมาก็ร้ายแรงเกินกว่าจะมองข้ามได้ "นายแน่ใจนะว่าข้อมูลนี้เชื่อถือได้?" "ฉันสาบานได้... ถ้ามีอะไรผิดพลาด... ฉันยอมรับโทษทั้งหมด" ชายผู้นั้นยกมือขึ้นชูเหนือศีรษะ "ฉันแค่อยากให้นายรู้... เพื่อให้นายเตรียมตัว... หรือหาวิธีรับมือ" พายุพยักหน้าช้าๆ "ฉันจะเชื่อใจนาย... ครั้งนี้... แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด... นายรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น" "เข้าใจแล้ว" ชายผู้นั้นตอบรับอย่างโล่งอก "แล้ว... ที่สำคัญที่สุด... ข้อมูลเกี่ยวกับ 'ผู้หญิงคนนั้น' ล่ะ? นายได้อะไรมาบ้าง?" พายุถามต่อ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อเอ่ยถึงบุคคลที่อยู่ในใจ ชายผู้นั้นลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบ "ฉันได้ยินมา... ว่าเธอ... มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมากกับแผนการนี้... เธอเป็นเหมือน 'ดวงใจ' ของเจ้าสัวใหญ่... และเจ้าสัวใหญ่ก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ... แม้กระทั่ง... การกำจัดทุกคนที่เข้ามาขวาง" คำพูดนั้นแทงใจพายุราวกับมีดนับพันเล่มที่กรีดลงไป เขาพยายามควบคุมสีหน้า แต่กลับทำได้ยากยิ่งนัก "เธอ... เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร?" "ฉันไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด... แต่ฉันรู้ว่า... ความสัมพันธ์ของเธอกับเจ้าสัวใหญ่... มันลึกซึ้งกว่าที่ใครจะคาดคิด... และดูเหมือนว่า... เธอจะเป็นกุญแจสำคัญ... ที่จะทำให้แผนการของ 'บัลลังก์ทอง' สำเร็จลุล่วง" ชายผู้นั้นกล่าว "บางที... เธออาจจะเป็นคนเดียว... ที่เจ้าสัวใหญ่ยอมทำตามคำพูดก็ได้" พายุหลับตาลง เขาเห็นภาพใบหน้าของเมขลาชัดเจนขึ้นมาในหัว ความรู้สึกผิดบาปและความโกรธปะปนกันจนยากจะแยกแยะ "มีอะไรอีกไหม?" "มี... ฉันได้ยินมาว่า... เจ้าสัวใหญ่กำลังวางแผนที่จะ 'กำจัด' ใครบางคน... คนที่รู้ความลับมากเกินไป... และดูเหมือนว่า... คนคนนั้น... อาจจะเป็น 'คนใกล้ตัว' ของนาย" คำพูดสุดท้ายนั้นทำเอาพายุลืมตาขึ้นทันที สีหน้าของเขาแข็งกร้าวขึ้นมาทันที "ใคร?" "ฉันไม่รู้ชื่อ... แต่ฉันรู้ว่า... เป็นคนที่นายไว้ใจ... และเป็นคนที่รู้เรื่องแผนการ 'พัฒนาเมือง' นี้... เขาอาจจะกำลังตกอยู่ในอันตราย... อย่างที่คุณคาดไม่ถึง" ชายผู้นั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง พายุยืนนิ่งราวกับถูกสาป เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา คนที่เขาสามารถไว้ใจได้... มีไม่มากนัก... และหากมีใครคนหนึ่งกำลังตกอยู่ในอันตราย... เขาต้องรีบไปช่วย! "ขอบใจสำหรับข้อมูล... ฉันจะจำบุญคุณนี้ไว้" "ฉันหวังว่า... นายจะสามารถหยุดยั้งเรื่องนี้ได้" ชายผู้นั้นกล่าว ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไปในเงามืด ทิ้งให้พายุยืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางความเงียบของท่าเรือร้าง พายุหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว เขากำหมัดแน่น รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของความโกรธที่ค่อยๆ ปะทุขึ้นมาในอก แผนการของ 'บัลลังก์ทอง' มันร้ายกาจเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ และยิ่งเมื่อเมขลาเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วยแล้ว... เขาจะยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด! เขาต้องรีบกลับไป... ไปหาคนที่อาจจะกำลังตกอยู่ในอันตราย... และต้องไปหาคำตอบจากปากของเมขลาให้ได้!