"ฉันรู้ว่าแกคือคนเดียวที่จะหยุดยั้งแผนการของพวกเขาได้" เงาพูด ย้ำเสียงหนักแน่นขณะที่เลือดเริ่มไหลซึมออกมาจากบาดแผลที่สีข้างของเขา พายุยังคงมองเงาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลงแต่ก็มีความสงสัยแทรกเข้ามา เขาปล่อยให้คำพูดของเงาค้างอยู่กลางอากาศชั่วครู่ เสียงปืนยังคงดังเป็นระยะๆ จากด้านนอก แต่ความรุนแรงของมันดูเหมือนจะลดน้อยลงไปแล้ว คงเป็นเพราะการถอนกำลังบางส่วนของศัตรู หรือไม่ก็พวกเขาได้บรรลุเป้าหมายบางอย่างไปแล้ว "แผนการอะไรกันแน่" พายุถาม เสียงลอดออกมาจากลำคอที่แหบพร่าจากการตะโกน "แกบอกได้แค่นี้จริงๆ เหรอ เงา แกมาบอกฉันตอนที่ทุกอย่างกำลังจะสายเกินไปแบบนี้ได้ยังไง" เงายิ้มมุมปากอย่างอ่อนแรง "ฉันไม่มีเวลามากพอที่จะอธิบายทุกอย่างให้แกฟัง แต่เชื่อฉันเถอะ พายุ ฉันอยากให้แกจำชื่อ 'มังกรดำ' เอาไว้ให้ดี" "มังกรดำ?" พายุทวนคำชื่อนั้นในใจ ภาพของมังกรที่กำลังพ่นพิษร้ายกาจผุดขึ้นมาในความคิด "มันคือใคร" "มันไม่ใช่ 'ใคร' แต่เป็น 'อะไร' พายุ" เงาตอบ "มันคือแผนการอันชั่วร้ายที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เราสร้างมา มันคือการโค่นล้มอำนาจของบัลลังก์ทองอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่ออำนาจของตัวเอง" "ใครอยู่เบื้องหลังมังกรดำ" พายุถามต่อ เขาพยายามลุกขึ้นยืนแต่ก็เซไปเล็กน้อย เมขลาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รีบเข้ามาประคองไว้ "คนที่แกคาดไม่ถึง" เงาตอบ "คนที่แกไว้ใจที่สุดคนหนึ่ง" คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจพายุ เขาหันไปมองเมขลาที่กำลังจับแขนเขาอยู่ ดวงตาของเธอฉายแววเป็นห่วง แต่ก็มีบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ "เมขลา..." พายุเอ่ยชื่อเธอแผ่วเบา "เธอรู้เรื่องนี้มาก่อนเหรอ" เมขลาชะงักไปเล็กน้อย เธอหลบสายตาของพายุ "ฉัน...ฉันไม่รู้ว่านายกำลังพูดถึงอะไร" "อย่าโกหกฉัน เมขลา" พายุบีบแขนเธอเบาๆ "ถ้าเธอรู้ เธอต้องบอกฉัน" เมขลาเงยหน้าขึ้นมองพายุ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ฉัน...ฉันอยากจะบอกนายนะพายุ แต่...ฉันทำไม่ได้" "ทำไม" พายุถามเสียงดังขึ้น "เพราะอะไร" "เพราะถ้าฉันบอกไป...ชีวิตของฉันจะตกอยู่ในอันตราย" เมขลาตอบเสียงสั่นเครือ "และไม่ใช่แค่ฉัน...ชีวิตของนายเองก็จะตกอยู่ในอันตรายไปด้วย" เงาหัวเราะออกมาเบาๆ "เห็นไหม พายุ นี่แหละคือสถานการณ์ที่แกกำลังเผชิญอยู่" พายุปล่อยมือจากเมขลา เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ท้องฟ้ายามค่ำคืนยังคงมืดมิด แต่ดูเหมือนจะมีแสงสว่างเล็กๆ เริ่มสาดส่องเข้ามาจากขอบฟ้า "มังกรดำ...คนที่ฉันไว้ใจที่สุด...แล้วก็มีใครอีกบ้าง" "ผู้ที่อยู่เบื้องหลังมังกรดำ" เงาเอ่ยต่อ "เขาได้เตรียมการมานานหลายปี เขาได้แทรกซึงเข้ามาในองค์กรของเราทีละเล็กละน้อย เขาได้สร้างความแตกแยกและหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความไม่ไว้วางใจ เขาใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งระหว่างพายุทมิฬและบัลลังก์ทองเพื่อบรรลุเป้าหมายของเขา" "แล้วเขาต้องการอะไร" พายุถาม "อำนาจ? เงินทอง?" "มากกว่านั้น" เงาตอบ "เขาต้องการทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและอิทธิพลของบัลลังก์ทอง เขาต้องการสร้างความปั่นป่วนไปทั่วทั้งเมือง และเมื่อทุกอย่างสงบลง เขาก็จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดเพียงผู้เดียว" พายุหันกลับมามองเงา "แกแน่ใจเหรอว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง" "ฉันแน่ใจ" เงาตอบ "และฉันก็รู้ว่าแกกำลังสงสัยในตัวฉัน" "ก็แน่นอนสิ" พายุตวาด "แกเพิ่งจะเปิดเผยว่าตัวเองเป็นสายให้บัลลังก์ทองเมื่อไม่นานมานี้เอง แล้วตอนนี้แกมาบอกฉันว่าแกคือคนที่ไว้ใจได้เนี่ยนะ" "ฉันเคยทำผิดพลาด" เงายอมรับ "แต่ฉันก็พร้อมที่จะแก้ไขมัน" "แก้ไขยังไง" พายุถาม "ด้วยการเอาชีวิตตัวเองเข้าแลกงั้นเหรอ" "ถ้าจำเป็น" เงาตอบ "ฉันอยากให้แกได้รู้ความจริง และฉันก็อยากให้แกได้เลือกทางของแกเอง" "ทางของฉัน?" พายุขมวดคิ้ว "หมายความว่าไง" "แกมีสองทางเลือก พายุ" เงาบอก "ทางแรก คือแกเลือกที่จะไม่เชื่อฉัน และเดินหน้าต่อไปตามแผนเดิมของแก ซึ่งจะนำไปสู่สงครามเต็มรูปแบบระหว่างพายุทมิฬและบัลลังก์ทอง สงครามที่จะทำให้คนบริสุทธิ์ต้องล้มตายอีกนับไม่ถ้วน และในที่สุด...คนที่อยู่เบื้องหลังมังกรดำก็จะประสบความสำเร็จ" "แล้วอีกทางเลือกหนึ่งล่ะ" พายุถาม "อีกทางเลือกหนึ่ง คือแกเลือกที่จะเชื่อฉัน" เงาตอบ "แกเลือกที่จะร่วมมือกับฉัน เพื่อเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของมังกรดำ และหยุดยั้งแผนการของเขา เราจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม เพราะศัตรูของเรานั้นแข็งแกร่งและมีอำนาจมากกว่าที่เราคิด" พายุยืนนิ่ง เขากำหมัดแน่น ความคิดในหัวของเขาวนเวียนไปมา การตัดสินใจครั้งนี้จะส่งผลต่ออนาคตของแก๊งพายุทมิฬ และอาจรวมถึงอนาคตของเมืองนี้ด้วย "ฉันจะช่วยแก" เสียงของเสือดังขึ้นมาจากด้านนอก เขาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับมังกรที่ใบหน้าเปื้อนคราบเลือด "ไม่ว่าแกจะตัดสินใจยังไง เราจะอยู่ข้างๆ แก" มังกรพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้วพายุ ถ้าเงาบอกว่านี่คือความจริง เราก็ต้องเชื่อเขา" พายุหันไปมองเสือและมังกร เขารู้ดีว่าทั้งสองคนกำลังพยายามให้กำลังใจเขา แต่ในใจของเขาก็ยังมีความหวังริบหรี่ที่เขายังคงยึดมั่นในความภักดีของพวกเขา "แล้วแก เมขลา" พายุหันไปมองเมขลาอีกครั้ง "เธอจะเลือกทางไหน" เมขลาเงยหน้าขึ้นมองพายุ น้ำตาไหลอาบแก้ม "ฉัน...ฉันจะเลือกทางที่ทำให้ฉันได้อยู่ข้างๆ นาย" คำตอบนั้นทำให้พายุรู้สึกอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังมีความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ เขาเดินเข้าไปหาเงาที่กำลังนั่งพักอยู่บนเก้าอี้ "ตกลง เงา ฉันจะเชื่อแก" เงายิ้ม "ขอบใจ พายุ" "แต่แกต้องบอกทุกอย่างกับฉัน" พายุเน้น "ทุกอย่าง โดยไม่มีการปิดบัง" "แน่นอน" เงาตอบ "เราจะเริ่มกันเลย"