อาทิตย์ยังคงจมปลักอยู่กับกองเอกสารบนโต๊ะทำงาน แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาไม่ได้ช่วยขับไล่ความหนักอึ้งในใจของเขาเลยแม้แต่น้อย ชื่อ 'มังกรอัสนี' ยังคงก้องอยู่ในหู ราวกับเป็นปริศนาที่ยากเกินจะไข ความลับที่ซ่อนเร้นภายใต้ชื่อนั้นคืออะไรกันแน่? มันเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ในอดีต หรือเป็นเพียงเงื่อนไขที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อล่อลวงเขา? ความสับสนถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง "ท่านอาทิตย์ครับ" เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้เขาละสายตาจากกองเอกสาร หันไปมองพบว่าเป็น "ก้อง" มือขวาคนสนิทที่ยืนรออยู่ด้วยท่าทีสงบนิ่ง "มีอะไรหรือก้อง" อาทิตย์ถาม เสียงแหบพร่าเล็กน้อยจากการอดนอน "คุณอาคมส่งสารมาครับ" ก้องยื่นซองเอกสารสีดำสนิทที่ปิดผนึกด้วยตราสัญลักษณ์ของแก๊งเงาทมิฬให้ "เขาขอพบท่านที่สังเวียนเลือดสีแดงในคืนนี้" อาทิตย์รับซองมา พลิกดูตราประทับอย่างพิจารณา "คืนนี้เลยหรือ" เขาพึมพำ "ดูเหมือนว่าเราจะไม่มีทางเลือกมากนัก" "มีอะไรผิดปกติหรือครับท่าน" ก้องเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง "ไม่รู้สิ" อาทิตย์ถอนหายใจ "แต่ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้กำลังจะบานปลายไปมากกว่าที่คิดไว้มากนัก" เขาคลี่ซองเอกสารออก อ่านข้อความสั้นๆ ที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ของอาคม " 'สังเวียนเลือดสีแดง คืนนี้. เพื่อยุติเรื่องทั้งหมด. อาคม' " "เขาต้องการยุติเรื่องทั้งหมดจริงๆ หรือ" ก้องเลิกคิ้ว "ถ้าเขาต้องการจริงๆ เขาก็คงไม่ส่งสารมาในลักษณะนี้" อาทิตย์ส่ายหน้า "นี่มันเหมือนเป็นการท้าทายมากกว่า การเชิญชวนให้มาเจรจา" "แล้วท่านจะไปหรือครับ" "ฉันต้องไป" อาทิตย์ตอบเสียงหนักแน่น "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันต้องไปเผชิญหน้ากับเขา เพื่อหาคำตอบสุดท้าย" แสงแดดยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำ ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วง ท่ามกลางความมืดสลัวของค่ำคืน สังเวียนเลือดสีแดงกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง เสียงดนตรีจังหวะหนักหน่วงดังกระหึ่ม บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่น ผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาในสังเวียนแห่งนี้ ต่างก็มาด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างกันไป บางคนมาเพื่อแสวงหาความบันเทิง บางคนมาเพื่อเดิมพันด้วยชีวิต และบางคนก็มาเพื่อยืนยันอำนาจ อาทิตย์ก้าวลงจากรถ ยืนนิ่งอยู่หน้าทางเข้าสังเวียน ปลดเสื้อคลุมตัวนอกออกเผยให้เห็นสูทสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต เสื้อผ้าเหล่านั้นบ่งบอกถึงสถานะและอำนาจของเขาได้เป็นอย่างดี ก้องยืนเคียงข้าง สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง "ที่นี่ดูเปลี่ยนไปมาก" อาทิตย์เอ่ยขึ้น "นับตั้งแต่แก๊งเงาทมิฬเข้ามามีบทบาท สังเวียนนี้ก็ถูกปรับปรุงให้ดูทันสมัยและอันตรายยิ่งขึ้นครับ" ก้องตอบ "ไฟนีออนสีแดงที่ประดับอยู่ทั่วบริเวณ ทำให้บรรยากาศดูน่าเกรงขาม" "เขากำลังส่งสารบางอย่าง" อาทิตย์พยักหน้า "ว่าตอนนี้เขาคือเจ้าของที่นี่" ทั้งสองเดินเข้าไปในสังเวียน เสียงอื้ออึงของผู้คนดังกระหึ่ม เมื่อก้าวเข้ามาถึงบริเวณด้านใน สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่พวกเขา ราวกับจะประเมินความแข็งแกร่งและอำนาจที่พวกเขามี "พวกนั้นจ้องเราเหมือนจะกินหัว" ก้องกระซิบ "ปล่อยพวกเขาไป" อาทิตย์ตอบเรียบๆ "เรามาที่นี่เพื่อเป้าหมายของเรา ไม่ใช่เพื่อเล่นเกมสายตา" พวกเขาเดินตรงไปยังบริเวณที่ถูกจัดไว้สำหรับแขกคนสำคัญ เบื้องหน้าคือสังเวียนประลองที่ล้อมรอบด้วยอัฒจันทร์ขนาดใหญ่ ที่นั่งวีไอพีถูกจัดวางไว้อย่างหรูหรา และที่นั่นเอง พวกเขาก็ได้เห็นร่างของอาคมยืนรออยู่ อาคมอยู่ในชุดสีดำเช่นกัน แต่ชุดของเขามีการปักลายมังกรด้วยดิ้นสีทองที่ดูโดดเด่น ดวงตาของเขาสุกสกาวด้วยประกายแห่งอำนาจ ใบหน้าคมคายประดับด้วยรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา "ยินดีต้อนรับ, อาทิตย์" อาคมเอ่ยเสียงทุ้ม "ฉันนึกว่านายจะกลัวจนไม่กล้ามาเสียอีก" "ฉันไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น, อาคม" อาทิตย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "โดยเฉพาะกับคนอย่างนาย" "คำพูดแรงจริงนะ" อาคมหัวเราะเบาๆ "แต่ฉันชอบ" เขากวาดสายตาไปยังก้อง "มือขวาของนายดูแข็งแกร่งดีนะ" "ก้องเป็นมากกว่ามือขวาของฉัน" อาทิตย์ตอบ "เขาคือคนที่ฉันไว้ใจที่สุด" "ความไว้ใจน่ะ เป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดในโลกนี้เลยนะ" อาคมกล่าว "มันสามารถถูกหักหลังได้ทุกเมื่อ" คำพูดของอาคมเหมือนจะมีความหมายแฝง อาทิตย์เหลือบมองก้อง แววตาของก้องยังคงแน่วแน่ ไม่ได้แสดงอาการหวั่นไหว "เรามาที่นี่เพื่อยุติเรื่องทั้งหมดใช่ไหม" อาทิตย์ถามตัดบท "ไม่ใช่มานั่งจับผิดกันเอง" "แน่นอน" อาคมพยักหน้า "นายรู้ใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงเรียกนายมาที่นี่" "ฉันเดาว่าคงเกี่ยวกับ 'มังกรอัสนี'" อาทิตย์ตอบ "ถูกต้อง" อาคมเดินเข้ามาใกล้ "และฉันจะบอกความจริงทั้งหมดให้นายฟัง" เขาหยุดชะงัก มองเข้าไปในดวงตาของอาทิตย์อย่างลึกซึ้ง "มังกรอัสนี... มันไม่ใช่แค่ชื่อคน แต่มันคือรหัสลับ" "รหัสลับอะไร" "รหัสลับของแผนการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยมีมาในวงการนี้" อาคมกระซิบ "แผนการที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง" "แผนการอะไรกันแน่" อาทิตย์รู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แล่นไปตามสันหลัง "มันคือแผนการที่จะโค่นล้มอำนาจเก่าทั้งหมด" อาคมเฉลย "และสร้างระเบียบใหม่ขึ้นมาแทนที่" "ระเบียบใหม่ในแบบของแก๊งเงาทมิฬอย่างนั้นหรือ" "ไม่ใช่แค่เงาทมิฬ" อาคมส่ายหน้า "แต่มันคือระเบียบใหม่ ที่ทุกคนจะต้องยอมรับ" "แล้วฉันล่ะ" อาทิตย์ถาม "ฉันมีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการนี้อย่างไร" "นายมีส่วนสำคัญมาก" อาคมยิ้มกว้าง "และฉันก็ต้องการนายมาร่วมมือกับฉัน" "ร่วมมือกับนาย" อาทิตย์ทวนคำ "หลังจากที่แกพยายามจะยึดครองทุกอย่างของฉัน" "นั่นมันเป็นเรื่องของธุรกิจ, อาทิตย์" อาคมโบกมือราวกับปัดแมลงวัน "แต่เรื่องนี้มันใหญ่กว่านั้นมาก" "ฉันไม่เข้าใจ" อาทิตย์ยืนยัน "บอกความจริงมาทั้งหมด" "ความจริงก็คือ" อาคมสูดลมหายใจลึก "มังกรอัสนี คือชื่อขององค์กรลับ ที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่างในวงการนี้มาตลอดหลายสิบปี" "องค์กรลับ" ดวงตาของอาทิตย์เบิกกว้าง "หมายความว่าแก๊งของเรา แก๊งของนาย และแก๊งอื่นๆ ที่เคยมีอำนาจ ล้วนเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งขององค์กรนี้อย่างนั้นหรือ" "ถูกต้อง" อาคมพยักหน้า "เราถูกปั้นแต่ง ถูกผลักดัน และถูกกำจัดโดยพวกเขา" "แล้วทำไมแกถึงมาบอกฉันเรื่องนี้" "เพราะถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องปลดแอกตัวเอง" อาคมกล่าว "ฉันไม่ต้องการเป็นหมากของใครอีกต่อไป และฉันก็รู้ว่าลึกๆ แล้ว นายก็คิดเหมือนกัน" "แต่ฉันไม่รู้ว่าจะเชื่อแกได้อย่างไร" "นายไม่จำเป็นต้องเชื่อฉันทั้งหมด" อาคมตอบ "แต่นายต้องเชื่อในสิ่งที่นายเห็น" ทันใดนั้นเอง เสียงตะโกนก็ดังขึ้นจากฝั่งตรงข้ามของสังเวียน "อาคม! แกคิดจะทำอะไร" ร่างของ "เดช" หัวหน้าแก๊งพยัคฆ์ดำ ปรากฏขึ้นพร้อมกับลูกน้องอีกหลายสิบคน พวกเขามีสีหน้าโกรธเกรี้ยว "เดช" อาคมหันไปมองด้วยแววตาเรียบเฉย "มาช้าไปหน่อยนะ" "แกคิดจะหักหลังพวกเราอย่างนั้นหรือ" เดชตะโกนถาม "ฉันไม่ได้หักหลังใคร" อาคมตอบ "ฉันแค่กำลังจะเลือกทางเดินที่ถูกต้อง" "ทางเดินที่ถูกต้องของแก คือการทรยศเพื่อนพ้องอย่างนั้นหรือ" เดชพุ่งเข้ามา "แกมันก็แค่พวกขี้ขลาด!" "ระวังคำพูดของแกด้วย, เดช" อาคมขู่ "ตอนนี้แกกำลังยืนอยู่บนพื้นที่ของฉัน" "พื้นที่ของแกอย่างนั้นหรือ" เดชหัวเราะเยาะ "แกคิดว่าแกจะยึดครองสังเวียนนี้ได้จริงๆ อย่างนั้นหรือ" "ฉันไม่ได้คิด แต่ฉันกำลังจะทำ" อาคมกล่าว "และถ้าแกไม่ขวางทางฉัน แกก็อาจจะได้ส่วนแบ่งไปด้วย" "ไม่มีทาง!" เดชตะโกน "แกมันก็แค่แก๊งเงาทมิฬที่ทะเยอทะยาน" "แกไม่เข้าใจอะไรเลย, เดช" อาคมส่ายหน้า "แกยังคงติดอยู่ในกรอบเก่าๆ" "แล้วแกก็ติดอยู่ในความฝันลมๆ แล้งๆ ของแก!" เดชตะโกนกลับ "แกจะไม่มีวันได้ในสิ่งที่แกต้องการ!" บทสนทนาของทั้งสองจบลงด้วยการปะทะคารมที่ดุเดือด แสงไฟนีออนสีแดงยังคงสาดส่องลงมาบนพื้นสังเวียน ราวกับจะขับเน้นให้เห็นถึงเลือดที่จะต้องหลั่งออกมาในไม่ช้านี้