ความจริงที่พิรุณได้รับจากปากพ่อของเธอ ได้กลายเป็นเหมือนระเบิดลูกย่อม ๆ ที่ถูกจุดชนวนขึ้นภายในใจของเธอ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะแยกแยะระหว่างความรู้สึกที่มีต่อพยัคฆ์ กับความจริงที่น่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับตัวตนของพ่อ แต่การกระทำของพ่อในอดีตมันช่างย้อนแย้งกับภาพลักษณ์ที่เธอเคยเห็นมาตลอด มันยากเหลือเกินที่จะยอมรับว่าคนที่เธอรักและไว้ใจมาตลอด อาจจะเป็นผู้บงการเบื้องหลังความขัดแย้งที่ยืดเยื้อระหว่างสองแก๊ง "พยัคฆ์คะ" พิรุณเรียกเขาเมื่อทั้งสองมาถึงห้องทำงานส่วนตัวของพยัคฆ์ในเช้าวันถัดมา "ฉัน… ฉันคิดว่าเราควรจะบอกเรื่องนี้กับใครสักคน" พยัคฆ์เงยหน้าจากเอกสารกองโตที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาถอนหายใจยาว "บอกใคร พิรุณ? เราจะบอกใครได้บ้างในสถานการณ์แบบนี้" "ก็… ก็พวกคนสนิทของคุณไงคะ" พิรุณเสนอ "อาจจะมีใครสักคนที่สามารถช่วยเราได้" "คนสนิทของฉัน… พวกเขาก็อยู่ภายใต้แรงกดดันไม่ต่างกัน" พยัคฆ์ตอบ "การเปิดเผยเรื่องนี้โดยไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน มันอาจจะทำให้เกิดความแตกแยกภายในแก๊งของเราเองเสียก่อน" "แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย… มันก็อาจจะสายเกินไป" พิรุณแย้ง เธอรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก "คุณพ่อของฉัน… ท่านอาจจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่" "ฉันรู้" พยัคฆ์กล่าว "และนั่นคือเหตุผลที่เราต้องหาทางสืบให้แน่ใจก่อน" เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนหย่อมที่ถูกจัดแต่งอย่างสวยงาม "พ่อของเธอ… เขาเป็นคนฉลาดแกมโกงมาก พิรุณ เขาไม่เคยทำอะไรโดยไม่มีเบื้องหลัง" "แล้ว… เราจะเริ่มสืบจากตรงไหนดีคะ" "เราต้องเริ่มจากการค้นหาหลักฐาน" พยัคฆ์ตอบ "เอกสาร หรืออะไรก็ตามที่พ่อของเธออาจจะทิ้งไว้… ที่จะพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นคนบงการจริง ๆ" "แต่ฉัน… ฉันไม่แน่ใจว่าพ่อจะเก็บอะไรแบบนั้นไว้" พิรุณกล่าวด้วยความไม่มั่นใจ "เราต้องลองดูก่อน" พยัคฆ์กล่าว "บางที… อาจจะมีใครสักคนที่พ่อของเธอไว้ใจ ที่เขาสามารถเปิดปากได้" "ใครล่ะคะ" "นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่" พยัคฆ์ขมวดคิ้ว "มีคนอยู่ไม่กี่คนที่น่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับอดีตของพ่อเธอ… หนึ่งในนั้นก็คือ… ทนายความของตระกูลเรา" "คุณลุงทนายเหรอคะ" พิรุณนึกถึงชายชราที่ใจดี ที่เธอเคยพบเจอเมื่อครั้งยังเด็ก "ท่านจะ… ท่านจะยอมบอกเราไหมคะ" "เราต้องลองคุยกับท่านดู" พยัคฆ์กล่าว "แต่เราต้องทำอย่างระมัดระวังที่สุด" ในขณะเดียวกัน ที่อีกมุมหนึ่งของเมือง อดีตนักฆ่าผู้มากฝีมือ "มังกรดำ" กำลังนั่งอยู่ในบาร์ใต้ดินที่มืดสลัว เขาจิบวิสกี้สีอำพันพลางมองดูผู้คนที่เดินผ่านไปมา ใบหน้าของเขาฉายแววครุ่นคิด ราวกับกำลังวางแผนบางอย่าง "ท่านครับ" ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขาอย่างนอบน้อม "ข่าวเรื่องการเคลื่อนไหวของแก๊ง 'โลหิตพิรุณ' เริ่มหนาหูขึ้นเรื่อย ๆ ครับ" มังกรดำพยักหน้าช้า ๆ "พวกมันกำลังจะทำอะไรบางอย่างแน่" เขาตอบเสียงเรียบ "เราต้องจับตาดูให้ดี" "แล้ว… ถ้าพวกเขาพยายามจะ… เข้ามาในเขตของเราล่ะครับ" ชายหนุ่มถาม "ถ้าเป็นแบบนั้น… เราก็ต้องตอบโต้" มังกรดำกล่าว "แต่ไม่ใช่ตอนนี้… ยังไม่ใช่เวลา" "ท่านหมายความว่า… เราควรจะปล่อยให้พวกเขาเคลื่อนไหวก่อนอย่างนั้นเหรอครับ" "ไม่ใช่… แต่เราต้องรอจังหวะที่เหมาะสม" มังกรดำตอบ "รอให้พวกมันเผยไพ่ทั้งหมดออกมาเสียก่อน" เขายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบอีกครั้ง ดวงตาของเขาทอประกายเย็นยะเยือก "และเมื่อถึงเวลานั้น… เราจะจัดการทุกอย่างให้จบสิ้น" กลับมาที่คฤหาสน์ของพยัคฆ์ พิรุณและพยัคฆ์กำลังเตรียมตัวเพื่อไปพบคุณลุงทนาย พล.ต.อ. ชาญวิทย์ อดีตนายตำรวจใหญ่ที่ผันตัวมาเป็นทนายความให้กับตระกูล "รอยตราพยัคฆ์" มานานหลายสิบปี "คุณลุงชาญวิทย์เป็นคนตรงไปตรงมา" พยัคฆ์กล่าวขณะขับรถพาพิรุณไปยังบ้านพักของคุณลุง "ถ้าเขาพอจะรู้เรื่องอะไร เขาก็อาจจะบอกเรา" "แต่เราจะเริ่มต้นพูดคุยกับท่านยังไงดีคะ" พิรุณถามด้วยความกังวล "เราจะบอกความจริงเท่าที่เรามี… แล้วดูว่าท่านจะตอบสนองอย่างไร" พยัคฆ์ตอบ "และถ้าจำเป็น… เราอาจจะต้องใช้แผนสำรอง" เมื่อไปถึงบ้านพักของคุณลุงชาญวิทย์ พวกเขาได้รับต้อนรับอย่างอบอุ่น คุณลุงชาญวิทย์เป็นชายชราที่มีใบหน้าใจดี ดวงตาของท่านฉายแววเฉลียวฉลาด "มาแล้วหรือ พยัคฆ์ พิรุณ" คุณลุงชาญวิทย์กล่าวต้อนรับ "เข้ามาสิ นั่งก่อน" หลังจากพูดคุยเรื่องทั่วไปสักพัก พยัคฆ์ก็เริ่มเข้าเรื่อง "คุณลุงครับ… คือผมกับพิรุณมีเรื่องสำคัญอยากจะปรึกษาครับ" คุณลุงชาญวิทย์พยักหน้า "ว่ามาสิ" "คือ… เกี่ยวกับอดีตของพ่อของพิรุณน่ะครับ" พยัคฆ์กล่าว "พิรุณเพิ่งจะทราบความจริงบางอย่าง… และเราก็สงสัยว่า… คุณลุงอาจจะพอจะทราบเรื่องราวบางส่วน" คุณลุงชาญวิทย์นิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าของท่านดูเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย "เรื่องของ… คุณประทีปน่ะหรือ" "ใช่ครับ" พิรุณตอบ "พิรุณอยากจะทราบความจริงทั้งหมด" คุณลุงชาญวิทย์ถอนหายใจยาว "เรื่องนี้… มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนพิรุณ" ท่านกล่าว "และมันก็เป็นเรื่องที่… พ่อของเธอ พยายามที่จะปิดบังมาตลอด" "แต่… แต่ถ้าท่านทราบอะไร… ได้โปรดบอกพิรุณด้วยเถอะค่ะ" พิรุณวิงวอน คุณลุงชาญวิทย์มองไปที่พยัคฆ์ แล้วกลับมามองที่พิรุณ "ฉันรู้ว่าเธอรักพ่อของเธอ… แต่สิ่งที่เขาทำ มัน… มันเกินกว่าที่ใครจะให้อภัยได้" "ท่านกำลังหมายถึงอะไรคะ" พยัคฆ์ถาม "คุณประทีป… เขาไม่ใช่แค่ต้องการความแค้นส่วนตัว" คุณลุงชาญวิทย์กล่าว "เขาต้องการ… ทุกอย่าง" "ทุกอย่าง… หมายถึงอะไรคะ" พิรุณถามเสียงสั่น "หมายถึง… อำนาจ… ทรัพย์สิน… และการปกครองแก๊ง 'รอยตราพยัคฆ์' ทั้งหมด" คุณลุงชาญวิทย์กล่าว "เขาใช้ความผิดพลาดของพ่อของฉัน… และใช้ความแค้นที่ฝังรากลึก… เพื่อสร้างแผนการที่ใหญ่หลวง" "แผนการอะไรคะ" พยัคฆ์ถาม "แผนการที่จะ… โค่นล้มตระกูลของฉัน… แล้วขึ้นมาแทนที่" คุณลุงชาญวิทย์กล่าว "และเพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น… เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่าง… แม้กระทั่ง… ใช้ตัวเธอเป็นเครื่องมือ" คำพูดของคุณลุงชาญวิทย์ทำให้พิรุณถึงกับผงะ เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าพ่อของเธอจะสามารถทำอะไรที่เลวร้ายได้ถึงขนาดนี้