เรือประมงลำเล็กแล่นฝ่าหมอกหนาทึบไปตามลำน้ำเจ้าพระยา แพรวและหลี่ เฉิน นั่งเงียบๆ ในเรือ รู้สึกถึงความเย็นชื้นที่ลอยมาจากผิวน้ำ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความลึกลับและอันตราย แม้จะรอดจากการเผชิญหน้าในโกดังร้างมาได้ แต่พวกเขาก็ยังอยู่ในอันตราย "คุณแน่ใจนะคะว่าข้อมูลถูกส่งออกไปอย่างปลอดภัย" แพรวเอ่ยทำลายความเงียบ "แน่ใจ" หลี่ เฉิน ตอบ "ผมใช้ช่องทางที่เข้ารหัสไว้พิเศษ และปลายทางก็เป็นคนที่ผมไว้ใจได้จริงๆ เขาเป็นอดีตนายตำรวจที่ตอนนี้รับผิดชอบหน่วยปราบปรามยาเสพติดโดยเฉพาะ" "คุณรู้จักเขาได้ยังไงคะ" แพรวถาม "สมัยที่พ่อผมยังอยู่ เขาเคยช่วยพ่อผมไว้หลายครั้ง" หลี่ เฉิน ตอบ "เรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาตลอด แม้ว่าผมจะก้าวเข้ามาในโลกของมาเฟีย แต่เขาก็ยังคงเชื่อว่าผมไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมด" แพรวพยักหน้า เธอเข้าใจ หลี่ เฉิน กำลังพยายามใช้ประโยชน์จากความสัมพันธ์เก่าๆ เพื่อบรรลุเป้าหมายของเขา "แล้วเราจะไปหาเขาได้ยังไงคะ" เธอถาม "เราต้องไปที่นั่น" หลี่ เฉิน ชี้ไปที่ฝั่งตรงข้าม "ผมรู้ว่ามีสถานที่แห่งหนึ่ง ที่เราสามารถหลบซ่อนตัวได้ชั่วคราว จนกว่าจะถึงเวลาที่เราต้องพบเขา" เรือค่อยๆ เลี้ยวเข้าสู่คลองเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางต้นไม้นานาชนิด แพรวสังเกตเห็นกระท่อมหลังเล็กๆ ตั้งอยู่ริมคลอง ที่นั่นดูเงียบสงบและปลอดภัย ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่งที่แยกออกมาจากความวุ่นวายภายนอก เมื่อพวกเขาขึ้นฝั่ง หลี่ เฉิน ก็รีบพาแพรวเข้าไปในกระท่อม ทันทีที่ประตูถูกปิดลง แพรวก็รู้สึกถึงความปลอดภัยที่ค่อยๆ กลับคืนมา "ที่นี่...ดูอบอุ่นจังเลยค่ะ" เธอเอ่ย "มันเป็นบ้านเก่าของผม" หลี่ เฉิน ตอบ "ผมมาที่นี่บ่อยๆ เวลาที่ต้องการความสงบ" เขาเดินไปเปิดหน้าต่างเล็กๆ เผยให้เห็นสวนหลังบ้านที่ร่มรื่น "ที่นี่ไม่มีใครรู้จัก ผมว่าเราจะปลอดภัยที่นี่สักพัก" แพรวนั่งลงบนโซฟาเก่าๆ ที่วางอยู่กลางห้อง เธอรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจ "ฉันไม่รู้เลยว่าเรื่องมันจะบานปลายขนาดนี้" "ผมก็เหมือนกัน" หลี่ เฉิน ตอบ เขานั่งลงข้างๆ เธอ "แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราก็ต้องรับมือกับมัน" "แล้วหลักฐานที่แท้จริงล่ะคะ" แพรวถาม "ที่คุณบอกว่าทิ้งไว้ที่อื่น" หลี่ เฉิน ถอนหายใจ "มันอยู่ในตู้เซฟของผม" เขาตอบ "แต่ผมได้สำเนาข้อมูลทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการเปิดโปงหลิว ไค ออกมาแล้ว" "แล้วทำไมคุณไม่เอาสำเนาอันนั้นไปเลยล่ะคะ" แพรวสงสัย "ทำไมต้องเสี่ยงไปเอาที่โกดังร้าง" "เพราะผมอยากให้คุณเห็นด้วยตาตัวเอง" หลี่ เฉิน อธิบาย "ผมอยากให้คุณได้เห็นว่าหลิว ไค มันร้ายกาจแค่ไหน และทำไมเราถึงต้องหยุดยั้งเขา" เขากุมมือแพรวไว้ "ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับคุณ แต่ผมเชื่อว่าคุณเป็นคนเดียวที่จะช่วยผมได้ในเรื่องนี้" แพรวเงยหน้ามองเขา เธอเห็นความจริงใจในแววตาของเขา "ฉัน...ฉันจะช่วยคุณค่ะ" เธอพูด "เราจะทำเรื่องนี้ให้สำเร็จไปด้วยกัน" หลี่ เฉิน คลี่ยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะ แพรว" เขาตอบ "ผมรู้ว่าผมไว้ใจคุณได้" ทั้งสองคนนั่งคุยกันอีกพักใหญ่ หลี่ เฉิน เล่าเรื่องราวในอดีตของเขาให้แพรวฟังมากขึ้น ถึงสาเหตุที่เขาต้องเข้ามาพัวพันกับโลกใต้ดิน และความรู้สึกผิดที่เขามีต่อพ่อ "ผมอยากจะล้างมลอบอายของพ่อ" เขาพูด "ผมอยากจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง" แพรวรับฟังอย่างตั้งใจ เธอเริ่มเข้าใจหลี่ เฉิน มากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ใช่แค่ทายาทมาเฟียที่เห็นแก่ตัว แต่เขามีอุดมการณ์และความปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ "แล้วหลังจากนี้ล่ะคะ" แพรวถาม "เราจะทำยังไงต่อ" "เราจะรอ" หลี่ เฉิน ตอบ "รอให้เพื่อนของผมยืนยันว่าข้อมูลที่ส่งไปนั้นปลอดภัย และพร้อมที่จะดำเนินการ" เขาหันไปมองแพรว "จากนั้น เราจะไปพบเขา และส่งมอบหลักฐานทั้งหมด" "คุณคิดว่าหลิว ไค จะไม่ตามเรามาเจอที่นี่เหรอคะ" แพรวถามด้วยความกังวล "ผมได้วางแผนเผื่อไว้แล้ว" หลี่ เฉิน ตอบ "ที่นี่เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในตอนนี้" ขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกัน เสียงโทรศัพท์มือถือของหลี่ เฉิน ก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดูด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "เป็นเพื่อนของผม" เขาพูด "คงเป็นสัญญาณที่เรากำลังรอคอย" หลี่ เฉิน กดรับสาย แล้วพูดคุยด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา แต่แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่น แพรวพยายามตั้งใจฟัง แต่ก็ไม่สามารถจับใจความได้ทั้งหมด เธอเพียงแต่หวังว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ จะเป็นจุดสิ้นสุดของเรื่องราวอันเลวร้ายนี้ และนำพาพวกเขาไปสู่ความสงบสุขที่รอคอยอยู่ เมื่อหลี่ เฉิน วางสาย เขาก็หันมาหาแพรว "ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว" เขาบอก "เราจะไปกันคืนนี้" "ไปไหนคะ" แพรวถาม "ไปหาความจริง" หลี่ เฉิน ตอบ "และไปยุติสงครามครั้งนี้" แพรวพยักหน้า เธอพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น เธอมั่นใจว่าการตัดสินใจของเธอที่จะร่วมมือกับหลี่ เฉิน ในครั้งนี้ คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว