แพรวเดินออกจากโรงพักด้วยความรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีความกังวลแฝงอยู่ เธอได้ทำสิ่งที่คิดว่าถูกต้องที่สุดแล้ว การส่งมอบจี้หยกให้กับตำรวจน่าจะทำให้เธอปลอดภัย "หวังว่าพวกเขาจะจัดการเรื่องนี้ได้ดีนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง เธอรีบเดินกลับไปยังห้องเช่าเล็กๆ ของเธอ เธอต้องดูแลแม่ที่กำลังป่วย ขณะที่เธอกำลังจะก้าวเข้าไปในอาคารที่พัก ร่างของชายผอมบางที่เธอเจอในตรอกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออย่างกะทันหัน "เธอนี่เอง" ชายคนนั้นยิ้มอย่างมีเลศนัย "ฉันตามหาเธอแทบแย่" แพรวตกใจจนตัวแข็งทื่อ "คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่?" "แน่นอนว่ามาทวงของ" ชายคนนั้นกล่าว "ของที่เธอขโมยไป" "ฉันไม่ได้ขโมย! ฉันเจอที่นั่น!" แพรวปฏิเสธเสียงดัง "เรื่องนั้นไม่สำคัญ" ชายคนนั้นโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "สำคัญที่ว่าตอนนี้มันอยู่ในมือเธอ" "ฉัน... ฉันให้ตำรวจไปแล้ว" แพรวกล่าวอย่างหวังว่าเขาจะเลิกล้มความตั้งใจ แต่เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายคนนั้นกลับหัวเราะออกมาเสียงดัง "ฮ่าๆๆ ตำรวจ? เธอคิดว่าตำรวจจะช่วยอะไรเธอได้?" "คุณหมายความว่ายังไง?" แพรวถามด้วยความสงสัย "ข้าคือเฉิน" ชายคนนั้นแนะนำตัว "มือขวาของท่านลี ซื่อเทียน" แพรวเบิกตากว้าง "ลี ซื่อเทียน? แล้ว... แล้วคนที่ตายในตรอกล่ะ?" "นั่นบิดาของเจ้านายข้า" เฉินตอบ "และข้าเชื่อว่าเธอต้องรู้เรื่องราวบางอย่าง" "ฉันไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น! ฉันแค่อยากมีชีวิตสงบๆ" แพรวพยายามอธิบาย "สงบสุข? ในโลกนี้ไม่มีคำว่าสงบสุขหรอก" เฉินกล่าว "ยิ่งเธอเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็จะยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น" "คุณจะทำอะไรฉัน?" แพรวถามด้วยความหวาดกลัว "ถ้าเธอให้ความร่วมมือ ข้าจะไม่ทำอะไรเธอ" เฉินกล่าว "แต่ถ้าเธอขัดขืน..." เขายิ้มอย่างเย็นชา "...เธอก็จะพบจุดจบเหมือนกับเจ้านายเก่าของข้า" "ฉันจะร่วมมือกับคุณได้ยังไง ในเมื่อฉันไม่รู้อะไรเลย!" "เธอรู้" เฉินกล่าว "เธอรู้ว่าใครฆ่าบิดาของนายข้า" "ฉันไม่รู้! ฉันเห็นแค่ร่างเขา... แล้วก็เจอจี้หยก" "จี้หยกนั่นแหละคือเบาะแสสำคัญ" เฉินกล่าว "นายข้าอยากได้มันคืน และเขาอยากรู้ว่าใครคือคนที่ทำร้ายบิดาของเขา" "แต่ตำรวจก็มีจี้หยกไปแล้วนี่คะ" "ตำรวจน่ะเหรอ?" เฉินหัวเราะ "พวกนั้นน่ะ... แค่ปลากระป๋องในมือเรา" แพรวรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มทลายลงมา เธอถูกบังคับให้เข้าไปพัวพันกับโลกที่อันตรายเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ "คุณต้องการอะไรกันแน่?" เธอถาม "ข้าต้องการความจริง" เฉินตอบ "และความจริงก็อยู่ที่เธอ" "แล้วถ้าฉันไม่บอกล่ะ?" "เธอจะไม่มีโอกาสได้กลับไปดูแลแม่ของเธออีก" เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แพรวเงียบไป ความคิดมากมายประดังเข้ามาในหัว เธอต้องปกป้องแม่ของเธอ แต่เธอจะทำอย่างไร? "ฉันขอเวลาคิด" แพรวกล่าว "เวลาของเธอเหลือน้อยเต็มทีแล้ว" เฉินเตือน ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้แพรวยืนตัวสั่นอยู่เพียงลำพัง เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปแล้ว หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง กำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเกมการเมืองของโลกใต้ดินที่อันตราย เธอหันกลับไปมองโรงพักที่เธอเพิ่งออกมา ตำรวจอาจจะช่วยเธอได้ แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็อาจจะทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายยิ่งกว่าเดิม "ฉันต้องทำยังไงดี?" เธอถามตัวเองซ้ำๆ ในใจ อนาคตของเธอเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน และปริศนาที่ต้องไข