“ทำไมเขาถึงทรยศครอบครัวของตัวเอง” มาร์โคพึมพำขณะที่รถสปอร์ตคันหรูของเขาพุ่งทะยานไปตามถนนในยามค่ำคืน แสงไฟนีออนสีสันฉูดฉาดของกรุงเทพฯ ยามราตรีสะท้อนวูบวาบอยู่บนกระจกหน้ารถ บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความเงียบที่หนักอึ้ง มีเพียงเสียงเครื่องยนต์คำรามและความรู้สึกสับสนที่ถาโถมเข้ามา พัชราภาเหลือบมองมาร์โคที่ใบหน้าฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก เธอเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน คำสารภาพของอันโตนิโอที่เปิดเผยความสัมพันธ์อันซับซ้อนระหว่างเขากับอดีตหัวหน้าแก๊งอย่าง ลอเรนโซ่ ทำให้ทุกอย่างดูเหมือนจะยิ่งยุ่งเหยิงไปกว่าเดิม “ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน มาร์โค” พัชราภาตอบเสียงเรียบ พลางกอดเอกสารที่ได้มาจากห้องพักของผู้ป่วยพิเศษไว้แนบอก “แต่ข้อมูลที่ได้มามันชัดเจน อันโตนิโอเป็นคนส่งข้อมูลให้เราจริง และเขาก็เปิดเผยว่าลอเรนโซ่คือคนสั่งฆ่าพ่อของตัวเอง” “แต่ทำไมเขาถึงยอมให้ลอเรนโซ่ทำแบบนั้นได้ล่ะ” มาร์โคส่ายหน้า เขาพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่ซับซ้อนนี้ “อันโตนิโอเป็นลูกชายของหัวหน้าแก๊ง เขาควรจะเป็นผู้สืบทอดอำนาจ ไม่ใช่เหยื่อ” “บางทีมันอาจจะมีเหตุผลที่เราไม่รู้ก็ได้” พัชราภาพยายามปลอบใจ “อันโตนิโอเคยบอกว่าเขาไม่เคยต้องการอำนาจ เขาอยากใช้ชีวิตปกติ” “ชีวิตปกติที่ต้องหลบซ่อนไปเรื่อยๆ น่ะเหรอ” มาร์โคแค่นเสียง “เขาดูไม่เหมือนคนที่อยากใช้ชีวิตปกติเลยสักนิด พัชราภา เขาซับซ้อนเกินไป” “เราต้องพามันไปสถานีตำรวจ แล้วสอบสวนเขาอย่างละเอียดอีกที” พัชราภากล่าว “ตอนนี้เรามีหลักฐานชิ้นสำคัญแล้ว เราต้องเร่งมือ” รถเลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถของสถานีตำรวจอย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่ตำรวจที่รออยู่แล้วรีบเข้ามาอารักขากันอย่างแน่นหนา มาร์โคและพัชราภาอุ้มร่างที่ยังคงอ่อนแรงของอันโตนิโอลงจากรถ โดยมีเจ้าหน้าที่หน่วยแพทย์เตรียมพร้อมรออยู่แล้ว “คุณตำรวจครับ คนนี้คือ อันโตนิโอ รอสซี่” มาร์โคแจ้งกับเจ้าหน้าที่ที่ยืนรออยู่ “เขาเป็นคนให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับแก๊งมาเฟีย รอสซี่” เจ้าหน้าที่ตำรวจรับคำอย่างแข็งขัน พวกเขารีบนำตัวอันโตนิโอไปยังห้องพยาบาลของสถานีตำรวจเพื่อทำการตรวจร่างกายเบื้องต้นและดูแลอาการบาดเจ็บ ก่อนจะพาตัวไปสอบสวนในห้องที่ปลอดภัยและมีการรักษาความปลอดภัยสูงสุด “ฉันจะขอเข้าไปดูตอนเขาถูกสอบสวนด้วย” พัชราภาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอันโตนิโอถูกพาตัวไป “แน่นอนครับ ผู้กำกับอนุญาตแล้ว” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตอบรับ พัชราภาและมาร์โคเดินตามเจ้าหน้าที่ไปยังห้องสอบสวนพิเศษ ห้องนั้นมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก ผนังทาสีขาวสะอาดตา มีโต๊ะโล่งๆ วางอยู่ตรงกลาง มีเก้าอี้สองสามตัว และมีกระจกทางเดียวที่บานหนึ่ง อันโตนิโอนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ดวงตาของเขายังคงดูเหนื่อยล้า แต่ก็ฉายแววแห่งความมุ่งมั่นที่แปลกประหลาด เมื่อพัชราภาและมาร์โคเข้าไปนั่งประจำที่ เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เริ่มการสอบสวน “คุณอันโตนิโอ รอสซี่” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เรามีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับคุณ และเราต้องการให้คุณเล่าความจริงทั้งหมด” อันโตนิโอพยักหน้าช้าๆ “ผมพร้อมแล้ว” “คุณบอกว่า ลอเรนโซ่ คือคนที่สั่งฆ่าพ่อของคุณ” เจ้าหน้าที่เริ่มคำถามแรก “ทำไมคุณถึงเชื่อเช่นนั้น” อันโตนิโอหลับตาลงครู่หนึ่ง ราวกับกำลังนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต “ผมได้ยินพวกเขาคุยกัน” เขาตอบเสียงแหบพร่า “ผมซ่อนตัวอยู่ในห้องทำงานของพ่อ ผมได้ยินลอเรนโซ่คุยกับคนสนิทของเขา เขาบอกว่าจะต้องทำให้พ่อของผม ‘หายไป’ เพื่อที่เขาจะได้ขึ้นมามีอำนาจแทน” “คุณแน่ใจได้อย่างไรว่าไม่ใช่การเข้าใจผิด” “ผมแน่ใจ” อันโตนิโอเงยหน้าขึ้นมองเจ้าหน้าที่ ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย “ลอเรนโซ่เป็นคนที่ทะเยอทะยานมาตลอด เขาต้องการทุกอย่าง เขาไม่เคยพอใจในตำแหน่งของเขา เขาเห็นพ่อเป็นอุปสรรค” “แล้วทำไมคุณถึงไม่เปิดเผยเรื่องนี้มาก่อน” มาร์โคถาม เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม อันโตนิโอถอนหายใจยาว “ผมกลัว” เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา “ลอเรนโซ่มีอำนาจมากในครอบครัว เขาควบคุมทุกอย่าง ผมรู้ดีว่าถ้าผมพูดอะไรออกไป ผมก็จะกลายเป็นเป้าหมายเหมือนพ่อ” “แต่สุดท้ายคุณก็เปิดเผยเรื่องนี้อยู่ดี” พัชราภาเสริม “ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” อันโตนิโอพูดเสียงดังขึ้น “ผมเห็นสิ่งที่เขาทำมาตลอด ผมเห็นความโหดร้ายของเขาที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในชีวิตของผู้คน ผมทนเห็นเขาทำลายทุกอย่างไม่ได้อีกต่อไป” “แล้วเรื่องเอกสารที่คุณส่งให้เราล่ะ” เจ้าหน้าที่ถามต่อ “มันคืออะไร” อันโตนิโอหันไปมองพัชราภา “มันคือความจริง” เขาตอบ “มันคือแผนการทั้งหมดของลอเรนโซ่ ที่จะขยายอิทธิพลของแก๊งรอสซี่เข้ามาในประเทศไทยอย่างเต็มรูปแบบ เขาต้องการควบคุมตลาดมืดทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นยาเสพติด การค้ามนุษย์ หรือแม้กระทั่งธุรกิจที่ถูกกฎหมายบังหน้า” “ทำไมคุณถึงเลือกที่จะให้ความร่วมมือกับเรา” “เพราะผมไม่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง” อันโตนิโออธิบาย “ผมรู้ดีว่าลอเรนโซ่ไม่ใช่แค่คนธรรมดา เขาเป็นนักฆ่ามืออาชีพ เป็นผู้มีอิทธิพลที่อันตรายที่สุดคนหนึ่ง การจะโค่นล้มเขาได้ ต้องอาศัยการทำงานร่วมกันกับเจ้าหน้าที่รัฐ” “และทำไมคุณถึงเพิ่งจะตัดสินใจทำแบบนี้” มาร์โคยังคงสงสัย “ผมรอเวลา” อันโตนิโอตอบ “ผมต้องแน่ใจว่าผมมีหลักฐานที่แน่นหนาพอ และผมต้องแน่ใจว่าผมจะสามารถหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย ผมรู้ว่าลอเรนโซ่ระแวงผมอยู่ตลอดเวลา เขาอาจจะรู้ถึงความไม่พอใจของผม” “คุณบอกว่าคุณหลบหนีออกมาได้” เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งถาม “คุณช่วยเล่ารายละเอียดให้เราฟังหน่อย” อันโตนิโอเล่าเรื่องราวที่เขาประสบมาทั้งหมด ตั้งแต่การวางแผนที่จะให้ความร่วมมือกับพัชราภา การใช้โอกาสที่เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลถูกล่อลวงให้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขา ไปจนถึงการที่เขาต้องต่อสู้กับลูกน้องของลอเรนโซ่ในโรงพยาบาล และการหลบหนีออกมาอย่างหวุดหวิด “ผมรู้ว่าลอเรนโซ่ต้องส่งคนตามหาผมอยู่แน่ๆ” อันโตนิโอสรุป “ผมต้องการการคุ้มครองจากพวกคุณ ผมไม่สามารถกลับไปที่บ้านได้อีกแล้ว” “เราจะดูแลคุณอย่างดี” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าว “แต่คุณต้องให้ความร่วมมือกับเราอย่างเต็มที่” “ผมจะทำทุกอย่าง” อันโตนิโอให้คำมั่น หลังจากการสอบสวนสิ้นสุดลง พัชราภาและมาร์โคก็เดินออกมาจากห้องสอบสวน ดวงตาของทั้งคู่สะท้อนความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโล่งใจที่ได้ข้อมูลสำคัญ และกังวลกับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น “เขาก็พูดจริงสินะ” มาร์โคเอ่ยขึ้นเมื่อเดินออกจากสถานีตำรวจ “อันโตนิโอพูดเหมือนกับที่เขาบอกเรา” “ดูเหมือนจะใช่” พัชราภาตอบ “แต่ฉันยังรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่เรามองข้ามไป” “คุณหมายถึงอะไร” “ฉันไม่รู้สิ” พัชราภาครุ่นคิด “ทำไมอันโตนิโอถึงยอมเสี่ยงขนาดนี้เพื่อจะช่วยเรา? มันดูเหมือนเขาต้องการจะกำจัดลอเรนโซ่จริงๆ แต่การกระทำของเขาหลายอย่างมันก็ยังดูแปลกๆ อยู่” “เขาอาจจะแค่ต้องการแก้แค้นให้พ่อของเขา” มาร์โคเสนอ “หรืออาจจะมีเหตุผลอื่นที่ลึกซึ้งกว่านั้น” พัชราภาตอบ “เราต้องรีบตรวจสอบข้อมูลที่ได้มาทั้งหมด และเตรียมพร้อมรับมือกับแผนการของลอเรนโซ่” ทั้งสองคนขึ้นรถและขับออกไป มุ่งหน้าไปยังที่ที่ปลอดภัยกว่า เพื่อวางแผนขั้นต่อไป พวกเขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของอันตรายที่แท้จริง การเปิดเผยของอันโตนิโออาจจะกระตุ้นให้ลอเรนโซ่ทำอะไรที่บ้าคลั่งกว่าเดิม สงครามใต้ดินที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว