สายฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ราวกับจะชะล้างคราบสกปรกของเมืองหลวงที่แสนอึกทึก ท้องฟ้ายามค่ำคืนของกรุงเทพมหานครถูกแต่งแต้มด้วยแสงนีออนหลากสีสัน สะท้อนภาพความวุ่นวายที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ความเจริญรุ่งเรือง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่างของโรงแรมหรู เขากวาดสายตามองภาพเบื้องล่างด้วยแววตาเย็นชาไร้ความรู้สึกใดๆ ปรากฏ การมาเยือนประเทศไทยครั้งนี้ของเขาไม่ใช่เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ แต่เป็นภารกิจที่เดิมพันด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง "ท่านอาคาอิ" เสียงทุ้มต่ำของชายอีกคนดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของเขา "เอกสารทุกอย่างเรียบร้อยแล้วครับ เครื่องบินส่วนตัวจอดรออยู่ที่สนามบินแล้ว" "ดี" อาคาอิ ตอบรับสั้นๆ โดยไม่หันกลับไปมอง "นายจัดการเรื่องที่พักของคนของเราให้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม" "ครับท่าน สองห้องติดกันในชั้นที่ปลอดภัยที่สุด" ชายคนนั้นตอบด้วยน้ำเสียงเคารพ "มีเพียงคนที่ท่านไว้ใจที่สุดเท่านั้นที่จะเข้าถึงได้" "ดีมาก" อาคาอิ พยักหน้าเบาๆ มือเรียวยาวที่กำแน่นเริ่มคลายออก เขากระชับปกเสื้อสูทให้เข้าที่ ดวงตาสีเข้มฉายแววครุ่นคิด "ข้อมูลที่ได้มาน่าเชื่อถือแค่ไหน" "จากแหล่งข่าวของเราที่อยู่ในวงการค้ายาของที่นี่ พวกเขาบอกว่า 'ซาตาน' เป็นคนบงการหลัก และมีข่าวลือว่าน้องสาวของท่านถูกจับตัวไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง" ชายคนนั้นรายงาน "แต่เรื่องนี้ยังไม่มีการยืนยันที่ชัดเจน พวกเราพยายามสืบหาข้อมูลเพิ่มเติมอยู่ครับ" "ซาตาน..." อาคาอิ ทวนชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตาฉายแววอันตรายแฝงอยู่ "เขาเป็นใคร มาจากไหน มีอำนาจมากแค่ไหน" "เท่าที่ทราบ เขาเป็นหัวหน้าแก๊งค์ค้ายาเสพติดข้ามชาติที่ใหญ่ที่สุดในแถบนี้ มีอิทธิพลครอบคลุมหลายประเทศ และมีเครือข่ายที่แข็งแกร่งมากในประเทศไทย ตำรวจก็ยังไม่สามารถเอาผิดเขาได้เลยครับ" "น่าสนใจ" อาคาอิ เอ่ยขึ้นพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ รสชาติขมปร่าของเหล้าไหลลงคอ แต่ก็เทียบไม่ได้กับความขมขื่นในใจที่ถาโถมเข้ามา "มีเบาะแสเกี่ยวกับที่อยู่ของน้องสาวฉันบ้างไหม" "ยังครับท่าน ตอนนี้เรากำลังไล่ตามทุกความเป็นไปได้ แต่แก๊งค์ของซาตานมีการรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนามาก พวกเขาอำพรางทุกอย่างได้แนบเนียนเหลือเกิน" อาคาอิ หลับตาลงนึกถึงใบหน้าหวานของน้องสาวเพียงคนเดียวที่เขามี 'ยูมิ' ใบหน้าเปื้อนยิ้มสดใส ภาพเหล่านั้นยิ่งทำให้ความโกรธแค้นในใจของเขาปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายคนที่เขารักได้เด็ดขาด ไม่ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม "ฉันจะไปพบกับคนที่จะให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ 'ซาตาน' คืนนี้" อาคาอิ กล่าวอย่างเด็ดขาด "นายคอยดูแลคนของเราให้ดี และระวังตัวให้มาก ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ปลอดภัยอย่างที่คิด" "ครับท่าน" ชายคนนั้นรับคำอย่างนอบน้อม "แล้วท่านจะให้ผมไปด้วยไหมครับ" "ไม่ต้อง" อาคาอิ ส่ายหน้า "นายคอยอยู่ที่นี่ คอยให้การสนับสนุนจากทางนี้ ฉันจะไปคนเดียว" "แต่ว่า..." "ไม่มีแต่" อาคาอิ ขัดขึ้นอย่างรวดเร็ว "นี่เป็นคำสั่ง" ชายคนนั้นหน้าซีดลงเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับคำอย่างจำใจ เขารู้ดีว่าเมื่ออาคาอิ ตัดสินใจแล้ว ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของเขาได้ "แล้วท่านจะไปพบใครครับ" เขาถามอย่างระแวดระวัง "คนที่บอกว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับน้องสาวฉัน" อาคาอิ ตอบสั้นๆ "เขาบอกว่าจะเจอฉันที่บาร์ชื่อ 'รัตติกาล' ย่านสุขุมวิท" "บาร์รัตติกาล?" ชายคนนั้นขมวดคิ้ว "ที่นั่นเป็นแหล่งรวมของนักธุรกิจใหญ่และคนมีสีบางส่วน เป็นที่ที่ค่อนข้างอันตรายนะครับท่าน" "ฉันรู้" อาคาอิ ตอบอย่างไม่ยี่หระ "แต่ถ้าเขาต้องการเจอฉันที่นั่น ก็แสดงว่าเขาต้องมีของดีมาเสนอ" เขาเดินไปหยิบเสื้อโค้ทที่แขวนอยู่บนพนักเก้าอี้มาสวมทับอย่างรวดเร็ว ท่วงท่าทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจและสง่างาม แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย แต่เขาก็ยังคงรักษามาดของทายาทตระกูลยากูซ่าผู้ยิ่งใหญ่เอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ "ถ้ามีอะไรผิดปกติ รีบแจ้งฉันทันที" อาคาอิ กล่าวพลางเดินออกจากห้องไป "ครับท่าน" อาคาอิ ก้าวลงจากลิฟต์มายังล็อบบี้โรงแรม สายฝนยังคงตกไม่หยุด เขาเดินตรงไปยังรถยนต์สีดำสนิทที่จอดรออยู่แล้ว เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาก็พบกับชายสูงวัยคนหนึ่งนั่งรออยู่เบาะหลัง "ไปกันเถอะ" อาคาอิ เอ่ยกับคนขับ รถยนต์เคลื่อนตัวออกจากโรงแรม มุ่งหน้าสู่ย่านสุขุมวิท ท่ามกลางแสงสีและความวุ่นวายของเมืองกรุงเทพฯ ดวงตาของอาคาอิ ยังคงจับจ้องไปยังทิวทัศน์ภายนอก ราวกับกำลังค้นหาสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มองไม่เห็น เขาไม่รู้ว่าการมาเยือนครั้งนี้จะนำพาเขาไปสู่เส้นทางแบบไหน แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้แน่ชัด คือเขาจะไม่มีวันยอมแพ้ จนกว่าจะได้พบน้องสาวของเขากลับคืนมา ภายในบาร์รัตติกาล บรรยากาศอบอวลไปด้วยเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ และเสียงพูดคุยของผู้คนหลากหลาย อาคาอิตวาดตาสำรวจไปรอบๆ จนกระทั่งสายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่มุมมืดของบาร์ เขาโบกมือเรียกให้ตรงมา "คุณคือคนที่นัดผมไว้ใช่ไหม" อาคาอิ เอ่ยถามเมื่อเดินเข้าไปใกล้ ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา ดวงตาของเขาฉายแววเจ้าเล่ห์ "ใช่ ฉันเอง นั่งก่อนสิ" อาคาอิ นั่งลงตรงข้ามกับชายคนนั้น "ฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับน้องสาวของฉัน" "ใจเย็นๆ" ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก "ฉันรู้ว่าเธอสำคัญกับนายมาก แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะ" "ฉันพร้อมจะจ่าย" อาคาอิ กล่าวอย่างหนักแน่น "เงินทองไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนที่อย่างนาย" ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ "ปัญหาอยู่ที่ว่า ข้อมูลที่ฉันมี มันอาจจะทำให้นายต้องเจออันตรายมากกว่าเดิม" "ฉันไม่กลัว" "ดี" ชายคนนั้นกล่าว "ฉันชอบคนที่กล้าหาญแบบนาย" เขาเอียงตัวเข้ามาใกล้ "น้องสาวของนาย... ยูมิ ใช่ไหม เธอถูกจับตัวไปโดยแก๊งค์ของ 'ซาตาน' นั่นแหละ" "ฉันรู้แล้ว" "แต่ที่นายยังไม่รู้ คือทำไมเขาถึงจับตัวเธอไป" ชายคนนั้นกล่าว "มันไม่เกี่ยวกับการเรียกค่าไถ่หรอกนะ" "แล้วเกี่ยวอะไร" อาคาอิ ถาม ใบหน้าเริ่มฉายแววสงสัย "เกี่ยวข้องกับอดีต... อดีตที่นายอาจจะลืมไปแล้ว" ชายคนนั้นพูดพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ "ซาตานต้องการอะไรบางอย่างจากตระกูลของนาย และยูมิก็เป็นเพียงเครื่องมือในการต่อรองเท่านั้น" "อะไร" อาคาอิ ถามเสียงเข้ม "เขาต้องการอะไรจากตระกูลของฉัน" "นั่นคือสิ่งที่นายต้องค้นหาด้วยตัวเอง" ชายคนนั้นยักไหล่ "ฉันให้ข้อมูลได้แค่นี้" "นายพูดมาทั้งหมดแล้วเหรอ" อาคาอิ มองด้วยแววตาไม่พอใจ "ยัง" ชายคนนั้นยิ้มกว้าง "ฉันยังมีข้อเสนอพิเศษให้ก่อนกลับ" "ข้อเสนออะไร" "ถ้าหากนายสามารถช่วยน้องสาวของนายออกมาได้สำเร็จ ฉันจะมอบข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ 'ซาตาน' ให้กับนายทั้งหมด" อาคาอิ มองชายคนนั้นด้วยสายตาประเมิน "นายแน่ใจเหรอว่าจะให้ข้อมูลนี้กับฉัน" "แน่ใจ" ชายคนนั้นตอบอย่างหนักแน่น "เพราะฉันก็มีเรื่องที่อยากจะสะสางกับซาตานเหมือนกัน" "ตกลง" อาคาอิ ยื่นมือออกไป "ขอให้เป็นไปตามที่นายพูด" ชายคนนั้นจับมือของอาคาอิ อย่างกระชับ "ฉันชื่อ 'วิชัย' เป็นเพื่อนเก่าของพ่อของนาย" "พ่อของฉัน?" อาคาอิ รู้สึกประหลาดใจ "ท่านไม่เคยพูดถึงคุณเลย" "นั่นเป็นเพราะอดีตมันซับซ้อนเกินไป" วิชัย ถอนหายใจ "เอาล่ะ ตอนนี้ได้เวลานายไปปฏิบัติภารกิจแล้ว" อาคาอิ พยักหน้ารับ เขาเดินออกจากบาร์รัตติกาลไป ทิ้งวิชัย ให้นั่งจิบวิสกี้อยู่คนเดียว ท่ามกลางแสงสีของกรุงเทพฯ ราตรีนี้ ชะตากรรมของยูมิ และความแค้นในอดีต กำลังจะเริ่มต้นขึ้น