"คุณต้องรีบเอาหลักฐานนั้นมาให้ผม เราต้องรีบจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดก่อนที่วอล์คอฟจะรู้ตัว" สารวัตรวิลเลียมกล่าว น้ำเสียงของเขายังคงหนักแน่นแต่แฝงความเร่งรีบ "ตอนนี้สถานการณ์อันตรายกว่าที่คิดมาก" อเล็กเซย์กอดแฟ้มเอกสารสีดำไว้แน่น ราวกับมันเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต "ผมเข้าใจครับสารวัตร" เขาตอบ "แต่เราจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร? วอล์คอฟคงส่งคนมาตามหาเราแล้วแน่ๆ" "อย่าเพิ่งเป็นกังวล" รินดาเอ่ยขึ้น พลางมองไปรอบๆ โกดังอย่างพินิจพิเคราะห์ "ฉันพอจะรู้จักเส้นทางลับแถวนี้อยู่บ้าง มันอาจจะพาเราออกไปได้โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น" เจสสิก้าที่ยืนเงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้นบ้าง "แล้วเราจะไปที่ไหนกันคะ? เราจะไปหลบที่ไหนได้อีก?" "เบื้องต้นเราจะไปที่เซฟเฮาส์ของฉันก่อน" สารวัตรวิลเลียมตอบ "มันค่อนข้างปลอดภัย และมีอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการรักษาความปลอดภัยอยู่พอสมควร ที่นั่นเราจะสามารถวางแผนขั้นต่อไปได้" ดิมิทรีพยักหน้าเห็นด้วย "ฉันจะพาทุกคนไปเอง" เขาอาสา "ฉันรู้จักทางลัดที่สามารถเลี่ยงด่านตรวจของวอล์คอฟได้" "ดีมาก" สารวัตรวิลเลียมกล่าว "แต่ขอให้รีบหน่อยนะ ผมไม่รู้ว่าจะมีคนของวอล์คอฟมาถึงที่นี่เมื่อไหร่" รินดาเดินนำไปทางด้านหลังของโกดัง เธอออกแรงดันแผ่นเหล็กที่ซ่อนอยู่หลังกองลังไม้เก่าๆ จนเกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด เผยให้เห็นทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวเข้าไปในความมืด "ทางนี้ค่ะ" เธอหันมาบอกทุกคน อเล็กเซย์รีบเดินนำ ตามด้วยเจสสิก้า ดิมิทรี และสารวัตรวิลเลียม รินดาเป็นคนสุดท้ายที่ก้าวเข้าไป ก่อนจะปิดแผ่นเหล็กนั้นลงอย่างเงียบเชียบ ทางเดินนั้นแคบและอับชื้น กลิ่นดินและตะไคร่ลอยปะปนกันไป พวกเขาต้องเดินเบียดเสียดกันไปทีละคน แสงสว่างมีเพียงจากไฟฉายของสารวัตรวิลเลียมที่ส่องนำทางไปข้างหน้า "ทางนี้อันตรายนิดหน่อยนะคะ" รินดาบอก "พื้นอาจจะไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่ ระวังกันด้วย" "ขอบคุณที่เป็นห่วง" อเล็กเซย์ตอบ "แต่ตอนนี้ฉันพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้หลักฐานนี้ถึงมือคนที่ควรจะเป็น" "ผมก็เช่นกัน" สารวัตรวิลเลียมเสริม "ความยุติธรรมต้องมาก่อนเสมอ" พวกเขาเดินไปตามทางเดินแคบๆ นั้นเป็นเวลานานพอสมควร จนกระทั่งเริ่มได้ยินเสียงลมพัดและมองเห็นแสงสว่างรำไรอยู่เบื้องหน้า "เราใกล้จะถึงทางออกแล้ว" ดิมิทรีบอก "อีกไม่นานเราก็จะถึงรถแล้ว" เมื่อออกมาจากทางเดินลับ ก็พบว่าตัวเองอยู่หลังพุ่มไม้ทึบ มองเห็นลานกว้างที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ และรถยนต์คันหนึ่งจอดรออยู่ "นั่นรถของฉันเอง" ดิมิทรีบอก "ไปกันเถอะ" ทุกคนรีบวิ่งไปยังรถ ดิมิทรีเปิดประตูให้ทุกคนขึ้นไปนั่งด้านหลัง ส่วนเขาก็ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว "ตอนนี้เราไปไหนกันแน่?" เจสสิก้าถาม เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไปบนถนนที่มืดมิด "เราจะไปที่เซฟเฮาส์ของสารวัตรวิลเลียม" รินดาตอบ "ที่นั่นเราจะปลอดภัย" "แต่เราต้องแน่ใจว่าไม่มีใครสะกดรอยตามเรามา" สารวัตรวิลเลียมกล่าว "วอล์คอฟมีสายเยอะมาก" "ไม่ต้องห่วงครับ" ดิมิทรีตอบ "ฉันใช้เส้นทางที่ไม่มีใครคาดคิดแน่ๆ" ขณะที่รถวิ่งไปตามถนนที่คดเคี้ยว อเล็กเซย์ก็ค่อยๆ เปิดแฟ้มเอกสารสีดำออกอีกครั้ง เขามองดูเอกสารเหล่านั้นอย่างพินิจพิเคราะห์ "ในนี้มีรายละเอียดเกี่ยวกับแผนการฟอกเงินของวอล์คอฟ" เขาบอก "รวมถึงรายชื่อผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด และเส้นทางการเงินที่ซับซ้อนมาก" "นี่คือสิ่งที่เราต้องการ" สารวัตรวิลเลียมกล่าว "หลักฐานชิ้นนี้จะสามารถสาวไปถึงตัววอล์คอฟได้แน่นอน" "แต่กว่าเราจะไปถึงเซฟเฮาส์ของคุณสารวัตร" รินดาพูดขึ้น "เราอาจจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรบางอย่างก่อน" ทันใดนั้นเอง ไฟหน้ารถคันหนึ่งก็สว่างวาบขึ้นมาด้านหลังของพวกเขา และเร่งความเร็วเข้ามาใกล้ "แย่แล้ว!" ดิมิทรีอุทาน "พวกเขาเจอเราจนได้!" รถคันนั้นไล่ตามมาติดๆ ส่งสัญญาณให้พวกเขาหยุดรถ "เราจะทำยังไงดี?" เจสสิก้าถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ฉันจะลองหาทางให้" ดิมิทรีตอบ พร้อมกับเร่งความเร็วรถให้มากขึ้น "หวังว่าเราจะหนีพ้น" สารวัตรวิลเลียมหยิบปืนพกที่ซ่อนไว้ออกมา "เตรียมตัวให้พร้อม" เขากล่าว "เราอาจจะต้องสู้" อเล็กเซย์กำแฟ้มเอกสารไว้แน่น ความรู้สึกกดดันถาโถมเข้ามา แต่เขาก็รู้ว่าต้องมีสติ เขาต้องปกป้องหลักฐานชิ้นนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม