เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามายังห้องพักโรงแรมหรูที่มินจุนจองไว้ แพรวและมินจุนนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ และภาพถ่ายที่พวกเขาได้มาจากโกดังร้างเมื่อคืนนี้ "เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว" แพรวกล่าว เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยอ่อน แต่ก็ยังมีความมุ่งมั่น "การอยู่เฉยๆ ไม่ใช่ทางออก" มินจุนพยักหน้าเห็นด้วย เขายังคงมีอาการฟกช้ำจากการต่อสู้เมื่อคืน แต่สายตาของเขาก็ยังคงฉายแววแน่วแน่ "ผมรู้" เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมา เป็นจดหมายที่พ่อของเขาเขียนไว้ก่อนที่จะเสียชีวิต "ในจดหมายฉบับนี้ พ่อของผมกล่าวถึงบุคคลที่เขาไว้ใจ และอาจจะสามารถช่วยเราได้" "ใครคะ?" แพรวถามอย่างสนใจ "ทนายความของครอบครัว" มินจุนตอบ "คุณซง โฮจิน เขาเป็นคนที่พ่อของผมไว้ใจมากที่สุด และน่าจะเป็นคนเดียวที่รู้ความลับทั้งหมดของครอบครัวเรา" "แล้วเราจะติดต่อเขาได้อย่างไรคะ?" แพรวถาม "ผมมีข้อมูลการติดต่อของเขาอยู่ในเอกสารนี้" มินจุนกล่าวพลางหยิบกระดาษอีกแผ่นหนึ่งออกมา "แต่ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะยังคงอยู่ที่เดิม หรือจะยังคงเชื่อใจผมอยู่หรือไม่" "เราต้องลองดูค่ะ" แพรวกล่าว "ถ้ามีโอกาสแม้แต่น้อย เราก็ไม่ควรปล่อยให้หลุดลอยไป" มินจุนมองแพรวด้วยความซาบซึ้ง เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีใครสักคนที่พร้อมจะช่วยเหลือเขาในสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้ "ขอบคุณนะแพรว" มินจุนกล่าว "ถ้าไม่มีเธอ ผมคงจะผ่านเรื่องนี้ไปไม่ได้" แพรวยิ้มบางๆ "คุณก็เป็นกำลังใจให้ฉันเหมือนกันค่ะ" ทั้งสองใช้เวลาสักครู่ในการปรึกษาหารือถึงแผนการที่จะติดต่อกับทนายความซง โฮจิน พวกเขาตัดสินใจที่จะเดินทางไปยังสำนักงานกฎหมายของเขาด้วยตนเอง เพื่อแสดงให้เห็นถึงความจริงใจและความเร่งด่วนของสถานการณ์ เมื่อพวกเขามาถึงสำนักงานกฎหมายที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมือง แพรวและมินจุนก็ต้องเผชิญกับอุปสรรคแรก ทนายความซง โฮจิน ปฏิเสธที่จะพบพวกเขา "ผมไม่สะดวกที่จะพบคุณทั้งสองในขณะนี้" เสียงเย็นชาดังมาจากปลายสายโทรศัพท์ "หากมีธุระสำคัญ กรุณาแจ้งให้เจ้าหน้าที่ของผมทราบ" มินจุนรู้สึกผิดหวัง แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ "คุณซงครับ ผมคือ คิม มินจุน ลูกชายของ คิม ซูโฮ ผมมีหลักฐานสำคัญที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของพ่อ และผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณจริงๆ" มีเสียงเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงของทนายความซงจะดังขึ้นอีกครั้ง "คิม ซูโฮ... คุณแน่ใจหรือว่าคุณคือลูกชายของเขา?" "แน่ใจครับ" มินจุนตอบเสียงหนักแน่น "ผมมีเอกสารยืนยันตัวตน และหลักฐานต่างๆ ที่จะพิสูจน์ได้" หลังจากนั้นไม่นาน ประตูห้องทำงานส่วนตัวของทนายความซงก็เปิดออก ชายวัยกลางคน รูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดสูทสีเข้ม เดินออกมา ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม แต่ก็แฝงไว้ด้วยความสงสัย "เข้ามาข้างใน" ทนายความซงกล่าว "แล้วแสดงหลักฐานที่คุณมีมาให้ผมดู" มินจุนและแพรวเดินตามทนายความซงเข้าไปในห้องทำงานที่โอ่อ่า ภายในห้องเต็มไปด้วยชั้นหนังสือสูงจรดเพดาน และโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ทำจากไม้มะฮอกกานี มินจุนวางกล่องเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วเริ่มอธิบายเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น พร้อมทั้งแสดงเอกสารและรูปถ่ายต่างๆ ให้ทนายความซงดู ทนายความซงรับฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีซีดลงเรื่อยๆ เมื่อได้เห็นหลักฐานที่มินจุนนำมาแสดง "ผมไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะเลวร้ายขนาดนี้" ทนายความซงกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ "คิม ซูโฮ... เขาเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับมาตลอด" "คุณซงครับ" มินจุนกล่าว "พ่อของผมบอกว่าคุณคือคนที่เขาไว้ใจที่สุด คุณพอจะทราบเบาะแสเกี่ยวกับแจ็คสัน หรือแผนการของเขาได้บ้างไหมครับ?" ทนายความซงใช้เวลาสักครู่ในการรวบรวมสติ "ผมรู้เพียงว่า แจ็คสันเป็นคนที่อันตรายมาก และมีอิทธิพลกว้างขวาง เขาเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจของครอบครัวคุณมาตั้งแต่สมัยที่พ่อของคุณยังเด็ก" "พ่อของผมพยายามที่จะหลุดพ้นจากวงจรนี้มาตลอด" ทนายความซงกล่าวเสริม "แต่แจ็คสันไม่ยอมปล่อยเขาไป เขาใช้ทั้งกำลัง และการข่มขู่ เพื่อบีบบังคับให้ คิม ซูโฮ ทำตามคำสั่ง" "แล้วเรื่องของพี่ชายผมล่ะครับ?" มินจุนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เขาฆ่าพี่ชายผมจริงๆ ใช่ไหมครับ?" ทนายความซงพยักหน้าอย่างช้าๆ "ผมเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเรื่องนั้น แต่ไม่มีใครกล้าสืบหาความจริง เพราะกลัวว่าจะได้รับอันตรายเหมือนกับ คิม มินซู" "คุณซงครับ" แพรวกล่าวอย่างมีความหวัง "ตอนนี้เรามีหลักฐานที่ชัดเจนแล้ว เราจะทำอย่างไรต่อไปดีคะ?" ทนายความซงมองไปที่มินจุนและแพรว "ผมจะช่วยพวกคุณเอง" เขากล่าว "ผมจะใช้ความรู้ทางกฎหมายทั้งหมดที่มี เพื่อช่วยเปิดโปงความจริง และนำตัวแจ็คสันมาลงโทษให้ได้" มินจุนรู้สึกถึงความหวังที่ริบหรี่ขึ้นมาในใจ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีใครสักคนพร้อมที่จะยืนหยัดเคียงข้างเขา "เราจะร่วมมือกัน" มินจุนกล่าว "เราจะทำให้ความยุติธรรมบังเกิด" ทนายความซงมองไปที่มินจุนและแพรวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ "การต่อสู้ครั้งนี้อาจจะไม่ง่าย แต่ผมเชื่อว่าพวกคุณจะทำสำเร็จ" แสงสว่างแห่งความหวังเริ่มทอประกายขึ้นในอุโมงค์อันมืดมิด การเดินทางของมินจุนและแพรวเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น แต่พวกเขาก็รู้ดีว่า พวกเขาไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังอีกต่อไป