คุณชเว ซึงฮุนขับรถมาเรื่อยๆ จนเข้าสู่เขตอำเภอที่ห่างไกลจากกรุงเทพฯ เขาเห็นป้ายบอกทางไปยังจังหวัดเชียงใหม่ เขารู้สึกเหมือนมีความหวังริบหรี่ "เราจะไปเชียงใหม่จริงๆ เหรอคะ?" แพรวถาม เมื่อเห็นทิศทางที่รถกำลังมุ่งหน้าไป "ใช่" คุณชเว ซึงฮุนตอบ "ถ้าที่นั่นปลอดภัยและมีที่ให้เราหลบซ่อนได้สักพัก ฉันจะลองติดต่อคุณซงจากที่นั่น" "แต่ว่า..." แพรวลังเล "คุณชเวเคยบอกว่า คุณซงอยู่ที่กรุงเทพฯ..." "ฉันคิดว่าคุณซงอาจจะมีบ้านพักหรือเครือข่ายในต่างจังหวัดด้วย" คุณชเว ซึงฮุนกล่าว "และที่สำคัญ... ที่เชียงใหม่มีที่ที่ฉันเคยไปซ่อนตัวเมื่อหลายปีก่อน" เขาหยุดรถข้างทาง แล้วหันมามองแพรว "ฉันจะไปหาคุณซงที่นั่น... และถ้าเป็นไปได้ เราจะส่งมอบเอกสารนี้ให้กับเขา" แพรวพยักหน้า เธอเข้าใจว่าสถานการณ์บีบบังคับ คุณชเว ซึงฮุนกำลังพยายามทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอและเอกสารสำคัญ "แล้วมินจุนล่ะคะ?" แพรวถามอีกครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล "เขาเป็นคนฉลาด เขาจะหาทางของเขาได้" คุณชเว ซึงฮุนกล่าว "ฉันภาวนาให้เขาปลอดภัย" เขาขับรถต่อไปอีกหลายชั่วโมง จนกระทั่งฟ้าเริ่มสาง คุณชเว ซึงฮุนรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็ยังคงขับต่อไป เขารู้ว่าเขาต้องเข้มแข็งเพื่อแพรวและเพื่อภารกิจ เมื่อใกล้ถึงเชียงใหม่ คุณชเว ซึงฮุนก็สามารถจับสัญญาณโทรศัพท์ได้ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วพยายามโทรหาคุณซง "สายไม่ว่าง... หรือถูกปิดเครื่อง" คุณชเว ซึงฮุนพึมพำ "ลองอีกครั้งนะคะ" แพรวให้กำลังใจ คุณชเว ซึงฮุนลองโทรอีกครั้ง คราวนี้มีเสียงสัญญาณดังขึ้น "ฮัลโหล?" เสียงของคุณซงดังขึ้นอย่างแห้งผาก "คุณซงครับ! ผมชเว ซึงฮุนครับ!" คุณชเว ซึงฮุนกล่าวอย่างเร่งรีบ "ผมมีเรื่องสำคัญมากครับ!" "ซึงฮุน! แกอยู่ที่ไหน?" เสียงของคุณซงฟังดูตกใจ "ผมอยู่ที่เชียงใหม่ครับ... และผมมีเอกสารบางอย่างที่ต้องส่งมอบให้คุณ" คุณชเว ซึงฮุนกล่าว "แต่... เกิดเรื่องใหญ่ที่โกดังครับ... มินจุน..." เขาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้คุณซงฟังอย่างรวดเร็ว คุณซงฟังอย่างตั้งใจ "แกทำถูกแล้ว ซึงฮุน" คุณซงกล่าว "รีบเข้ามาที่บ้านพักของฉันที่นี่... ฉันจะส่งคนไปรับแก" คุณซงบอกที่อยู่ของบ้านพักให้คุณชเว ซึงฮุนอย่างละเอียด "แล้ว... แล้วมินจุนล่ะครับ?" คุณชเว ซึงฮุนถาม "ผมเป็นห่วงเขามาก" "ไม่ต้องห่วง" คุณซงกล่าว "ฉันจะส่งคนออกไปตามหาเขาด้วย" คุณชเว ซึงฮุนวางสายโทรศัพท์ เขารู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย แพรวเองก็ดูเหมือนจะโล่งใจขึ้น "เราไปกันเถอะครับ" คุณชเว ซึงฮุนกล่าว "ไปที่บ้านพักของคุณซง" เขาขับรถไปยังที่อยู่ที่คุณซงบอก ทิวทัศน์สองข้างทางเต็มไปด้วยภูเขาและธรรมชาติที่สวยงาม คุณชเว ซึงฮุนรู้สึกเหมือนได้หลุดพ้นจากโลกอันเลวร้ายในกรุงเทพฯ ไปชั่วขณะ เมื่อไปถึงบ้านพักของคุณซง ซึ่งเป็นบ้านไม้หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้ที่ร่มรื่น ก็มีชายร่างใหญ่สองคนยืนรออยู่ พวกเขาเป็นคนของคุณซง "คุณชเว ซึงฮุนใช่ไหมครับ?" ชายคนหนึ่งกล่าว "ท่านซงให้ผมมารับ" คุณชเว ซึงฮุนและแพรวลงจากรถ พร้อมกับกล่องไม้ "เอกสารสำคัญอยู่ในนี้" คุณชเว ซึงฮุนกล่าว "กรุณามอบให้กับคุณซงด้วย" ชายทั้งสองรับกล่องไม้ไป "ครับ เราจะรีบนำไปให้ท่าน" คุณชเว ซึงฮุนมองตามหลังคนทั้งสองไป เขารู้สึกถึงความหวังที่กำลังก่อตัวขึ้น เขาหวังว่าเอกสารนี้จะนำมาซึ่งความยุติธรรมที่เขาและพ่อของเขาตามหามาตลอด "เราต้องรอข่าวจากคุณซง" คุณชเว ซึงฮุนกล่าว "และรอข่าวของมินจุน" แพรวพยักหน้า เธอเหลือบมองไปรอบๆ สวนผลไม้ที่งดงาม รู้สึกถึงความสงบที่หาไม่ได้ในเมืองหลวง "หวังว่ามินจุนจะปลอดภัยนะคะ" แพรวกล่าว "ฉันก็หวังอย่างนั้น" คุณชเว ซึงฮุนตอบ "และหวังว่าเราจะได้เจอเขาอีกครั้ง" ทั้งสองเดินเข้าไปในบ้านพักของคุณซง ท่ามกลางความเงียบสงบของเชียงใหม่ แต่ในใจของพวกเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน และความหวังที่จะได้เห็นความจริงปรากฏขึ้นในไม่ช้า