แสงจันทร์ส่องลอดผ่านช่องว่างของหลังคาโกดังที่ผุพังลงมาเป็นลำแสงสีขาวนวล คราบฝุ่นฟุ้งกระจายในอากาศที่เย็นเยียบ มินจุนและแพรวเคลื่อนไหวไปอย่างเงียบเชียบราวกับเงา ร่างกายของพวกเขาเกร็งตัว พร้อมรับทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น "คุณแน่ใจนะว่าไม่มีใครอยู่ข้างใน" แพรกระซิบถาม เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ระบบรักษาความปลอดภัยยังคงปิดอยู่" มินจุนตอบเสียงเรียบ "แต่เราต้องระวังตัวตลอดเวลา" พวกเขากำลังกลับมายังโกดังแห่งเดิม สถานที่ที่เต็มไปด้วยความลับและความอันตราย มินจุนนำทางแพรวเข้ามาทางทางระบายน้ำเก่าที่เขาค้นพบก่อนหน้านี้ มันเป็นเส้นทางที่มืดและสกปรก แต่ก็เป็นทางเดียวที่จะเข้าถึงพื้นที่ภายในโดยไม่ต้องผ่านจุดตรวจที่แน่นหนา "ฉันรู้สึกเหมือนเรากำลังเล่นเกมที่อันตรายมากๆ เลย" แพรอนึกย้อนไปถึงครั้งแรกที่เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ความรู้สึกหวาดกลัวบวกกับความตื่นเต้น "มันก็เป็นเกมจริงๆ นั่นแหละ" มินจุนตอบ "และเราต้องเล่นให้ชนะ" พวกเขาเดินผ่านห้องโถงกว้างที่เคยเต็มไปด้วยกล่องลังจำนวนมาก ตอนนี้เหลือเพียงเศษซากบางส่วนที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้น มินจุนหยุดชะงัก เมื่อเขาสังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างบนพื้น "นี่ไง" มินจุนชี้ไปที่พื้น "รอยรองเท้า" แพรวเพ่งมองตาม เขาเห็นรอยเท้าที่เปื้อนฝุ่นอย่างชัดเจน "มีคนเข้ามาจริงๆ" "ใช่" มินจุนตอบ "และดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาที่ห้องลับนี้ด้วย" ทั้งสองเร่งฝีเท้าไปยังห้องลับที่ซ่อนอยู่หลังชั้นวางของเก่า มินจุนใช้กุญแจที่เขาเตรียมมาไขประตู เสียงกลไกดังแกรกเบาๆ ประตูก็เปิดออก ภายในห้องลับยังคงเหมือนเดิม อากาศอับชื้นและเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม กล่องไม้เก่าที่มินจุนตามหา ยังคงวางอยู่ที่เดิม แต่มีสิ่งผิดปกติที่แพรวสังเกตเห็น "ดูนั่นสิคะ" แพรอชี้ไปที่มุมห้อง "มีอะไรตกอยู่" มินจุนหันไปมองตาม สิ่งที่แพรวเห็นคือเศษผ้าสีเข้มที่ดูเหมือนจะถูกฉีกขาดออกมาจากเสื้อผ้าบางอย่าง แพรอเดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาดู มันเป็นเศษผ้าที่มีโลโก้เล็กๆ สลักอยู่ "นี่มัน..." แพรอขมวดคิ้ว "โลโก้ของบริษัท..." "บริษัทของท่านประธาน" มินจุนพูดเสริมขึ้นมา ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "หมายความว่า... คนที่เข้ามาที่นี่... คือคนของท่านประธานเหรอคะ" แพรถาม "เป็นไปได้" มินจุนตอบ "แต่ทำไมพวกเขาถึงทิ้งหลักฐานไว้แบบนี้" "บางที... อาจจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาก็ได้ค่ะ" แพรอคาดเดา มินจุนเดินเข้าไปใกล้กล่องไม้ เขาเปิดมันออกอย่างระมัดระวัง ข้างในยังคงเป็นเอกสารเก่าๆ มากมายที่เขาเคยเห็นเมื่อครั้งก่อน แต่คราวนี้ เขามีเป้าหมายที่ชัดเจนกว่าเดิม "ผมต้องหาเอกสารเกี่ยวกับข้อตกลงการค้าที่ผิดกฎหมาย" มินจุนบอก "เอกสารที่ยืนยันว่าบริษัทของท่านประธานได้ทำธุรกิจกับกลุ่มอาชญากรรม" ทั้งสองช่วยกันค้นหาเอกสารอย่างเร่งรีบ เสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ดังมาจากด้านนอก ทำให้ทั้งคู่ชะงัก "ใครน่ะ" มินจุนกระซิบถาม "ผมไม่รู้" แพรอตอบ "แต่เสียงมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ" มินจุนรีบปิดกล่องไม้ แล้วดันมันกลับเข้าที่เดิม เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอย่างรวดเร็ว พยายามหาที่ซ่อน "ไปหลบตรงนั้น" มินจุนชี้ไปยังช่องว่างเล็กๆ ใต้ชั้นวางของเก่า ทั้งสองรีบเข้าไปหลบซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด ท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมไปทั่ว เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดอยู่หน้าประตูห้องลับ "มีใครอยู่ข้างในรึเปล่า" เสียงทุ้มห้าวดังขึ้น ไม่มีใครตอบรับ "แน่ใจเหรอว่าเข้ามาทางนี้" เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง "ฉันเห็นรอยเท้าที่นี่" มินจุนกับแพรวกลั้นหายใจ พวกเขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "ถ้าไม่มีใครอยู่ข้างใน ก็แค่เปิดเข้าไปดู" เสียงนั้นพูดขึ้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นถี่ๆ แต่ไม่มีใครขยับ มินจุนสบตากับแพรว เขาพยักหน้าเป็นสัญญาณให้แพรวรอคอย "เปิดเข้าไปเลย" เสียงนั้นพูดขึ้นอีกครั้ง "ฉันจะนับถอยหลัง 3" "1..." "2..." "3!" ประตูห้องลับถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง แสงไฟจากไฟฉายสาดส่องเข้ามาในความมืด ทำให้ทั้งสองต้องหรี่ตาลง "เจอตัวแล้ว!" เสียงตะโกนดังขึ้น มินจุนตัดสินใจแล้ว เขาคว้ามือแพรว แล้วพุ่งออกไปจากที่ซ่อนทันที