"หายนะที่แท้จริง...?" ดิมิทรีทวนคำอย่างแผ่วเบา ความคิดของเขาเต็มไปด้วยภาพของพ่อที่เขาจำได้ ภาพของความแข็งแกร่งและความเด็ดขาด แต่ก็ไม่เคยมีสิ่งใดที่บ่งบอกถึงการตัดสินใจที่จะนำไปสู่หายนะ "คุณหมายความว่าอย่างไร?" แพรวถอนหายใจเบาๆ "มันไม่ใช่เรื่องที่จะอธิบายได้ง่ายๆ ในที่นี้ค่ะ" เธอกล่าว "แต่สิ่งที่ฉันพอจะบอกได้คือ... สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ... การทรยศ... การสูญเสีย... มันอาจจะเป็นเพียง... ปลายยอดของภูเขาน้ำแข็ง... ส่วนที่ใหญ่กว่า... และอันตรายกว่า... ยังคงซ่อนเร้นอยู่เบื้องล่าง" "แล้ว... เราจะรู้ความจริงนั้นได้อย่างไร?" ดิมิทรีถาม เขาต้องการคำตอบ เขาไม่สามารถปล่อยให้ความไม่แน่นอนนี้ครอบงำเขาได้ "เราต้องหาหลักฐาน... และคนที่รู้ความจริงทั้งหมด" แพรวกล่าว "และฉันเชื่อว่า... การสืบสวนของเครือข่ายเงา... รวมถึงข้อมูลที่ฉันได้รวบรวมมา... จะนำพาเราไปถึงจุดนั้นได้" "แต่เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า... ข้อมูลของคุณ... หรือข้อมูลของเครือข่ายของคุณ... ไม่ได้ถูกบิดเบือน... หรือวางแผนโดยอิวาน?" ดิมิทรีถาม เขาต้องระวังตัว ความไว้วางใจเป็นสิ่งที่หายากในโลกของเขา "นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันบอกคุณ... เพื่อให้คุณได้รู้... และตัดสินใจด้วยตัวเอง" แพรวตอบ "ฉันไม่เคยพยายามจะชี้นำคุณ... แต่ฉันต้องการให้คุณมีข้อมูลที่ครบถ้วน... เพื่อที่จะเอาตัวรอด... และเผชิญหน้ากับอิวานได้อย่างถูกต้อง" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของดิมิทรีก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นคนของเขาที่ส่งข่าวมา หรือไม่ก็เป็นอิวานที่กำลังเล่นเกมจิตวิทยา "ขอโทษที" เขาบอกแพรว "รับเลยค่ะ... บางทีมันอาจจะเป็นเบาะแสที่เรากำลังตามหาอยู่ก็ได้" แพรวพยักหน้า ดิมิทรีรับสาย "ว่ามา" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณดิมิทรี?" ปลายสายเป็นเสียงผู้ชายที่เขาจำได้ว่าเป็นหนึ่งในลูกน้องที่ยังภักดีของเขา "มีคนพยายามจะติดต่อผม... เขาอ้างว่ามีข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับอิวาน... และต้องการจะพบคุณ" "เขาอยู่ที่ไหน?" ดิมิทรีถามทันที "เขาบอกให้ผมไปพบเขาที่... ตรอกเล็กๆ ใกล้กับตลาดเก่า... ตอนนี้เลยครับ" ลูกน้องตอบ ดิมิทรีหันไปมองแพรว "มีคนอ้างว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับอิวาน... และนัดเจอที่ตลาดเก่า" แพรวขมวดคิ้ว "ตลาดเก่า... ที่นั่นมีหลายตรอกซอกซอย... และไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน... มันอาจจะเป็นกับดักก็ได้นะคะ" "นั่นคือสิ่งที่ผมคิด" ดิมิทรีกล่าว "แต่ถ้าเป็นข้อมูลจริง... เราไม่สามารถปล่อยให้หลุดมือไปได้" เขาหันกลับไปคุยกับลูกน้อง "บอกเขาว่าฉันจะไป... แต่ให้เขาอยู่เฉยๆ อย่าเพิ่งทำอะไร... และคุณ... ให้คนของคุณคอยซุ่มดูห่างๆ... อย่าให้ใครจับได้" หลังจากวางสาย ดิมิทรีหันมามองแพรว "คุณจะไปด้วยไหม?" แพรวลังเลเล็กน้อย "ฉัน... ไม่อยากให้คุณไปคนเดียว... แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าการมีฉันไปด้วยจะช่วยอะไรได้... หรืออาจจะเป็นภาระมากกว่า" "คุณคือส่วนหนึ่งของเรื่องนี้แล้ว" ดิมิทรีกล่าว "และฉันเชื่อใจคุณ... ในระดับหนึ่ง" เขาเน้นคำว่า "ระดับหนึ่ง" "ถ้ามีอะไรผิดพลาด... คุณอาจจะช่วยผมได้" แพรวยิ้มบางๆ "ฉันจะพยายามค่ะ" ทั้งสองรีบเดินทางไปยังตลาดเก่า ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ ยามค่ำคืน ตลาดที่เคยคึกคักยามกลางวันกลับเงียบเหงา มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวและเงาที่ทอดยาวตามกำแพง พวกเขาจอดรถไว้ห่างจากจุดนัดพบเล็กน้อย ก่อนจะเดินเท้าเข้าไปในตรอกแคบๆ ที่มีกลิ่นอับชื้นและเศษขยะ "คุณรู้สึกถึงอะไรไหม?" ดิมิทรีถามอย่างระแวดระวัง "รู้สึกไม่ค่อยดีค่ะ" แพรวตอบ "มีบางอย่าง... ผิดปกติ" ทันทีที่พวกเขาเดินเข้าไปลึกขึ้น ในมุมมืดของตรอก ปรากฏร่างของชายคนหนึ่งยืนรออยู่ เขาดูไม่น่าไว้วางใจนัก ดวงตาของเขาสอดส่ายไปมาอย่างรวดเร็ว "คุณคือ... ดิมิทรี?" ชายคนนั้นถามเสียงแหบพร่า "ใช่" ดิมิทรีตอบ "คุณมีข้อมูลอะไร?" "ผม... ผมรู้... ว่าอิวาน... กำลังจะทำอะไร..." ชายคนนั้นพูดตะกุกตะกัก "เขา... เขามีพันธมิตร... ที่คุณไม่เคยคาดคิด..." "ใคร?" ดิมิทรีเร่งถาม "เขา... เขา..." ก่อนที่ชายคนนั้นจะพูดจบ เสียงปืนก็ดังขึ้นสองนัด! ชายคนนั้นทรุดตัวลงกองกับพื้น เลือดไหลนอง "ระวัง!" แพรวตะโกน ดึงดิมิทรีให้หลบเข้าที่กำบัง เงาร่างสองสามร่างปรากฏขึ้นจากความมืด พวกเขาคือมือปืนที่ถูกส่งมาเพื่อปิดปากพยาน และกำจัดดิมิทรี ดิมิทรีคว้าปืนพกที่พกติดตัวมาเสมอ เขาเล็งเป้าไปยังเงาเหล่านั้น "แกกล้ามากที่มาเล่นกับผมที่นี่!" เขากระซิบ "ปล่อยฉันไป!" หนึ่งในมือปืนตะโกน "เราแค่ทำตามคำสั่ง!" "คำสั่งของใคร?" ดิมิทรีถามขณะที่เขาเริ่มยิงตอบโต้ การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างดุเดือดในตรอกแคบๆ เสียงปืนดังสนั่นสะท้อนไปทั่วบริเวณ ดิมิทรีต่อสู้ด้วยความชำนาญและเด็ดขาด เขาเคยผ่านการต่อสู้แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เขารู้สึกได้ถึงความอันตรายที่มากกว่าเดิม แพรวเองก็ไม่ยอมอยู่เฉย เธอหยิบมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในเสื้อออกมา เธอเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เธออาจจะไม่ใช่นักสู้มืออาชีพ แต่เธอก็ةสามารถป้องกันตัวเองได้ "คุณควรจะหนีไป!" ดิมิทรีตะโกนขณะที่เขายิงป้องกันให้แพรว "ไม่! ฉันจะอยู่กับคุณ!" แพรวตอบ เธอฟันเข้าที่แขนของมือปืนคนหนึ่ง ทำให้มันชะงักไป ในที่สุด หลังจากเสียงปืนสงบลง มือปืนทั้งสองคนก็เสียชีวิต หรือไม่ก็ล่าถอยไป เหลือเพียงร่างของชายที่ถูกยิงนอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้าพวกเขา ดิมิทรีถอนหายใจอย่างหนัก เขาเดินเข้าไปดูชายคนนั้น "เขาตายแล้ว" เขาพูดเสียงเรียบ "อย่างน้อย... เราก็ปลอดภัย" แพรวกล่าว เธอกำมีดในมือแน่น "แต่เราก็ไม่ได้อะไรเลย" ดิมิทรีพูดอย่างหงุดหงิด "ข้อมูลที่เขามี... มันหายไปพร้อมกับเขา" "ไม่เสมอไปค่ะ" แพรวกล่าว เธอชี้ไปที่มือของชายที่ตาย "ดูนั่นสิ... เขากำอะไรบางอย่างไว้แน่น" ดิมิทรีมองตาม เผยให้เห็นแหวนที่สลักลวดลายแปลกตาอยู่ที่นิ้วของชายคนนั้น "แหวน...?" "มันไม่ใช่แหวนธรรมดาค่ะ" แพรวกล่าว "ฉันเคยเห็นลวดลายแบบนี้... ในเอกสารเก่าๆ... ที่เกี่ยวกับ... แก๊งที่เคยทรงอิทธิพล... ก่อนที่ครอบครัวของคุณจะขึ้นมามีอำนาจ" ดิมิทรีหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมาพิจารณา "แก๊งเก่า... คุณหมายถึง... แก๊งเดียวกับที่... อิวานเคยเป็นส่วนหนึ่ง?" "ไม่ใช่ค่ะ" แพรวส่ายหน้า "แต่เป็นแก๊งที่... เคยเป็นศัตรูตัวฉกาจ... ของแก๊งนั้น... และ... ก็เป็นพันธมิตร... กับครอบครัวของคุณ... ในอดีต" คำพูดของแพรวทำให้ดิมิทรีรู้สึกสับสนยิ่งกว่าเดิม เขาเริ่มตระหนักว่าอดีตที่ซับซ้อนนี้ กำลังจะกลืนกินเขาเข้าไปจริงๆ