มาเรียเหลือบมองดิมิทรีและแพรว สลับไปมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย "สัญลักษณ์ที่คุณเห็น... คือเครื่องหมายของ 'ผู้รับใช้' หรือ 'บริวาร' ของแก๊ง 'อัสนีบาต' ในยุคแรกๆ" เธออธิบายต่อด้วยน้ำเสียงที่ค่อยๆ ดังขึ้น "มันเป็นกลุ่มคนที่ภักดีต่อแก๊งอย่างมาก... ทำหน้าที่เป็นเหมือนมือขวา... คอยดูแลเรื่องสำคัญๆ ที่ผู้นำไม่สามารถลงมาจัดการเองได้" "แล้วทำไม... สัญลักษณ์นั้นถึงถูกทิ้งไว้ที่สุสานของพ่อผม?" ดิมิทรีถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความสับสน "มันมีความหมายแฝงอะไรบางอย่างหรือเปล่า?" "อาจจะ... อาจจะมีคนต้องการสื่อสารบางอย่างกับคุณ" มาเรียตอบ "หรืออาจจะเป็นการเตือน... เตือนว่าพวกเขายังคงอยู่... หรืออาจจะกำลังจะกลับมา" เธอถอนหายใจยาว "เรื่องราวทั้งหมดมันซับซ้อนเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจได้ง่ายๆ... โดยเฉพาะในยุคสมัยนั้น... การเมืองภายในแก๊งมันวุ่นวายมาก" "คุณพูดถึงอิวาน... เขาเป็นคนเดียวที่คิดจะยึดอำนาจจากพ่อผมหรือเปล่าครับ?" ดิมิทรีถามต่อ พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด "อิวานเป็นคนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในตอนนั้น... เขาเป็นเหมือนเงาของพ่อคุณ... คอยอยู่เบื้องหลังตลอดเวลา" มาเรียเล่า "แต่เขาก็ไม่ใช่คนเดียว... ที่มีแนวคิดต้องการเปลี่ยนแปลงแก๊ง... มีอีกหลายคนที่เห็นว่าวิธีการของพ่อคุณมันเชื่องช้าเกินไป... หรือไม่ก็... ไม่เด็ดขาดพอ" "ใครบ้างครับ?" ดิมิทรีเร่งถาม "มีหลายคน... แต่คนที่อันตรายที่สุด... คือคนที่ซ่อนตัวอยู่... และรอจังหวะ" มาเรียกล่าว "คนพวกนั้น... ไม่เคยเปิดเผยตัวตน... พวกเขาทำงานผ่านคนอื่น... สร้างความปั่นป่วน... และรอวันที่จะก้าวขึ้นมาแทนที่" แพรวสังเกตเห็นความตึงเครียดบนใบหน้าของมาเรีย เธอจึงค่อยๆ เอื้อมมือไปวางบนแขนของมาเรียเบาๆ "คุณมาเรียคะ... คุณดูเหนื่อยมาก... เราควรพักกันก่อนไหมคะ?" มาเรียพยักหน้าเบาๆ "ขอโทษที... ฉันอาจจะกำลังพูดมากไปหน่อย" เธอหันมายิ้มให้แพรวอย่างอ่อนแรง "มันเป็นเรื่องราวในอดีตที่ยังคงตามหลอกหลอนฉันอยู่... และฉันก็ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย" "แล้วเรื่องแหวนวงเก่า... ที่คุณบอกว่ามันหายไป... มันหายไปได้อย่างไรครับ?" ดิมิทรีถาม น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความคาดหวัง "ตอนที่พ่อของคุณ... อเล็กเซย์... ถูกหักหลัง... เขาพยายามจะปกป้องแหวนวงนั้น" มาเรียเล่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "เขาต่อสู้... และพยายามจะหนีไป... แต่สุดท้าย... เขาก็พ่ายแพ้" เธอเงียบไปครู่หนึ่ง "แหวนวงนั้น... หายไปพร้อมกับเขา... หรืออาจจะ... ถูกแย่งชิงไป... ในช่วงเวลาแห่งความโกลาหลนั้น" "ใครเป็นคนหักหลังพ่อผมครับ?" ดิมิทรีถามตรงๆ มาเรียลังเลเล็กน้อย "ในตอนนั้น... มันมีหลายคนที่น่าสงสัย... แต่อิวานคือคนที่น่าสงสัยที่สุด" เธอเงยหน้าขึ้นมองดิมิทรี "อิวานเป็นคนที่ใกล้ชิดกับพ่อของคุณมากที่สุด... และเป็นคนที่รู้ความลับของพ่อคุณมากที่สุด" "แล้วคุณรู้ได้อย่างไรครับ... ว่าอิวานเป็นคนทำ?" ดิมิทรีถาม "ฉันได้ยิน... ได้ยินมาจากคนใกล้ชิดกับอิวาน... ในช่วงเวลานั้น" มาเรียตอบ "แต่ในตอนนั้น... ฉันเด็กเกินไป... และไม่มีอำนาจพอที่จะทำอะไรได้" เธอถอนหายใจ "ฉันเห็นทุกอย่าง... เห็นแก๊งที่ยิ่งใหญ่... ค่อยๆ ล่มสลาย... เห็นคนดีๆ... ต้องตายไป... โดยที่ไม่มีใครรู้ความจริง" "แล้วสัญลักษณ์รูปงูพันกะโหลก... มันเกี่ยวกับ 'ผู้รับใช้' หรือ 'บริวาร' อย่างไรครับ?" ดิมิทรีถามอีกครั้ง พยายามจะเชื่อมโยงข้อมูลทั้งหมด "สัญลักษณ์นั้น... เป็นเครื่องหมายประจำตัวของ 'ผู้รับใช้' รุ่นแรกๆ" มาเรียอธิบาย "มันแสดงถึงความภักดี... และความแข็งแกร่ง... พวกเขาเป็นคนที่ไว้ใจได้... และเป็นคนที่ทำงานสกปรกให้กับแก๊ง" เธอเงยหน้าขึ้นมองดิมิทรี "แต่เมื่อเวลาผ่านไป... สัญลักษณ์นี้ก็อาจจะถูกนำไปใช้ในทางที่ผิด... หรือถูกบิดเบือนความหมายไป" "บิดเบือนความหมาย?" ดิมิทรีทวนคำ "ใช่... บางที... มันอาจจะถูกนำไปใช้โดยกลุ่มคนที่ต้องการจะสร้างความสับสน... หรือต้องการจะหลอกลวง" มาเรียกล่าว "หรืออาจจะเป็น... กลุ่มคนที่ต้องการจะแสดงอำนาจ... โดยใช้สัญลักษณ์เก่าแก่ของแก๊ง" "คุณหมายความว่า... คนที่เจอในสุสาน... อาจจะไม่ได้เป็น 'ผู้รับใช้' จริงๆ?" แพรวถามอย่างสงสัย "อาจจะเป็นไปได้" มาเรียตอบ "หรืออาจจะเป็น... คนที่สืบทอดเจตนารมณ์ของ 'ผู้รับใช้' รุ่นเก่า... แต่ใช้สัญลักษณ์นั้น... เพื่อวัตถุประสงค์อื่น" เธอหันมามองดิมิทรี "สิ่งสำคัญคือ... คุณต้องหาให้ได้ว่า... ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลัง... และเขาต้องการอะไรจากคุณ" "ผมคิดว่า... ผมเริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว" ดิมิทรีกล่าว "สัญลักษณ์นั้น... มันอาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับอิวานโดยตรง... แต่อาจจะเป็น... กลุ่มคนที่เคยทำงานให้กับแก๊ง... และตอนนี้... พวกเขากำลังปรากฏตัวอีกครั้ง" "คุณต้องระวังตัวให้มาก" มาเรียเตือน "คนพวกนี้... ไม่ใช่คนที่คุณจะสามารถประเมินค่าต่ำได้... พวกเขาฉลาด... และมีเล่ห์เหลี่ยม... และพวกเขาจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ" "แล้วแหวนวงเก่า... มันอยู่ที่ไหนครับ?" ดิมิทรีถามอีกครั้ง มาเรียส่ายหน้าช้าๆ "ฉันไม่รู้... หลังจากที่พ่อของคุณหายตัวไป... ฉันก็ไม่เคยเห็นแหวนวงนั้นอีกเลย" เธอเงียบไปครู่หนึ่ง "แต่ถ้าคุณเจอ... หรือถ้ามีใครพูดถึงมัน... คุณต้องระวังให้มาก... เพราะมันคือสัญลักษณ์ของอำนาจ... และมันอาจจะนำพาอันตรายมาให้คุณได้" บรรยากาศรอบตัวกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง มีเพียงเสียงคลื่นที่ซัดสาดเบาๆ ราวกับจะบอกเล่าเรื่องราวในอดีต ดิมิทรีและแพรวต่างก็นิ่งคิดถึงข้อมูลที่ได้รับ แพรวรู้สึกถึงความหนักอึ้งที่ถาโถมเข้ามา เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวของดิมิทรีจะซับซ้อนและอันตรายถึงเพียงนี้ "ขอบคุณมากครับคุณมาเรีย" ดิมิทรีกล่าว "ข้อมูลของคุณมีค่ามากจริงๆ" "ฉันหวังว่า... คุณจะสามารถหาความจริงได้... และแก้ไขเรื่องราวในอดีตได้" มาเรียตอบ "แต่จำไว้... จงอย่าไว้ใจใคร... แม้แต่คนที่ดูเหมือนจะเป็นมิตรที่สุด"