ดิมิทรีตั้งท่า เตรียมรับมือกับการโจมตีครั้งต่อไปจากชายคนแรก ในขณะที่ชายอีกคนซึ่งได้รับบาดเจ็บจากท่อนเหล็ก กำลังพยายามลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล เสียงลมหายใจหอบหนักของทั้งคู่ดังเคล้าคลอไปกับเสียงกลางคืนอันเงียบสงัด "แกคิดว่าจะทำอะไรได้?" ชายคนแรกถาม น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม "แกไม่มีทางสู้พวกเราได้หรอก" "ฉันอาจจะไม่เก่งเท่าพวกแก" ดิมิทรีตอบ "แต่ฉันมีสิ่งที่พวกแกไม่มี... คือเหตุผลที่จะสู้" "เหตุผล?" ชายคนแรกหัวเราะ "แกยังมีหน้าพูดถึงเหตุผลอีกเหรอ? หลังจากที่แกเข้ามาทำลายทุกอย่างในชีวิตของพวกเรา?" "ทำลาย?" ดิมิทรีขมวดคิ้ว "ฉันไม่ได้ทำลายอะไรทั้งนั้น... ฉันแค่ตามหาความจริง" "ความจริงเหรอ?" ชายอีกคนพูดแทรกขึ้นมา เสียงของเขาฟังดูเหนื่อยอ่อน "ความจริงที่แกตามหามันจะนำพาแต่ความฉิบหายมาให้... แกไม่เข้าใจมันหรอก" "งั้นก็อธิบายให้ฉันเข้าใจหน่อยสิ" ดิมิทรีท้าทาย "บอกฉันมาว่าทำไมพวกแกถึงตามล่าฉัน... แล้วแพรวล่ะ... พวกแกจับเธอไปทำไม?" ชายคนแรกเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพิจารณาคำพูดของดิมิทรี "แกมันโง่จริงๆ... ดิมิทรี... ไม่เคยเรียนรู้อะไรเลย" "ฉันไม่โง่" ดิมิทรีแย้ง "ฉันแค่ไม่รู้... และฉันต้องการจะรู้" "แกอยากรู้มากนักเหรอ?" ชายคนแรกเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกครั้ง "ก็ได้... ฉันจะบอกอะไรบางอย่างให้แกฟัง" ดิมิทรีตั้งใจฟังอย่างระมัดระวัง เขาไม่ไว้ใจคำพูดของชายคนนี้แม้แต่น้อย แต่เขาก็รู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่จะได้เบาะแส "สัญลักษณ์งูพันกะโหลกนั่น... มันไม่ใช่แค่สัญลักษณ์" ชายคนแรกกล่าว "มันคือตราสัญลักษณ์ของครอบครัว... ครอบครัวที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพล... ครอบครัวที่แกทำลายไป" "ครอบครัวที่ฉันทำลาย?" ดิมิทรีทวนคำ "ฉันไม่เข้าใจ... ครอบครัวของฉันคือครอบครัวโวลคอฟ" "โวลคอฟ?" ชายคนแรกแค่นหัวเราะ "โวลคอฟก็แค่หุ่นเชิด... เป็นแค่ส่วนหนึ่งของภาพใหญ่... คนที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ... คือคนที่เราต้องรับใช้... และแก... ก็เป็นต้นเหตุของการล่มสลายของพวกเขา" "หมายความว่ายังไง?" ดิมิทรีถามด้วยความสับสน "ใครคือคนจริงๆ ที่อยู่เบื้องหลัง?" "คำถามนั้น... แกคงจะไม่ได้คำตอบจากฉัน" ชายคนแรกพูด "แต่ที่แน่ๆ คือ... แกคือตัวปัญหา... แกกลับมาทำให้ทุกอย่างวุ่นวายอีกครั้ง" "ถ้าฉันคือตัวปัญหา... แล้วพวกแกคือใคร?" ดิมิทรีถาม "พวกแกคือคนที่ส่งคนมาฆ่าฉันที่รัสเซียเหรอ? พวกแกคือคนที่อยู่เบื้องหลังการทรยศของอิวานใช่ไหม?" ชายคนแรกยิ้มมุมปาก "แกเดาได้ใกล้เคียงแล้ว... ดิมิทรี... แต่แกยังขาดชิ้นส่วนสำคัญไป" ขณะที่ทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากันอยู่นั้น เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง สองร่างปรากฏขึ้นในความมืด ดิมิทรีหันไปมองด้วยความตกใจ "คุณมาเรีย!" ดิมิทรีอุทาน มาเรียยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าซีดเผือด แต่แววตาแข็งกร้าวกว่าที่เคยเห็นมาก่อน ข้างกายเธอมีชายอีกคนหนึ่งยืนอยู่ รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคาย ผมสีเข้ม ดวงตาสีฟ้าอ่อน ที่ดิมิทรีไม่คุ้นเคย "อย่าเข้ามานะ!" ดิมิทรีตะโกนเตือน "พวกนั้นอันตราย!" "ฉันรู้" มาเรียตอบ เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย "ฉันมาที่นี่... เพราะฉันต้องทำ" "คุณมาเรีย... คุณรู้จักพวกนั้นเหรอ?" ดิมิทรีถาม "ใช่" มาเรียตอบ "และ... ฉันก็รู้จักคุณ... ดิมิทรี" ชายที่ยืนข้างมาเรีย ก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย "ผมคือดิมิทรีเช่นกัน... และผมมาเพื่อทวงคืนในสิ่งที่ผมควรจะได้" ดิมิทรีตะลึง เขาไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น "คุณ... ชื่อเหมือนฉันเหรอ?" "ชื่อนั้น... เคยเป็นของฉัน" ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ก่อนที่พ่อของแกจะขโมยทุกอย่างไปจากฉัน" "พ่อของฉัน?" ดิมิทรีถาม "พ่อของฉันเสียชีวิตไปนานแล้ว" "พ่อของแก... กับพ่อของฉัน... คือคนที่น่าจะตายไปพร้อมกัน" ชายคนนั้นกล่าว "แต่มีเพียงคนเดียวที่รอด... และเขาก็สร้างครอบครัวขึ้นมาใหม่... ขโมยทุกอย่างที่ควรจะเป็นของครอบครัวเราไป" มาเรียมองมาที่ดิมิทรี "ดิมิทรี... เขาพูดความจริง" เธอเอ่ยเสียงแผ่วเบา "ครอบครัวโวลคอฟ... ที่แท้จริงแล้ว... ไม่ใช่ตระกูลโวลคอฟ... มันคือตระกูลของเขา" "ไม่จริง!" ดิมิทรีปฏิเสธ "พ่อของฉัน... เป็นโวลคอฟ!" "พ่อของแก... แค่เอาชื่อนั้นมาใช้" ชายคนนั้นพูด "เพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริง... และเพื่อสร้างอาณาจักรจากเลือดเนื้อของครอบครัวเรา" ดิมิทรีรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมา เขาไม่รู้จะเชื่อใครดี มาเรียที่เขาวางใจ... หรือชายแปลกหน้าที่อ้างว่าเป็นเจ้าของชื่อของเขา? "ทำไมคุณไม่เคยบอกฉันเรื่องนี้เลยครับ คุณมาเรีย?" ดิมิทรีหันไปถามมาเรีย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ฉัน... ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไง" มาเรียตอบ ทั้งน้ำตา "เรื่องมันซับซ้อนเกินไป... ฉันกลัวว่าคุณจะรับไม่ได้" "รับไม่ได้?" ดิมิทรีสวนกลับ "นี่คือชีวิตของฉัน! นี่คือครอบครัวของฉัน! คุณกลับมาบอกฉันว่าทุกอย่างที่ฉันเคยเชื่อ... มันคือเรื่องโกหก!" ชายที่อ้างว่าเป็นดิมิทรีคนใหม่ หัวเราะ "โกหก... คือสิ่งที่ครอบครัวแกทำมาตลอด... ดิมิทรี" "หุบปาก!" ดิมิทรีตะคอก ความโกรธเริ่มเข้าครอบงำ "ฉันไม่เชื่อเรื่องไร้สาระพวกนี้!" "แกจะเชื่อหรือไม่เชื่อ... มันก็เป็นความจริง" ชายคนนั้นกล่าว "และตอนนี้... ฉันจะทวงคืนทุกอย่างที่ถูกพรากไป" ชายทั้งสองคนเริ่มเข้ามาใกล้ ดิมิทรีถอยหลัง เขาพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ระหว่างสองความจริงที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง