ความสับสนและความเจ็บปวดถาโถมเข้าใส่ดิมิทรี เขาไม่รู้จะเชื่อคำพูดของใครดี มาเรียที่เขาไว้ใจมาตลอด กำลังยืนอยู่ข้างชายแปลกหน้าที่อ้างว่ามีชื่อเดียวกับเขา และอ้างว่าครอบครัวของเขาคือผู้ทรยศตัวจริง "คุณมาเรีย... บอกฉันทีว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่" ดิมิทรีขอร้อง น้ำเสียงสั่นเครือ "คุณบอกว่าคุณจะช่วยฉัน... แต่ตอนนี้... คุณกำลังทำให้ทุกอย่างมันแย่ลงไปอีก" มาเรียมองดิมิทรีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจ "ดิมิทรี... ฉันขอโทษ... แต่ฉันจำเป็นต้องบอกความจริงกับคุณ" "ความจริงที่ว่าพ่อของฉันไม่ใช่โวลคอฟ? ความจริงที่ว่าทุกอย่างที่ฉันรู้มันคือเรื่องโกหก?" ดิมิทรีถาม เสียงของเขาเริ่มดังขึ้น "นี่คือความจริงที่คุณจะมอบให้ฉันเหรอ?" ชายที่อ้างว่าชื่อดิมิทรี ยิ้มเยาะ "ความจริง... มันมักจะเจ็บปวดเสมอ... ดิมิทรี" เขาว่าพลางเดินเข้ามาใกล้ "แต่แกก็ต้องยอมรับมัน" "ฉันไม่ต้องยอมรับอะไรทั้งนั้น" ดิมิทรีสวนกลับ "ฉันไม่รู้จักแก... แล้วฉันก็ไม่เชื่อคำพูดของแก" "แกจะพิสูจน์ได้ยังไงว่าพ่อของแกคือโวลคอฟตัวจริง?" ชายคนนั้นท้าทาย "แกมีหลักฐานอะไรบ้าง? นอกจากคำบอกเล่าของคนที่แกไม่เคยรู้จัก? ชื่อนั้น... เป็นชื่อของครอบครัวฉัน! เป็นชื่อที่พ่อของแกขโมยไป!" "มันไม่จริง!" ดิมิทรีปฏิเสธอย่างแข็งขัน "พ่อของฉัน... เขาเป็นคนที่น่าเชื่อถือที่สุดในโลก! เขาไม่เคยทำร้ายใคร!" "เขาทำร้ายฉัน!" ชายคนนั้นตะโกน "เขาพรากทุกอย่างไปจากครอบครัวของฉัน! พรากอำนาจ... พรากชื่อเสียง... พรากชีวิต!" มาเรียเข้ามาจับแขนดิมิทรี "ดิมิทรี... ใจเย็นๆ ก่อน" "ใจเย็นเหรอครับ คุณมาเรีย?" ดิมิทรีหันไปถามเธอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขมขื่น "ตอนนี้ผมควรจะใจเย็นได้ยังไง? ทุกสิ่งที่ผมเคยเชื่อ... มันกำลังจะถูกทำลายลงตรงหน้าผม!" "ฉันรู้ว่ามันยากที่จะรับ" มาเรียกล่าว "แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" "ทำไมครับ? ทำไมคุณถึงไม่เคยบอกผมมาก่อน?" ดิมิทรีถาม "คุณรู้เรื่องนี้มาตลอดเลยใช่ไหม?" มาเรียพยักหน้าช้าๆ "ใช่... ฉันรู้มาตลอด" "แล้วทำไม!?" ดิมิทรีตะโกน "ทำไมคุณถึงปล่อยให้ผมตามหาคนที่ทรยศผม... ทั้งๆ ที่ความจริงมันอยู่ใกล้แค่นี้!" "เพราะฉันกลัว" มาเรียตอบ "กลัวคนที่อยู่เบื้องหลัง... กลัวว่าถ้าฉันพูดอะไรออกไป... ฉันอาจจะโดนเหมือนพ่อของคุณ" "พ่อของฉัน... ไม่ได้โดนฆ่า" ดิมิทรีพูด "เขาถูกหักหลัง... ถูกเพื่อนสนิททรยศ" "แล้วใครคือเพื่อนสนิทคนนั้นล่ะ?" ชายที่อ้างว่าเป็นดิมิทรีคนใหม่ถาม "ถ้าไม่ใช่พ่อของแก... แล้วใครล่ะที่ทำให้แกสูญเสียทุกอย่าง?" "ฉันกำลังจะหาคำตอบนั้นอยู่" ดิมิทรีตอบ "และฉันจะไม่ให้ใครมาขวาง!" "แกจะหาคำตอบได้ยังไง... ในเมื่อแกกำลังถูกหลอกอยู่?" ชายคนนั้นหัวเราะ "แกไม่รู้เลยว่าใครคือศัตรูที่แท้จริง" "ผมรู้ดี" ดิมิทรีกล่าว "ศัตรูของผม... คือคนที่ทรยศผม... คือคนที่อยู่เบื้องหลังความมืดทั้งหมดนี้" "และแกคิดว่าฉันคือคนนั้นเหรอ?" ชายคนนั้นถาม "ผมไม่รู้" ดิมิทรีตอบอย่างตรงไปตรงมา "แต่ผมรู้ว่าคุณกำลังพยายามจะเข้ามาควบคุมทุกอย่าง" "ผมต้องการเพียงแค่สิ่งที่ผมควรจะได้" ชายคนนั้นกล่าว "ครอบครัวของผม... สร้างทุกอย่างขึ้นมา... แล้วครอบครัวแกก็มาฉวยโอกาส" "เรื่องนี้มันซับซ้อนเกินไป" มาเรียกล่าว "พวกคุณสองคน... คือผลลัพธ์จากโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในอดีต" "โศกนาฏกรรมที่พ่อของแกเป็นคนก่อขึ้น!" ชายคนนั้นตะคอกใส่มาเรีย "คุณมาเรีย... เขาพูดถูกเหรอครับ?" ดิมิทรีถาม มาเรีย "พ่อของผม... เป็นคนผิดจริงๆ เหรอ?" มาเรียลังเลไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว "ดิมิทรี... เรื่องมันมีมากกว่าที่แกคิด... พ่อของแก... และพ่อของเขา... เคยเป็นหุ้นส่วนกัน" "หุ้นส่วน?" ดิมิทรีทวนคำ "แล้วเกิดอะไรขึ้น?" "มีเรื่องขัดแย้งเกิดขึ้น... เรื่องผลประโยชน์... แล้วก็... ความผิดพลาดบางอย่าง" มาเรียกล่าว "ซึ่งนำไปสู่... โศกนาฏกรรม" "โศกนาฏกรรมที่ทำให้พ่อของเขาตาย... และพ่อของแก... ก็ต้องหนีหายไป" ชายคนนั้นเสริม "และพ่อของแก... ได้ใช้โอกาสนี้... ขโมยทุกอย่างไป" ดิมิทรีรู้สึกมึนงงไปหมด เขาพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว แต่ทุกอย่างมันดูเหมือนจะขัดแย้งกันไปหมด "ผมไม่เข้าใจ" ดิมิทรีกล่าว "ถ้าพ่อของผมเป็นคนขโมย... แล้วทำไมอิวานถึงทรยศผม? ถ้าเขาเป็นหุ้นส่วน... ทำไมถึงต้องมาทะเลาะกันจนเสียชีวิต?" "เพราะอำนาจ... และความโลภ" ชายคนนั้นตอบ "สิ่งที่ทำให้มนุษย์เรา... ทำเรื่องเลวร้ายได้ทุกอย่าง" "แล้วแพรวล่ะครับ?" ดิมิทรีถาม "พวกคุณจับเธอไปทำไม?" "เธอกำลังจะเข้ามาขวางทางเรา" ชายคนแรกที่บาดเจ็บจากตอนก่อน ตอบขึ้นมา "และเธอ... รู้เรื่องบางอย่าง... ที่ไม่ควรจะรู้" "เรื่องอะไร?" ดิมิทรีถาม "เรื่องที่เชื่อมโยงพวกแกทุกคนเข้าด้วยกัน" ชายคนนั้นตอบ ดิมิทรีรู้สึกได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เขาไม่รู้ว่าใครคือมิตร ใครคือศัตรูอีกต่อไป แต่เขารู้เพียงสิ่งเดียว... เขาต้องหาแพรวให้เจอ และต้องหาความจริงทั้งหมดให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป "ผมจะไปช่วยแพรว" ดิมิทรีประกาศอย่างแน่วแน่ "แกไม่มีทางทำได้" ชายที่อ้างว่าเป็นดิมิทรีคนใหม่ขู่ "แกกำลังจะตายอยู่ที่นี่" "ผมไม่ตายง่ายๆ หรอก" ดิมิทรีตอบ ดวงตาของเขามุ่งมั่น "และผมจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้ายคนที่ผมรัก" เขาหันหลังให้กับมาเรียและชายแปลกหน้าคนนั้น เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง และจะต่อสู้เพื่อความจริง... แม้ว่าความจริงนั้นอาจจะเจ็บปวดก็ตาม