เสียงปืนยังคงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่าลงมาไม่หยุดหย่อน ผู้กองวิชาญและอเล็กซ์อาศัยช่วงชุลมุนที่กลุ่มคนชุดดำสองกลุ่มปะทะกันอย่างดุเดือด พวกเขาเคลื่อนตัวไปตามซากเรือเก่าที่เกยตื้นอยู่ริมหาด ค่อยๆ คืบคลานเข้าใกล้ประตูเหล็กบานใหญ่ของคลังสินค้าเก่าที่ถูกทิ้งร้าง กลิ่นอายของความเก่าแก่และสนิมเหล็กปะปนกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาตามลมทะเล "ดูเหมือนว่าพวกมันจะกำลังวุ่นวายกันเอง" ผู้กองวิชาญกระซิบเสียงลอดไรฟัน "เราต้องฉวยโอกาสนี้เข้าไปข้างใน" "แต่เราจะเข้าไปได้อย่างไรครับ" อเล็กซ์ถาม พลางมองไปยังประตูเหล็กที่ปิดสนิท "พวกมันยืนคุมเชิงอยู่สองสามคนตรงนั้น" "เราต้องหาทางอื่น" ผู้กองวิชาญมองสำรวจไปรอบๆ "มีรอยรั่วตรงผนังด้านข้างนู่น... ดูเหมือนจะมีช่องว่างพอให้คนลอดเข้าไปได้" ทั้งสองคนคลานต่ำกว่าเดิม หลบหลีกวิถีกระสุนที่อาจจะสาดกระเด็นมาโดยไม่ตั้งใจ การปะทะกันของสองกลุ่มนั้นหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ เสียงตะโกนด่าทอและเสียงอาวุธกระทบกันดังเป็นระยะๆ ชี้ให้เห็นว่าการต่อสู้ภายในกลุ่ม 'แก๊งแมงมุมดำ' ด้วยกันเองก็กำลังเข้มข้นไม่แพ้กัน "ถ้าพวกมันไม่ได้บุกเข้ามาเพื่อจะฆ่า 'ผู้ประสานงาน' อย่างเดียวล่ะครับ" อเล็กซ์เอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังเคลื่อนตัวไปตามผนังด้านข้างของคลังสินค้า "แล้วถ้าพวกมันต้องการสิ่งที่ 'ผู้ประสานงาน' มีอยู่ล่ะ?" "นั่นเป็นไปได้" ผู้กองวิชาญตอบ "ข้อมูลสำคัญ... หรืออาจจะเป็นวัตถุบางอย่างที่พวกมันต้องการ" เขากวาดสายตามองไปรอบๆ "แต่ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เราต้องเข้าไปรู้ให้ได้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" เมื่อมาถึงช่องว่างที่ผนัง ผู้กองวิชาญเป็นคนแรกที่มุดเข้าไป เขาพบว่าภายในคลังสินค้ามืดสนิท มีเพียงแสงสลัวๆ จากภายนอกที่ลอดผ่านช่องรั่วเข้ามา เขาชักปืนออกมาเตรียมพร้อม และส่งสัญญาณให้อเล็กซ์ตามเข้ามา "ระวังตัวด้วย" ผู้กองวิชาญกระซิบ "ที่นี่อาจจะมีกับดัก" อเล็กซ์มุดตามเข้ามาอย่างระมัดระวัง เขาเปิดไฟฉายขนาดเล็กจากอุปกรณ์พกพา ส่องนำทางไปทั่วบริเวณ ภายในคลังสินค้าเต็มไปด้วยลังกระดาษเก่าๆ กองผ้าใบที่เปื่อยยุ่ย และเครื่องจักรที่ขึ้นสนิมจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ กลิ่นอับชื้นของความเก่าผสมกับกลิ่นคล้ายสารเคมีบางอย่างที่ฉุนขึ้นมา "เรากำลังตามหา 'ผู้ประสานงาน' ใช่ไหมครับ?" อเล็กซ์ถาม "ใช่... และต้องหาข้อมูลที่พวกมันต้องการให้เจอด้วย" ผู้กองวิชาญตอบ "ดูเหมือนว่าพวกมันจะเข้ามาหลายเส้นทาง" เขาชี้นิ้วไปยังรอยเท้าที่เปื้อนโคลนอยู่บนพื้น "พวกที่เพิ่งเข้ามาจากข้างนอก... และพวกที่น่าจะมาจากทางเรือ" "แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าทางไหนคือทางที่ 'ผู้ประสานงาน' อยู่?" อเล็กซ์เอ่ยถาม "เราต้องสังเกต..." ผู้กองวิชาญหยุดพูดชั่วขณะ เขาได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากด้านในสุดของคลังสินค้า เป็นเสียงเหมือนการลากสิ่งของหนักๆ และเสียงพูดคุยกันแผ่วเบา "มีคนอยู่ตรงนั้น" ทั้งสองคนย่องเข้าไปใกล้ด้วยความระมัดระวังที่สุด เสียงปืนจากด้านนอกเริ่มแผ่วลง แสดงว่าการต่อสู้กำลังจะสิ้นสุดลง หรือไม่ก็มีกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งกำลังได้เปรียบ "พวกเขาอยู่ที่นั่น" ผู้กองวิชาญชี้นิ้วไปยังมุมหนึ่งของคลังสินค้า ซึ่งมีแผงเหล็กกั้นเป็นห้องเล็กๆ อยู่ภายใน "เห็นแสงไฟฉายลอดออกมา" ทั้งสองค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ขึ้น จนได้ยินเสียงบทสนทนาที่ดังออกมาจากห้องนั้นอย่างชัดเจน "แกเอามาให้หมด!" เสียงทุ้มห้าวของชายคนหนึ่งดังขึ้น "ถ้ามีอะไรขาดไปแม้แต่นิดเดียว... แกก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น" "ผม... ผมให้หมดแล้วครับ" เสียงสั่นเครือของอีกคนตอบกลับมา "ทุกอย่างที่ผมมี... ข้อมูลทั้งหมด... ผมให้พวกคุณแล้ว" "ดี!" ชายคนแรกพูด "แต่เราต้องแน่ใจว่าแกไม่ได้เก็บอะไรไว้" ผู้กองวิชาญและอเล็กซ์ผลัดกันมองหน้ากันอย่างมีความหมาย นี่คือ 'ผู้ประสานงาน' อย่างแน่นอน และเขากำลังถูกคุกคาม "เราต้องทำอะไรสักอย่าง" อเล็กซ์กระซิบ "ใจเย็นๆ... รอจังหวะ" ผู้กองวิชาญตอบ ทันใดนั้นเอง มีเสียงดังโครมครามมาจากทางเข้าด้านหน้าที่ทั้งสองเข้ามา ชายฉกรรจ์หลายคนสวมชุดสีดำบุกเข้ามาในคลังสินค้า พวกเขามีอาวุธครบมือ และดูเหมือนจะเป็นกลุ่มที่เพิ่งปะทะกับผู้กองวิชาญและอเล็กซ์อยู่ด้านนอก "เกิดอะไรขึ้น?" ชายคนหนึ่งในกลุ่มตะโกนถาม "ทำไมถึงยิงกันข้างนอก?" "มีพวกบุกรุกเข้ามา... พวกมันพยายามจะเข้ามาในนี้" ชายคนที่พูดคุยกับ 'ผู้ประสานงาน' ตอบกลับมา "แล้วพวกที่อยู่ข้างนอกล่ะ?" "พวกมันจัดการไปแล้ว... แต่นี่มันดูไม่ชอบมาพากล... ทำไมพวกมันถึงรู้ว่าเราอยู่ที่นี่?" ภายในห้องเล็กๆ เสียงพูดคุยเงียบลง 'ผู้ประสานงาน' คงกำลังประเมินสถานการณ์ "ตอนนี้เป็นโอกาสของเรา" ผู้กองวิชาญบอก "ไปกัน!" ทั้งสองคนพุ่งเข้าไปในห้องเล็กๆ นั้นอย่างรวดเร็ว เสียงปืนดังขึ้นทันที ชายที่พูดคุยกับ 'ผู้ประสานงาน' หันมาอย่างตกใจ และพยายามจะยกปืนขึ้นยิง "หยุด!" ผู้กองวิชาญตะโกน "เจ้าหน้าที่! วางอาวุธลง!" ชายคนนั้นไม่สนใจคำสั่ง เขาพยายามจะยิงอเล็กซ์ แต่ผู้กองวิชาญยิงสกัดไปก่อน ทำให้ปืนของชายคนนั้นหลุดมือ "บอกมา! แกเป็นใคร! แล้วพวกแกต้องการอะไร!" ผู้กองวิชาญถาม พลางใช้ปืนจ่อไปที่หน้าอกของชายคนนั้น "ฉัน... ฉันเป็นใครไม่สำคัญ" ชายคนนั้นตอบด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย "แต่สิ่งที่พวกเราต้องการ... คือสิ่งนี้" เขาชี้ไปที่โต๊ะเล็กๆ ที่มีซองเอกสารสีน้ำตาลวางอยู่ "ข้อมูล... ที่นายให้ไป" ชายอีกคนหนึ่งที่เข้ามาในห้องพร้อมกับผู้กองวิชาญและอเล็กซ์พูดขึ้น เขาคือหนึ่งในทีมของ 'แก๊งแมงมุมดำ' ที่เข้ามาหลังสุด "ไม่ใช่ทั้งหมด" ผู้กองวิชาญพูด "มีอะไรมากกว่านี้อีก" "มี... มีอีกชิ้นหนึ่ง" 'ผู้ประสานงาน' ที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น "อยู่ใน... ในกล่องเหล็กใบนั้น" เขาชี้ไปที่กล่องเหล็กเก่าๆ ที่วางอยู่มุมห้อง อเล็กซ์รีบตรงไปที่กล่องนั้น เขาเปิดมันออก และต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน มันคือแท่งโลหะสีดำเงางาม ที่มีสัญลักษณ์แปลกๆ สลักอยู่บนพื้นผิว "นี่มันอะไรกัน?" อเล็กซ์ถาม "นั่นคือ... 'แก่นพลังงาน'" 'ผู้ประสานงาน' ตอบเสียงสั่น "มันคือสิ่งที่พวก 'แก๊งแมงมุมดำ' ต้องการ... มันเป็นเทคโนโลยีที่ถูกค้นพบเมื่อหลายสิบปีก่อน... แต่ถูกเก็บเป็นความลับมาตลอด" "แล้วมันทำอะไรได้?" ผู้กองวิชาญถาม "มัน... มันสามารถควบคุมสภาพอากาศได้... ในระดับแกแล็กซี่" 'ผู้ประสานงาน' พูด พลางเหลือบมองไปยังแท่งโลหะนั้นด้วยความหวาดกลัว "และถ้ามันตกไปอยู่ในมือของพวกที่คิดร้าย... ผลลัพธ์มันจะเลวร้ายเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้" "ควบคุมสภาพอากาศระดับแกแล็กซี่?" อเล็กซ์ทวนคำอย่างไม่เชื่อหู "เป็นไปได้อย่างไร?" "มันเป็นเรื่องจริง" ชายที่ถูกผู้กองวิชาญจับกุมไว้พยายามจะพูด "พวกเรา... พวกเราได้มันมาแล้ว... และเราจะใช้มัน... เพื่อสร้างระเบียบใหม่... ระเบียบที่อยู่ภายใต้การปกครองของเรา!" "ระเบียบที่ว่า... คือการทำลายล้างทั้งหมดงั้นสิ!" ผู้กองวิชาญตวาด เขาเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว แผนการของ 'แก๊งแมงมุมดำ' ไม่ใช่แค่การค้ายาเสพติด แต่กำลังจะขยายไปสู่การควบคุมระดับแกแล็กซี่ "ถูกต้อง!" ชายคนนั้นตะโกนกลับ "พวกแกไม่มีทางหยุดเราได้!" ทันใดนั้นเอง เสียงปืนจากด้านนอกก็ดังสนั่นหวั่นไหวอีกครั้ง คราวนี้หนักหน่วงกว่าเดิมมาก ราวกับว่าการต่อสู้ได้บานปลายออกไปอีก "แย่แล้ว!" ผู้กองวิชาญอุทาน "พวกมันกำลังจะบุกเข้ามา!" "เราต้องรีบออกไปจากที่นี่!" อเล็กซ์บอก เขากำ 'แก่นพลังงาน' ไว้ในมือแน่น "แต่พวกนั้นล่ะ?" ผู้กองวิชาญมองไปยังชายที่ถูกจับกุมอยู่ "เอาตัวรอดไปก่อน!" อเล็กซ์พูด "เราไม่มีเวลาแล้ว!" ทั้งสองคนรีบพา 'ผู้ประสานงาน' ที่ยังคงตัวสั่นเทา ออกจากห้องเล็กๆ นั้น และตรงไปยังช่องทางที่เข้ามา ท่ามกลางเสียงปืนที่ยังคงดังไม่หยุดหย่อน พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น