ธาดาเดินกลับมาหาศิรินทร์ที่โต๊ะทำงานของเธอ ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าปกติ ศิรินทร์เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความเป็นห่วง "คุณธาดาคะ เป็นอะไรไปคะ?" เธอถาม ธาดาถอนหายใจ "คุณนพดลเสนอให้ผมเข้ามามีบทบาทในการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญมากขึ้น" เขาเล่า "เขาบอกว่าอยากให้ผมเป็นหุ้นส่วนในการกำหนดทิศทางของ 'แกรนด์ วิสต้า' ในอนาคต" ศิรินทร์อึ้งไปชั่วขณะ "หมายความว่ายังไงคะ? เขาจะให้คุณมีอำนาจมากขึ้นจริงๆ หรือ?" "ผมก็ไม่แน่ใจนัก" ธาดาตอบ "มันฟังดูเหมือนเป็นโอกาสที่ดี ที่เราจะได้มีส่วนร่วมในการบริหารมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ" "ไม่สบายใจเพราะอะไรคะ?" ศิรินทร์ถาม "เพราะผมไม่รู้ว่าเบื้องหลังข้อเสนอนี้คืออะไร" ธาดาอธิบาย "คุณนพดลเป็นคนฉลาดแกมโกง เขามักจะมีแผนการซ้อนแผนเสมอ การที่เขาเสนอแบบนี้ อาจจะเป็นการล่อให้เราตายใจ หรืออาจจะเป็นการเปิดช่องให้เขาเข้ามาควบคุมเราได้มากขึ้นอีก" ศิรินทร์กุมมือของตัวเองแน่น "แต่ถ้าเราปฏิเสธล่ะคะ? เขาอาจจะมองว่าเราไม่ไว้ใจเขา และอาจจะหาทางกำจัดเราทีหลังก็ได้" "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่" ธาดากล่าว "ถ้าเรายอมรับข้อเสนอ เขาก็อาจจะได้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับแผนการของเราทั้งหมด แต่ถ้าเราปฏิเสธ เขาก็อาจจะหาข้ออ้างในการเข้ามาแทรกแซงการบริหารของเราได้มากกว่าเดิม" "แล้วเราจะทำอย่างไรดีคะ?" ศิรินทร์มองธาดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "ฉันเชื่อใจคุณนะคะ คุณธาดา" ธาดามองลาน้ำใสของศิรินทร์ เขาเห็นความเชื่อมั่นและความหวังในแววตาของเธอ มันเป็นพลังที่ทำให้เขารู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น "เราต้องคิดให้รอบคอบที่สุด" เขาพูด "เราต้องหาทางรับมือกับสถานการณ์นี้ โดยที่เสียหมากน้อยที่สุด" "คุณคิดว่าเราควรจะรับข้อเสนอของเขาไว้ก่อนไหมคะ?" ศิรินทร์เสนอ "อย่างน้อย เราก็จะได้รู้ความเคลื่อนไหวของเขามากขึ้น" "นั่นเป็นความคิดที่ดี" ธาดาเห็นด้วย "แต่เราต้องตั้งการ์ดสูงไว้เสมอ เราต้องไม่เปิดเผยข้อมูลสำคัญ หรือแผนการลับใดๆ ให้เขารู้โดยง่าย" "แล้วเรื่องที่คุณนพดลเคยเสนอให้เราเข้าซื้อหุ้นส่วนใหญ่ล่ะคะ?" ศิรินทร์ถาม "เขาอาจจะยังไม่ล้มเลิกความคิดนั้นก็ได้" "ใช่" ธาดายอมรับ "ผมยังคงสงสัยเกี่ยวกับแผนการที่แท้จริงของเขาอยู่เสมอ" เขาเดินไปยืนพิงหน้าต่าง มองออกไปนอกห้อง "แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้แน่ๆ คือ เราจะต้องทำงานหนักขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่า" "ฉันพร้อมเสมอค่ะ" ศิรินทร์กล่าวอย่างหนักแน่น "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ" ธาดาหันกลับมามองศิรินทร์ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "ผมรู้" เขาตอบ "และผมก็ดีใจที่มีคุณอยู่ตรงนี้" ในวันรุ่งขึ้น ธาดาได้เข้าพบคุณนพดลอีกครั้ง เพื่อแจ้งการตัดสินใจของเขา "ผมได้พิจารณาข้อเสนอของคุณแล้วครับ คุณนพดล" ธาดากล่าว "และผมยินดีที่จะตอบรับ" คุณนพดลยิ้มกว้าง "ยอดเยี่ยมมาก คุณธาดา! ผมรู้ว่าคุณเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง" "แต่มีเงื่อนไขครับ" ธาดาเสริม "ผมขอให้การตัดสินใจที่สำคัญทั้งหมด ต้องผ่านการพิจารณาร่วมกันระหว่างผมกับคุณศิรินทร์ ก่อนที่จะนำเสนอต่อคุณ" คุณนพดลหัวเราะเบาๆ "แน่นอน ผมเข้าใจดีถึงความสำคัญของคุณศิรินทร์" เขาตอบ "ผมไม่ได้มองข้ามศักยภาพของเธอไปเลย" "และอีกอย่าง" ธาดาพูดต่อ "ผมขอให้เรามีการประชุมร่วมกันอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้แน่ใจว่าเราทุกคนเข้าใจในทิศทางเดียวกัน" "ไม่มีปัญหา" คุณนพดลเห็นด้วย "ผมจะจัดตารางการประชุมให้เร็วที่สุด" หลังจากออกจากห้องทำงานของคุณนพดล ธาดาก็เดินกลับมาหาศิรินทร์ ใบหน้าของเขายังคงดูจริงจัง "เราตกลงรับข้อเสนอของเขาแล้ว" ธาดาบอกศิรินทร์ "แต่เราต้องระวังตัวให้มากที่สุด" "ฉันรู้ค่ะ" ศิรินทร์ตอบ "เราจะทำมันไปด้วยกัน" "คุณนพดลดูเหมือนจะพอใจมาก" ธาดากล่าว "ผมหวังว่าเขาจะไม่ได้คิดอะไรที่แยบยลไปกว่านี้" "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ?" ศิรินทร์ถาม "เราจะใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์" ธาดาตอบ "เราจะเก็บข้อมูลทุกอย่างที่ทำได้ เกี่ยวกับการดำเนินงานของเขา และเราจะหาทางวางแผนรับมือกับทุกสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น" "แล้วความรู้สึกของเราล่ะคะ?" ศิรินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาลง "เราจะปล่อยให้เขากล้าเข้ามาทำร้ายความรู้สึกของเราอีกครั้งไม่ได้" ธาดาเงยหน้าขึ้นมองศิรินทร์ เขาเห็นแววตาที่สั่นไหวของเธอ เขาเดินเข้าไปใกล้ และเอื้อมมือไปจับมือของเธอไว้ "ผมขอโทษ" ธาดากล่าว "สำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา" ศิรินทร์ส่ายหน้า "ไม่เป็นไรค่ะ" เธอตอบ "ตอนนี้เราต้องคิดถึง 'แกรนด์ วิสต้า' ก่อน" "ผมรู้" ธาดากล่าว "แต่ผมก็ไม่สามารถปล่อยให้ความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณหายไปได้" ศิรินทร์มองธาดา ดวงตาของเธอสะท้อนความรู้สึกที่ซับซ้อน "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" เธอตอบแผ่วเบา ช่วงเวลาแห่งความเข้าใจและความผูกพันระหว่างทั้งสองถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ของธาดา "ธาดาพูดครับ" เขารับสาย "อะไรนะครับ!... นี่มันเป็นไปไม่ได้!" สีหน้าของธาดาเปลี่ยนไปทันที "ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับ" เขาวางสาย "เกิดอะไรขึ้นคะ?" ศิรินทร์ถามด้วยความตกใจ "มีบางอย่างผิดปกติกับระบบการเงินของ 'แกรนด์ วิสต้า'" ธาดาตอบ "ดูเหมือนจะมีเงินจำนวนมากถูกโอนออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต" ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง นี่อาจจะเป็นสัญญาณเตือนภัยที่อันตรายที่สุดที่พวกเขาเคยเผชิญมา