แสงไฟนีออนสว่างวาบสะท้อนบนกระจกใสของตึกระฟ้าที่สูงเสียดฟ้า ท่ามกลางยามค่ำคืนอันเงียบสงัด ในออฟฟิศหรูหราบนชั้นสูงสุดของอาคาร "วายุภัค กรุ๊ป" ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของอาณาจักรธุรกิจที่กว้างใหญ่ไพศาลกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้โอ๊คชั้นดี ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งขรึม นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวสาดแสงเย็นชาขณะกวาดมองเอกสารกองโตบนโต๊ะ เขาคือ "วายุ" หรือที่ใครๆ รู้จักกันในนาม "CEO สายฟ้า" ชายหนุ่มผู้ไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณชนมาก่อน แต่กลับสามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ววงการธุรกิจจนกลายเป็นตำนานที่ร่ำลือ นามของเขาเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงลงมาโดยไม่มีใครคาดเดาได้ ทุกการเคลื่อนไหว ทุกการตัดสินใจ ล้วนแต่เฉียบขาดและทรงพลัง ขณะที่วายุกำลังจดจ่ออยู่กับตัวเลขในรายงาน ก็มีเสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น "ท่านประธานครับ มีแขกไม่ได้รับเชิญมาขอพบครับ" เสียงของเลขาฯ ส่วนตัวดังลอดเข้ามาจากด้านนอก วายุเงยหน้าขึ้น เลิกคิ้วเล็กน้อย "ใครกัน? ฉันไม่ได้นัดใครไว้" "เธอ...เธอแนะนำตัวเองว่าคุณปุญญาวีร์ เพชรประกายครับ" ชื่อนั้น... ปุญญาวีร์ เพชรประกาย วายุหยุดชะงักไปชั่วขณะ นัยน์ตาคมกริบฉายแววบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ความทรงจำในอดีตอันขมขื่นผุดขึ้นมาอย่างฉับพลัน หญิงสาวผู้เป็นเหมือนฝันร้าย เป็นต้นเหตุของความสูญเสียครั้งใหญ่ในชีวิตของเขา "ให้เธอเข้ามา" วายุเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่ไม่เคยมีใครได้ยิน ประตูบานใหญ่ค่อยๆ แง้มออก เผยให้เห็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม ดวงตาคู่สวยสบเข้ากับดวงตาของวายุโดยตรง ใบหน้าของเธอเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเจ็บปวดบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ ปุญญาวีร์ หรือ "ปุ๊ก" นักข่าวสาวผู้ไม่เคยเกรงกลัวใคร สวมชุดสูทสีดำทะมัดทะแมง ผมยาวสลวยถูกรวบเก็บอย่างเรียบร้อย เธอดูเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมาก แต่แววตาที่เต็มไปด้วยประกายท้าทายยังคงเหมือนเดิม "คุณวายุ เพชรประกายสินะคะ" ปุญญาวีร์เอ่ยทักทายเสียงเรียบ เดินตรงเข้าไปหาเขาอย่างไม่เกรงกลัว "ฉันปุญญาวีร์ เพชรประกาย นักข่าวจากสำนักข่าว 'ประกายข่าว'" วายุยืนขึ้นเต็มความสูง เผชิญหน้ากับเธออย่างไม่หลบเลี่ยง "คุณมาที่นี่ทำไม? สำนักข่าวของคุณไม่เคยสนใจเรื่องส่วนตัวของใคร" "ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวค่ะ แต่เป็นเรื่องธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับ 'ประกายข่าว' โดยตรง" ปุญญาวีร์ตอบ ดวงตาของเธอสบเข้ากับดวงตาของเขาอย่างไม่หวั่นไหว "คุณวายุคงจะจำฉันได้สินะคะ" วายุพยักหน้าช้าๆ "จำได้สิ คุณคือคนที่ทำให้ธุรกิจของครอบครัวฉันเกือบล้มละลาย" คำพูดของเขากัดกร่อนราวกับมีดที่กรีดลงบนบาดแผลที่ยังไม่ทันได้หายดี "ฉันมาเพื่อขอความยุติธรรมค่ะ" ปุญญาวีร์ยืนยัน "เมื่อห้าปีก่อน มีข่าวลือที่ทำให้บริษัทของครอบครัวฉันเสียชื่อเสียงอย่างหนัก จนต้องปิดกิจการไปในที่สุด และข่าวลือนั้นก็มาจากแหล่งข่าวที่ไม่น่าเชื่อถือ ซึ่งฉันสงสัยว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับ 'วายุภัค กรุ๊ป' ของคุณ" วายุหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา "คุณแน่ใจหรือว่าแหล่งข่าวของคุณไม่น่าเชื่อถือ? หรือว่าคุณแค่ต้องการหาแพะรับบาปให้ความผิดพลาดของตัวเอง" "ฉันไม่เคยทำผิดพลาดค่ะ!" ปุญญาวีร์ขึ้นเสียงเล็กน้อย "ฉันมีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีใครบางคนจงใจปล่อยข่าวเท็จเพื่อทำลายครอบครัวของฉัน" "หลักฐานของคุณคืออะไร?" วายุถาม ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย แต่แววตาฉายประกายสงสัย "ฉันกำลังรวบรวมอยู่ค่ะ แต่ก่อนอื่น ฉันต้องการคำอธิบายจากคุณ" ปุญญาวีร์กล่าว "คุณวายุรู้เรื่องนี้ดีใช่ไหมคะ ว่ามีใครในบริษัทของคุณที่เกี่ยวข้องกับการปล่อยข่าวเท็จในครั้งนั้น" วายุเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดยืนตรงหน้าปุญญาวีร์ เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ "แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่รู้ล่ะ?" "ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะสืบหาความจริงต่อไปจนกว่าจะได้คำตอบ" ปุญญาวีร์ประกาศกร้าว "ไม่ว่ามันจะพาฉันไปถึงไหนก็ตาม" "คุณกำลังเล่นกับไฟนะ คุณปุญญาวีร์" วายุเอ่ยเสียงเบา แต่แฝงไว้ด้วยความหมายแฝง "ไฟที่อาจจะเผาคุณจนมอดไหม้ได้" "ฉันไม่กลัวไฟค่ะ" ปุญญาวีร์ตอบ ดวงตาของเธอไม่เคยสั่นคลอน "เพราะฉันคือปุญญาวีร์ เพชรประกาย" บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ความแค้นในอดีตประทุขึ้นมาอีกครั้ง แต่ท่ามกลางความขัดแย้งนั้น กลับมีบางสิ่งที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน สิ่งนั้นคือแรงดึงดูดอันไม่อาจปฏิเสธได้ ที่กำลังพัดพาให้ทั้งสองคนเข้ามาใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับโชคชะตาที่เล่นตลก