"ใช่ครับ" วายุตอบ "และผม... ผมก็ดีใจ... ที่เราได้มีโอกาส... มาใกล้ชิดกัน... ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน... จนเข้าใจหัวใจของอีกฝ่าย" ปุญญาวีร์ยิ้มรับคำพูดของเขา ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของเธอกับวายุได้เดินทางมาถึงจุดที่มั่นคงและแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก การได้ผ่านพ้นมรสุมชีวิตต่างๆ มาด้วยกัน ทำให้ทั้งสองผูกพันกันแน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิม "ฉัน... ฉันเชื่อใจคุณนะคะ... คุณวายุ" ปุญญาวีร์พูดออกไปอย่างเต็มเสียง "และฉันก็พร้อม... ที่จะเดินหน้าต่อไป... กับคุณ" วายุบีบมือเธอเบาๆ "ขอบคุณนะปุญญาวีร์" เขาเอ่ย "ผมจะไม่มีวันทำให้คุณเสียใจ" ช่วงเวลาแห่งความสุขถูกขัดจังหวะอีกครั้งเมื่อโทรศัพท์มือถือของวายุสั่นขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดู เป็นสายจากเลขาส่วนตัว "สวัสดีครับ" วายุรับสาย "คุณวายุคะ" เสียงเลขาดังมาจากปลายสาย "มีข่าวเร่งด่วนจากตลาดหุ้นค่ะ" วายุเลิกคิ้ว "มีอะไร?" "หุ้นของบริษัทเรา... ตกอย่างหนักเลยค่ะ" เลขาตอบด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "มีข่าวลือหนาหูว่า... มีการทุจริตภายใน... และกำลังจะมีเอกสารลับ... ที่จะถูกเปิดเผยเร็วๆ นี้ค่ะ" ใบหน้าของวายุฉายแววเคร่งเครียดขึ้นมาทันที "ใครเป็นคนปล่อยข่าว?" "ยังไม่ทราบแน่ชัดค่ะ" เลขาตอบ "แต่... ดูเหมือนจะเป็นการโจมตีที่ค่อนข้างเป็นระบบ... และตั้งใจจะทำลายชื่อเสียงของเราโดยเฉพาะ" ปุญญาวีร์มองสีหน้าของวายุด้วยความเป็นห่วง "เกิดอะไรขึ้นคะ?" วายุวางโทรศัพท์ลง "มีปัญหาใหญ่เกิดขึ้น" เขาบอก "มีคนกำลังพยายามทำลายบริษัทของผม" "ใครคะ?" ปุญญาวีร์ถามทันที "เป็นฝีมือคุณวิชัยอีกแล้วเหรอคะ?" "ผมไม่แน่ใจ" วายุส่ายหน้า "แต่การโจมตีครั้งนี้... ดูมีความซับซ้อนและรุนแรงกว่าเดิม" เขาครุ่นคิด "เหมือนมีใครบางคน... ที่รู้ข้อมูลภายในของเราอย่างละเอียด... และใช้มันเป็นเครื่องมือ" "คุณวิชัย... เขาไปต่างประเทศแล้วนี่คะ" ปุญญาวีร์เอ่ย "แล้วใครจะมีเหตุผลอื่นอีก" "ผมก็กำลังคิดอยู่เหมือนกัน" วายุตอบ "แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร... ผมต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด" เขาลุกขึ้นยืน "ผมต้องรีบกลับไปที่บริษัท" วายุบอก "เรื่องนี้อาจจะส่งผลกระทบต่อทุกอย่าง" ปุญญาวีร์ลุกตาม "ฉันไปด้วยค่ะ" "ไม่เป็นไร" วายุส่ายหน้า "คุณอยู่ที่นี่... พักผ่อนไปก่อน ผมจัดการเองได้" "แต่... ฉันอยากช่วยคุณนะคะ" ปุญญาวีร์ยืนกราน "ฉันเป็นนักข่าว... ฉันอาจจะหาข้อมูลบางอย่างได้" วายุลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้" เขาตอบ "แต่คุณต้องระวังตัวด้วยนะ" "แน่นอนค่ะ" ปุญญาวีร์ตอบอย่างมั่นใจ "ฉันไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว" ทั้งสองรีบเดินทางกลับไปยังคฤหาสน์ของวายุ เพื่อเตรียมตัวสำหรับภารกิจครั้งใหม่ บรรยากาศที่เคยอบอุ่นเมื่อครู่ บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดและความไม่แน่นอน เมื่อไปถึงที่บริษัท บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความวุ่นวาย พนักงานทุกคนมีสีหน้าวิตกกังวล "คุณวายุคะ" เลขาส่วนตัววิ่งเข้ามาหา "ข่าวแพร่สะพัดไปเร็วมากค่ะ... นักลงทุนกำลังแตกตื่น... และโทรศัพท์เข้ามาไม่หยุด" "ผมรู้" วายุตอบเสียงเรียบ "ผมต้องการข้อมูลทั้งหมด... ที่เกี่ยวกับข่าวลือ... และที่มาของเอกสารลับที่ว่า" "กำลังรวบรวมอยู่ค่ะ" เลขาตอบ "แต่... มีนักข่าวคนหนึ่ง... มาขอสัมภาษณ์ด่วนค่ะ" "ใคร?" วายุถาม "คุณปุญญาวีร์ค่ะ" เลขาตอบ "เธอ... เธอไม่ใช่คู่แข่งของเรา... แต่เธอมาจากสำนักงานข่าว... ที่คุณวายุเคย... มีปัญหากันมาก่อน" วายุขมวดคิ้ว "เขามาทำไม?" "ไม่ทราบค่ะ... แต่เธอยืนกรานว่าจะรอพบคุณวายุให้ได้" เลขาตอบ ปุญญาวีร์มองวายุด้วยความรู้สึกผิด "ฉัน... ฉันต้องไปคุยกับเขาค่ะ" เธอเอ่ย "อย่างน้อย... ฉันก็ต้องขอให้เขา... หยุดการเผยแพร่ข่าว... จนกว่าเราจะตรวจสอบความจริงได้" วายุพยักหน้า "ผมเข้าใจ" เขาตอบ "ผมจะให้เวลาคุณ... แต่ถ้ามีอะไร... คุณบอกผมนะ" "ค่ะ" ปุญญาวีร์เดินออกจากห้องทำงานไปเผชิญหน้ากับนักข่าวคู่แข่ง เมื่อเธอเดินไปถึงล็อบบี้ เธอก็เห็นนักข่าวคนนั้นยืนรออยู่ เขามีท่าทางกระตือรือร้นและถือกล้องถ่ายวิดีโออยู่ "สวัสดีครับคุณปุญญาวีร์" นักข่าวเอ่ยทักทาย "คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ?" "ฉันมา... ขอร้องให้คุณหยุดเรื่องนี้" ปุญญาวีร์ตอบตรงๆ "คุณกำลังสร้างความเสียหายให้กับบริษัท... โดยที่คุณยังไม่รู้ความจริง" "ผมทำตามหน้าที่ของผมครับ" นักข่าวตอบ "ถ้ามีข้อมูล... ผมก็ต้องนำเสนอ" "แต่ข้อมูลที่คุณมี... มันอาจจะเป็นเท็จก็ได้" ปุญญาวีร์พยายามอธิบาย "เรากำลังตรวจสอบอยู่" "ถ้าเป็นเท็จ... บริษัทของคุณก็สามารถชี้แจงได้" นักข่าวพูด "แต่ถ้าเป็นจริง... คุณก็ไม่สามารถปิดบังได้ตลอดไป" ปุญญาวีร์ถอนหายใจ "คุณไม่เข้าใจ" เธอพูด "เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด" "ผมเข้าใจดีครับ" นักข่าวเลิกคิ้ว "และผมก็อยากรู้... ความจริงทั้งหมด" ขณะที่ทั้งสองกำลังโต้เถียงกันอยู่ วายุก็เดินออกมาจากลิฟต์ เขาเห็นปุญญาวีร์กำลังเผชิญหน้ากับนักข่าวคนนั้น "ปุญญาวีร์" วายุเรียกเธอ "พอได้แล้ว" เขาเดินเข้าไปหาปุญญาวีร์ และยืนประจันหน้ากับนักข่าวคนนั้น "ผมขอเตือนคุณ" วายุพูดเสียงเย็น "ว่าอย่ามายุ่งกับเรื่องนี้" "คุณวายุ... ผมแค่มารายงานข่าว" นักข่าวตอบ "ถ้าคุณบริสุทธิ์... คุณก็ไม่มีอะไรต้องกลัว" "ผมไม่กลัว" วายุตอบ "แต่ผมไม่ชอบ... ที่มีคนมาสร้างความปั่นป่วน... ในบริษัทของผม" "ผมจะให้โอกาสคุณ... ในการแก้ไขข่าว... ที่คุณกำลังจะเผยแพร่" วายุพูดต่อ "ถ้าคุณไม่ทำ... ผมจะดำเนินการตามกฎหมาย" นักข่าวหัวเราะ "คุณขู่ผมเหรอครับ?" "ผมไม่ได้ขู่" วายุตอบ "ผมแค่บอกความจริง" ปุญญาวีร์มองวายุด้วยความประหลาดใจ เธอไม่เคยเห็นเขาแสดงท่าทีแข็งกร้าวเช่นนี้มาก่อน "เอาล่ะ" วายุหันไปพูดกับเลขา "เตรียมแถลงข่าว... เราจะชี้แจงทุกอย่างด้วยตัวเอง" จากนั้น เขาก็หันไปพูดกับปุญญาวีร์ "เรากลับเข้าไปข้างในกัน" ทั้งสองเดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน ทิ้งให้นักข่าวคนนั้นยืนอึ้งอยู่เพียงลำพัง