ตอนที่ 22 — ความจริงที่ซ่อนเร้นในไฟล์ดิจิทัล
ภาคินเดินกลับมาที่ห้องทำงานของเขา เขาปล่อยตัวทิ้งลงบนเก้าอี้นวมตัวใหญ่ หัวใจของเขาสับสนวุ่นวาย เขาพยายามจะเรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมดในหัว ภาพของมารดาผู้เป็นที่รัก และภาพของอรุณรัตน์ที่กำลังร้องไห้ปนเปกันไปหมด
"คุณภาคินคะ" พลอยชมพูเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา เธอเดินเข้ามาใกล้แล้ววางมือลงบนไหล่ของเขา "คุณไหวไหมคะ"
ภาคินส่ายหน้าเบาๆ "ผมไม่รู้ว่าผมจะเชื่อใครได้อีกแล้วพลอย" เขากล่าว "อรุณรัตน์ก็ดูเหมือนจะพูดความจริง แต่การกระทำของเธอมัน... มันทำให้ผมไม่สบายใจ"
"ฉันเข้าใจค่ะ" พลอยชมพูพยักหน้า "แต่คุณก็เห็นแล้วว่ารายงานการตรวจสอบโครงสร้างอาคารออกมาเป็นยังไง หลักฐานมันชัดเจนว่ามารดาของคุณไม่ได้ทำผิด"
"ใช่" ภาคินถอนหายใจ "นั่นคือสิ่งที่ผมรู้แน่ชัดที่สุดตอนนี้"
"เรายังมีข้อมูลทางการเงินของอดีตหุ้นส่วนคนนั้นนะคะ" พลอยชมพูชี้แจง "แล้วก็ยังมีภาพจากกล้องวงจรปิดที่แสดงว่าเขาเข้ามาในพื้นที่ที่ไม่ควรอยู่"
"นั่นคือสิ่งที่เราต้องโฟกัสตอนนี้" ภาคินกล่าว "เราต้องหาหลักฐานที่มัดตัวเขาให้ได้จริงๆ" เขาเงยหน้าขึ้นมองพลอยชมพู "มีอะไรเพิ่มเติมจากทีมกฎหมายและฝ่ายรักษาความปลอดภัยบ้างไหม"
"มีค่ะ" พลอยชมพูหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา "หัวหน้าฝ่ายกฎหมายเพิ่งจะส่งรายงานมาเมื่อสักครู่นี้ค่ะ เขาพบว่าอดีตหุ้นส่วนคนนั้น... มีการติดต่อกับบริษัทที่รับทำเอกสารปลอมหลายแห่ง"
"บริษัทรับทำเอกสารปลอม" ภาคินทวนคำ สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้น "หมายความว่าเขาสั่งทำเอกสารปลอมทั้งหมดนั้นเอง"
"ใช่ค่ะ" พลอยชมพูพยักหน้า "และที่สำคัญกว่านั้นคือ... ทีมรักษาความปลอดภัยได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดในห้องเก็บเอกสารของบริษัทเราย้อนหลังไปหลายปี"
"แล้วเจออะไร" ภาคินถามอย่างกระวนกระวาย
"พวกเขาเจอภาพของคุณภาคิน..." พลอยชมพูหยุดเล็กน้อย ราวกับจะเรียกกำลังใจ "...ที่กำลังนำเอกสารบางอย่างไปใส่ไว้ในลิ้นชักของโต๊ะทำงานมารดาของคุณค่ะ"
ภาคินเบิกตากว้าง "ผมเนี่ยนะ" เขาอุทาน "เป็นไปไม่ได้! ผมไม่เคยทำแบบนั้น!"
"ใจเย็นๆ นะคะคุณภาคิน" พลอยชมพูรีบพูด "ภาพนั้นมัน... มันดูเหมือนคุณจริงๆ แต่... ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่าเงาของบุคคลในภาพนั้น... ไม่ตรงกับเงาของคุณค่ะ"
ภาคินนั่งนิ่ง เขาพยายามนึกย้อนกลับไปในอดีต "คุณหมายความว่า... มีคนปลอมตัวเป็นผมเหรอ"
"นั่นคือข้อสันนิษฐานของทีมรักษาความปลอดภัยค่ะ" พลอยชมพูอธิบาย "พวกเขาเชื่อว่าอดีตหุ้นส่วนคนนั้น... อาจจะจ้างคนมาปลอมตัวเป็นคุณ เพื่อที่จะนำเอกสารปลอมไปใส่ไว้ในโต๊ะทำงานของมารดาคุณ และทำให้ดูเหมือนว่ามารดาของคุณเป็นคนจัดการเรื่องนี้เอง"
"แต่... ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้น" ภาคินถาม "ทำไมไม่ให้มารดาผมเป็นคนทำเอง"
"บางที... เขาอาจจะอยากให้เรื่องมันดูซับซ้อนขึ้น" พลอยชมพูคาดเดา "หรืออาจจะอยากทำให้คุณเชื่อว่าคนใกล้ชิดที่สุดของคุณกำลังหักหลังคุณ"
ภาคินหลับตาลง เขาพยายามนึกภาพของคนๆ นั้น คนที่กล้าปลอมตัวเป็นเขา คนที่วางแผนทุกอย่างได้อย่างแยบยล "แล้ว... เรามีหลักฐานที่ยืนยันได้ไหมว่าคนในภาพไม่ใช่ผม"
"ทีมรักษาความปลอดภัยกำลังตรวจสอบเพิ่มเติมค่ะ" พลอยชมพูตอบ "พวกเขาได้ขอให้ฝ่ายเทคนิคของบริษัทช่วยวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพของบุคคลในภาพ ทั้งส่วนสูง น้ำหนัก รูปทรงของใบหน้า และลักษณะการเดิน... เพื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลของคุณภาคิน และบุคคลอื่นๆ ที่อาจจะเป็นไปได้"
"แล้ว... แล้วอรุณรัตน์ล่ะ" ภาคินถาม "ถ้าอดีตหุ้นส่วนเป็นคนวางแผนทุกอย่างจริง ทำไมอรุณรัตน์ถึงต้องเข้ามาเกี่ยวข้อง"
"อรุณรัตน์อาจจะถูกหลอกใช้จริงๆ ก็ได้ค่ะ" พลอยชมพูกล่าว "อดีตหุ้นส่วนอาจจะเข้ามาตีสนิทเธอ และใช้ประโยชน์จากความผูกพันที่เธอมีต่อคุณพ่อของคุณภาคิน เพื่อหลอกให้เธอเชื่อว่ากำลังช่วยคุณหาความจริง"
"แต่เธอช่วยเขาสร้างเอกสารปลอมนะ" ภาคินแย้ง
"เธออาจจะคิดว่าเอกสารพวกนั้นเป็นของจริงก็ได้ค่ะ" พลอยชมพูชี้แจง "หรือเธออาจจะถูกหลอกให้เชื่อว่ากำลังทำเพื่อคุณภาคินจริงๆ"
ภาคินถอนหายใจยาว เขาเริ่มเห็นภาพรวมของเรื่องราวที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ "ผมว่า... เราต้องรีบไปที่ห้องเก็บเอกสารนั่น" เขาบอกพลอยชมพู "ผมอยากจะดูภาพจากกล้องวงจรปิดด้วยตาตัวเอง"
ทั้งสองคนรีบตรงไปยังห้องควบคุมกล้องวงจรปิด หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยรอพวกเขาอยู่แล้ว เขาเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องเก็บเอกสารให้ดู ภาพเหตุการณ์ถูกฉายขึ้นบนจอขนาดใหญ่
ภาคินจ้องมองภาพนั้นอย่างตั้งใจ เขาเห็นบุคคลที่รูปร่างหน้าตาคล้ายกับเขา กำลังเดินเข้าไปในห้องเก็บเอกสาร และหยิบเอกสารบางอย่างออกมา เขารู้สึกแปลกๆ กับภาพนั้น มันดูเหมือนเขาจริงๆ แต่ก็มีบางอย่างที่ผิดเพี้ยนไป
"เห็นไหมครับคุณภาคิน" หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยกล่าว "ลักษณะการเดิน... ไหล่ของคุณภาคินจะตั้งตรงกว่านี้ และการก้าวเท้าก็จะยาวกว่านี้เล็กน้อย"
ภาคินพิจารณาอย่างละเอียด เขาเห็นด้วยกับหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยจริงๆ บุคคลในภาพนั้นดูไม่ใช่องค์ประกอบของเขาเลย "แล้ว... ใครคือคนในภาพนั้น" เขาถาม
"เรากำลังตรวจสอบค่ะ" หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยตอบ "แต่เบื้องต้น... เราพบว่ามีพนักงานบางคนที่เคยทำงานในบริษัทของอดีตหุ้นส่วนคนนั้น และเคยเข้ามาในบริษัทของเราเพื่อติดต่อเรื่องงาน... มีรูปร่างหน้าตาใกล้เคียงกับคนในภาพค่ะ"
"ใคร" ภาคินถามทันที
"คุณ... คุณสมชายครับ" หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยตอบ "เขาเคยเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของอดีตหุ้นส่วนคนนั้น และเคยเข้ามาที่นี่หลายครั้งเมื่อหลายปีก่อน"
ภาคินรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหล่นจากใจ "สมชาย..." เขาพึมพำ "ผมจำเขาได้... เขาเคยเข้ามาพร้อมกับอดีตหุ้นส่วนของพ่อผม..."
"เรากำลังพยายามตรวจสอบประวัติของนายสมชาย และค้นหาว่าปัจจุบันเขาอยู่ที่ไหนค่ะ" หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยกล่าว "เราเชื่อว่าถ้าเราพบตัวเขา... เราอาจจะได้เบาะแสสำคัญเพิ่มเติม"
ภาคินนั่งลง เขารู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็มีความหวังเล็กๆ เกิดขึ้นในใจ "ขอบคุณมากครับ" เขากล่าวกับหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย "คุณทำได้ดีมาก"
เมื่ออยู่กันตามลำพัง ภาคินหันไปมองพลอยชมพู "ผมรู้สึกเหมือนเพิ่งจะก้าวเท้าออกจากเขาวงกต" เขากล่าว "เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย"
"แต่ตอนนี้คุณเริ่มเห็นทางออกแล้วนะคะ" พลอยชมพูยิ้มให้เขา "ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผยค่ะ"
ภาคินพยักหน้า เขาจับมือของพลอยชมพูไว้แน่น "ขอบคุณนะพลอย ที่อยู่เคียงข้างผมตลอดเวลา"
"ฉันจะอยู่ตรงนี้เสมอค่ะ" พลอยชมพูตอบ "ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง"
5,040 ตัวอักษร