แผนการปรับปรุงห้องพักเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว การได้บริษัทออกแบบชั้นนำอย่าง "อาร์คิเทค สตูดิโอ" เข้ามาร่วมงาน ทำให้พลอยและชานนท์รู้สึกมั่นใจมากขึ้น พวกเขาใช้เวลาเกือบทั้งสัปดาห์ในการประชุมร่วมกับทีมออกแบบ เพื่อสรุปแนวคิดและรูปแบบของห้องพักที่ต้องการให้เป็นไปตามภาพลักษณ์ใหม่ของโรงแรมพารากอน ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง ความตึงเครียดบางอย่างก็เริ่มก่อตัวขึ้นภายในคณะกรรมการบริหารโรงแรม พลอยสังเกตเห็นว่า บิดาของเธอ ซึ่งเป็นประธานกรรมการบริหาร มีท่าทีเปลี่ยนไป เขามักจะเก็บตัวเงียบ และดูเหมือนจะมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ วันหนึ่ง พลอยตัดสินใจเข้าไปพูดคุยกับบิดาของเธอในห้องทำงานส่วนตัวของท่าน "คุณพ่อคะ" พลอยเคาะประตูเบาๆ ก่อนจะเปิดเข้าไป "คุณพ่อดูไม่ค่อยสบายใจเลยนะคะ มีอะไรรึเปล่าคะ" บิดาของพลอยเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ใบหน้าของท่านดูอิดโรย "ไม่มีอะไรหรอกลูก" ท่านพยายามยิ้ม "พ่อแค่ง่วงนอนนิดหน่อย" "คุณพ่อคะ" พลอยเดินเข้าไปใกล้ "บอกพลอยได้นะคะ พลอยเป็นห่วง" บิดาของพลอยถอนหายใจยาว "เอาเถอะ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว พ่อคงปิดบังลูกต่อไปไม่ไหวแล้ว" ท่านกวาดสายตาไปรอบๆ ห้อง ราวกับจะแน่ใจว่าไม่มีใครแอบฟังอยู่ "ลูกจำเรื่องที่พ่อเคยบอกว่าบริษัทของเรามีปัญหาทางการเงินได้ไหม" "จำได้ค่ะ" พลอยตอบ "แต่หลังจากที่คุณชานนท์เข้ามา และเราได้เงินทุนจากลักซ์ อินเวสเมนต์ ดิฉันก็คิดว่า ปัญหาเหล่านั้นคลี่คลายไปแล้วนะคะ" "มันคลี่คลายไปส่วนหนึ่งเท่านั้นลูก" บิดาของพลอยกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "หนี้สินเดิมของเรายังมีอยู่มาก และยังมีค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เราต้องแบกรับอีก" พลอยเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี "แล้วเรื่องนี้ เกี่ยวข้องกับคุณชานนท์ด้วยเหรอคะ" บิดาของพลอยนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ "ไม่เชิงหรอกลูก" ท่านกล่าว "แต่... เรื่องทั้งหมดมันซับซ้อนกว่านั้น" ท่านเล่าถึงประวัติความเป็นมาของธุรกิจครอบครัว ที่เคยรุ่งเรืองมาก่อน แต่ก็เคยประสบปัญหาครั้งใหญ่เมื่อหลายปีก่อน ซึ่งทำให้ต้องกู้ยืมเงินจำนวนมากจากสถาบันการเงินแห่งหนึ่ง และถึงแม้เวลาจะผ่านไปนาน แต่ภาระหนี้สินนั้นก็ยังคงอยู่ และกำลังจะถึงกำหนดชำระคืนก้อนใหญ่ในเร็วๆ นี้ "พ่อพยายามหาทางมาตลอด" บิดาของพลอยกล่าว "แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางออกใดๆ ที่เป็นไปได้เลย" "แล้ว... คุณชานนท์ล่ะคะ" พลอยถามเสียงสั่น "เขาพอจะรู้เรื่องนี้ไหมคะ" "พ่อไม่เคยบอกเขา" บิดาของพลอยตอบ "และพ่อก็ไม่แน่ใจว่า เขาจะเข้าใจ หรือจะยอมรับได้หรือไม่" พลอยรู้สึกสับสนและเสียใจที่บิดาไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟังมาก่อน แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็เริ่มเข้าใจถึงความกดดันที่บิดาของเธอต้องเผชิญมาตลอด "แล้วเราจะทำอย่างไรดีคะคุณพ่อ" พลอยถาม "นั่นคือสิ่งที่พ่อกำลังคิดอยู่" บิดาของพลอยถอนหายใจ "พ่อไม่อยากให้โรงแรมต้องตกอยู่ในมือของคนอื่น" "แต่คุณชานนท์ก็เป็นหุ้นส่วนของเรานะคะ" พลอยพูด "และเขาก็มีส่วนสำคัญในการพลิกฟื้นโรงแรมของเรา" "พ่อรู้" บิดาของพลอยกล่าว "แต่พ่อก็เกรงว่า ในที่สุดแล้ว พ่ออาจจะต้องตัดสินใจในสิ่งที่ลูกไม่ต้องการ" พลอยกอดบิดาของเธอเบาๆ "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พลอยก็จะอยู่ข้างคุณพ่อค่ะ" หลังจากออกจากห้องทำงานของบิดา พลอยรู้สึกหนักใจเป็นอย่างมาก เธอไม่เคยรู้เลยว่า เบื้องหลังความสำเร็จที่กำลังจะเกิดขึ้น มีภาระอันหนักอึ้งที่บิดาของเธอต้องแบกรับอยู่ และเธอก็ไม่แน่ใจว่า ชานนท์จะมีความคิดเห็นอย่างไรหากเขารู้เรื่องนี้ เธอเดินกลับมาที่ห้องทำงานของชานนท์ เขาเห็นท่าทางของเธอ และรีบเข้ามาหา "คุณพลอยครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ" ชานนท์ถามด้วยความเป็นห่วง "ดูคุณไม่ค่อยสบายใจเลย" พลอยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชานนท์ฟัง เธอเล่าถึงหนี้สินก้อนใหญ่ที่บิดาของเธอต้องเผชิญ และความกังวลของท่านว่าจะสูญเสียโรงแรมไป ชานนท์รับฟังอย่างเงียบๆ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพลอยเล่าจบ เขาก็ยืนนิ่งไปสักพัก "ผมเข้าใจแล้วครับ" ชานนท์กล่าวในที่สุด "ผมเข้าใจความกังวลของคุณพลอย และความรู้สึกของคุณท่านประธาน" "แล้วคุณชานนท์คิดว่าไงคะ" พลอยถามอย่างคาดหวัง ชานนท์มองพลอยตรงๆ "ผมคิดว่า... เราต้องหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคนนะครับ" คำตอบของเขาไม่ได้ให้ความชัดเจนที่พลอยต้องการ แต่พลอยก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจในแววตาของเขา เธอรู้ว่า การตัดสินใจครั้งใหญ่นี้ จะส่งผลกระทบต่ออนาคตของโรงแรม และความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่