ข้อความปริศนาที่ส่งมาทำให้แพรวารู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ คำเตือนที่แฝงมาด้วยความอาฆาต ทำให้เธอตระหนักว่าชีวิตของเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างแท้จริง ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลัง และทำไมเขาถึงจงเกลียดจงชังเธอถึงเพียงนี้? แพรวารู้ดีว่าข้อความนั้นมาจากใคร ‘ธนา’ คนรักเก่าของเธอที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อหลายปีก่อน เขาเคยเป็นคนรักที่แสนดี แต่หลังจากที่เธอตัดสินใจเดินจากมา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็จบลงอย่างไม่สวยงาม ธนาไม่เคยยอมรับความจริง และเขามักจะกล่าวหาว่าเธอทรยศเขา “ไม่นะ… ธนา…” แพรวากล่าวเสียงแผ่วเบา เธอหลับตาลง พยายามตั้งสติ “เขาจะกลับมาทำอะไรอีก…” เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง พยายามจะตอบกลับ แต่เมื่อเธอเห็นชื่อผู้ส่ง… เป็นเบอร์ที่ไม่สามารถติดต่อกลับได้… ราวกับว่าคนที่ส่งข้อความมานั้น ต้องการจะสื่อสารกับเธอเพียงฝ่ายเดียว ในขณะเดียวกัน ที่สถานีตำรวจ นพพลกำลังเผชิญหน้ากับทนายของเขา “คุณทนายครับ ผมยืนยันว่าผมไม่ได้เป็นคนยิงแพรวา ผมเห็นคนอื่น… เขาหลบอยู่ในเงามืด… ตอนที่เสียงปืนดังขึ้น…” ทนายของนพพลพยักหน้า “ผมเข้าใจครับคุณนพพล แต่ตอนนี้เราต้องหาหลักฐานมายืนยันคำพูดของคุณก่อน ธีรยุทธเขายืนยันหนักแน่นว่าคุณเป็นคนยิง…” “ธีรยุทธ! เขาเองก็มีเหตุผลที่จะใส่ร้ายผม… เขาคงคิดว่าถ้าผมถูกจับไป แพรวาก็จะกลับไปหาเขา…” นพพลวิเคราะห์สถานการณ์ด้วยสมองอันเฉียบคมของนักธุรกิจ “นั่นก็เป็นไปได้ครับ แต่เราต้องมีหลักฐานที่หนักแน่นพอ…” ทนายกล่าว เมื่อแพรวาสลบไป เธอได้เห็นภาพเหตุการณ์ในอดีตซ้ำๆ ความทรงจำที่เธอพยายามจะลืมเลือน เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับธนา เธอจำได้ว่าธนาเป็นคนรักที่ค่อนข้างเจ้าอารมณ์ และไม่ชอบให้เธอมีปฏิสัมพันธ์กับใครอื่น หลังจากที่เธอตัดสินใจจะจบความสัมพันธ์ ธนาก็อาละวาด และพยายามข่มขู่เธออยู่หลายครั้ง “ฉันบอกเขาแล้วไงว่าเราเข้ากันไม่ได้… ฉันบอกเขาแล้วว่าฉันอยากจะมีความสุข… ทำไมเขาถึงยังตามรังควานฉันอีก…” แพรวาพึมพำกับตัวเอง เมื่อเธอแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย เธอตัดสินใจจะพบกับนพพลให้ได้ เธอรู้ว่านพพลบริสุทธิ์ และเธอต้องช่วยเขา เธอติดต่อทนายของนพพล และขอเข้าเยี่ยมเขาที่เรือนจำ เมื่อแพรวาไปถึง เธอพบว่านพพลดูอ่อนแรงและเหนื่อยล้า แต่แววตาของเขาก็ยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ “คุณนพพลคะ…” แพรวาเอ่ยเรียก นพพลหันมามองเธอ ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มจางๆ “แพรวา… คุณมาแล้ว…” “ฉันต้องขอโทษคุณจริงๆ ค่ะ ที่ทำให้เรื่องมันซับซ้อนไปกว่านี้… ฉัน… ฉันมีเรื่องจะบอกคุณ…” แพรวาเล่าเรื่องธนา คนรักเก่าที่เคยทำร้ายจิตใจเธอ และคนที่เธอสงสัยว่าจะเป็นคนส่งข้อความข่มขู่ และอาจจะเป็นคนยิงในวันนั้น นพพลตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ เขาเชื่อในสิ่งที่แพรวาพูด “ผมเชื่อคุณแพรวา… ผมรู้สึกได้ว่าคุณไม่ได้โกหก…” นพพลกล่าว “เราต้องร่วมมือกัน… เราต้องหาความจริงให้เจอ…” “แต่… ธีรยุทธ… เขาก็… น่าสงสัยเหมือนกันนะคะ… เขาดูรักฉันมาก… แต่บางที… ความรักของเขาก็อาจจะนำไปสู่ความรุนแรง…” แพรวากล่าวด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ นพพลพยักหน้า “ผมก็คิดแบบนั้น… เขาอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง… หรืออาจจะเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลัง…” ทั้งสองคนใช้เวลาพูดคุยกันนานหลายชั่วโมง พวกเขาช่วยกันปะติดปะต่อเรื่องราว และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ต่างๆ ในที่สุด แพรวาก็นึกถึงบางอย่างที่สำคัญ “คุณนพพลคะ… ตอนที่ฉันกำลังจะสลบไป… ฉันได้ยินเสียง… เสียงคนตะโกน… เขาพูดว่า… ‘แกจะไม่มีวันได้ครอบครองเธอ!’…” นพพลขมวดคิ้ว “ใคร… ใครพูด…” “ฉัน… ฉันไม่แน่ใจค่ะ… มันเป็นเสียงที่แปลกๆ… ไม่เหมือนเสียงของธนา… และก็ไม่เหมือนเสียงของธีรยุทธ…” แพรวากล่าว “เสียงนั้น… มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญ…” นพพลกล่าว ขณะที่ทั้งสองคนกำลังจมอยู่ในความคิด… ทนายของนพพลก็เดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารบางอย่าง “คุณนพพลครับ… ผมได้รับเอกสารสำคัญบางอย่าง… เกี่ยวกับคดีของคุณ…” ทนายยื่นเอกสารให้ นพพลรับมาเปิดอ่าน… สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที… “นี่มัน… เป็นไปไม่ได้!” นพพลอุทาน แพรวาหันไปมองเขาด้วยความสงสัย “เกิดอะไรขึ้นคะ?” นพพลเงยหน้าขึ้นมองแพรวา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก… “ในเอกสารนี้… ระบุว่า… ‘ธนา’… ได้เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน… ในอุบัติเหตุ…” แพรวาอ้าปากค้าง… เธอไม่เข้าใจ… ถ้าธนาเสียชีวิตไปแล้ว… ใครคือคนที่ส่งข้อความมา? และใครคือคนที่อยู่ในงานเลี้ยงวันนั้น? *** (Cliffhanger: ถ้าธนาเสียชีวิตไปแล้วจริงๆ ใครคือบุคคลปริศนาที่ยังคงตามหลอกหลอนแพรวา? และทำไมนพพลถึงถูกปรักปรำว่าเป็นคนร้าย?)