ชัญญาเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการต่อหน้าเขา "งานเลี้ยงของกลุ่มวายุภักษ์? คุณนภัทรแน่ใจหรือคะ" เธอมองสบตานภัทร ดวงตาของเขาฉายแววแน่วแน่และจริงจัง "นั่นอาจจะเป็นอันตรายได้นะคะ" "ผมรู้" นภัทรตอบเสียงนุ่ม แต่หนักแน่น "แต่นี่เป็นโอกาสเดียวที่เราจะเข้าถึงข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับแผนการของวิศรุตได้โดยตรง ผมไม่สามารถไปเองได้ เพราะเขาจะระแวงทันที แต่คุณ... คุณเป็นคนนอกที่เข้ามามีบทบาทในวงการนี้ได้ไม่นานนัก เขายังไม่รู้จักคุณดีพอ และที่สำคัญ เขาอาจจะประเมินคุณต่ำเกินไป" "หมายความว่า คุณอยากให้ฉันไปในฐานะ 'คุณหนูขี้วีน' ที่มีความสัมพันธ์กับคุณนภัทร และอาจจะสนใจทำธุรกิจกับกลุ่มวายุภักษ์อย่างนั้นหรือคะ" ชัญญาเลิกคิ้ว ถามอย่างจี้ใจดำ นภัทรยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่แทบไม่เคยปรากฏให้ใครเห็น "คุณฉลาดเกินกว่าที่ผมคิดไว้จริงๆ" เขาว่า "ใช่ ผมอยากให้คุณไปในลักษณะนั้น ให้เขามองว่าคุณเป็นคู่แข่งที่กำลังจะกลายเป็นพันธมิตร หรืออาจจะเป็น 'เหยื่อ' ที่เขาอยากจะปั่นหัวเล่นก็ได้" "แล้วใครจะบอกฉันล่ะคะว่าต้องพูดอะไร ทำอะไร หรือสังเกตอะไรเป็นพิเศษ" ชัญญาถามต่อ พยายามรวบรวมสติให้กลับคืนมา "ผมจะให้ข้อมูลทุกอย่างที่จำเป็นแก่คุณ" นภัทรกล่าว "เรามีสายข่าวที่แทรกซึมอยู่ภายในกลุ่มวายุภักษ์พอสมควร เขาจะคอยแจ้งข่าวสารให้เราทราบ และผมจะส่งทีมรักษาความปลอดภัยคอยอารักขาคุณอยู่ห่างๆ คุณจะไม่อยู่ตามลำพังตลอดเวลา" "แล้วถ้าวิศรุตจับได้ล่ะคะ" ชัญญาถามด้วยความเป็นห่วง "เขาไม่ใช่คนที่จะยอมปล่อยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไปง่ายๆ นะคะ" "นั่นคือเหตุผลที่เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์" นภัทรตอบ "ผมจะให้คุณพกอุปกรณ์บันทึกเสียงและภาพขนาดเล็กไปด้วย และหากมีอะไรผิดปกติ คุณต้องหาทางถอนตัวออกมาให้เร็วที่สุด อย่าฝืน ผมจะไม่ปล่อยให้คุณตกอยู่ในอันตรายเด็ดขาด" ชัญญาพยักหน้าช้าๆ ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา ทั้งความกลัว ความตื่นเต้น และความรู้สึกที่ถูกไว้วางใจ "ฉันจะทำค่ะคุณนภัทร" เธอตัดสินใจ "ฉันจะไปงานเลี้ยงนั้น" "ดีมาก" นภัทรกล่าว พลางเอื้อมมือไปแตะไหล่เธอเบาๆ "ผมรู้ว่านี่เป็นภาระที่หนัก แต่ผมเชื่อใจคุณ" "ฉันก็เชื่อใจคุณเหมือนกันค่ะ" ชัญญาตอบ เธอมองเข้าไปในดวงตาของเขา เห็นแววบางอย่างที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่ความเย็นชาอีกต่อไป แต่เป็นความรู้สึกที่อ่อนโยนและปกป้อง "ตอนนี้ ผมขอให้คุณกลับไปเตรียมตัว" นภัทรกล่าว "ผมจะให้วสันต์นำเอกสารเกี่ยวกับกลุ่มวายุภักษ์และแขกเหรื่อที่คาดว่าจะมีในงานเลี้ยงไปให้คุณศึกษา นอกจากนี้ คุณจะต้องซ้อมบทบาทของคุณให้ดี คุณต้องเป็นชัญญาในแบบที่วิศรุตอยากเห็น" "ค่ะ" ชัญญาตอบ พลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ "แล้วเจอกันค่ะ" เธอลุกขึ้นยืน เตรียมตัวจะเดินออกจากห้องทำงาน ขณะที่เธอกำลังจะก้าวขาออกจากประตู นภัทรก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ชัญญา" เธอหันกลับไปมอง "คะ?" "ขอบคุณนะ" เขาพูดเสียงเบา แค่นั้น แต่ชัญญาก็รู้สึกได้ถึงความหมายที่ลึกซึ้งกว่าคำพูด เธอส่งยิ้มให้เขา ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้นภัทรอยู่กับความคิดของตัวเอง เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของเมืองยามบ่าย แผนการของวิศรุตกำลังจะถูกเปิดเผย แต่เขาก็มีแผนซ้อนแผนที่พร้อมจะรับมือ ตกเย็นวันนั้น ณ คฤหาสน์หรูหราของวิศรุต กลุ่มวายุภักษ์กำลังเตรียมการสำหรับงานเลี้ยงใหญ่ที่จัดขึ้นอย่างเอิกเกริก เพื่อฉลองความสำเร็จทางธุรกิจและเป็นการต้อนรับแขกเหรื่อผู้มีเกียรติจากวงการต่างๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้น แสงสีเสียงตระการตา อาหารเลิศรส และเครื่องดื่มชั้นดีถูกจัดเตรียมไว้พร้อม วิศรุตยืนอยู่ในชุดสูทราคาแพง ยืนโบกมือทักทายแขกเหรื่อที่ทยอยกันเดินทางมาถึง ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูจริงใจ แต่ดวงตาคู่คมนั้นฉายแววเจ้าเล่ห์และพึงพอใจ "ท่านครับ คุณชัญญามาแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทกระซิบข้างหู วิศรุตหันไปมองตามทิศทางที่ลูกน้องผายมือไป เขามองเห็นร่างระหงในชุดราตรีสีแดงเพลิงที่โดดเด่น สะดุดตาใครต่อใครที่อยู่ในงาน ผมยาวสลวยถูกเกล้าขึ้นอย่างงดงาม ทำให้เห็นลำคอระหงและใบหน้าที่สวยคมของเธอ ชัญญาดูสง่างามและมั่นใจกว่าที่เขาเคยเจอ "อ้อ คุณชัญญา" วิศรุตเดินเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว "ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์ของผมครับ ผมดีใจที่คุณตอบรับคำเชิญ" ชัญญาหันมายิ้มให้เขา "ขอบคุณค่ะคุณวิศรุต" เธอพูดเสียงหวาน "งานเลี้ยงของคุณยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือจริงๆ ค่ะ" "คุณก็ไม่น้อยหน้าไปกว่ากันเลย" วิศรุตชมเชย "ชุดนี้สวยมาก เหมาะกับคุณจริงๆ" "ขอบคุณค่ะ" ชัญญาตอบ "ฉันตั้งใจเลือกเป็นพิเศษเลยค่ะ" "คุณดูเหมือนกำลังจะมีข่าวดีเกี่ยวกับโครงการใหม่ของคุณใช่ไหม" วิศรุตพยายามชวนคุยเรื่องธุรกิจ "ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังจะมีสัญญาก้อนใหญ่" "ก็มีลุ้นค่ะ" ชัญญาตอบแบบกั๊กๆ "แต่ก็ยังมีอุปสรรคอยู่บ้าง" "อุปสรรค?" วิศรุตเลิกคิ้ว "ถ้าคุณต้องการคำปรึกษา ผมยินดีเสมอ" "ขอบคุณค่ะ" ชัญญาตอบ "แต่บางทีฉันก็อยากจะลองผิดลองถูกด้วยตัวเองก่อนค่ะ" วิศรุตหัวเราะเบาๆ "นั่นแหละคือสิ่งที่ผมชอบในตัวคุณ" เขาว่า "ความมุ่งมั่น การไม่ยอมแพ้" เขาพยายามจะตีสนิทเธอ "คุณรู้ไหม คุณชัญญา ผมรู้สึกว่าเราสองคนมีความคล้ายคลึงกันหลายอย่าง เราต่างก็เป็นนักธุรกิจที่สู้เพื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการ" "อาจจะจริงค่ะ" ชัญญาตอบ "แต่ฉันไม่เคยคิดที่จะเอาเปรียบใครเพื่อจะได้มาในสิ่งที่ต้องการนะคะ" เธอแอบเหน็บแนมไปเบาๆ วิศรุตชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็รีบกลับมาเป็นปกติ "แน่นอนอยู่แล้ว" เขาพูด "เราต้องเล่นเกมอย่างยุติธรรม" เขามองไปรอบๆ "คุณมาคนเดียวหรือเปล่าครับ" "ค่ะ" ชัญญาตอบ "คุณนภัทรเขาติดธุระสำคัญ เลยมาไม่ได้" "เสียดายจริงๆ" วิศรุตแสร้งทำหน้าเสียดาย "ผมอยากจะเจอเขาเหมือนกัน" เขามองไปที่ชัญญาอีกครั้ง "แต่ไม่เป็นไร วันนี้ผมก็ถือว่าได้พบกับคู่แข่งคนสำคัญของเขาแล้ว" บทสนทนาของทั้งสองถูกขัดจังหวะโดยกลุ่มคนอีกกลุ่มที่เดินเข้ามาทักทายวิศรุต ชัญญาใช้โอกาสนี้ปลีกตัวออกมาเดินสำรวจงานเลี้ยง เธอสังเกตการณ์ทุกสิ่งรอบตัวอย่างละเอียด พยายามจดจำใบหน้าผู้คนและบทสนทนาที่ได้ยิน ขณะที่เธอกำลังยืนมองดูการแสดงดนตรีสดอยู่ ก็มีเสียงกระซิบดังมาจากด้านหลัง "คุณชัญญาคะ" เธอหันไปมอง เห็นหญิงสาวคนหนึ่งในชุดสีน้ำเงินเข้ม ยืนมองเธอด้วยแววตาที่คุ้นเคย "คุณ..." เธอพยายามนึกชื่อ "ฉัน... ฉันเป็นคนในแผนกบัญชีค่ะ" หญิงสาวพูดเสียงเบา "ฉันมีเรื่องจะบอกคุณค่ะ" "เรื่องอะไรคะ" ชัญญาถาม "เรื่องเอกสารค่ะ" หญิงสาวพูด "ฉันบังเอิญไปเห็นคุณวิศรุตคุยกับใครบางคน และได้ยินเขาพูดถึงเอกสารที่เกี่ยวกับโครงการของบริษัทคุณ..."