ตอนที่ 23 — รอยยิ้มที่กลับคืนมา
หลังจากเหตุการณ์ในห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศภายในบริษัทก็เริ่มกลับมาสู่ภาวะปกติ แม้จะยังคงมีเสียงกระซิบกระซาบถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นไปในทางบวก ผู้คนเริ่มเชื่อมั่นในธันวาคมอีกครั้ง และมีความหวังที่จะเห็นบริษัทเติบโตต่อไป
ธันวาคมและอรดาใช้เวลาช่วงบ่ายในการพูดคุยกับคุณมหาพร คุณมหาพรดูผ่อนคลายมากขึ้นหลังจากได้ให้การกับตำรวจ และได้เห็นว่าแผนการอันชั่วร้ายของวิภาได้ถูกเปิดเผย
"ดิฉันต้องขอโทษคุณธันวาคมอีกครั้งนะคะ" คุณมหาพรกล่าวด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด "ดิฉันรู้ว่าดิฉันทำผิดพลาดไปมาก"
"คุณมหาพรครับ" ธันวาคมกล่าว "คุณได้เรียนรู้จากความผิดพลาดของคุณแล้ว และผมเชื่อว่าคุณจะก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง"
"สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการฟื้นฟูความเชื่อมั่นของพนักงานและลูกค้า" อรดาเสริม "และเราต้องทำให้โครงการ 'แสงอรุณ' ประสบความสำเร็จ"
"ดิฉันจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้บริษัทกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งค่ะ" คุณมหาพรให้คำมั่น
ในวันรุ่งขึ้น ธันวาคมได้ประกาศอย่างเป็นทางการในที่ประชุมผู้บริหารระดับสูงถึงการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นในบริษัท
"ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ยังคงเชื่อมั่นในตัวผมและบริษัทของเรา" ธันวาคมกล่าว "หลังจากนี้ เราจะเดินหน้าต่อไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาบริษัทของเราให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น"
เขาหันไปทางอรดา "คุณอรดา จะเข้ามามีบทบาทสำคัญในการบริหารโครงการ 'แสงอรุณ' และจะช่วยผมในการวางกลยุทธ์เพื่อการเติบโตของบริษัท"
อรดายิ้มรับ "ดิฉันยินดีที่จะเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างอนาคตที่สดใสให้กับบริษัทค่ะ"
การเข้ามาของอรดาในตำแหน่งที่ปรึกษาด้านกลยุทธ์และการบริหารโครงการสำคัญ ทำให้ผู้บริหารคนอื่นๆ รู้สึกสบายใจ และมองเห็นถึงทิศทางที่ชัดเจนของบริษัท
"นอกจากนี้" ธันวาคมกล่าวต่อ "ผมได้ตัดสินใจที่จะมอบหมายให้คุณอรดา เป็นผู้ถือหุ้นส่วนหนึ่งของบริษัทด้วย"
เสียงฮือฮาเกิดขึ้นอีกครั้งในห้องประชุม ผู้บริหารหลายคนมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ
"การตัดสินใจครั้งนี้" ธันวาคมอธิบาย "เป็นเพราะผมเชื่อมั่นในศักยภาพของคุณอรดา และผมต้องการให้เธอมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในการบริหารและพัฒนาบริษัทของเรา"
อรดาเองก็รู้สึกประหลาดใจไม่แพ้กัน เธอไม่เคยคาดคิดว่าธันวาคมจะตัดสินใจเช่นนี้
"ขอบคุณมากค่ะ คุณธันวาคม" อรดาตอบรับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย "ดิฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้คุณผิดหวัง"
ตลอดช่วงสัปดาห์ต่อมา ธันวาคมและอรดาได้ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด พวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการวางแผนโครงการ 'แสงอรุณ' และการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารภายใน
"คุณคิดว่าเราควรจะเริ่มต้นจากการปรับปรุงทีมงานส่วนไหนก่อนคะ" อรดาถามขณะที่ทั้งคู่นั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานของธันวาคม
"ผมคิดว่าเราควรจะเริ่มต้นจากทีมการตลาดก่อน" ธันวาคมตอบ "พวกเขาเป็นด่านหน้าที่จะต้องสื่อสารกับลูกค้าและคู่ค้าของเรา"
"เห็นด้วยค่ะ" อรดากล่าว "และเราควรจะจัดอบรมพิเศษให้กับพวกเขา เพื่อให้พวกเขามีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์และบริการของเรามากยิ่งขึ้น"
"ไอเดียดีครับ" ธันวาคมยิ้ม "แล้วเรื่องการขยายสาขา เรามีแผนที่จะเปิดสาขาใหม่ที่ต่างประเทศบ้างไหมครับ"
"ดิฉันได้ศึกษาข้อมูลเบื้องต้นแล้วค่ะ" อรดาตอบ "มีหลายประเทศที่มีศักยภาพ และดิฉันคิดว่าเราควรจะเริ่มต้นจากประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก่อน"
"ยอดเยี่ยมเลย" ธันวาคมกล่าว "ผมเชื่อว่าด้วยความสามารถของคุณ เราจะสามารถขยายธุรกิจของเราไปได้ทั่วโลก"
ในขณะเดียวกัน ธันวาคมก็ไม่ได้ละเลยหน้าที่ในฐานะพ่อ เขายังคงใช้เวลาดูแลน้องอันนาอย่างเต็มที่ การได้เห็นรอยยิ้มของลูกสาวเป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้เขามีกำลังใจในการทำงาน
เย็นวันหนึ่ง ขณะที่ธันวาคมกำลังอุ้มน้องอันนาอยู่บนระเบียงบ้าน อรดาก็เดินเข้ามาหา
"น้องอันนาหลับแล้วเหรอคะ" อรดาถาม
"ครับ" ธันวาคมตอบ "วันนี้เธออารมณ์ดีเป็นพิเศษเลย"
อรดาเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วลูบผมของน้องอันนาเบาๆ "น่ารักจังเลยค่ะ"
"คุณอรดาครับ" ธันวาคมหันมามองเธอ "ผมอยากจะขอบคุณคุณจริงๆ"
"ขอบคุณเรื่องอะไรคะ" อรดาถาม
"ขอบคุณที่คุณเข้ามาในชีวิตของผม" ธันวาคมกล่าว "คุณเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ผมขาดไป ทำให้ชีวิตของผมมีความหมายมากขึ้น"
อรดาหน้าแดงเล็กน้อย "คุณธันวาคมคะ ดิฉันก็รู้สึกเช่นนั้นค่ะ"
ธันวาคมโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ แล้วจุมพิตที่หน้าผากของอรดาอย่างแผ่วเบา "ผมรักคุณนะ อรดา"
อรดาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข "ฉันก็รักคุณค่ะ ธันวาคม"
ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความรักที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนแปลงของบริษัท แต่ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของพวกเขาด้วย
3,701 ตัวอักษร