คำพูดของพีรดนย์ราวกับสายฟ้าฟาดลงมากลางใจแพรวา เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ความจริงที่ถูกเปิดเผยนั้นโหดร้ายเกินกว่าที่เธอจะรับไหว พ่อของเธอ… คนที่เธอรักและเคารพ… กลับเป็นผู้ทุจริต? และพีรดนย์… ชายที่เธอต้องแต่งงานด้วย… ก็กำลังใช้เรื่องนี้มาบีบคั้นเธอ? “คุณ… คุณกำลังโกหก!” แพรวาตะโกนเสียงสั่น “พ่อของฉัน… ท่านไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้!” พีรดนย์โน้มตัวลงมาใกล้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา “คุณแพรวา… ผมไม่เคยโกหก… เอกสารพวกนี้… คือหลักฐาน… ชัดเจน… ผมสามารถ… นำไปเปิดโปง… ได้ทุกเมื่อ… ที่ผมต้องการ…” เขาปล่อยข้อมือของแพรวาออก ก่อนจะกวาดสายตามองเอกสารทั้งหมดในตู้เซฟ “และ… รูปถ่ายพวกนี้… ก็เป็นเครื่องมือ… ที่ผมจะใช้… เพื่อให้แน่ใจว่า… คุณ… จะไม่… คิด… ทำอะไร… ที่นอกลู่นอกทาง…” แพรวารู้สึกราวกับหัวใจจะแตกสลาย ความรู้สึกถูกหลอกลวง ความรู้สึกโกรธแค้น และความรู้สึกสิ้นหวังถาโถมเข้ามา เธอเป็นเพียงหมากในกระดานของพีรดนย์… “คุณ… คุณมันปีศาจ!” พีรดนย์หัวเราะในลำคอ “ผม… ปีศาจ? คุณ…ต่างหาก… ที่กำลังจะกลายเป็น… เครื่องมือ… ของปีศาจ…” เขาหันไปมองแพรวาอย่างพิจารณา “แต่… ผมชอบที่คุณ… ต่อสู้… ผมชอบ… ความแข็งแกร่งของคุณ… บางที… คุณอาจจะ… เป็น ‘ของเล่น’… ที่พิเศษ… กว่าที่ผมคิด…” “ฉันไม่ใช่ของเล่นของคุณ!” แพรวาตะโกนกลับ “ตอนนี้… คุณคือ…” พีรดนย์ยิ้มเย็น “แล้ว… คุณก็ไม่มีทางเลือก… จำไว้…” เขาหยิบเอกสารสัญญาการแต่งงานออกมา “เซ็นชื่อของคุณ… ซะ… แพรวา…” แพรวาไม่รู้จะทำอย่างไร เธอไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้… แต่เธอก็รู้ว่า… ถ้าเธอไม่ทำตาม… ครอบครัวของเธอ… จะต้องลำบาก “ถ้าฉันเซ็น… คุณจะปล่อยพ่อแม่ฉันไปจริงๆ ใช่ไหม?” เธอถามอย่างหวังสุดท้าย “แน่นอน…” พีรดนย์ตอบ “เมื่อคุณเซ็น… ผมจะยกเลิก… หนี้สินทั้งหมด… และ… คุณ… จะได้… ทำงาน… กับผม…” “ทำงาน? ทำงานอะไร?” “คุณ… จะช่วยผม… สืบหา… ความจริง… เบื้องหลัง… เรื่องราว… ทั้งหมด…” พีรดนย์กล่าว “เอกสารพวกนี้… เป็นเพียง… ส่วนหนึ่ง… ของแผนการที่ใหญ่กว่า… และ… ผมต้องการ… ความช่วยเหลือ… จากคุณ… ในการ… คลี่คลาย… ความลับ… นั้น…” แพรวารู้สึกสับสนยิ่งกว่าเดิม “ความลับอะไร? แล้วทำไม… คุณถึงต้องการให้ฉันช่วย?” “เพราะ… ผมรู้ว่า… คุณ… มีความเชื่อมโยง… กับเรื่องนี้… และ… ผมต้องการ… คนที่… เข้าใจ… มัน… ดีกว่าใคร…” พีรดนย์กล่าว “จำได้ไหม… รูปถ่าย… เก่าๆ… ที่คุณเห็น… ในตู้เซฟ…?” แพรวาพยักหน้าอย่างงุนงง “รูปเหล่านั้น… คือ… จุดเริ่มต้น… ของทุกอย่าง… ผมจะเล่าให้คุณฟัง… ทีละน้อย… แล้ว… คุณจะเข้าใจ… ว่าทำไม… เราถึง… ต้องมา… เกี่ยวข้อง… กัน…” พีรดนย์เล่าเรื่องราวในอดีต… เรื่องราวเกี่ยวกับพ่อของเขา… และพ่อของแพรวา… ที่เคยร่วมงานกัน… แต่กลับเกิดความขัดแย้ง… และ… มีบางสิ่งบางอย่าง… ที่ถูกซ่อนเร้น… “พ่อของคุณ… และพ่อของผม… เคย… ทำธุรกิจร่วมกัน…” พีรดนย์เริ่มเล่า “แต่… มีความไม่ไว้วางใจ… และ… การหักหลัง… เกิดขึ้น… พ่อของคุณ… รู้ความลับ… บางอย่าง… เกี่ยวกับพ่อของผม… และ… เขา… ได้ใช้… ความลับนั้น… มา… ข่มขู่… พ่อของผม…” แพรวาอ้าปากค้าง “ไม่จริง! พ่อของฉัน… ท่านเป็นคนดี…” “ถ้าพ่อของคุณเป็นคนดี… ทำไม… เขาถึง… ทิ้งคุณ… กับแม่… ไว้… อย่างนี้…?” พีรดนย์ถาม “ทำไม… เขาถึง… ต้อง… แอบทำ… สัญญา… พวกนั้น…?” แพรวาเริ่มรู้สึกไม่แน่ใจ… เธอจำได้ว่า… ตอนเด็กๆ… พ่อของเธอ… มักจะเก็บตัว… และ… มีความกังวลใจ… ตลอดเวลา… “พ่อของคุณ… กำลัง… พยายาม… ปกป้อง… คุณ… จาก… บางสิ่งบางอย่าง… และ… การทุจริต… ที่คุณเห็น… ในเอกสาร… มัน… เป็นเพียง… ‘ฉากหน้า’… เพื่อ… ซ่อน… บางสิ่งบางอย่าง… ที่สำคัญกว่า…” พีรดนย์กล่าว “และ… ผม… กำลังจะ… ค้นพบ… ความจริง… นั้น…” “แล้ว… ทำไม… คุณถึง… ต้องการ… ให้ฉัน… ช่วย…?” แพรวาถาม “เพราะ… ผมเชื่อว่า… คุณ… คือ… กุญแจ… ที่จะไข… ความลับ… นั้น…” พีรดนย์ตอบ “พ่อของคุณ… ได้ทิ้ง… ร่องรอย… บางอย่าง… ไว้… ซึ่ง… มีเพียง… คุณ… เท่านั้น… ที่จะ… เข้าใจ…” แพรวารู้สึกสับสน… แต่ในใจส่วนหนึ่งก็เริ่มเชื่อ… พีรดนย์… ชายที่เย็นชาและโหดร้าย… กำลังต้องการความช่วยเหลือจากเธอ… และกำลังจะเปิดเผยความจริง… ที่เธอเองก็อยากจะรู้ “ถ้า… ฉันช่วยคุณ… คุณจะปล่อยฉัน… กลับไป… เมื่อไหร่?” แพรวาถาม พีรดนย์จ้องมองเธอด้วยแววตาที่ลึกล้ำ “เมื่อ… เรา… ไข… ความลับ… สำเร็จ… คุณ… ก็… จะ… ได้… เป็น… อิสระ…” แพรวายังคงไม่แน่ใจ… แต่เธอก็รู้ว่า… เธอไม่มีทางเลือกอื่น… เธอต้องทำ… เพื่อพ่อแม่… และ… เพื่อหาความจริง… “ตกลงค่ะ…” แพรวาตอบเสียงแผ่วเบา “ฉันจะช่วยคุณ…” พีรดนย์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย… เป็นรอยยิ้มที่ดูไม่เหมือนรอยยิ้ม… “ดี… ยินดีต้อนรับ… สู่… เกม… ของเรา… แพรวา…” เขาเดินไปหยิบรูปถ่ายเก่าๆ ขึ้นมา… “นี่… คือ… ของขวัญ… ชิ้นแรก… ที่ผมจะให้คุณ…” เขาชี้ไปที่รูปถ่ายใบหนึ่ง… เป็นรูปของเด็กชายคนหนึ่ง… ที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ… เด็กหญิงที่หน้าตาคุ้นเคย… “จำเขาได้ไหม… แพรวา…?” พีรดนย์ถาม แพรวาจ้องมองรูปนั้น… เด็กชายคนนั้น… ใบหน้าของเขา… ดูคุ้นเคยอย่างประหลาด… แล้วจู่ๆ… ภาพในอดีตก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ…