เมื่อกฤตินและมณิสรเดินเข้ามาในห้องรับรองของบริษัท เมษาก็ลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะจริงใจ แต่แววตาของเธอกลับฉายประกายบางอย่างที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ "มาแล้วเหรอคะ คุณกฤติน" เมษากล่าวเสียงหวาน "ฉันรอตั้งนานแน่ะ" "มีอะไรครับ คุณเมษา" กฤตินถามเสียงเรียบ "ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยค่ะ" เมษากล่าว พร้อมกับเหลือบมองมณิสรด้วยสายตาที่ดูประเมิน "แล้วก็... เรื่องนี้มันเกี่ยวกับคุณมณิสรด้วย" มณิสรยืนนิ่งอยู่ข้างๆ กฤติน เธอพยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ภายในใจของเธอกลับรู้สึกไม่สบายใจ "คุณเมษาพูดเรื่องอะไรครับ" กฤตินถาม "ก็เรื่องที่... คุณกฤตินกำลังจะแต่งงานกับคุณมณิสรไงคะ" เมษากล่าว "ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริง" "มันเป็นเรื่องจริงค่ะ คุณเมษา" มณิสรกล่าวสวนทันที "และมันก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะต้องมายุ่ง" เมษายิ้มเยาะ "อ้าว... ทำไมจะยุ่งไม่ได้ล่ะคะ ในเมื่อเรื่องนี้มันเกี่ยวพันกับฉันด้วย" "เกี่ยวพันยังไงคะ" กฤตินถาม "ก็... ฉันกับคุณกฤตินเคยมีอะไรกันมาก่อนไงคะ" เมษากล่าวตรงๆ "และฉันก็กำลังจะบอกคุณกฤตินว่า... ฉันท้อง" คำพูดนั้นทำเอามณิสรสั่นไปทั้งตัว เธอแทบจะยืนไม่อยู่ กฤตินรีบเข้ามาประคองเธอไว้ "ท้องเหรอครับ" กฤตินถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความตกใจ "คุณแน่ใจนะ" "แน่ใจสิคะ" เมษากล่าว "ฉันตรวจแล้ว" "แต่... ลูกในท้องของคุณ... มันไม่ใช่ลูกของผม" กฤตินกล่าวอย่างหนักแน่น "ผมไม่เคยมีอะไรกับคุณเลยตั้งแต่ที่เราเลิกกัน" "ไม่จริงค่ะ!" เมษาร้องเสียงหลง "คุณโกหก! คุณกำลังจะทิ้งฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นใช่ไหม!" "ผมไม่ได้โกหก" กฤตินกล่าว "และผมก็จะแต่งงานกับคุณมณิสร" "ไม่! ฉันไม่ยอม!" เมษาร้องโวยวาย "คุณกฤติน คุณต้องรับผิดชอบฉัน!" มณิสรดึงแขนกฤตินไว้เบาๆ "คุณกฤตินคะ ปล่อยเธอไปเถอะค่ะ" "แต่..." กฤตินมองมณิสรด้วยความเป็นห่วง "ฉันไม่เป็นไรค่ะ" มณิสรกล่าว "ฉันจะจัดการเอง" มณิสรหันไปเผชิญหน้ากับเมษาอย่างกล้าหาญ "คุณเมษาคะ" เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "คุณคิดว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่" "ฉันกำลังจะบอกความจริงให้คุณกฤตินรู้" เมษากล่าว "ความจริงที่คุณแต่งขึ้นมาใช่ไหมคะ" มณิสรสวนกลับ "คุณคิดว่าคุณจะหลอกใครได้อีก" "ฉันไม่ได้หลอก!" เมษาร้องเสียงดัง "ฉันท้องจริงๆ!" "ถ้าคุณท้องจริง" มณิสรกล่าว "คุณก็ไปตรวจพิสูจน์ดีเอ็นเอสิคะ" เมษานิ่งอึ้งไปทันที ใบหน้าของเธอซีดเผือด เธอไม่คิดว่ามณิสรจะกล้าท้าทายเธอเช่นนี้ "คุณ... คุณจะให้ฉันตรวจดีเอ็นเอเหรอ" เมษาสั่น "ใช่ค่ะ" มณิสรตอบอย่างมั่นใจ "ถ้าคุณท้องกับคุณกฤตินจริง ผลดีเอ็นเอจะพิสูจน์ให้เห็นเอง" กฤตินมองมณิสรด้วยความชื่นชม เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าเธอจะมีความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวถึงเพียงนี้ "ฉัน... ฉันไม่ตรวจ!" เมษากล่าวอย่างหัวเสีย "ฉันไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรทั้งนั้น!" "งั้นก็แสดงว่าที่คุณพูดมาทั้งหมด... มันก็แค่เรื่องโกหกสินะคะ" มณิสรกล่าวอย่างเย้ยหยัน เมษาหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ เธอหันไปมองกฤติน "คุณกฤติน คุณจะเชื่อผู้หญิงคนนี้เหรอ!" "ผมเชื่อคุณมณิสรครับ" กฤตินตอบอย่างหนักแน่น "และผมก็ไม่เชื่อคำพูดของคุณ" "คุณ!" เมษารู้สึกเหมือนถูกตบหน้า เธอหันไปมองมณิสรอีกครั้ง "เธอ... เธอจะเสียใจ!" "ฉันไม่เสียใจค่ะ" มณิสรกล่าว "เพราะฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่" เมษากัดฟันแน่น "ฉันจะกลับไปคิดดูใหม่!" เธอกล่าวพลางหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้กฤตินและมณิสรยืนมองกันด้วยความโล่งอก "คุณสุดยอดมากครับ" กฤตินกล่าวกับมณิสร "ก็... ฉันไม่อยากให้ใครมาทำลายความสุขของเราค่ะ" มณิสรกล่าว "ขอบคุณนะครับ" กฤตินจับมือเธอไว้ "ผมรักคุณนะ" มณิสรยิ้ม "ฉันก็รักคุณค่ะ" ทั้งสองคนสบตากันด้วยความเข้าใจ ความรักที่เคยต้องเผชิญอุปสรรคมากมาย กำลังจะเบ่งบานอย่างแท้จริง บทพิสูจน์รักแท้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว