อรทัยนั่งอยู่ตรงข้ามกฤตินในร้านกาแฟที่คุ้นเคย ใบหน้าของเธอดูเคร่งเครียดผิดปกติ กฤตินสังเกตเห็นว่าเธอมีร่องรอยความเหนื่อยล้าอยู่บนใบหน้า อาจเป็นเพราะการเดินทางที่กระทันหัน “ขอบคุณที่มานะกฤติน” อรทัยกล่าว “ฉันรู้ว่านายคงไม่ค่อยอยากเจอฉันเท่าไหร่” “คุณอยากคุยเรื่องอะไรอรทัย?” กฤตินถามตรงๆ เขารู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่ตึงเครียด “เรื่องของเรา… และเรื่องของธีร์” อรทัยตอบ “ฉันรู้ว่านายพยายามจะเข้มแข็งเพื่อลูก แต่นายคงจะแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวไม่ไหวหรอก” “ผมไม่ได้แบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว” กฤตินแก้ต่าง “ผมมีมิน” เมื่อกฤตินเอ่ยชื่อมิน อรทัยก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “มิน… ผู้ช่วยคนใหม่ของนายสินะ” เธอถาม “นายสนิทกับเธอมากเลยเหรอ?” “เธอเป็นคนดี” กฤตินตอบ “เธอเข้าใจผม และเธอก็รักธีร์” อรทัยถอนหายใจ “กฤติน ฉันรู้ว่านายกำลังพยายามจะสร้างชีวิตใหม่ แต่นายลืมไปหรือเปล่าว่า… เรายังมีเรื่องที่ต้องสะสางกันอยู่” “ผมไม่ได้ลืม” กฤตินตอบเสียงหนักแน่น “แต่ผมอยากจะให้ทุกอย่างมันจบลงด้วยดี” “จบลงด้วยดี?” อรทัยหัวเราะในลำคอ “นายคิดว่ามันจะจบลงง่ายๆ แบบนั้นเหรอ? กฤติน… ฉันกำลังจะบอกอะไรบางอย่างที่นายอาจจะไม่เคยรู้มาก่อน” กฤตินจ้องมองอรทัยด้วยความสงสัย “อะไร?” “เรื่องที่ธีร์… อาจจะไม่ใช่ลูกของนายจริงๆ” อรทัยพูดออกมาเสียงเบา แต่คำพูดนั้นกลับดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาทของกฤติน กฤตินตะลึงไปชั่วขณะ เขาไม่เข้าใจสิ่งที่อรทัยพูด “อรทัย… นี่คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?” “ฉันพูดความจริง” อรทัยกล่าว “ตอนที่เรา… ตอนที่เรามีเรื่องกันครั้งสุดท้าย ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว” กฤตินอ้าปากค้าง เขาพยายามประมวลผลสิ่งที่อรทัยกำลังจะสื่อ “หมายความว่า… ยังมีผู้ชายคนอื่นอยู่?” “ใช่” อรทัยตอบ “และฉันก็ไม่แน่ใจว่าพ่อของธีร์คือใครกันแน่” กฤตินรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของเขากำลังพังทลายลง เขาไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่ได้ยินได้ “แล้ว… ทำไมนายไม่บอกผมแต่แรก?” “ฉันกลัว” อรทัยสารภาพ “ฉันกลัวว่านายจะทิ้งฉันไป กลัวว่าคนอื่นจะรู้ ฉันก็เลย… ฉันก็เลยโกหก” “โกหก?” กฤตินทวนคำ ใบหน้าของเขาซีดเผือด “คุณหลอกให้ผมเลี้ยงลูกของคุณมาตลอด?” “กฤติน… ได้โปรดฟังฉันก่อน” อรทัยพยายามอธิบาย “ฉันก็รักธีร์นะ ฉันก็อยากอยู่กับเขา แต่ฉันก็รู้ว่านายเป็นพ่อที่ดีกว่าฉัน ฉันคิดว่า… การที่ธีร์อยู่กับนายคงจะดีที่สุด” “ดีที่สุดเหรออรทัย?” กฤตินตะคอก “คุณคิดว่าการหลอกลวงแบบนี้คือสิ่งที่ดีที่สุดอย่างนั้นเหรอ?” เขารู้สึกโกรธและเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน “ฉันขอโทษ” อรทัยกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดไปมาก แต่ตอนนี้… ฉันอยากจะแก้ไข” “แก้ไข?” กฤตินลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว “คุณจะให้ผมแก้ไขอะไร? ให้ผมยอมรับความจริงที่ว่าผมอาจจะไม่ได้เป็นพ่อของธีร์อย่างนั้นเหรอ?” “กฤติน… ได้โปรด” อรทัยพยายามจะคว้าแขนเขา แต่กฤตินสะบัดออก “ผม… ผมต้องการเวลา” กฤตินพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ผมต้องการเวลาเพื่อคิด” เขาเดินออกจากร้านกาแฟไปทันที ทิ้งให้อรทัยนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว ตลอดทางกลับบริษัท กฤตินขับรถด้วยความเร็วสูง เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ ภาพของธีร์ ใบหน้าใสซื่อของลูกชายที่เขารักและทุ่มเททุกอย่างให้ วิ่งวนอยู่ในหัว เขากลายเป็นคนแปลกหน้าในชีวิตของตัวเองไปแล้วหรือนี่? เมื่อกฤตินมาถึงบริษัท เขาก็ตรงไปยังห้องทำงานของมณิสรทันที มณิสรมองเขาด้วยความตกใจเมื่อเห็นสภาพของเขา “คุณกฤตินคะ! เกิดอะไรขึ้นคะ? คุณดูไม่สบายเลย” กฤตินทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา เขาพยายามรวบรวมสติ “มิน… ฉัน… ฉันมีเรื่องใหญ่จะบอกเธอ” มณิสรนั่งลงข้างๆ เขาอย่างรวดเร็ว “คุณกฤตินคะ บอกดิฉันมาได้เลยค่ะ” “ธีร์…” กฤตินพูดเสียงสั่น “ธีร์… อาจจะไม่ใช่ลูกของฉัน” มณิสรเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “อะไรนะคะ! คุณกฤตินหมายความว่ายังไงคะ?” กฤตินเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่อรทัยบอกให้มณิสรฟังอย่างละเอียด ทุกคำพูดของอรทัย ทุกความรู้สึกของกฤติน มณิสรนั่งฟังด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเห็นใจและความไม่เชื่อ เมื่อกฤตินเล่าจบ เขาก็มองไปที่มณิสร “ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้วมิน” เขากล่าว “ฉันรู้สึกเหมือน… ทุกอย่างที่ฉันเชื่อมาตลอดมันกำลังจะพังทลายลง” มณิสรเอื้อมมือไปจับมือของกฤติน “คุณกฤตินคะ” เธอกล่าว “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คุณก็ยังเป็นคุณกฤตินอยู่ดีค่ะ และคุณก็ยังเป็นพ่อที่ดีที่สุดสำหรับคุณธีร์” “แต่ถ้าเขาไม่ใช่ลูกของผมจริงๆ ล่ะ?” กฤตินถาม น้ำตาเริ่มคลอหน่วย “นั่นก็เป็นเรื่องที่ต้องยอมรับค่ะ” มณิสรตอบ “แต่ความรักและความผูกพันที่คุณมีให้ธีร์ มันไม่ได้หายไปไหนนะคะ” กฤตินมองมณิสร เขาเห็นความเข้มแข็งและความมั่นคงในตัวเธอ สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย “ขอบใจนะมิน” กฤตินกล่าว “ขอบใจที่อยู่ตรงนี้” “ดิฉันอยู่ที่นี่เสมอค่ะ คุณกฤติน” มณิสรยืนยัน “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น” กฤตินรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะไม่ง่ายเลย เขากำลังจะเผชิญหน้ากับความจริงที่น่าเจ็บปวด และเขาจะทำอย่างไรกับความรู้สึกที่เขามีต่อมณิสร ในเมื่อทุกอย่างที่เขาสร้างมาอาจไม่ใช่ของเขาจริงๆ