ตอนที่ 15 — รอยยิ้มใต้แสงจันทร์
แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมาบนผืนหญ้าที่เย็นฉ่ำ พวกเขาเดินออกจากบริเวณต้นซากุระ โดยมีกล่องไม้เก่าตั้งตระหง่านอยู่เป็นยาม พวกเขารู้สึกถึงความสงบที่กลับคืนมา แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ “วันนี้… เป็นวันที่ยาวนานจริงๆ” ลีโอพูด พลางหาวออกมาเบาๆ “ใช่… แต่ก็คุ้มค่า” มินตอบ “ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่า… เราได้เจอ ‘สมบัติ’ จริงๆ” “สมบัติที่ไม่ได้อยู่ในรูปของสิ่งของ… แต่เป็นความเข้าใจ… และมิตรภาพ” นานากล่าว “และพลัง… ที่เราได้ค้นพบในตัวเอง” “แล้ว… เรื่องราวทั้งหมดนี้… เราจะบอกใครดี?” คิงถาม “ฉันว่า… เราเก็บเรื่องนี้ไว้… เป็นความลับของเราสี่คน… ดีกว่านะ” มินเสนอ “เห็นด้วย! เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าเราบ้า” ลีโอเสริม “จริงอย่างที่นายพูด” คิงพยักหน้า “แต่… เราควรจะทำอะไรสักอย่าง… เพื่อปกป้องต้นซากุระ… และกล่องไม้นั่น… จากคนอื่นๆ ที่อาจจะมาเจอ” “ฉันมีไอเดีย!” นานากล่าว ดวงตาของเธอเป็นประกาย “เราอาจจะสร้างเรื่องราว… หรือตำนานใหม่… ขึ้นมา… เพื่อให้คนอื่น… เข้าใจผิด… ว่ากล่องไม้… หรือต้นซากุระ… มันมีอาถรรพ์… หรือมีคำสาป… ที่ไม่ควรเข้าไปยุ่ง” “โห… ฉลาดมากนานา!” มินอุทาน “แบบนี้… ก็จะไม่มีใคร… กล้าเข้ามาใกล้… ที่นั่น… อีกต่อไป” “แล้วเรา… ก็จะได้… แวะมาหา… กล่องไม้… ได้อย่างสบายใจ” ลีโอพูดด้วยรอยยิ้ม “ใช่… เราจะคอยดูแล… มัน… และเติมพลัง… ให้กับมัน… ตามที่เราได้สัญญากันไว้” คิงกล่าว “และ… ถ้ามีอะไร… ที่ไม่คาดฝัน… เกิดขึ้นอีก… พวกเรา… ก็พร้อม… ที่จะเผชิญหน้า… ด้วยกัน… เสมอ” นานาพูด พลางมองไปที่เพื่อนทั้งสามคน “ฉันรู้สึก… โชคดี… ที่มีพวกนาย… อยู่ในชีวิต” “พวกเราก็เหมือนกันนานา” มินตอบ “พวกเราคือเพื่อน… ที่จะอยู่เคียงข้างกัน… ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” “ไปเถอะ… กลับหอพักกันได้แล้ว… พรุ่งนี้… ก็ต้องไปโรงเรียน… แล้วนะ” คิงกล่าว “จริงด้วย… เวลาผ่านไปเร็วมาก” ลีโอเสริม “แต่… วันนี้… ฉันจะฝันดีแน่ๆ” มินพูด “ฝันดี… ทุกคน” นานากล่าว พวกเขาทั้งสี่คนเดินห่างออกจากบริเวณต้นซากุระไปอย่างช้าๆ ทิ้งกล่องไม้เก่าไว้ภายใต้แสงจันทร์ที่นวลผ่อง เป็นเครื่องหมายแห่งสมบัติลับที่ถูกค้นพบ และความลับที่จะถูกเก็บรักษาไว้ตลอดไป เรื่องราวของสมบัติลับใต้ต้นซากุระอาจจะจบลงเพียงเท่านี้ แต่การผจญภัยของมิตรภาพและความกล้าหาญของพวกเขา… เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น สายลมพัดผ่านต้นซากุระ ใบไม้ร่วงหล่นลงมาอย่างแผ่วเบา ราวกับจะอวยพรให้กับผู้พิทักษ์ทั้งสี่ ที่จะคอยดูแลสมดุลแห่งแสงสว่างและความมืดมิดแห่งนี้ไปตราบนานเท่านาน แสงจันทร์สะท้อนบนพื้นดิน เผยให้เห็นร่องรอยของฝีเท้าเล็กๆ ที่กำลังเคลื่อนห่างออกไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบ และตำนานบทใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น… ในโรงเรียนแห่งนี้.
2,133 ตัวอักษร