แสงจันทร์ยังคงสาดส่องลงมาอาบไล้ลานกว้างของโรงเรียนที่ตอนนี้เงียบสงัดราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ รอยเท้าของพวกเขาสี่คนยังคงปรากฏอยู่บนพื้นหญ้าที่ชื้นเล็กน้อยจากการค้างของหยาดน้ำค้างยามดึก พวกเขาเพิ่งผ่านพ้นค่ำคืนอันแสนยาวนานและตึงเครียดมาหมาดๆ ความรู้สึกหลากหลายยังคงปะปนกันอยู่ในใจ ทั้งความโล่งใจ ความเหนื่อยล้า และความไม่สบายใจที่ยังคงเกาะกุมอยู่ "เราน่าจะรีบกลับไปพักผ่อนนะ" มินเอ่ยขึ้น เสียงของเธอยังคงเจือด้วยความเหนื่อยอ่อน "พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียนแล้ว" "ใช่" ลีโอเห็นด้วย "แต่ก่อนอื่น... เราต้องแน่ใจว่าไม่มีใครเห็นอะไรผิดปกติ" เขากวาดสายตาไปรอบๆ ลานกว้างอีกครั้ง พลางจัดเสื้อคลุมของตัวเองให้เข้าที่อย่างลวกๆ คิงพยักหน้าเห็นด้วย "เราต้องทำทุกอย่างให้ดูเป็นปกติที่สุด" เขาหยุดชะงักเล็กน้อย มองไปยังโคนต้นซากุระที่พวกเขาเพิ่งจากมา "เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่... มันเป็นความลับของเราเท่านั้น" นานาพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ฉันเข้าใจ" เธอกล่าว "แต่... ฉันยังคงกังวลเรื่อง 'เงา' คนนั้นอยู่ เขาเป็นใครกันแน่? แล้วทำไมเขาถึงตกอยู่ในสภาพนั้น?" "นั่นคือสิ่งที่พวกเราต้องหาคำตอบ" คิงตอบ "เราจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง เมื่อเราพร้อม และเมื่อเรามีข้อมูลมากขึ้น" "แล้ว... 'กล่อง' ล่ะ?" ลีโอถามขณะที่เขากำลังช่วยมินเก็บเศษใบไม้ที่ร่วงหล่นจากการต่อสู้เมื่อคืน "เราจะทำอย่างไรกับมัน?" "เราจะเก็บมันไว้ที่เดิม" นานากล่าวเสียงหนักแน่น "มันคือสมบัติที่ต้องได้รับการปกป้อง และพวกเราคือผู้พิทักษ์" "ใช่" คิงเสริม "พวกเราคือผู้พิทักษ์ของ 'กล่อง' และของ 'สมดุล' นี้" ทั้งสี่คนยืนมองหน้ากันอีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแต่ละคน เป็นรอยยิ้มที่บ่งบอกถึงความเข้าใจและความมุ่งมั่นที่พวกเขามีต่อกัน พวกเขารู้ดีว่าการผจญภัยครั้งนี้ยังไม่จบลงง่ายๆ และเส้นทางข้างหน้าอาจจะเต็มไปด้วยอุปสรรคและความท้าทายอีกมากมาย "เอาล่ะ" คิงกล่าว "ได้เวลาที่เราจะกลับบ้านแล้ว" พวกเขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ลีโอและมินช่วยกันปิด 'กล่องไม้เก่า' อย่างระมัดระวัง แล้วจัดแต่งบริเวณรอบๆ ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พวกเขาไม่อยากทิ้งร่องรอยใดๆ ที่จะทำให้ใครสงสัย ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินจากไป นานาก็หยุดชะงัก เธอหันกลับไปมองโคนต้นซากุระอีกครั้ง แสงจันทร์สะท้อนกับบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้เศษใบไม้ที่ทับถมกันอยู่ เธอค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ และก้มลงหยิบมันขึ้นมา "นี่มันอะไรน่ะ?" ลีโอถามเมื่อเห็นนานากำลังถือวัตถุบางอย่างอยู่ในมือ นานาค่อยๆ คลี่มือออก เผยให้เห็นจี้ห้อยคอเก่าๆ ชิ้นหนึ่ง ทำจากโลหะสีเงินที่หมองคล้ำไปตามกาลเวลา ตรงกลางของจี้สลักเป็นรูปดอกซากุระที่กำลังแย้มบาน "ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย" มินกล่าว "มันเป็นส่วนหนึ่งของ 'สมบัติ' หรือเปล่า?" คิงก้าวเข้ามาดูใกล้ๆ เขาเพ่งมองจี้ชิ้นนั้นด้วยความสนใจ "มันดูเก่าแก่มาก" เขาพึมพำ "และลายสลัก... มันเหมือนกับที่เราเคยเห็นบน 'กล่อง' เลย" ทุกคนมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ "หมายความว่ายังไง?" ลีโอถาม "จำได้ไหม?" คิงอธิบาย "บน 'กล่อง' มีลายสลักที่ดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์โบราณบางอย่าง ลายสลักบนจี้นี่... มันคล้ายคลึงกันมาก" นานาหยิบจี้ขึ้นมาสัมผัสเบาๆ "แล้ว... มันมีความหมายอะไร?" "ฉันไม่แน่ใจ" คิงตอบ "แต่ฉันคิดว่า... มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญ หรือเบาะแสบางอย่าง ที่จะช่วยให้เราเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้มากขึ้น" "เราควรจะเก็บมันไว้" นานากล่าว "มันอาจจะมีความสำคัญกับ 'เงา' คนนั้นก็ได้" "ใช่" คิงเห็นด้วย "เราจะเก็บมันไว้ และจะพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับมันเพิ่มเติม" พวกเขามองหน้ากันอีกครั้ง ความกังวลใจที่เคยมีเริ่มคลี่คลายลงเล็กน้อย แทนที่ด้วยความหวังใหม่ที่ก่อตัวขึ้นในใจ แม้ว่าอุปสรรคจะยังคงมีอยู่ แต่พวกเขาก็มีเบาะแสใหม่ที่อาจนำพาพวกเขาไปสู่ความจริงที่ซ่อนอยู่ "เอาล่ะ" คิงกล่าวอีกครั้ง "ได้เวลาไปจริงๆ แล้ว" พวกเขาเดินจากมา ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดของค่ำคืน และความลับที่ยังคงถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ต้นซากุระ แม้ว่า "เงา" จะจากไปแล้ว แต่รอยแผลเป็นและความทรงจำที่เลือนรางของเขาก็ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตใจของพวกเขา เป็นเครื่องเตือนใจถึงอันตรายที่ยังคงแฝงเร้น และภารกิจที่ยังต้องดำเนินต่อไป เมื่อย่างเท้าออกจากบริเวณโรงเรียน ความเย็นของยามดึกก็ยิ่งโอบล้อมเข้ามา ลีโอเหลือบมองไปทางท้องฟ้า ดวงจันทร์ยังคงลอยเด่นอยู่เช่นเดิม แต่สำหรับพวกเขา ค่ำคืนนี้ช่างแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง มันเป็นค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด การตัดสินใจที่ยากลำบาก และการค้นพบที่อาจเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง "ฉันยังรู้สึกเหมือนฝันไปอยู่เลย" มินเอ่ยขึ้นขณะที่เดินเคียงข้างนานา "ไม่คิดเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนขนาดนี้" "ฉันก็เหมือนกัน" นานาตอบ "แต่เราก็ผ่านมันมาได้แล้ว" "ใช่" คิงเสริม "เราผ่านมันมาได้ เพราะเราอยู่ด้วยกัน" ลีโอพยักหน้าเห็นด้วย "เราจะผ่านมันไปได้เสมอ ตราบใดที่เรายังคงเชื่อใจและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน" พวกเขาเดินไปตามทางเท้าอันเงียบสงัด แสงไฟจากเสาไฟฟ้าข้างทางสาดส่องลงมาเป็นระยะๆ สร้างเงาที่ทอดยาวไปตามพื้นถนน แต่ละก้าวที่เดินคือการก้าวออกจากความมืดมิดของค่ำคืนที่ผ่านมา และมุ่งหน้าสู่รุ่งเช้าที่กำลังจะมาถึง "ฉันสงสัยว่า 'เงา' คนนั้น... จะเป็นอะไรมากไหม?" มินถามด้วยความเป็นห่วง "หวังว่าเขาจะปลอดภัยนะ" นานากล่าว "เขาดูเหมือนจะทุกข์ทรมานมากจริงๆ" "ฉันคิดว่าการที่เราสามารถช่วยเขาได้ในคืนนี้... มันก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว" คิงกล่าว "เราไม่สามารถแก้ปัญหาทุกอย่างได้ในทันที แต่เราก็ได้ทำในสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้องที่สุด ณ เวลานั้น" "แต่เราก็ยังต้องหาคำตอบอยู่ดี" ลีโอเสริม "ว่าทำไมเขาถึงตกอยู่ในสภาพนั้น และ 'ความมืด' ที่เขาพูดถึง... มันคืออะไรกันแน่" "นั่นคือภารกิจต่อไปของเรา" คิงตอบ "เราต้องค้นคว้าหาข้อมูลเกี่ยวกับ 'ตำนาน' ที่เกี่ยวข้องกับ 'ความมืด' และวิธีการที่มันสามารถครอบงำจิตใจคนได้" "แล้ว... เราจะเริ่มจากตรงไหน?" มินถาม "ฉันคิดว่า... เราควรจะเริ่มจากการศึกษา 'ตำนาน' ของโรงเรียนเราให้มากขึ้น" คิงเสนอ "บางที... คำตอบอาจจะซ่อนอยู่ในประวัติศาสตร์ของที่นี่ก็ได้" นานาหยิบจี้ห้อยคอเก่าๆ ที่ได้มาจากใต้ต้นซากุระขึ้นมามองอีกครั้ง "ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น" เธอกล่าว "จี้นี่... อาจจะเป็นเบาะแสสำคัญก็ได้" "เราจะใช้เวลานี้ในการรวบรวมข้อมูล" คิงกล่าว "พวกเราจะทำตัวให้เป็นปกติเหมือนเดิมในโรงเรียน แต่เบื้องหลัง... เราจะเริ่มสืบหาความจริง" "แล้ว... ถ้ามีใครสงสัยล่ะ?" ลีโอถาม "เราก็ต้องหาเหตุผลมาอธิบาย" คิงตอบ "เราต้องระมัดระวัง และอย่าให้ใครรู้ถึงสิ่งที่เรากำลังทำอยู่" พวกเขาก้าวเดินต่อไป ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามดึก แต่ในใจของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความหวัง พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น "ฉันเหนื่อยเหลือเกิน" มินบ่นอุบ "อยากจะนอนให้ถึงเที่ยงพรุ่งนี้เลย" "ฝันไปเถอะ" ลีโอแซว "พรุ่งนี้ก็มีเรียนเช้าเหมือนเดิมนั่นแหละ" "แต่เราก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายคืนนี้" นานากล่าว "อย่างน้อย... เราก็รู้ว่า 'สมดุล' นั้นเปราะบางแค่ไหน และเราต้องปกป้องมัน" "และเราก็รู้ว่า... ศัตรูของเราไม่ใช่แค่ 'ความมืด' อย่างเดียว" คิงเสริม "แต่ยังรวมถึงคนที่อาจจะหวังจะช่วงชิง 'กล่อง' ไปด้วย" คำพูดของคิงทำให้ทุกคนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ พวกเขาตระหนักดีว่าภารกิจนี้ไม่ได้มีแค่การปกป้อง "สมดุล" เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการปกป้อง "สมบัติ" จากผู้ไม่ประสงค์ดีอีกด้วย "เราต้องแข็งแกร่งกว่าเดิม" ลีโอพูดเสียงหนักแน่น "เพื่อที่จะปกป้องทุกคนและทุกสิ่งที่เราหวงแหน" "ใช่" คิงเห็นด้วย "เราจะฝึกฝน 'พลัง' ของเราให้มากขึ้น เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์" ดวงอาทิตย์เริ่มทอแสงอ่อนๆ จากขอบฟ้า เป็นสัญญาณว่าค่ำคืนอันยาวนานกำลังจะสิ้นสุดลง และวันใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น พวกเขาก้าวเดินต่อไปด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น แม้ว่ารอยแผลเป็นจากค่ำคืนที่ผ่านมาจะยังคงหลงเหลืออยู่ แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะก้าวต่อไป