ตอนที่ 27 — การปรากฏตัวของเงาทมิฬและความหวังสุดท้าย
แสงสีม่วงเข้มจากสัญลักษณ์บนผนังห้องใต้ดินเริ่มส่องสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ มันเปล่งประกายราวกับจะต่อต้านพลังงานอันดำมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา
"นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น?" มินอุทาน เสียงของเธอสั่นเครือ
ร่างเงาดำทะมึนที่ปรากฏขึ้น ไม่ใช่ "เงา" ที่พวกเขาเคยเผชิญหน้ามาก่อน ร่างนี้มีขนาดใหญ่กว่า หนาแน่นกว่า และแผ่รัศมีแห่งความชั่วร้ายออกมาอย่างชัดเจน
"พวกแกคิดว่าจะหลอกข้าได้หรือ?" เสียงแหบแห้งดังขึ้น ราวกับมาจากก้นบึ้งของนรก "สมบัติของข้า... จะต้องเป็นของข้า!"
เงาดำทะมึนพุ่งเข้าใส่สัญลักษณ์อย่างรวดเร็ว ราวกับจะทำลายมันให้สิ้นซาก
ในขณะเดียวกัน ที่ห้องทำงานของอาจารย์สมศักดิ์ บรรยากาศก็พลันเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน
"รู้สึกถึงอะไรบางอย่างไหม?" อาจารย์สมศักดิ์ถามพลางขมวดคิ้ว
คิง นานา และลีโอ ต่างพยักหน้าอย่างเห็นได้ชัด พวกเขารู้สึกได้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่กำลังก่อตัวขึ้น
"นั่นมัน... ไม่ใช่พลังงานธรรมดา" คิงกล่าวเสียงเบา
ทันใดนั้นเอง "จี้" ที่คิงสวมคออยู่ก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง และเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ ออกมา
"จี้ของฉัน!" คิงอุทาน
แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากจี้เริ่มส่องสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ มันสว่างจ้าจนแทบจะมองไม่เห็นสิ่งอื่นใด
"ลายสลักนั่น..." อาจารย์สมศักดิ์มองไปที่จี้ของคิง "มันกำลังทำงาน"
"ผมรู้สึกได้" คิงกล่าว "ผมรู้สึกถึง... พลังที่กำลังถูกปลดปล่อย"
นอกห้องทำงานของอาจารย์สมศักดิ์ เกิดพายุลมหมุนสีดำทะมึนพัดโหมกระหน่ำไปทั่วบริเวณโรงเรียน ต้นไม้โค่นล้ม ทรายและฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว
"นั่นมัน 'ความมืด' กำลังมา!" นานาร้องลั่น
"แย่แล้ว!" อาจารย์สมศักดิ์อุทาน "พวกแกต้องรีบไปที่นั่น!"
"แต่... แล้ว 'กล่อง' ล่ะครับ?" ลีโอถาม
"ฉันจะจัดการเอง" อาจารย์สมศักดิ์กล่าว "พวกแกต้องรีบไปเผชิญหน้ากับมัน"
คิงไม่รอช้า เขาพาทั้งนานาและลีโอวิ่งออกจากห้องทำงาน มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่รู้สึกได้ถึงพลังงานอันมืดมิด
เมื่อมาถึงบริเวณสนามหญ้าหน้าอาคาร พวกเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น
พายุลมหมุนสีดำทะมึนได้ก่อตัวเป็นรูปร่างที่น่าสะพรึงกลัว มันคือ "เงาทมิฬ" ตัวจริง ที่มีขนาดใหญ่กว่าที่เคยเห็นในความฝันหลายเท่า ร่างนั้นเต็มไปด้วยดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟสีแดง และเสียงคำรามของมันสะเทือนไปทั่วท้องฟ้า
"มันมาแล้ว!" นานากล่าวเสียงสั่น
"เราต้องทำอะไรสักอย่าง!" ลีโอตะโกน
คิงกำ "จี้" ในมือแน่น เขาพยายามนึกถึงความหมายของลายสลักที่เคยเห็น
"สัญลักษณ์นั่น..." เขาพึมพำ "มันเหมือนกับ... กุญแจ"
"กุญแจอะไร?" นานาถาม
"กุญแจที่จะ... ปิดประตูแห่งความมืด" คิงตอบ "เราต้อง... สวดคาถาบางอย่าง"
"คาถาอะไร?"
"ฉันไม่รู้!" คิงตอบอย่างหงุดหงิด "แต่ฉันรู้สึกได้ว่า... เราต้องใช้พลังทั้งหมดของเรา"
ทันใดนั้นเอง "เงาทมิฬ" ก็พ่นลำแสงสีดำทะมึนออกมาจากปากของมัน พุ่งตรงมายังกลุ่มของพวกเขา
"หลบเร็ว!" คิงตะโกน
ทั้งสามกระโดดหลบหลีกอย่างสุดกำลัง ลำแสงสีดำทะมึนนั้นเฉียดพวกเขาไปเพียงนิดเดียว แต่ก็ทำให้พื้นดินบริเวณนั้นไหม้เกรียม
"เราไม่มีเวลาแล้ว!" คิงกล่าว "นานา ลีโอ รวมพลังกับฉัน!"
ทั้งสามคนยืนประจันหน้ากับ "เงาทมิฬ" คิงกำ "จี้" ไว้ในมือแน่น พลังงานจาก "จี้" เริ่มหลอมรวมเข้ากับพลังของพวกเขา
"เราต้อง... ปกป้องสมดุล!" คิงตะโกน
"ปกป้องสมดุล!" นานาและลีโอตะโกนตาม
พลังงานสีฟ้าอ่อนๆ จาก "จี้" เริ่มส่องสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ มันแผ่กระจายออกไปราวกับจะสร้างม่านพลังป้องกัน
"ไม่!" "เงาทมิฬ" คำราม "พวกแกไม่มีทางหยุดข้าได้!"
"เราจะหยุดเจ้า!" คิงตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "นี่คือการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเรา!"
"จี้" ในมือของคิงส่องแสงจ้าจนแทบจะแสบตา พลังงานที่หลอมรวมกันของพวกเขากำลังก่อตัวเป็นคลื่นพลังสีฟ้าอันมหาศาล มุ่งตรงไปยัง "เงาทมิฬ" เป็นการต่อสู้เพื่อปกป้องโลกจากความมืดที่กำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง
2,990 ตัวอักษร