ปริศนาคดีเพื่อนสนิทถูกกล่าวหา

ตอนที่ 14 / 46

ตอนที่ 14 — การสืบสวนที่นำไปสู่ความจริง

กอล์ฟและมาร์ครีบตรงไปยังห้องทำงานของคุณครูสมศักดิ์ทันทีที่ได้กล่องและกระดาษรูปวาดมา พวกเขารู้สึกตื่นเต้นและประหม่าปะปนกันไป ความจริงที่กำลังจะเปิดเผยอาจจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง "คุณครูครับ" กอล์ฟเคาะประตูเบาๆ ก่อนจะเปิดเข้าไป "มีเรื่องจะรบกวนอีกแล้วครับ" คุณครูสมศักดิ์เงยหน้าจากกองเอกสารบนโต๊ะ พลางยิ้มอย่างอ่อนโยน "ว่าไง มีอะไรเหรอ" กอล์ฟและมาร์ควางกล่องสีดำและกระดาษรูปวาดลงบนโต๊ะ "พวกเราไปเจอสิ่งนี้ที่ห้องศิลปะครับ" กอล์ฟอธิบาย "แล้วพวกเราคิดว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกับ 'The Shadow' ครับ" คุณครูสมศักดิ์หยิบกล่องขึ้นมาเปิดดู ก่อนจะหยิบปากกาและดินสอออกมา "โอ้... นี่มันปากกาและดินสอของนักเรียนคนหนึ่งที่ฉันเคยสอน" ท่านกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้น ท่านก็หยิบกระดาษรูปวาดออกมาดู สีหน้าของท่านเปลี่ยนเป็นครุ่นคิด "ภาพนี้... ฉันจำได้" ท่านพึมพำ "มันเป็นผลงานของนักเรียนคนหนึ่งที่ชื่อ 'ศร' ครับ" "ศร ครับ!" มาร์คร้องออกมา "แล้ว 'S' ที่อยู่บนโต๊ะล่ะครับ" "ใช่ ศร เป็นเด็กที่เก่งมากในเรื่องศิลปะ" คุณครูสมศักดิ์กล่าวต่อ "แต่เขามีปัญหาเรื่องเข้าสังคม และมักจะเก็บตัวเงียบๆ เวลาใครรบกวน เขาก็จะแสดงท่าทีไม่พอใจ" "แล้วลายเซ็นนี้ล่ะครับ" กอล์ฟถาม พลางชี้ไปที่ลายเซ็นบนกระดาษ "ใช่ นี่คือลายเซ็นของศร" คุณครูสมศักดิ์ยืนยัน "เขาชอบเซ็นผลงานของตัวเองด้วยลายเซ็นนี้เสมอ" "แล้วคุณครูเคยเห็นรอยขีดข่วนที่โต๊ะทำงานในห้องศิลปะไหมครับ" มาร์คถาม "ที่เหมือนมีตัวอักษร 'S' สลักอยู่" คุณครูสมศักดิ์นิ่งไปครู่หนึ่ง "ฉันเคยสังเกตเห็นนะ แต่คิดว่าคงเป็นฝีมือของนักเรียนที่ซุกซนไปขีดเล่น" ท่านกล่าว "แต่ถ้าศรเป็นคนทำ ฉันก็ไม่แปลกใจ เพราะเขามักจะทำอะไรแปลกๆ อยู่เสมอ" "แล้วศรมีปัญหากับใครบ้างไหมครับ" กอล์ฟถามอย่างตรงไปตรงมา "โดยเฉพาะกับนักกีฬาบาสเกตบอล" คุณครูสมศักดิ์ถอนหายใจ "เรื่องนั้น... ฉันไม่แน่ใจ" ท่านกล่าว "ศรไม่ค่อยพูดเรื่องส่วนตัวกับใครเท่าไหร่ แต่ฉันเคยได้ยินแว่วๆ ว่าเขามีปัญหากับรุ่นพี่คนหนึ่งที่เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเมื่อหลายปีก่อน" "รุ่นพี่คนนั้นชื่ออะไรเหรอครับ" กอล์ฟถามอย่างเร่งรีบ "ฉันจำชื่อไม่ได้จริงๆ" คุณครูสมศักดิ์กล่าวขอโทษ "มันนานมากแล้ว แล้วฉันก็ไม่ค่อยได้สนใจเรื่องราวของนักเรียนมากนัก" "แล้วคุณครูคิดว่าศรจะขโมยข้อสอบไปใส่ร้ายมาร์คได้ไหมครับ" มาร์คถามด้วยน้ำเสียงกังวล "ยากที่จะบอก" คุณครูสมศักดิ์กล่าว "ศรเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงออกทางอารมณ์เท่าไหร่ เขาอาจจะมีความขัดแย้งในใจที่มองไม่เห็นก็ได้" "แล้วผลงานศิลปะที่วินพูดถึงล่ะครับ" กอล์ฟถาม "ที่ศรภูมิใจมาก แล้วมีคนมาทำให้เสีย หรือลอกเลียนแบบไป" คุณครูสมศักดิ์นิ่งไปอึดใจหนึ่ง "ฉันพอจะจำได้ลางๆ นะ" ท่านกล่าว "เหมือนจะเป็นภาพวาดสีน้ำมันขนาดใหญ่ เป็นรูปทิวทัศน์ตอนกลางคืน มีแสงจันทร์ส่องลงมา เป็นงานที่สวยงามมาก" "แล้วใครเป็นคนทำลายมันล่ะครับ" มาร์คถาม "ตรงนี้ฉันจำไม่ได้จริงๆ" คุณครูสมศักดิ์กล่าว "แต่ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับวิน ศรอาจจะมีความรู้สึกไม่พอใจในตัววินก็ได้" "คุณครูพอจะจำได้ไหมครับว่าใครคือรุ่นพี่นักกีฬาบาสเกตบอลคนนั้น" กอล์ฟถามอีกครั้ง "ฉันพยายามนึกอยู่นะ" คุณครูสมศักดิ์กล่าว "แต่ภาพมันเลือนลางมาก" "ถ้าศรเป็น 'The Shadow' จริงๆ" กอล์ฟคิดดังๆ "เขาอาจจะมีความแค้น หรือความรู้สึกไม่พอใจใครบางคนในโรงเรียนนี้มานานแล้ว แล้วเขาก็เลือกที่จะลงมือในตอนนี้" "แล้วทำไมต้องเป็นมาร์ค" มาร์คยังคงติดใจคำถามเดิม "ถ้าศรอยากจะแก้แค้นใคร เขาก็น่าจะเลือกเป้าหมายที่เกี่ยวข้องกับคนนั้นโดยตรงมากกว่า" "บางทีเขาอาจจะเห็นมาร์คเป็นคนที่เข้าถึงง่ายที่สุด" กอล์ฟสันนิษฐาน "หรืออาจจะมีเหตุผลอื่นที่เรายังไม่รู้" "แล้วเราจะหาหลักฐานเพิ่มเติมได้ยังไงครับ" มาร์คถาม "ลองไปดูที่ห้องเก็บผลงานเก่าๆ ของนักเรียนดูไหม" คุณครูสมศักดิ์เสนอ "บางทีอาจจะมีผลงานของศรอยู่ที่นั่น หรืออาจจะมีเบาะแสบางอย่างที่ช่วยให้เราเข้าใจเรื่องนี้มากขึ้น" "เป็นความคิดที่ดีครับ" กอล์ฟเห็นด้วย "ขอบคุณมากครับคุณครู" กอล์ฟและมาร์ครีบเดินทางไปยังห้องเก็บผลงานเก่าของโรงเรียน มันเป็นห้องที่ค่อนข้างรกและเต็มไปด้วยฝุ่น พวกเขาเดินสำรวจไปตามชั้นวางต่างๆ ที่เต็มไปด้วยกรอบรูปและผืนผ้าใบที่ถูกเก็บไว้อย่างไม่เป็นระเบียบ "ฉันว่าเราลองหาภาพวาดที่เหมือนที่คุณครูสมศักดิ์บรรยายดูนะ" มาร์คเสนอ "ภาพทิวทัศน์ตอนกลางคืน" พวกเขามองหาไปรอบๆ ห้องอย่างตั้งใจ สายตาไล่เรียงไปตามภาพวาดต่างๆ จนกระทั่งกอล์ฟสะดุดตากับภาพวาดขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังกองผลงานอื่นๆ "นี่ไง!" กอล์ฟร้องออกมา "ภาพเหมือนที่คุณครูว่าเลย!" พวกเขาช่วยกันยกภาพวาดนั้นออกมา มันเป็นภาพทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่สวยงาม มีแสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมาบนผืนป่าที่เงียบสงัด มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่แสดงถึงฝีมืออันประณีตของผู้สร้างสรรค์ "สวยจริงๆ" มาร์คกล่าวชื่นชม "แล้วลายเซ็นล่ะ" กอล์ฟรีบมองหา "อยู่นี่ไง" มาร์คชี้ไปที่มุมล่างขวาของภาพ "ลายเซ็น 'ศร' ชัดๆ เลย" กอล์ฟสำรวจภาพวาดนั้นอย่างละเอียด เขาพบว่ามีรอยบางอย่างอยู่บนภาพวาด มันไม่ใช่รอยขีดข่วน แต่เป็นรอยเหมือนถูกขูดเบาๆ ตรงบริเวณต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ กับลายเซ็น "นี่มันอะไรน่ะ" "เหมือนรอยปากกาเลย" มาร์คพูด "แต่ดูไม่เหมือนจะทำลายภาพนะ" กอล์ฟหยิบแว่นขยายออกมาดูอีกครั้ง "มีตัวอักษรอยู่ด้วย" เขากล่าว "แต่เล็กมาก" พวกเขาพยายามเพ่งมอง "ดูเหมือนจะเป็น 'W' หรือเปล่า" มาร์คเดา "หรืออาจจะเป็น 'V'" "ถ้าเป็น 'W' ล่ะ" กอล์ฟคิด "อาจจะย่อมาจากชื่อรุ่นพี่นักกีฬาบาสเกตบอลคนนั้นที่วินเคยพูดถึง" "วินเคยบอกว่ารุ่นพี่คนนั้นชื่อ 'วินัย' ใช่ไหม" มาร์คถาม "ใช่" กอล์ฟพยักหน้า "ถ้า 'W' มาจาก 'วินัย' ล่ะ" "แล้วทำไมศรถึงไปสลักตัวอักษรไว้ตรงนั้นล่ะ" มาร์คสงสัย "บางทีเขาอาจจะต้องการสื่ออะไรบางอย่าง" กอล์ฟกล่าว "บางทีเขาอาจจะต้องการบอกใบ้ว่าใครคือคนที่ทำให้งานของเขาเสีย หรือใครคือคนที่เขาไม่พอใจ" "แล้วถ้า 'The Shadow' คือศรจริงๆ" มาร์คพูด "แล้วเขาขโมยข้อสอบไปเพื่ออะไร" "บางทีเขาอาจจะอยากให้เราตามหา 'วินัย' หรือเปล่า" กอล์ฟคาดเดา "บางทีเรื่องราวทั้งหมดมันอาจจะเกี่ยวโยงกับวินัยมากกว่าที่เราคิด" พวกเขามองหน้ากัน ความจริงกำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละน้อย แต่ปริศนาที่สำคัญที่สุดก็ยังคงอยู่ คือ ทำไมมาร์คถึงตกเป็นเป้าหมายของการใส่ร้าย และเบื้องหลังทั้งหมดนี้มีใครอีกบ้างที่เกี่ยวข้อง

5,040 ตัวอักษร