วินัยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเริ่มเล่า "เรื่องมันเริ่มตั้งแต่สมัยที่เรายังอยู่มัธยมต้น ศรกับฉันเป็นเพื่อนสนิทกันมาก เราเล่นบาสด้วยกันทุกวัน เราสนิทกันจนเหมือนเป็นพี่น้อง" เสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อย ดวงตาที่เคยสดใสกลับฉายแววเศร้าสร้อย "แล้วเกิดอะไรขึ้น" มาร์คถาม พลางสังเกตสีหน้าของวินัยอย่างใกล้ชิด เขาเองก็รู้สึกได้ถึงความหนักอึ้งที่กำลังจะถูกเปิดเผย "มีอยู่ปีหนึ่ง" วินัยเริ่มเล่าต่อ "เรากำลังจะแข่งกีฬาสี แล้วทีมบาสของเราก็มีโอกาสชนะสูงมาก แต่แล้ววันหนึ่ง ศรก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการฝึกซ้อม มันไม่ใช่แค่การบาดเจ็บธรรมดา แต่มันรุนแรงจนหมอบอกว่าเขาอาจจะไม่มีวันกลับมาเล่นบาสได้อีก" กอล์ฟกับมาร์คมองหน้ากันอย่างตกใจ พวกเขาไม่เคยทราบเรื่องนี้มาก่อน "แล้วเรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรกับ 'The Shadow' หรือการขโมยข้อสอบล่ะ" กอล์ฟถามอย่างตรงไปตรงมา เขาอยากให้วินัยเข้าประเด็น วินัยถอนหายใจยาว "ตอนนั้นศรรู้สึกเสียใจมาก เขาโทษตัวเองว่าซ้อมหนักเกินไป จนเป็นอันตรายต่อตัวเอง แล้วเขาก็เริ่มเก็บตัว ไม่ยอมพูดคุยกับใคร" "แล้วนายล่ะ" มาร์คถาม "นายเป็นยังไง" "ฉันพยายามปลอบใจเขามากที่สุดเท่าที่เพื่อนคนหนึ่งจะทำได้" วินัยตอบ "แต่ศรก็ยังคงจมปลักอยู่กับความผิดหวัง จนกระทั่งมีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังรวบรวมสมาธิ "มีนักเรียนคนหนึ่งในโรงเรียน เขาคอยกลั่นแกล้งศรอยู่เสมอ เขาหาว่าศรเป็นคนอ่อนแอ ขี้ขลาด ที่ได้รับบาดเจ็บง่ายขนาดนี้ ศรพยายามอดทนมาตลอด แต่สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว" "ใครคือคนที่กลั่นแกล้งศร" กอล์ฟถามอย่างใจร้อน วินัยลังเลเล็กน้อย "ฉัน... ฉันไม่อยากเอ่ยชื่อใครไปตรงๆ เพราะมันอาจจะสร้างปัญหาได้ในภายหลัง" "แต่นายต้องบอกเรา" มาร์คยืนกราน "ถ้านายอยากให้เราช่วย ก็ต้องบอกความจริงทั้งหมด" วินัยมองไปที่มือของตัวเอง ค่อยๆ กำหมัดแน่น "คนที่กลั่นแกล้งศร... คือ 'วินัย' คนอื่น" กอล์ฟและมาร์คอุทานพร้อมกัน "อะไรนะ!" "ใช่" วินัยพยักหน้า "คนชื่อ 'วินัย' เหมือนกับฉันนี่แหละ แต่เขาเป็นรุ่นพี่ และเป็นนักกีฬาบาสตัวหลักของโรงเรียนตอนนั้น" "แล้วเกิดอะไรขึ้น" กอล์ฟถามต่อ เขารู้สึกว่าเรื่องราวเริ่มซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ "ศรไม่สามารถทนกับการกลั่นแกล้งได้อีกต่อไป" วินัยเล่าต่อ "เขาตัดสินใจที่จะตอบโต้ แต่ด้วยวิธีการที่... ไม่ถูกต้องนัก" "หมายความว่ายังไง" มาร์คถาม "ศรแอบเข้าไปในห้องพักครู" วินัยกล่าว "เขาเข้าไปขโมยข้อสอบวิชาต่างๆ ที่เขาคิดว่ามันไม่ยุติธรรมกับเขา เขาต้องการจะเอาคืนคนที่กลั่นแกล้งเขา รวมถึงครูบางคนที่เข้าข้างคนเหล่านั้น" "แต่... ทำไมถึงต้องขโมยข้อสอบ" กอล์ฟถามอย่างไม่เข้าใจ "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย" "ตอนนั้นฉันไม่รู้เรื่องเลย" วินัยตอบ "จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง ฉันไปเจอศรที่มุมตึก เขากำลังถือกองข้อสอบจำนวนมาก แล้วเขาก็เห็นฉัน" "แล้วนายทำยังไง" "ฉันตกใจมาก" วินัยกล่าว "ฉันพยายามจะห้ามเขา แต่เขาก็ไม่ฟัง เขาบอกว่าเขาจะใช้ข้อสอบพวกนี้เป็นเครื่องมือในการต่อรอง เพื่อให้คนเหล่านั้นเลิกกลั่นแกล้งเขา" "แล้วสัญลักษณ์ 'W' บนเสื้อนายในรูปถ่ายล่ะ" มาร์คถามขึ้น "มันหมายถึงอะไร" วินัยเงียบไปครู่หนึ่ง "สัญลักษณ์ 'W' บนเสื้อของฉันในรูปนั้น... มันเป็นสัญลักษณ์ที่ศรเป็นคนปักให้" "ปักให้?" กอล์ฟทวนคำอย่างไม่เชื่อ "ใช่" วินัยพยักหน้า "หลังจากที่ศรขโมยข้อสอบมาได้แล้ว เขาก็รู้สึกผิดกับฉัน เขาเห็นว่าฉันคอยช่วยเหลือเขามาตลอด เขาเลยอยากจะตอบแทนฉัน แต่ด้วยวิธีการที่ประหลาดๆ" "วิธีการประหลาดๆ ยังไง" "เขารู้ว่าฉันชอบเล่นบาสมาก" วินัยเล่า "เขาก็เลยปักสัญลักษณ์ 'W' ที่เสื้อทีมบาสของฉัน โดยเขาบอกว่า 'W' ย่อมาจาก 'Winner' คือผู้ชนะ เขาอยากให้ฉันเป็นผู้ชนะตลอดไป" "แล้วนายรู้ไหมว่าศรเป็นคนขโมยข้อสอบ" "ตอนนั้นฉันไม่รู้เลย" วินัยตอบ "ฉันคิดว่าเขาแค่ปักเสื้อให้ฉันเป็นที่ระลึกเฉยๆ ฉันไม่ได้สงสัยอะไรเลย จนกระทั่งมีข่าวเรื่องข้อสอบรั่วไหลออกมา" "แล้วทำไมนายถึงไม่พูดเรื่องนี้" กอล์ฟถาม "ทำไมนายถึงเลือกที่จะโกหกเรา" วินัยก้มหน้ามองพื้น "ฉันกลัว" เขาตอบเสียงแผ่ว "ฉันกลัวว่าถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกมา ศรจะต้องถูกลงโทษหนักมาก เขาเป็นเพื่อนสนิทของฉัน ฉันไม่อยากเห็นเขาเดือดร้อน" "แล้วเรื่องที่นายบอกว่า 'เงา' เกลียดนักกีฬาบาสล่ะ" มาร์คถาม "นั่นก็เป็นอีกเรื่องที่ฉันโกหก" วินัยยอมรับ "จริงๆ แล้ว ศรไม่ได้เกลียดนักกีฬาบาส แต่เขาเกลียดคนที่เคยกลั่นแกล้งเขาต่างหาก แล้วคนที่กลั่นแกล้งเขา... ก็คือรุ่นพี่วินัย คนที่เป็นนักกีฬาบาสตัวหลักในตอนนั้น" "แล้วทำไมนายถึงไปโยงกับนักกีฬาบาสคนอื่น" กอล์ฟถาม "ฉันพยายามจะเบี่ยงเบนความสนใจ" วินัยสารภาพ "ฉันคิดว่าถ้าทุกคนเข้าใจผิดว่า 'เงา' เป็นคนที่เกลียดนักกีฬาบาส อาจจะไม่มีใครสงสัยศร" "แต่สุดท้ายมันก็ไม่ได้ผล" มาร์คกล่าว "และตอนนี้ข้อสอบก็ยังคงถูกขโมยไปจริง และคนที่เป็นต้นเหตุจริงๆ ก็คือศร" "แต่ศรไม่ได้ขโมยข้อสอบชุดปัจจุบันนะ" กอล์ฟยืนยัน "เราต้องแยกเรื่องนี้ออกจากกัน" "ใช่" วินัยพยักหน้า "ศรไม่ได้ขโมยข้อสอบชุดนี้ เขาแค่ขโมยข้อสอบในอดีตเพื่อแก้แค้นคนที่เคยกลั่นแกล้งเขา" "แล้วใครล่ะที่เป็นคนขโมยข้อสอบชุดนี้" มาร์คถาม วินัยส่ายหน้า "ฉันไม่รู้จริงๆ" เขากล่าว "แต่ฉันเชื่อว่ามันต้องมีใครสักคน ที่ทำแบบเดียวกับศรในอดีต" กอล์ฟมองวินัยอย่างครุ่นคิด "นายแน่ใจนะว่าไม่ได้รู้อะไรอีกแล้ว" "ฉันแน่ใจ" วินัยตอบ "ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดที่ฉันรู้ให้พวกนายฟังแล้ว" กอล์ฟลุกขึ้นยืน "ถ้าอย่างนั้น เราคงต้องไปคุยกับบุคคลที่สามแล้ว" "บุคคลที่สาม?" มาร์คถาม "ใช่" กอล์ฟตอบ "คนที่เคยกลั่นแกล้งศร คนที่ชื่อ 'วินัย' คนนั้น" วินัยหน้าซีดลงทันที "ไม่นะ... พวกนายจะไปบอกเขาไม่ได้" "ทำไมล่ะ" กอล์ฟถาม "เพราะเขา... เขาอันตราย" วินัยกล่าว "เขาเป็นคนที่มีอิทธิพลมากในโรงเรียนตอนนั้น และเขาก็ไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องของเขา" "แต่นายบอกเองว่าเขาเป็นคนขโมยข้อสอบไม่ใช่เหรอ" มาร์คถาม "ใช่... แต่ศรแค่แอบเข้าไปในห้องพักครูตอนที่ไม่มีใครอยู่" วินัยอธิบาย "แต่รุ่นพี่วินัยคนนั้น... เขาเคยใช้วิธีการที่รุนแรงกว่านั้น" "รุนแรงกว่านั้นยังไง" กอล์ฟถาม วินัยลังเล "ฉัน... ฉันได้ยินมาว่า เขาเคยทำร้ายร่างกายนักเรียนที่มาขัดขวางเขา" กอล์ฟและมาร์คได้แต่ถอนหายใจ การสืบสวนของพวกเขากำลังจะเข้าสู่ด่านที่อันตรายที่สุด