กอล์ฟและมาร์คตัดสินใจกลับไปที่บ้านของวินัย รุ่นพี่ที่พวกเขาเคยไปพบก่อนหน้านี้ พวกเขารู้สึกว่าคำบอกเล่าของวินัย มีบางอย่างที่ยังคงค้างคาใจ และพวกเขาต้องการคำอธิบายที่ชัดเจนกว่าเดิมเกี่ยวกับความเชื่อมโยงของศร สัญลักษณ์ "W" และ "The Shadow" "นายแน่ใจนะว่าเราจะไปที่นั่นอีก" มาร์คถามขณะที่รถของพ่อกอล์ฟกำลังเคลื่อนตัวไปตามถนนสายเล็กๆ ที่นำไปสู่บ้านของวินัย "เราต้องไป" กอล์ฟตอบอย่างหนักแน่น "รุ่นพี่วินัยดูเหมือนจะรู้ความจริงทั้งหมด แต่เขาเลือกที่จะไม่พูดตรงๆ หรือไม่ก็พูดเป็นปริศนา" "แล้วถ้าเขาไม่ยอมพูดกับเราอีก เราจะทำยังไง" มาร์คถาม "เราต้องหาทางโน้มน้าวเขา" กอล์ฟกล่าว "เราต้องบอกเขาว่าเรื่องนี้มันสำคัญมากแค่ไหน โดยเฉพาะกับนาย" กอล์ฟหันไปมองมาร์คที่นั่งอยู่ข้างๆ มาร์คพยักหน้า "ฉันเข้าใจ" เมื่อมาถึงบ้านหลังเล็กๆ ที่ดูเงียบสงบ กอล์ฟเป็นคนลงจากรถและเดินไปกดออดที่หน้าประตูไม่นานนัก ประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าซีดเซียวของวินัย "พวกนาย... มาทำไม" วินัยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความไม่แน่ใจ "สวัสดีครับรุ่นพี่" กอล์ฟกล่าวอย่างสุภาพ "ผมกับเพื่อนมีเรื่องอยากจะรบกวนปรึกษาครับ" วินัยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดประตูให้พวกเขาเข้าไป "เข้ามาสิ" ภายในบ้านยังคงดูเรียบง่ายและสะอาดสะอ้านเหมือนเดิม กอล์ฟและมาร์คนั่งลงที่โซฟาตัวยาว ส่วนวินัยนั่งตรงข้ามพวกเขา "รุ่นพี่ครับ" กอล์ฟเริ่มบทสนทนา "เรื่องสัญลักษณ์ 'W' กับเรื่องของศร ที่รุ่นพี่เคยเล่าให้ฟัง... มันมีความหมายยังไงกันแน่ครับ" วินัยถอนหายใจยาว "ฉันบอกพวกนายไปแล้วนี่" "ใช่ครับ" กอล์ฟยอมรับ "แต่ผมรู้สึกว่ามันยังมีอะไรบางอย่างที่รุ่นพี่ไม่ได้บอกเรา" "แล้วพวกนายคิดว่าคืออะไรล่ะ" วินัยถามกลับ ด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีความเหนื่อยหน่าย "ผมคิดว่า... ศรไม่ได้เป็นคนขโมยข้อสอบ" กอล์ฟพูดตรงๆ "และสัญลักษณ์ 'W' ก็อาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับศรโดยตรง แต่อาจจะเป็นชื่อของใครบางคน" วินัยเงียบไป เขามองออกไปนอกหน้าต่างราวกับกำลังประมวลผลคำพูดของกอล์ฟ "รุ่นพี่ครับ" มาร์คเสริมขึ้นมา "ผมกำลังจะถูกกล่าวหาเรื่องนี้ แล้วผมก็ไม่เคยทำอะไรผิดเลย ผมอยากรู้ความจริงจริงๆ" วินัยหันกลับมามองพวกเขา ดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่กอล์ฟไม่สามารถตีความได้ "พวกนาย... อยากรู้ความจริงจริงๆ ใช่ไหม" กอล์ฟและมาร์คพยักหน้าพร้อมกัน "มันซับซ้อนกว่าที่พวกนายคิดเยอะ" วินัยกล่าวเสียงเบา "เรื่องของ 'W'... มันไม่ใช่แค่สัญลักษณ์ มันคือรอยแผลเป็น" "รอยแผลเป็น?" กอล์ฟทวนคำ "ใช่" วินัยยืนยัน "เมื่อหลายปีก่อน... ก่อนที่ศรจะเข้ามาในชีวิตฉัน... ฉันมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ชื่อ วัชระ" "วัชระ!" กอล์ฟอุทานออกมาเบาๆ มาร์คเองก็ดูตกใจไม่แพ้กัน "ใช่ วัชระ" วินัยพยักหน้า "เขาเป็นนักกีฬาทีมบาสที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของโรงเรียนในยุคนั้น แล้วเขาก็เป็นคนที่มีอิทธิพลต่อฉันมาก" "แล้วสัญลักษณ์ 'W' ล่ะครับ" กอล์ฟถามอย่างใจจดใจจ่อ "เขาเป็นคนตั้งให้ฉัน" วินัยอธิบาย "เพราะเขาอยากให้ฉันเป็นผู้ชนะ เขาบอกว่า 'W' ย่อมาจากคำว่า 'Winner' เขาอยากให้ฉันเชื่อมั่นในตัวเอง แล้วก็ชนะทุกอย่าง" "แล้วทำไม..." กอล์ฟเริ่มตั้งคำถาม "ทำไมถึงมีสัญลักษณ์ 'W' อยู่ในรูปวาดของศรด้วยล่ะครับ" "ศร... ศรเป็นคนเห็นรูปถ่ายเก่าๆ ของฉันที่มีสัญลักษณ์ 'W' อยู่" วินัยตอบ "แล้วเขาก็... เขาก็คงจะเอาไปวาดตาม โดยที่เขาอาจจะไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงก็ได้" "แล้ววัชระ... เขาเกี่ยวข้องกับเรื่องการขโมยข้อสอบยังไงครับ" มาร์คถามด้วยเสียงสั่นเครือ วินัยก้มหน้าลงมองมือตัวเอง "วัชระ... เขาเป็นคนที่มีความสามารถสูง แต่เขาก็มีปัญหา... เขาเคยมีเรื่องกับอาจารย์หลายครั้ง เขาเชื่อว่าตัวเองฉลาดกว่าคนอื่นเสมอ" "แล้วเขาขโมยข้อสอบจริงๆ เหรอครับ" กอล์ฟถาม วินัยเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงเบา "ฉันไม่รู้แน่ชัด... แต่ฉันเคยเห็นเขา... ที่ห้องพักครู... ในตอนกลางคืน" "ตอนกลางคืน!" กอล์ฟและมาร์คอุทานพร้อมกัน "ใช่" วินัยกล่าว "มันเป็นคืนก่อนการสอบใหญ่... ฉันไปเอากระเป๋าที่ลืมไว้ แล้วก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างในห้องพักครู" "แล้วรุ่นพี่เห็นอะไรครับ" กอล์ฟถามอย่างกระวนกระวาย "ฉัน... ฉันเห็นเงาคน... กำลังทำอะไรบางอย่างกับแฟ้มข้อสอบ" วินัยพูด "แล้วพอเขาหันมา... ฉันเห็นว่าเป็นวัชระ" "แล้วรุ่นพี่ทำอะไรครับ" มาร์คถาม "ฉันตกใจมาก... ฉันรีบวิ่งออกมาเลย" วินัยกล่าว "ฉันกลัว... ฉันไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขา" "แล้วทำไมรุ่นพี่ถึงไม่บอกใครเลยล่ะครับ" กอล์ฟถาม "ฉัน... ฉันไม่รู้จะบอกใคร" วินัยตอบ "แล้ววัชระก็มาขู่ฉัน... เขาบอกว่าถ้าฉันปริปากบอกใคร... เขาจะทำอะไรที่แย่กว่านั้น" "เขาขู่รุ่นพี่?" มาร์คถามด้วยความไม่เชื่อ "ใช่" วินัยพยักหน้า "เขาบอกว่าเขาจะทำให้ฉันเสียใจ... ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ไม่มีใครคบ... ฉันกลัวมาก" "แล้วเรื่องที่ว่า 'คนที่มีความสามารถพิเศษในการทำให้คนอื่นรู้สึกแย่' ล่ะครับ" กอล์ฟถาม "นั่นหมายถึงวัชระใช่ไหมครับ" "ใช่" วินัยยืนยัน "วัชระ... เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์มาก เขารู้ว่าต้องพูดอะไร หรือทำอะไร เพื่อให้คนอื่นรู้สึกไม่ดี หรือรู้สึกผิด" "แล้วเรื่องของ 'The Shadow' ล่ะครับ" กอล์ฟถาม "มันเกี่ยวอะไรกับวัชระ" วินัยส่ายหน้า "ฉันไม่รู้เรื่อง 'The Shadow' เลย... ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน" "แต่สัญลักษณ์ 'W' บนเสื้อของรุ่นพี่ในรูปถ่ายเก่า... แล้วก็สัญลักษณ์ 'W' ในรูปวาดของศร... มันต้องเกี่ยวข้องกันสิครับ" กอล์ฟยืนยัน "ฉันให้สัญลักษณ์ 'W' กับศร... เพราะฉันอยากให้เขาลืมเรื่องร้ายๆ ที่เคยเกิดขึ้น" วินัยอธิบาย "ฉันอยากให้เขามีพลัง... ฉันคิดว่าถ้าเขาสร้างสรรค์ผลงานดีๆ ได้ เขาก็จะมีความสุข" "แล้วรุ่นพี่รู้ได้ยังไงว่าศรไม่ใช่คนที่ขโมยข้อสอบ" กอล์ฟถาม "เพราะฉันรู้จักศร" วินัยตอบ "ศรเป็นคนจิตใจดี... ถึงแม้เขาจะทำอะไรแปลกๆ ก็ตาม เขาไม่เคยคิดร้ายกับใคร" "แล้วทำไมรุ่นพี่ถึงไม่บอกเรื่องนี้กับผมตั้งแต่แรก" กอล์ฟถาม "ฉัน... ฉันกลัว" วินัยตอบ "ฉันกลัววัชระ... ฉันกลัวว่าถ้าเขาได้รู้ว่าฉันพูดเรื่องนี้ออกมา... เขาอาจจะกลับมาทำอะไรที่แย่กว่าเดิม" "แต่นี่มันเกี่ยวกับผมนะครับ" มาร์คพูดเสียงเครือ "ผมกำลังจะถูกลงโทษ ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้ทำอะไรผิด" วินัยมองมาร์คด้วยความรู้สึกผิด "ฉันขอโทษ... ฉันไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ" "รุ่นพี่ครับ" กอล์ฟพูดอย่างเด็ดเดี่ยว "เราต้องเปิดโปงเรื่องนี้ให้ได้" "แต่... พวกนายจะทำยังไง" วินัยถามด้วยความเป็นห่วง "เราจะหาหลักฐาน" กอล์ฟบอก "เราจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของมาร์ค และเราจะทำให้วัชระได้รับผิดชอบในสิ่งที่เขาทำ" "แต่... มันอันตรายนะ" วินัยเตือน "เรารู้ครับ" กอล์ฟตอบ "แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" หลังจากได้ฟังเรื่องราวจากปากของวินัย กอล์ฟและมาร์ครู้สึกถึงภาระที่หนักอึ้งขึ้นอีกหลายเท่า พวกเขารู้แล้วว่าใครคือตัวการสำคัญที่อยู่เบื้องหลัง แต่การจะพิสูจน์ความจริงนั้นยังคงเป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่ง "นายคิดว่าเราจะหาหลักฐานอะไรได้บ้าง" มาร์คถาม ขณะที่พวกเขากำลังเดินออกจากบ้านของวินัย "เราต้องย้อนกลับไปดูที่ห้องพักครู" กอล์ฟบอก "บางทีอาจจะมีร่องรอยบางอย่างที่วัชระทิ้งไว้" "แล้วเรื่องที่วัชระขู่รุ่นพี่วินัยล่ะ" มาร์คถาม "ถ้าเขาทำได้ขนาดนั้นจริง เราอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็ได้" "นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องระวังตัวให้มาก" กอล์ฟกล่าว "แต่เราต้องทำ" พวกเขาขึ้นรถและขับออกไป ทิ้งบ้านหลังเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความลับไว้เบื้องหลัง ในใจของทั้งสองคนเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะไขปริศนาทั้งหมด และนำความยุติธรรมกลับคืนมา