สวนสาธารณะริมทะเลสาบในยามบ่ายวันอาทิตย์เต็มไปด้วยผู้คน ท่ามกลางความสดใสของแสงแดดอ่อนๆ และเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่วิ่งเล่น คิมก้าวลงจากรถด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เขาเหลือบมองไปรอบๆ พยายามมองหาใบหน้าของนิ่ม แต่ก็ยังไม่พบ “สวัสดีครับ” เสียงทักทายดังขึ้นจากด้านหลัง คิมหันไปพบกับ ‘นนท์’ ยืนยิ้มกริ่มอยู่ตรงหน้า “คุณนนท์?” คิมเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “คุณมาทำอะไรที่นี่?” “ผมก็แค่มาเดินเล่นครับ” นนท์ตอบ “บังเอิญเจอคุณเข้าพอดี” “ผมมาทำธุระครับ” คิมพยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ “ขอตัวก่อนนะครับ” “เดี๋ยวก่อนสิครับ คุณคิม” นนท์เอื้อมมือมาจับแขนคิมไว้ “ผมว่าเราน่าจะมีเรื่องต้องคุยกันนะ” “เราไม่มีอะไรต้องคุยกันทั้งนั้น” คิมสะบัดแขนออก “ถ้าคุณไม่ปล่อยผมไป ผมจะแจ้งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย” “ใจเย็นๆ ครับคุณคิม” นนท์หัวเราะเบาๆ “ผมแค่เป็นห่วงคุณนะ ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังจะมีปัญหาใหญ่” “ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด” คิมปฏิเสธ “เรื่องแฟนเก่าของคุณไง” นนท์พูดเสียงเยาะ “ที่กำลังจะมาแบล็กเมล์คุณน่ะ” คิมหน้าซีดเผือด เขาไม่รู้ว่านนท์รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร “คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?” “ผมรู้ทุกอย่างแหละครับคุณคิม” นนท์ยิ้มกว้าง “ผมรู้ว่าคุณกำลังพยายามปกป้องใครบางคน และผมก็รู้ว่าคุณพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้เรื่องนี้จบลง” “คุณต้องการอะไรกันแน่?” คิมถามเสียงแข็ง “ผมก็แค่อยากจะช่วยคุณนะ” นนท์แสร้งทำเป็นหวังดี “ถ้าคุณยอมทำตามข้อตกลงที่ผมเสนอไปก่อนหน้านี้ ปัญหาทั้งหมดก็จะหมดไป” “ผมไม่เคยตกลงอะไรกับคุณ” คิมสวนกลับ “ผมไม่เคยคิดจะร่วมมือกับคนอย่างคุณ” “เสียใจด้วยนะครับ” นนท์หัวเราะ “เพราะผมก็ไม่ได้อยากจะร่วมมือกับคุณเหมือนกัน” ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเผชิญหน้ากัน ‘เจมส์’ ก็ปรากฏตัวขึ้น เขาเดินตรงเข้ามาหาคิมด้วยสีหน้าเรียบเฉย “นิ่มรออยู่นะ” เจมส์พูดเสียงเย็นชา “ถ้าคุณไม่อยากให้เรื่องมันบานปลาย รีบไปได้แล้ว” คิมมองเจมส์ด้วยความไม่ไว้วางใจ “คุณมากับนนท์เหรอ?” “ไม่เกี่ยวกัน” เจมส์ตอบ “ผมมาตามนัด” “คุณกำลังจะทำเรื่องโง่ๆ นะคิม” นนท์เสริม “คุณกำลังจะยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อผู้หญิงคนนั้น” “ผมไม่โง่” คิมตอบ “ผมแค่กำลังทำในสิ่งที่ถูกต้อง” คิมเดินฝ่าวงล้อมของนนท์และเจมส์ไป เขาเดินตรงไปยังจุดที่นิ่มนัดไว้ หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เขารู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้ จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดกาล เมื่อไปถึง คิมก็เห็นนิ่มนั่งรออยู่ริมทะเลสาบ เธอหน้าตาซีดเซียว และดูเหมือนจะเหนื่อยล้า “คุณมาแล้ว” นิ่มเอ่ยเสียงแหบพร่า “ผมมาตามที่คุณต้องการ” คิมตอบ “คุณแน่ใจนะว่าจะยอมทำตามที่ฉันบอก?” นิ่มถาม “คุณจะยอมสารภาพผิดต่อหน้าสาธารณชน?” “ใช่” คิมพยักหน้า “ผมพร้อมที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง” ทันใดนั้นเอง ‘นักข่าว’ จำนวนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขากล้องถ่ายรูปและไมโครโฟนพร้อมที่จะบันทึกภาพและเสียงทุกอย่าง นิ่มหันไปมองคิมด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะสะใจ “เอาเลย คิม” นิ่มกระตุ้น “แสดงให้ทุกคนเห็นสิว่าคุณเป็นคนยังไง” คิมสูดหายใจลึก เขาเดินตรงไปยังกลุ่มนักข่าว ยืนเผชิญหน้ากับพวกเขาด้วยความมั่นคง “สวัสดีครับทุกท่าน” คิมเริ่มต้น “ผมชื่อคิม วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อสารภาพผิด” เสียงชัตเตอร์กล้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา “ในอดีต ผมเคยทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง” คิมกล่าวต่อ “ผมเคยทำร้ายความรู้สึกของคนๆ หนึ่ง ซึ่งก็คือคุณนิ่ม” เขาหันไปมองนิ่มที่ยืนอยู่ด้านหลัง “ผมยอมรับว่าผมผิดเอง ที่ตัดสินใจจบความสัมพันธ์ของเราอย่างไม่ถูกต้อง ผมทำให้คุณเสียใจ ผมทำให้คุณผิดหวัง และผมก็เสียใจกับสิ่งเหล่านั้นเป็นอย่างมาก” คำสารภาพของคิมทำให้นักข่าวหลายคนประหลาดใจ พวกเขาคาดว่าคิมจะออกมาปฏิเสธ หรือแก้ตัวบางอย่าง แต่กลับกลายเป็นว่าเขายอมรับผิดอย่างลูกผู้ชาย “ผมพร้อมที่จะรับผิดชอบทุกอย่างที่ผมทำ” คิมกล่าว “ผมขอโทษคุณนิ่มอย่างจริงใจ” หลังจากนั้น คิมก็ถูกนักข่าวรุมถามคำถามมากมาย เขายังคงตอบคำถามด้วยความอดทนและจริงใจ เขาเล่าถึงความผิดพลาดในอดีต และความรู้สึกเสียใจของเขา ในขณะเดียวกัน อินก็กำลังดูถ่ายทอดสดเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านทางโทรศัพท์ เธอเห็นภาพคิมกำลังเผชิญหน้ากับนักข่าวด้วยความกล้าหาญ หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความกังวล แต่ก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “คิม… คุณทำได้” อินพึมพำกับตัวเอง “ฉันภูมิใจในตัวคุณจริงๆ” เมื่อคิมกล่าวขอโทษเสร็จ นิ่มก็เดินเข้ามาหาเขา “ฉันไม่คิดว่านายจะกล้าทำแบบนี้นะ คิม” นิ่มกล่าว “ฉันยอมรับเลยว่านายไม่ใช่คนใจเสาะเหมือนที่ฉันคิด” “ผมทำในสิ่งที่ผมเชื่อว่าถูกต้อง” คิมตอบ “ผมอยากจะยุติเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด” “แล้ว… แล้วยัยอินล่ะ?” นิ่มถาม “นายจะทำยังไงกับเธอ?” “ผมจะปกป้องเธอ” คิมตอบอย่างหนักแน่น “ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอ” นิ่มมองคิมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เธอเห็นความจริงใจและความมุ่งมั่นในตัวเขา “ฉันเข้าใจแล้ว” เธอกล่าว “ฉันจะไม่ยุ่งกับพวกนายอีก” หลังจากนั้น นิ่มก็เดินจากไป ทิ้งคิมไว้กับกลุ่มนักข่าว คิมรู้ว่าการสารภาพผิดในครั้งนี้ อาจจะส่งผลกระทบต่ออาชีพของเขา แต่เขาก็พร้อมที่จะยอมรับมัน “ขอบคุณทุกคนครับ” คิมกล่าวกับนักข่าว “ผมหวังว่าเรื่องนี้จะจบลงเพียงเท่านี้” คิมเดินกลับไปที่รถด้วยหัวใจที่รู้สึกเบาขึ้น แม้จะมีความไม่แน่นอนในอนาคต แต่เขาก็รู้ว่าเขาได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว และเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะตามมา