กวินท์กลับมาถึงคอนโดของตนเองในสภาพที่เต็มไปด้วยความสับสนและอ่อนล้า เขาเดินตรงไปที่บาร์ หยิบขวดวิสกี้ขึ้นมา รินใส่แก้วจนเต็มแก้ว แล้วยกขึ้นดื่มอย่างรวดเร็ว รสชาติขมปร่าของมันแผ่ซ่านไปทั่วลำคอ ช่วยขับไล่ความกระวนกระวายที่เกาะกุมอยู่ในอกออกไปได้บ้าง "ผู้หญิงคนนั้น... ใครกันแน่" เขาพึมพำกับตัวเอง ภาพของเมษาที่กำลังเล่าเรื่องราวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ยังคงติดตาตรึงใจ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีใครเข้ามาทำร้ายเมษา หรือพยายามจะทำลายความสัมพันธ์ของเขาทั้งคู่ เขาตัดสินใจที่จะกลับไปที่ร้าน 'ระเบียงดาว' อีกครั้ง เขาจะต้องหาคำตอบให้ได้ เขาเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบกุญแจรถและกระเป๋าสตางค์ แล้วมุ่งหน้าออกจากคอนโด เมื่อกวินท์มาถึงร้าน 'ระเบียงดาว' บรรยากาศภายในร้านยังคงคึกคักเหมือนเช่นเคย ผู้คนมากมายกำลังนั่งดื่มกินและสนทนากันอย่างสนุกสนาน กวินท์เดินตรงไปที่เคาน์เตอร์บาร์ หาบาร์เทนเดอร์คนเดิมที่เขาเคยคุยด้วยเมื่อคืนก่อน "สวัสดีครับ" กวินท์กล่าวกับบาร์เทนเดอร์ "อ้าว คุณลูกค้า... มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ" บาร์เทนเดอร์ตอบ พลางเช็ดแก้วไปด้วย "ผมอยากจะถามอะไรคุณหน่อยครับ" กวินท์เอ่ย "เมื่อคืนก่อน... ที่ผมอยู่ที่นี่ คุณจำได้ไหมว่ามีผู้หญิงคนอื่นเข้ามาคุยกับผม หรือเข้ามาใกล้ๆ ผมบ้างไหม" บาร์เทนเดอร์ชะงักไปเล็กน้อย แล้วพยายามนึก "ผู้หญิง... อืม... คุณลูกค้าหมายถึงใครครับ" "ผมไม่รู้ชื่อเธอครับ" กวินท์อธิบาย "เธอ... อาจจะใส่หมวกแก๊ปปิดบังใบหน้า เธอเข้ามาคุยกับแฟนผมก่อนที่ผมจะเมา แล้วก็... ทะเลาะกัน" "อ๋อ... นึกออกแล้วครับ" บาร์เทนเดอร์ตอบ "มีผู้หญิงคนหนึ่งครับ สวมหมวกแก๊ปจริงๆ เธอเข้ามาคุยกับคุณลูกค้าสักพัก แล้วก็ออกไป... ก่อนที่คุณลูกค้าจะเริ่มมีอาการ" "เธอ... เธอเข้ามาคุยกับแฟนผมเหรอครับ" กวินท์ถามอย่างร้อนรน "ผมไม่แน่ใจนะครับ" บาร์เทนเดอร์ตอบ "ผมเห็นเธอเดินเข้าไปทางที่คุณลูกค้ากำลังนั่งอยู่... แต่ผมก็ไม่เห็นว่าเธอคุยกับใครเป็นพิเศษ" "แล้ว... แล้วคุณจำได้ไหมว่าเธอเป็นใคร หรือมีลักษณะอย่างไรบ้าง" "จำได้ไม่ชัดเจนเลยครับ" บาร์เทนเดอร์ส่ายหน้า "เธอใส่หมวกแก๊ป แล้วก็ก้มหน้าตลอดเวลา... เหมือนไม่อยากให้ใครเห็น" "แล้วหลังจากนั้น... หลังจากที่คุณลูกค้าเริ่มมีอาการ... มีใครเข้ามาหาผมอีกไหม" "ไม่มีครับ... หลังจากที่คุณลูกค้ามีอาการ ผมก็พยายามเข้ามาดู... แล้วก็เห็นคุณลูกค้าพยายามจะ... ทำร้ายใครสักคน" บาร์เทนเดอร์พูดด้วยน้ำเสียงอึกอัก "แต่ผมก็ไม่เห็นว่าคนคนนั้นเป็นใคร... เพราะมันมืดมาก" กวินท์รู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหล่นลงไปกองกับพื้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องราวทุกอย่างถึงได้คลุมเครือขนาดนี้ "คุณลูกค้าแน่ใจเหรอครับ ว่าคุณลูกค้าไม่ได้ทำร้ายใคร" บาร์เทนเดอร์ถามด้วยความเป็นห่วง "ผม... ผมจำไม่ได้" กวินท์ตอบ "ผมจำได้แค่ว่า... ผมโกรธมาก" "บางที... คุณลูกค้าอาจจะต้องการเวลาพักผ่อนนะครับ" บาร์เทนเดอร์เสนอ "บางที... ความทรงจำอาจจะกลับมาเอง" "ขอบคุณครับ" กวินท์กล่าว เขารู้สึกหมดหนทาง เขาตัดสินใจว่าจะกลับไปหาเมษาอีกครั้ง เขาอยากจะบอกเธอถึงสิ่งที่เขาเพิ่งรู้มา เมื่อกวินท์กลับมาถึงคอนโดของเมษา เขาก็เคาะประตู "เข้ามาเลยค่ะ" เสียงเมษาดังมาจากข้างใน กวินท์เปิดประตูเข้าไป ก็พบเมษากำลังนั่งรอเขาอยู่ เธอมีสีหน้าที่ดูเหนื่อยล้า "ผม... ผมไปที่ร้าน 'ระเบียงดาว' มาครับ" กวินท์เริ่มเล่า "บาร์เทนเดอร์ยืนยันว่ามีผู้หญิงคนหนึ่ง สวมหมวกแก๊ป เข้ามาที่โต๊ะของผม ก่อนที่ผมจะ... มีอาการ" เมษาสูดหายใจลึก "แล้ว... แล้วเธอเป็นใครคะ" "ผมไม่รู้ครับ" กวินท์ตอบ "บาร์เทนเดอร์บอกว่า... เขาจำเธอได้ไม่ชัดเจน" "แต่... แต่ฉันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดีค่ะ" เมษาเอ่ย "ฉันรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจับตาดูเราอยู่" "ผมเข้าใจครับ" กวินท์กล่าว "ผมก็รู้สึกเหมือนกัน" "คุณกวินท์คะ... ฉันคิดว่าเราควรจะลอง... รื้อฟื้นความทรงจำของคุณอย่างจริงจัง" เมษาพูด "คุณหมายถึง... การไปหาจิตแพทย์เหรอครับ" "ใช่ค่ะ" เมษาพยักหน้า "ฉันคิดว่า... มันอาจจะเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยให้คุณจำเรื่องราวในคืนนั้นได้" กวินท์ลังเลเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดว่าจะต้องไปพบจิตแพทย์ แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเมษา และความไม่สบายใจที่เขากำลังเผชิญอยู่ เขาจึงตัดสินใจยอมทำตาม "ก็ได้ครับเมษา" กวินท์ตอบ "ผมจะลองดู" เมษายิ้มให้เขา เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง "ขอบคุณค่ะคุณกวินท์" กวินท์รู้สึกว่าเขาได้ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว เขาหวังว่าการพบจิตแพทย์ จะช่วยให้เขาค้นพบความจริงที่ซ่อนอยู่ และช่วยให้เขาสามารถปกป้องเมษาจากอันตรายที่อาจจะคุกคามเข้ามาได้