พิมพ์ดาวใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันไปกับการตรวจสอบเอกสารต่างๆ ในบริษัท ถึงแม้ว่าสมุดบัญชีเล่มเล็กจะเป็นหลักฐานสำคัญที่ช่วยให้พวกเขามีความหวังในการชนะคดี แต่การอายัดบัญชีก็ยังคงสร้างปัญหาอย่างต่อเนื่อง การหมุนเวียนเงินสดเป็นไปอย่างยากลำบาก พนักงานบางส่วนเริ่มแสดงความกังวลเกี่ยวกับอนาคตของบริษัท “คุณพิมพ์ดาวคะ สัปดาห์นี้เราจะจ่ายเงินเดือนพนักงานได้ครบทุกคนไหมคะ” สมศรี หัวหน้าฝ่ายบัญชีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวลขณะที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของพิมพ์ดาว พิมพ์ดาวยกมือขึ้นนวดขมับ “เรื่องเงินเดือน…ฉันกำลังพยายามหาทางอยู่ค่ะสมศรี เท่าที่ตรวจสอบตอนนี้ เรามีเงินสดหมุนเวียนไม่พอจริงๆ” “แต่ถ้าเราไม่จ่ายเงินเดือนพนักงาน พวกเขาจะยิ่งเสียขวัญนะคะ” สมศรีเสริม “บางคนเริ่มพูดกันแล้วค่ะว่าถ้าสถานการณ์ไม่ดีขึ้น อาจจะต้องมองหางานใหม่” “ฉันเข้าใจค่ะ” พิมพ์ดาวตอบ “ฉันจะพยายามให้ถึงที่สุด คุณช่วยลองดูว่าเราจะสามารถขอวงเงินสินเชื่อระยะสั้นจากธนาคารได้ไหม หรือมีทางอื่นที่เราจะสามารถระดมทุนเข้ามาได้บ้าง” “ฉันจะลองดูนะคะ” สมศรีตอบรับ พลางถอนหายใจเบาๆ พัฒน์เดินเข้ามาในห้อง “คุยอะไรกันอยู่ครับ” “ก็เรื่องเงินเดือนพนักงานน่ะสิคะ” พิมพ์ดาวตอบ “สถานการณ์มันแย่ลงเรื่อยๆ” “ผมก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกัน” พัฒน์กล่าว “ผมลองติดต่อลูกค้าเก่าบางรายดูแล้ว ขอให้เขาเร่งการชำระเงินที่ค้างอยู่ แต่ส่วนใหญ่ก็บอกว่ากำลังมีปัญหาทางการเงินเหมือนกัน” “แล้วเรื่องของเอกภพ ล่ะคะ” พิมพ์ดาวถาม “ได้ข่าวคราวอะไรบ้างไหม” “ผมได้ข่าวมาว่า เขาพยายามหาทางบีบเราอยู่เรื่อยๆ” พัฒน์กล่าว “เขาคงรู้ว่าเรากำลังจะได้หลักฐานชิ้นสำคัญจากสมุดบัญชีเล่มนั้น เขากลัวว่าแผนการของเขาจะถูกเปิดโปง” “แล้วเขาจะทำยังไงคะ” พิมพ์ดาวยิ่งกังวล “เท่าที่ผมได้ยินมา เขาเตรียมแผนสำรองไว้อีกอย่างหนึ่ง” พัฒน์เล่า “เขาพยายามจะใส่ร้ายเราเรื่องอื่น อาจจะเกี่ยวกับเอกสารทางการเงินที่ผิดพลาด หรือเรื่องการทุจริตภายในบริษัท” “หา! เขาจะทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ” พิมพ์ดาวยิ่งตกใจ “เราไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ” “นั่นแหละคือสิ่งที่ผมเป็นห่วง” พัฒน์กล่าว “เขาจะสร้างเรื่องราวขึ้นมาเอง แล้วก็หาคนมายืนยัน หรือหาหลักฐานปลอมมาเล่นงานเรา” “แล้วเราจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไงดีคะ” พิมพ์ดาวถาม “ถ้าเขาหาหลักฐานปลอมมาได้ ศาลอาจจะ… ” “เราต้องเตรียมพร้อม” พัฒน์ขัดจังหวะ “เราต้องตรวจสอบเอกสารทุกอย่างให้ละเอียดที่สุด และที่สำคัญ เราต้องหาคนที่สามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของเราได้” “หมายถึงใครคะ” “คุณวินัย” พัฒน์ตอบ “ท่านเป็นประธานบริษัทมาก่อน ท่านน่าจะรู้เรื่องราวเบื้องหลังต่างๆ ที่เอกภพเคยทำเอาไว้” “แต่…คุณวินัยท่านก็อายุมากแล้วนะคะ” พิมพ์ดาวกังวล “ท่านจะจำรายละเอียดได้หมดหรือเปล่า” “ผมจะลองเข้าไปคุยกับท่านดูครับ” พัฒน์ยืนยัน “ท่านอาจจะยังพอจำอะไรได้บ้าง และถ้าเราสามารถดึงท่านเข้ามาเป็นพยานได้ มันจะเป็นผลดีต่อรูปคดีของเราอย่างมาก” “แล้วถ้าเขาหาหลักฐานปลอมมาโจมตีเราเรื่องการทุจริตภายในล่ะคะ” พิมพ์ดาวถามต่อ “เราต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเราโปร่งใส” พัฒน์กล่าว “ผมจะขอให้คุณทนายความช่วยตรวจสอบเอกสารการเงินทั้งหมดอีกครั้งอย่างละเอียด เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ และถ้าเอกภพพยายามจะใส่ร้ายเราเรื่องนี้ เราก็จะสามารถโต้แย้งได้อย่างทันท่วงที” “ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ” พิมพ์ดาวพูด “เหมือนเรากำลังถูกรายล้อมด้วยอันตราย” “ผมรู้ครับ” พัฒน์เอื้อมมือมาจับมือเธอไว้ “แต่เราจะไม่ยอมแพ้ เราจะสู้กับมันไปด้วยกัน” พิมพ์ดาวมองเข้าไปในดวงตาของพัฒน์ เธอสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นและความจริงใจในแววตาของเขา การมีเขาอยู่เคียงข้างทำให้เธอรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น “ขอบคุณนะคะคุณพัฒน์” เธอพูด “ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลย” “เราต้องเข้มแข็งนะครับ” พัฒน์ยิ้ม “เพื่อบริษัท เพื่อทุกคนที่ทำงานที่นี่ และเพื่อความถูกต้อง” ในวันต่อมา พัฒน์ได้เข้าพบคุณวินัยที่บ้านพัก “สวัสดีครับคุณวินัย” พัฒน์ทักทาย “ผมพัฒน์ครับ” “อ้าว คุณพัฒน์ ยินดีเลย เชิญนั่งก่อน” คุณวินัยเชิญเขาเข้าไปในบ้าน “ขอบคุณครับ” พัฒน์นั่งลง “วันนี้ผมมาขอรบกวนเวลาคุณวินัยหน่อยครับ พอดีผมมีเรื่องสำคัญที่อยากจะปรึกษา” “เรื่องอะไรล่ะ” คุณวินัยถามพลางรินน้ำชาให้ “คือเรื่องของบริษัทเราน่ะครับ ตอนนี้คุณพิมพ์ดาวกำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่หลวง ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากแผนการของเอกภพครับ” พัฒน์เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้คุณวินัยฟัง ตั้งแต่การอายัดบัญชี การกล่าวหาว่าเงินที่พิมพ์ดาวได้รับมาเป็นเงินที่ผิดกฎหมาย ไปจนถึงความพยายามของเอกภพที่จะใส่ร้ายบริษัทเรื่องอื่น คุณวินัยรับฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “เจ้าเอกภพนี่มันร้ายกาจจริงๆ” คุณวินัยพึมพำ “ผมรู้ว่ามันไม่น่าไว้ใจตั้งแต่แรกแล้ว” “คุณวินัยพอจะจำอะไรเกี่ยวกับแผนการของเอกภพ หรือการกระทำผิดกฎหมายของเขาได้บ้างไหมครับ” พัฒน์ถามอย่างมีความหวัง คุณวินัยนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง “มันนานมากแล้วนะคุณพัฒน์ เรื่องบางเรื่องผมก็พยายามจะลืมมันไป” “ผมเข้าใจครับ” พัฒน์กล่าว “แต่ถ้าคุณวินัยพอจะจำอะไรได้ มันอาจจะช่วยให้คุณพิมพ์ดาวพ้นจากวิกฤตนี้ได้” “ตอนนั้น…ผมจำได้ว่ามีปัญหาเรื่องเอกสารบางอย่างที่เกี่ยวกับบริษัทเก่าของสมชาย” คุณวินัยกล่าว “เอกภพมันพยายามจะปกปิดความผิดบางอย่างของมันเอง มันเลยไปสร้างเรื่องให้สมชายดูเหมือนเป็นคนผิด” “เรื่องอะไรครับ” “ผมจำรายละเอียดไม่ได้แน่ชัดนัก” คุณวินัยตอบ “แต่มันเกี่ยวกับ…การฉ้อโกง หรือไม่ก็การยักยอกเงินบางส่วน มันเลยไปใส่ร้ายคนอื่น เพื่อให้ตัวเองพ้นผิด” “แล้ว…มันเคยมีเรื่องเกี่ยวกับเงินที่ผิดกฎหมาย หรือการค้ายาเสพติด หรืออะไรแบบนี้ไหมครับ” พัฒน์ลองถาม คุณวินัยส่ายหน้า “เรื่องพวกนั้นผมไม่ทราบเลยนะ เอกภพมันเป็นคนฉลาดแกมโกง แต่มันไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับพวกของผิดกฎหมายแบบนั้นเท่าที่ผมรู้ มันจะเน้นไปที่การฉ้อโกง การปั่นหุ้น หรือการหาผลประโยชน์จากช่องโหว่ของกฎหมายมากกว่า” “อืม” พัฒน์คิดตาม “แสดงว่าถ้าเอกภพพยายามจะใส่ร้ายเราเรื่องเงินที่ผิดกฎหมาย หรือเงินจากการค้ายา มันก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ใช่ไหมครับ” “ถ้าเป็นเรื่องเงินผิดกฎหมายแบบนั้น ผมว่ามันไม่น่าจะเกี่ยวกับเอกภพนะ” คุณวินัยยืนยัน “แต่ถ้าเป็นการใส่ร้ายให้เราดูเหมือนยักยอกเงิน หรือทำบัญชีปลอม อันนั้นมีความเป็นไปได้สูง” “ขอบคุณมากครับคุณวินัย” พัฒน์กล่าว “ข้อมูลของคุณวินัยมีค่ามากจริงๆ” “แล้วคุณพิมพ์ดาวเป็นไงบ้าง” คุณวินัยถาม “ผมเป็นห่วงเธอมาก” “คุณพิมพ์ดาวเข้มแข็งมากครับ” พัฒน์ตอบ “เธอสู้เต็มที่ แต่เธอต้องการกำลังใจ และต้องการความช่วยเหลือจากคนที่มีประสบการณ์อย่างคุณวินัยครับ” “ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ บอกผมได้เลยนะ” คุณวินัยกล่าว “ผมจะไปให้การที่ศาล ถ้าจำเป็น” “ขอบคุณครับคุณวินัย” พัฒน์รู้สึกซาบซึ้งในความมีน้ำใจของคุณวินัย “ผมจะรีบแจ้งให้คุณพิมพ์ดาวทราบเรื่องนี้ครับ” หลังจากกลับมาจากบ้านคุณวินัย พัฒน์ก็รีบไปเล่าเรื่องที่คุยกับคุณวินัยให้พิมพ์ดาวฟัง “คุณวินัยจำได้ว่าเอกภพเคยมีพฤติกรรมฉ้อโกง และพยายามปกปิดความผิดของตัวเองโดยการใส่ร้ายคนอื่น” พัฒน์เล่า “แต่เรื่องยาเสพติดหรือเงินที่ผิดกฎหมายแบบนั้น คุณวินัยบอกว่าไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับเอกภพ” พิมพ์ดาวฟังแล้วก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย “อย่างน้อยก็เป็นอีกหลักฐานหนึ่งที่พิสูจน์ได้ว่าเอกภพเป็นคนไม่น่าไว้ใจ” “ใช่ครับ” พัฒน์เห็นด้วย “และที่สำคัญ คุณวินัยยินดีจะไปเป็นพยานให้เราที่ศาลด้วย” “จริงเหรอคะ” พิมพ์ดาวยิ้มกว้าง “นั่นเป็นข่าวดีที่สุดเลยค่ะ” “ผมก็ดีใจครับ” พัฒน์ยิ้ม “เราจะได้มีผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์มาช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ของเรา” “แล้วถ้าเอกภพยังหาทางเล่นงานเราเรื่องอื่นอีกล่ะคะ” พิมพ์ดาวยังคงมีความกังวล “เราต้องเตรียมพร้อมรับมือทุกสถานการณ์” พัฒน์กล่าว “เราต้องทำงานของเราให้ดีที่สุด ทำให้บริษัทของเราแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ และที่สำคัญ เราต้องเชื่อมั่นในความถูกต้องของเรา” “ฉันจะพยายามค่ะ” พิมพ์ดาวตอบ “ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายสิ่งที่ฉันสร้างมากับมือเด็ดขาด” “ผมเชื่อมั่นในตัวคุณครับ” พัฒน์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความชื่นชม “เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”