เดือนแล้วเดือนเล่าผ่านไป พัฒน์ยังคงอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เขาทำงานอย่างหนักเพื่อสานต่อธุรกิจของครอบครัว ความสำเร็จที่ตามมาทำให้เขามีความสุข แต่ในขณะเดียวกัน ความเหงาและความรู้สึกโหยหาใครบางคนก็ค่อยๆ กัดกินหัวใจ พิมพ์ดาวเองก็เช่นกัน เธอยังคงรับงานแสดงอย่างต่อเนื่อง แต่ทุกครั้งที่เธอปรากฏตัวในงานสังคม หรือเวลาที่นักข่าวถามถึงพัฒน์ เธอก็ยังคงตอบคำถามด้วยรอยยิ้มที่คุ้นเคย ทว่าภายใต้รอยยิ้มนั้น เธอกลับรู้สึกว่าหัวใจของเธอกำลังร่วงหล่น “พิมพ์ดาวคะ” เสียงของคุณแม่โทรเข้ามา “พัฒน์เขาจะกลับมาเมืองไทยอาทิตย์หน้าแล้วนะรู้หรือเปล่า” “จริงเหรอคะคุณแม่” พิมพ์ดาวตอบรับเสียงตื่นเต้น “ดีจังเลยค่ะ” “ใช่แล้ว แม่ก็ดีใจ” คุณหญิงอรทัยกล่าว “เห็นว่าเขาทำงานที่นั่นสำเร็จลุล่วงแล้ว แม่ก็อยากให้เขาพักผ่อน แล้วก็…อาจจะเตรียมตัวเรื่องแต่งงานกับเราเสียที” คำว่า “แต่งงาน” ทำให้พิมพ์ดาวชะงักไป เธอไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ของเธอกับพัฒน์จะไปถึงจุดนั้นได้จริงหรือ เมื่อทุกอย่างเริ่มต้นจากการโกหก “ค่ะคุณแม่” พิมพ์ดาวตอบเสียงแผ่ว “พิมพ์ดาวจะรอพบคุณพัฒน์นะคะ” เมื่อวางสายจากคุณแม่ พิมพ์ดาวก็รู้สึกกระวนกระวายใจ เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวเมืองยามค่ำคืน ไฟนีออนสว่างไสวสะท้อนในดวงตาของเธอ “ฉันควรจะทำยังไงต่อไปดี” เธอพึมพำกับตัวเอง พัฒน์กลับมาถึงเมืองไทยอย่างเงียบๆ เขาใช้เวลาพักผ่อนอยู่กับครอบครัวสักพัก ก่อนจะนัดพบกับพิมพ์ดาวที่ร้านอาหารโปรดของพวกเขา “ไงครับคุณพิมพ์ดาว” พัฒน์เอ่ยทัก เมื่อพบหน้ากัน “คิดถึงผมไหม” พิมพ์ดาวยิ้ม “คิดถึงมากเลยค่ะ คุณพัฒน์ดูสดใสขึ้นนะคะ” “ก็เพราะได้กลับมาเจอคนที่คิดถึงนี่แหละครับ” พัฒน์ยิ้มตอบ “คุณเป็นไงบ้างครับ งานเยอะไหม” “ก็เหมือนเดิมค่ะ” พิมพ์ดาวตอบ “แต่ช่วงนี้ได้ข่าวว่าคุณพัฒน์จะกลับมา เลยแอบตื่นเต้นนิดหน่อย” “ผมก็ตื่นเต้นเหมือนกันครับ” พัฒน์กล่าว “ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณพิมพ์ดาว” บรรยากาศในร้านอาหารเริ่มเงียบลง เมื่อทั้งคู่ต่างก็รู้ดีว่า นี่คือช่วงเวลาที่ความจริงจะต้องถูกเปิดเผย “คุณพิมพ์ดาวครับ” พัฒน์เริ่มกล่าว “ผมรู้ว่าทุกอย่างของเราเริ่มต้นจากการโกหก การแสดงบทบาทสมมติ…แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ตลอดเวลาที่เราต้องอยู่ด้วยกัน ผมรู้สึกดีมากๆ” พิมพ์ดาวยิ้ม “พิมพ์ดาวก็เหมือนกันค่ะ” “ผม…มีความสุขจริงๆ ที่ได้รู้จักคุณพิมพ์ดาว” พัฒน์กล่าว “คุณทำให้ผมรู้สึก…มีความสุขจริงๆ” “แล้ว…หลังจากนี้ล่ะคะ” พิมพ์ดาวถามเสียงเบา พัฒน์มองเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ดาว เขาเห็นความรู้สึกที่สะท้อนกลับมา เป็นความรู้สึกที่เขาเองก็มีไม่ต่างกัน “ผม…อยากจะขอให้คุณพิมพ์ดาว…เป็นแฟนของผมจริงๆ ครับ” พัฒน์เอ่ยออกมา คำพูดของพัฒน์ทำให้พิมพ์ดาวแทบล้มทั้งยืน เธอไม่คาดคิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ออกมา “คุณพัฒน์…หมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า…ผมรักคุณพิมพ์ดาวครับ” พัฒน์สารภาพ “ผมรู้ว่ามันอาจจะฟังดูแปลกๆ ที่ความรักของเราเริ่มต้นจากการโกหก แต่ผมก็ไม่สามารถปฏิเสธความรู้สึกที่มีต่อคุณได้อีกต่อไป” น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของพิมพ์ดาว เธอไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรดี ความรู้สึกที่ท่วมท้นเข้ามาในอกมันซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายได้ “พิมพ์ดาว…คุณ…คุณรักผมหรือเปล่าครับ” พัฒน์ถามต่อ พิมพ์ดาวยิ้มทั้งน้ำตา “ค่ะคุณพัฒน์ พิมพ์ดาวรักคุณพัฒน์ค่ะ” คำตอบของพิมพ์ดาวทำให้พัฒน์ยิ้มกว้าง เขาเอื้อมมือไปกุมมือของเธอไว้แน่น “แล้ว…เราจะบอกทุกคนยังไงดีคะ” พิมพ์ดาวถาม “ไม่ต้องห่วงครับ” พัฒน์บีบมือของเธอเบาๆ “ผมจะบอกพวกเขาเอง ว่าความรักของเรามันเริ่มต้นจากการโกหก…แต่สุดท้าย มันกลับกลายเป็นความจริง” ทั้งสองคนนั่งมองตากัน ความรู้สึกที่ท่วมท้นในใจนั้นไม่ใช่ความตื่นเต้นของการแสดงอีกต่อไป แต่เป็นความอบอุ่น ความผูกพัน และความรักที่ก่อตัวขึ้นจากหัวใจจริงๆ ความรักที่เริ่มต้นจากการโกหก กำลังจะก้าวเข้าสู่บทใหม่ ที่เต็มไปด้วยความจริงใจและคำมั่นสัญญา