หลายวันผ่านไปหลังจากที่ภาคินได้บอกเลิกเมธาวีและกลับมาขอวราลีคืนดี วราลีก็ยังคงอยู่ระหว่างการตัดสินใจ เธอพยายามคิดทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างอย่างรอบคอบ เธอรักภาคินอย่างสุดหัวใจ แต่ความกังวลเกี่ยวกับอนาคตและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของเขาก็ยังคงเป็นอุปสรรคสำคัญ ในขณะเดียวกัน ชีวิตของภาคินก็เริ่มกลับสู่ภาวะปกติ เขาทำงานอย่างหนักเพื่อเตรียมการสำหรับการเลือกตั้งครั้งต่อไป และพยายามสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้สนับสนุนของเขา แต่ในใจลึกๆ เขารู้ดีว่าปัญหาที่แท้จริงของเขายังคงอยู่ที่ความสัมพันธ์กับวราลี เย็นวันหนึ่ง ขณะที่วราลีกำลังจะเดินทางกลับบ้าน เธอก็เห็นรถเบนซ์สีดำคันคุ้นตาจอดอยู่หน้าออฟฟิศของเธอ เธอรู้ทันทีว่าใครคือเจ้าของรถคันนั้น “คุณภาคิน...” เธอพึมพำกับตัวเอง “เขามาทำไมอีก” เธอตัดสินใจเดินตรงไปที่รถ เขากำลังนั่งรอเธออยู่ภายในรถ เมื่อเห็นเธอ ภาคินก็ลดกระจกลงพร้อมรอยยิ้ม “ขึ้นมาสิวราลี” เขาบอก “ผมจะไปส่ง” วราลีลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจขึ้นรถไป เธอนั่งลงข้างๆ เขา บรรยากาศในรถเงียบสงัดไปครู่หนึ่ง “คุณยังไม่ได้ตอบตกลงผมเลยนะ” ภาคินเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ วราลีถอนหายใจเบาๆ “ฉัน... ฉันยังคิดไม่ตกค่ะ” “ทำไมล่ะ” ภาคินถาม “คุณไม่เชื่อใจผมเหรอ” “ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ” วราลีรีบปฏิเสธ “แค่... ฉันกลัว” “กลัวอะไร” “กลัวทุกอย่างค่ะ” วราลีตอบ “กลัวสังคม กลัวครอบครัวของคุณ กลัวว่าฉันจะเป็นตัวปัญหา” ภาคินเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้ “ผมจะอยู่ข้างคุณ ผมจะปกป้องคุณเอง” วราลีมองใบหน้าของเขา เธอเห็นความจริงใจในแววตาของเขา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเรื่องราวทั้งหมดมันจะราบรื่นอย่างที่เขาพูดจริงๆ หรือไม่ “คุณภาคินคะ” วราลีเริ่มต้นพูด “มีบางอย่างที่ฉันอยากจะรู้” “อะไรเหรอ” “เรื่องของคุณกับเมธาวี... คุณแน่ใจจริงๆ หรือว่าทุกอย่างจบลงแล้ว” ภาคินมองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง “ผมแน่ใจที่สุดวราลี ผมบอกเธอไปแล้วว่าผมรักคุณ ผมไม่ต้องการเธออีกแล้ว” “แต่... ฉันได้ยินมาว่า...” วราลีลังเลที่จะพูดต่อ “ว่าคุณกับเมธาวี... มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมาก่อน” ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาถอนหายใจเบาๆ “มันเป็นเรื่องในอดีตวราลี เป็นเรื่องที่ผมเสียใจมาก” “แล้วคุณให้สัญญาอะไรกับเธอไว้หรือเปล่าคะ” วราลีถามเสียงเครือ “ผม... ผมอาจจะเคยพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอเข้าใจผิด” ภาคินยอมรับ “แต่ตอนนี้ผมได้แก้ไขทุกอย่างแล้ว” วราลีไม่แน่ใจว่าเธอจะเชื่อเขาได้มากแค่ไหน เธอรู้สึกได้ถึงความไม่สบายใจบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจ “คุณภาคินคะ” วราลีพูดต่อ “ฉันอยากจะให้คุณบอกความจริงกับฉันทั้งหมด” ภาคินมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย “คุณหมายถึงเรื่องอะไร” “ทุกเรื่องค่ะ” วราลีตอบ “เรื่องของคุณกับเมธาวี... และเรื่องอื่นๆ ที่คุณอาจจะปิดบังฉันไว้” ภาคินเงียบไปอีกครั้ง เขาดูเหมือนกำลังชั่งใจอย่างหนัก ก่อนจะเอ่ยปากพูด “วราลี... มีบางอย่างที่ผมต้องบอกคุณ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักอึ้ง “เรื่องของเมธาวี... มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด” “ซับซ้อนยังไงคะ” วราลีถาม “จริงๆ แล้ว... เมธาวีเป็นลูกของ... ของพ่อผม” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา วราลีอึ้งไป ใบหน้าของเธอซีดเผือด “คุณหมายความว่า... เธอเป็นน้องสาวต่างแม่ของคุณเหรอคะ?” ภาคินพยักหน้า “ใช่... มันเป็นความลับที่พ่อผมเก็บงำไว้มาตลอด และผม... ผมเพิ่งจะรู้เรื่องนี้ไม่นานมานี้เอง” วราลีรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนได้ถึงขนาดนี้ “แล้ว... แล้วคุณบอกเรื่องนี้กับฉันทำไมคะ” “เพราะผมอยากจะบอกความจริงกับคุณ” ภาคินตอบ “ผมไม่อยากให้คุณต้องมาอยู่ในความสงสัยอีกต่อไป” “แล้ว... แล้วที่คุณบอกว่าคุณรักฉัน... คุณรักฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ” วราลีถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ผมรักคุณจริงๆ วราลี” ภาคินยืนยัน “ผมไม่เคยรักใครเท่าคุณมาก่อน” วราลีมองเข้าไปในดวงตาของภาคิน เธอเห็นความจริงใจ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่ายังมีอะไรอีกที่เขาปิดบังเธออยู่ “แล้ว... แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปคะ” “ผมจะจัดการทุกอย่างเอง” ภาคินตอบ “ผมจะทำให้เมธาเข้าใจ และผมจะทำให้ทุกคนยอมรับความสัมพันธ์ของเรา” วราลีไม่แน่ใจว่าเธอจะเชื่อคำพูดของเขาได้อีกหรือไม่ เธอรู้สึกสับสนและเหนื่อยล้าเหลือเกิน เธอไม่รู้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่เธอรู้เพียงว่า เธอจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงให้ได้ ไม่ว่ามันจะเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม