กวินท์มองเข้าไปในดวงตาของลลิตา เขามองเห็นความห่วงใยและความใส่ใจในสิ่งรอบข้างที่ฉายออกมาจากเธอ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยพบเห็นในผู้หญิงคนไหนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมาก่อน พวกเธอส่วนใหญ่สนใจแต่เรื่องอำนาจ เงินทอง หรือสถานะทางสังคม แต่ลลิตาแตกต่างออกไป เธอมีความอ่อนโยน ความเห็นอกเห็นใจ และความปรารถนาที่จะสร้างสิ่งที่ดีงามให้กับผู้อื่น "คุณลลิตา" กวินท์เอ่ยเสียงแผ่วเบา "ผม...ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลยจริงๆ" ลลิตายิ้มบางๆ "มันไม่เป็นไรค่ะคุณกวินท์ แต่ถ้าเรามีโอกาสที่จะทำอะไรที่ดีกว่าเดิม ทำไมเราจะไม่ลองล่ะคะ" เธอเลื่อนมือข้างหนึ่งไปวางบนมือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะเบาๆ "ฉันรู้ว่าโครงการนี้มีความสำคัญกับคุณมาก และฉันก็อยากให้มันประสบความสำเร็จ แต่ความสำเร็จนั้นไม่ควรแลกมากับการทำให้ใครต้องเดือดร้อนนะคะ" สัมผัสที่อ่อนโยนจากมือของเธอทำให้กวินท์รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นผ่าน เขาละสายตาจากใบหน้าของเธอ มามองมือที่ซ้อนทับกันอยู่ "ผม...ผมจะพิจารณาเรื่องนี้อย่างจริงจังครับคุณลลิตา" เขาตอบ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ "ผมจะสั่งให้ทีมงานสำรวจผลกระทบต่อชุมชนโดยรอบอย่างละเอียด และเราจะหาแนวทางป้องกันหรือเยียวยาผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นให้ดีที่สุด" "ขอบคุณค่ะคุณกวินท์" ลลิตาตอบ เธอค่อยๆ ดึงมือกลับ "ฉันเชื่อว่าเราจะหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกฝ่ายได้ค่ะ" ความรู้สึกโล่งใจที่ได้เห็นกวินท์เปิดใจรับฟังทำให้ลลิตารู้สึกดีขึ้น เธอรู้ว่าการตัดสินใจของเธอครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่เป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งขึ้นระหว่างเธอกับเขา "ถ้าอย่างนั้น...ฉันขอตัวก่อนนะคะ" ลลิตาลุกขึ้นยืน "ฉันมีงานที่ร้านต้องไปจัดการต่อค่ะ" "เดี๋ยวครับคุณลลิตา" กวินท์รีบพูด "คุณ...คุณจะมาที่ร้านผมอีกเมื่อไหร่ครับ" เขาถามอย่างไม่ทันคิด ลลิตาเลิกคิ้วเล็กน้อย "คุณกวินท์อยากให้ฉันมาที่ร้านเหรอคะ" "ผม...ผมหมายถึง" กวินท์พยายามแก้ตัว "ผมอยากจะให้คุณเข้ามาดูแบบแปลนเบื้องต้นของส่วนที่จะปรับปรุงร้านของคุณน่ะครับ เผื่อคุณมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติม" "อ๋อค่ะ" ลลิตาตอบ "ถ้าอย่างนั้น...พรุ่งนี้ช่วงบ่ายๆ ดิฉันอาจจะแวะเข้าไปนะคะ" "ดีเลยครับ" กวินท์ยิ้ม "ผมจะรอครับ" เมื่อลลิตาออกจากห้องไปแล้ว กวินท์ก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เขายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองอย่างเหนื่อยอ่อน หัวใจของเขายังเต้นระรัวไม่หยุด สัมผัสของลลิตา คำพูดของเธอ และแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยนั้น มันกำลังบั่นทอนกำแพงที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างแน่นหนา เขาไม่เคยคิดว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะสามารถทำให้เขารู้สึกเช่นนี้ได้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา กวินท์ใช้ชีวิตอยู่กับความเย็นชาและตรรกะ เขาเชื่อในผลลัพธ์ที่วัดผลได้ในเชิงประจักษ์เท่านั้น ความรู้สึกเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นและมักจะนำมาซึ่งปัญหา แต่ลลิตา เธอเข้ามาเปลี่ยนมุมมองของเขาโดยไม่รู้ตัว เธอทำให้เขามองเห็นโลกในมุมที่แตกต่างออกไป มุมที่เต็มไปด้วยสีสัน ความอบอุ่น และความเห็นอกเห็นใจ เขาหยิบเอกสารมรดกขึ้นมาดูอีกครั้ง ภาพใบหน้าของบิดาปรากฏขึ้นในความคิด เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไมบิดาถึงเป็นคนเช่นนั้น ทำไมถึงทอดทิ้งแม่ของเขาไป และทำไมถึงทิ้งปมปัญหามากมายไว้เบื้องหลัง แต่เมื่อได้เห็นความมุ่งมั่นของลลิตาในการรักษา "มุมกาแฟของลลิ" เอาไว้ รวมถึงความห่วงใยในชุมชน กวินท์ก็เริ่มเข้าใจบางอย่าง บางที การสูญเสียไม่ได้มีแต่ความเจ็บปวดเสมอไป บางครั้งมันอาจจะนำพามาซึ่งโอกาสใหม่ๆ โอกาสที่จะได้เริ่มต้นใหม่ โอกาสที่จะได้แก้ไขความผิดพลาดในอดีต และโอกาสที่จะได้เรียนรู้ที่จะรัก เขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยอุปสรรค การร่วมทุนกับลลิตา การปรับเปลี่ยนแผนธุรกิจ และการรับมือกับผลกระทบต่อชุมชน ล้วนเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาและพลังงาน แต่เมื่อนึกถึงรอยยิ้มของลลิตา เขาก็รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอย่างประหลาด "คุณลลิตา" กวินท์พึมพำกับตัวเอง "คุณกำลังทำอะไรกับผมกันแน่" ในขณะเดียวกัน ลลิตาก็กำลังเดินกลับร้านกาแฟของเธอด้วยหัวใจที่พองโต เธอรู้สึกโล่งใจที่การเจรจาเป็นไปด้วยดี และดีใจที่กวินท์ยอมรับฟังข้อเสนอของเธอ แม้ว่าการร่วมทุนกับวรัญญู กรุ๊ป จะเป็นก้าวที่ใหญ่มากสำหรับร้านเล็กๆ ของเธอ แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวเองและเชื่อมั่นในวิสัยทัศน์ของกวินท์ "อรุณค่ะพี่แป้ง" ลลิตาทักทายพนักงานของเธอเมื่อเดินเข้าไปในร้าน "วันนี้อากาศดีนะคะ" "ดีจริงๆ ค่ะคุณลลิ" พนักงานสาวตอบ "ว่าแต่...เมื่อกี้คุณลลิไปหาคุณกวินท์มาเหรอคะ เห็นรถของคุณกวินท์จอดอยู่หน้าตึกตั้งนาน" ลลิตาหน้าแดงเล็กน้อย "นิดหน่อยค่ะ พอดีมีเรื่องต้องคุยกัน" "แล้วเป็นไงบ้างคะ" พี่แป้งถามอย่างสงสัย "คุณกวินท์เขาจะยอมให้เราเปิดร้านต่อไปใช่ไหมคะ" "ค่ะ" ลลิตายิ้ม "เราจะร่วมมือกันค่ะ" "จริงเหรอคะ!" พี่แป้งอุทานอย่างดีใจ "ดีจังเลยค่ะ! ฉันนึกว่าร้านของเราจะต้องถูกปิดไปซะแล้ว" "ไม่เป็นไรแล้วค่ะ" ลลิตาปลอบ "เราจะพัฒนาต่อให้ดียิ่งขึ้นไปอีก" เธอเดินเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ มองไปรอบๆ ร้าน "มุมกาแฟของลลิ" ที่เธอรักและทุ่มเทมาตลอด เธอมั่นใจว่าด้วยความร่วมมือที่ดี และการปรับเปลี่ยนที่รอบคอบ ร้านแห่งนี้จะเติบโตขึ้นได้อย่างแน่นอน และที่สำคัญที่สุด เธอจะได้อยู่ใกล้ๆ กับกวินท์ ได้เรียนรู้ และอาจจะ...ได้มอบความรักที่เธอเก็บซ่อนไว้ให้เขา