ข่าวการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างกวินท์และลลิตาไม่ได้เป็นความลับอีกต่อไป แม้จะไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ แต่การที่ทั้งสองใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น การที่กวินท์มักจะแวะเวียนมาที่ร้านกาแฟของลลิตาอยู่บ่อยๆ หรือการที่ทั้งคู่ปรากฏตัวต่อสาธารณะในฐานะคู่ที่สนิทสนมกันมากขึ้น ก็ทำให้หลายคนรับรู้ได้ แน่นอนว่าเรื่องนี้ไปถึงหูของผู้ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของกวินท์ รวมถึงคนที่เคยมีปัญหากับลลิตามาก่อน เช้าวันหนึ่ง ขณะที่ลลิตากำลังเตรียมเปิดร้านตามปกติ ประตูร้านพลันถูกผลักเข้ามาอย่างแรง หญิงสาวร่างผอมบางในชุดที่ดูหรูหราแต่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่ง ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว "คุณลลิตา" เสียงแหลมสูงดังขึ้น "ดิฉันอยากจะคุยกับคุณ" ลลิตาหันไปมอง ผู้หญิงคนนั้นคือ อารยา อดีตคู่หมั้นของกวินท์ ซึ่งเคยมีเรื่องบาดหมางกับเธอมาก่อน "มีอะไรคะคุณอารยา" ลลิตาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "อย่ามาทำเป็นใสซื่อ" อารยาพูดพลางกวาดสายตามองไปทั่วร้าน "ฉันรู้ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่" "ดิฉันไม่เข้าใจที่คุณอารยาพูดค่ะ" ลลิตาตอบ "ถ้าจะมาหาดิฉันเรื่องงาน ดิฉันกำลังยุ่งอยู่" "เรื่องงานเหรอ" อารยายิ้มเยาะ "ฉันว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องงานแล้วล่ะ" เธอเดินตรงเข้ามาใกล้ลลิตา "ฉันเห็นคุณไปไหนมาไหนกับคุณกวินท์บ่อยขึ้นนะ" ลลิตายังคงยืนนิ่ง "ดิฉันกับคุณกวินท์กำลังทำโปรเจกต์ร่วมกันค่ะ" "โปรเจกต์งั้นเหรอ" อารยาหัวเราะ "อย่าหลอกตัวเองเลย คุณกำลังใช้มารยาหญิงเพื่อจับคุณกวินท์ใช่ไหม" "คุณอารยาคะ" ลลิตาเริ่มรู้สึกหงุดหงิด "ดิฉันไม่เคยทำอะไรแบบนั้น" "จริงเหรอ" อารยามองลลิตาด้วยสายตาดูถูก "คุณคิดว่าผู้ชายอย่างคุณกวินท์จะมาสนใจผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างคุณได้นานแค่ไหน" คำพูดนั้นเสียดแทงใจลลิตา แต่เธอก็พยายามเก็บอาการ "คุณอารยาคะ ดิฉันว่าเราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว" "ฉันยังคุยไม่จบ" อารยาพูดเสียงดัง "คุณรู้ไหมว่าคุณกวินท์ต้องการอะไร" "ดิฉันรู้ค่ะ" ลลิตาตอบ "และคุณกวินท์ก็รู้ว่าดิฉันต้องการอะไร" "คุณกำลังทำเรื่องโง่ๆ อยู่นะ" อารยาขู่ "คุณกวินท์เขาไม่เคยต้องการความรัก เขาต้องการแค่คนที่จะมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปเท่านั้น" "คุณอารยาคะ" ลลิตาตอบเสียงหนักแน่น "คุณไม่จำเป็นต้องมาบอกดิฉันว่าคุณกวินท์ต้องการอะไร" "อ้อ เหรอ" อารยาแค่นเสียง "แล้วคุณคิดว่าคุณจะอยู่กับเขาได้นานแค่ไหน" "ดิฉันไม่รู้ค่ะ" ลลิตาตอบตามตรง "แต่ที่แน่ๆ คือ ดิฉันมีความสุขในตอนนี้" "ความสุขที่คุณกำลังจะได้เจอคือหายนะ" อารยาขู่ "ฉันจะทำให้คุณรู้ว่าคุณกำลังเล่นอยู่กับใคร" อารยาหันหลังเดินออกจากร้านไป ทิ้งไว้เพียงความตึงเครียดและบรรยากาศที่อึมครึม ลลิตาสูดหายใจลึก เธอรู้สึกได้ถึงคลื่นลมบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น ไม่นานนัก กวินท์ก็เดินทางมาถึงร้านกาแฟของลลิตา เขาเห็นสีหน้าของเธอที่ไม่ค่อยดีนัก "เป็นอะไรไปครับคุณลลิตา" กวินท์ถามด้วยความเป็นห่วง "ไม่มีอะไรค่ะ" ลลิตาตอบ พยายามยิ้มให้เขา "แค่...เจอเรื่องน่ารำคาญนิดหน่อย" "ใครเหรอครับ" กวินท์ถาม "คุณอารยาค่ะ" ลลิตาเอ่ยชื่อนั้น "เธอเพิ่งมาหาดิฉัน" กวินท์ขมวดคิ้ว "เธอมาว่าอะไรคุณอีก" "ก็เรื่องเดิมๆ ค่ะ" ลลิตาถอนหายใจ "เรื่องดิฉันกับคุณกวินท์" กวินท์เดินเข้าไปใกล้ ลลิตารู้สึกได้ถึงความห่วงใยที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "ไม่ต้องกังวลนะครับ" กวินท์บอก "ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง" "ดิฉันไม่ได้กลัวค่ะ" ลลิตาตอบ "แต่ดิฉันแค่อยากให้คุณกวินท์รู้ไว้" "ผมรู้ครับ" กวินท์จับมือของลลิตาไว้ "คุณลลิตา...ผมดีใจนะครับที่ได้คุณเข้ามาในชีวิต" "ดิฉันก็ดีใจค่ะ" ลลิตาตอบ "คุณอารยาอาจจะพูดอะไรที่ทำให้คุณไม่สบายใจ" กวินท์กล่าว "แต่อยากให้คุณรู้ว่า...สิ่งที่ผมบอกคุณไป มันคือความจริงทั้งหมด" "ดิฉันเชื่อค่ะ" ลลิตาตอบ "ผมอาจจะไม่ได้เข้าใจเรื่องความรักเหมือนคนทั่วไป" กวินท์ยอมรับ "แต่ผมรู้ว่าผมขาดคุณไม่ได้" คำพูดของกวินท์ทำให้หัวใจของลลิตาอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด เธอรู้ว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ โดยเฉพาะเมื่อมีอุปสรรคอย่างอารยาเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน "คุณกวินท์คะ" ลลิตาเอ่ย "ดิฉันจะอยู่ข้างๆ คุณเสมอ" กวินท์มองลลิตาด้วยความซาบซึ้ง เขาจับมือของเธอแน่นขึ้น "ขอบคุณนะครับ" เขาตอบ ทั้งสองยืนจับมือกันอยู่ท่ามกลางความเงียบ มีเพียงเสียงเครื่องชงกาแฟที่ดังเป็นระยะๆ บรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะมีความกดดันแฝงอยู่ แต่ความรู้สึกที่พวกเขามีให้กันก็ยิ่งทำให้แข็งแกร่งขึ้น พร้อมที่จะรับมือกับทุกสิ่งที่จะเข้ามา