พิมพ์ขับรถด้วยความเร็วที่ค่อนข้างสูง มุ่งหน้าไปยังออฟฟิศของอร มืออีกข้างหนึ่งถือโทรศัพท์แนบหู เสียงของอรดังมาจากปลายสาย แสดงถึงความตื่นตระหนกปนความมุ่งมั่น “พิมพ์คะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วค่ะ คุณมาถึงรึยังคะ” เสียงอรแฝงไปด้วยความเร่งรีบ “กำลังจะถึงแล้วอร ทนอีกหน่อยนะ” พิมพ์ตอบ พยายามสงบเสียงตัวเอง แม้ว่าภายในใจจะเต้นระรัวด้วยความหวังและความกลัว “เธอพอจะหาทางเข้าถึงระบบคอมพิวเตอร์ของบริษัทนั้นได้รึเปล่า” “ฉัน... ฉันไม่แน่ใจเลยค่ะคุณพิมพ์ ระบบรักษาความปลอดภัยที่นั่นดูแน่นหนามาก ฉันเคยทำงานกับบริษัทที่ปรึกษาด้านเทคโนโลยีมาก่อน เลยพอจะประเมินได้คร่าวๆ ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” อรยอมรับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “แต่ฉันจะลองดูนะคะ” “ดีมากอร ฉันเชื่อในตัวเธอ” พิมพ์เอ่ยให้กำลังใจ “ฉันจะเข้าไปหาเธอที่นั่น เราต้องทำมันให้ได้” เมื่อพิมพ์มาถึงหน้าอาคารสำนักงานของบริษัท ‘เวชภัณฑ์วิวัฒน์’ เธอก็เห็นอรยืนรออยู่หน้าทางเข้า ดวงตาของอรแดงก่ำ ดูเหมือนเธอจะยังไม่ได้พักผ่อนมาตลอดทั้งคืน “อร” พิมพ์รีบลงจากรถและเดินตรงไปหาเพื่อนสนิท “เธอโอเคไหม” “ฉัน... พอไหวค่ะ” อรพยายามยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นดูเหนื่อยอ่อน “ฉันแอบเข้าไปในส่วนของสำนักงานได้แล้วค่ะ แต่แผนกไอทีอยู่ชั้นบนสุด ฉันยังหาทางเข้าไปไม่ได้เลย” “ไม่เป็นไร เราค่อยๆ หาทางกัน” พิมพ์จับมืออรไว้แน่น “ที่นี่ดูน่าสงสัยเกินไป ที่สำคัญคือ ‘แพรวา’ ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแน่ๆ” ทั้งสองคนเดินเข้าไปในอาคาร การรักษาความปลอดภัยที่นี่เข้มงวดกว่าที่พิมพ์คิดไว้มาก ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเย็นชาและไม่เป็นมิตร พิมพ์มองไปรอบๆ อย่างสำรวจ “คุณอร คุณมาติดต่อเรื่องอะไรคะ” พนักงานต้อนรับสาวสวยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนถูกฝึกมาอย่างดี “ฉันมาพบคุณสมชายค่ะ” อรเอ่ยชื่อผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่เธอแอบค้นหาข้อมูลมา “คุณสมชายติดประชุมค่ะ ไม่ทราบว่าคุณมีนัดไว้ล่วงหน้าหรือเปล่าคะ” พนักงานต้อนรับตอบอย่างสุภาพ แต่สายตาของเธอกลับมองอรอย่างจับผิด “ไม่มีค่ะ แต่เป็นเรื่องด่วนมากจริงๆ ค่ะ” อรพยายามคะยั้นคะยอ “ถ้าไม่เป็นการรบกวน ช่วยแจ้งให้ท่านทราบหน่อยได้ไหมคะ” ขณะที่อรสนทนากับพนักงานต้อนรับ พิมพ์ก็เหลือบไปเห็นป้ายชื่อที่แขวนอยู่บนผนังด้านหลังเคาน์เตอร์ มีชื่อของพนักงานหลายคนติดอยู่ รวมถึงชื่อ ‘คุณแพรวา’ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้บริหารระดับสูง “อร ดูนั่นสิ” พิมพ์กระซิบข้างหูอร “แพรวาก็อยู่ที่นี่ด้วย” อรหันไปมองตามนิ้วของพิมพ์ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ “จริงๆ ด้วยค่ะคุณพิมพ์ แพรวาก็ทำงานที่นี่” “เรื่องที่เธอให้การกับตำรวจ... เรื่องที่เกี่ยวกับการซื้อขายยาโดยผิดกฎหมาย มันต้องเชื่อมโยงกับที่นี่แน่ๆ” พิมพ์พูดต่อ เสียงของเธอแผ่วเบาลง “เราต้องเข้าไปดูข้อมูลในระบบของพวกเขาให้ได้” หลังจากการพูดคุยที่ยืดเยื้อ พนักงานต้อนรับก็ยอมให้ทั้งสองคนขึ้นไปรอที่ห้องรับรองชั้นล่าง โดยอ้างว่าต้องรอคุณสมชายว่างจากการประชุมก่อน “ฉันไม่คิดว่าเธอจะยอมให้เราขึ้นมาง่ายๆ แบบนี้นะ” พิมพ์กระซิบกับอรขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งรออยู่ในห้องรับรองที่ดูหรูหรา แต่ก็เงียบสงัดจนน่าขนลุก “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะคุณพิมพ์ แต่ก็ดีที่สุดแล้วที่เราจะทำได้ตอนนี้” อรตอบ “ฉันแอบสังเกตทางเดินแล้วค่ะ แผนกไอทีอยู่ทางปีกซ้ายของชั้นนี้ ถ้าเรามีจังหวะที่ดี อาจจะลองแอบเข้าไปดูได้” “ฉันจะคอยดูจังหวะให้” พิมพ์บอก “เธอแน่ใจนะว่าข้อมูลที่เธอพบเกี่ยวกับบริษัท ‘เมดิแคร์ ฟาร์มา’ มันเชื่อมโยงกับที่นี่จริงๆ” “มั่นใจค่ะคุณพิมพ์ เอกสารที่แพรวาเคยทำหล่นไว้ที่บ้านฉัน มันมีบันทึกการโอนเงินจำนวนมหาศาลไปยังบัญชีของบริษัท ‘เวชภัณฑ์วิวัฒน์’ และที่สำคัญกว่านั้นคือ ชื่อผู้บริหารสูงสุดของ ‘เมดิแคร์ ฟาร์มา’ คนปัจจุบัน ก็คือ ‘คุณอาทิ’ ซึ่งเป็นน้องชายของเจ้าของ ‘เวชภัณฑ์วิวัฒน์’ คนก่อนค่ะ” อรเล่าด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “มันซับซ้อนกว่าที่คิดมากเลยค่ะ” “อาทิ... ชื่อนี้ฉันเคยได้ยินที่ไหนนะ” พิมพ์ครุ่นคิด “เหมือนเคยได้ยินจากปาก ‘คุณชลธี’ ตอนที่เขาพูดถึงเรื่องธุรกิจของครอบครัว” “นั่นแหละค่ะคุณพิมพ์ ฉันก็คิดเหมือนกัน” อรเสริม “ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะใหญ่กว่าที่เราคาดไว้มาก” เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง คุณสมชายก็เดินเข้ามาพบทั้งสองคน เขาเป็นชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐาน แต่แววตาฉายแววเหนื่อยหน่าย “คุณอร ผมสมชายครับ มีอะไรให้ผมรับใช้” เขาเอ่ยถาม “ผมได้ยินจากพนักงานว่าคุณต้องการพบผม” “สวัสดีค่ะคุณสมชาย” อรกล่าว “ดิฉันอรค่ะ เป็นเพื่อนสนิทของคุณพิมพ์” เธอผายมือไปยังพิมพ์ “เรื่องที่ดิฉันอยากจะเรียนปรึกษา เป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนค่ะ” “เชิญครับ” สมชายผายมือเชิญให้นั่ง “คือ... ดิฉันกำลังสืบหาข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับ ‘แพรวา’ ค่ะ” อรเริ่มพูด “ดิฉันทราบมาว่าคุณแพรวาทำงานอยู่ที่นี่ ตำแหน่งผู้ช่วยผู้บริหาร” สมชายพยักหน้า “ถูกต้องครับ คุณแพรวาเป็นพนักงานที่นี่” “และดิฉันทราบมาอีกว่า บริษัท ‘เวชภัณฑ์วิวัฒน์’ ของเรา มีความเกี่ยวข้องทางธุรกิจกับบริษัท ‘เมดิแคร์ ฟาร์มา’ ใช่ไหมคะ” อรยิงคำถามตรงเข้าประเด็น สมชายมีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย “ก็... มีบ้างครับ เป็นการร่วมทุนในบางโครงการ แต่เป็นเรื่องภายในของบริษัท ผมคงบอกรายละเอียดมากไม่ได้” “ดิฉันอยากจะขอตรวจสอบข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับ ‘แพรวา’ และการติดต่อกับ ‘เมดิแคร์ ฟาร์มา’ ค่ะ” อรเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา “รวมถึงข้อมูลการเงินของบริษัทในช่วงที่ผ่านมา” สมชายดูอึดอัด “คุณอรครับ ผมเข้าใจว่าคุณอาจจะมีเรื่องที่ต้องสงสัย แต่การเข้าถึงข้อมูลพนักงานและข้อมูลทางการเงินของบริษัท เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก และต้องได้รับอนุญาตจากผู้บริหารระดับสูงเท่านั้น ผมไม่สามารถอำนวยความสะดวกให้คุณได้ตามที่ขอครับ” “แต่ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวกับความผิดทางกฎหมายล่ะคะ” พิมพ์แทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว “ถ้า ‘แพรวา’ กำลังมีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดผิดกฎหมาย และใช้บริษัทนี้เป็นช่องทางในการฟอกเงิน หรือซื้อขายยาที่อันตราย” สมชายหน้าซีดลงเล็กน้อย “คุณพิมพ์ครับ ผมไม่ทราบว่าคุณมีข้อมูลอะไร แต่ผมขอยืนยันว่า ‘เวชภัณฑ์วิวัฒน์’ ดำเนินธุรกิจอย่างถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ” “แล้วทำไมบริษัท ‘เมดิแคร์ ฟาร์มา’ ถึงมีประวัติไม่ค่อยดีนักล่ะคะ” อรเสริม “มีข่าวลือว่าพวกเขาเกี่ยวข้องกับสารอันตรายหลายชนิด” “ข่าวลือก็คือข่าวลือครับคุณอร” สมชายตอบเสียงแข็ง “ผมไม่สามารถให้ข้อมูลใดๆ ที่ขัดต่อระเบียบของบริษัทได้” “ถ้าอย่างนั้น ฉันขอพบผู้บริหารระดับสูงของที่นี่ได้ไหมคะ” พิมพ์ถาม “ผู้บริหารระดับสูงทุกคนติดภารกิจสำคัญที่ต่างประเทศครับ ไม่มีใครอยู่ที่นี่ในขณะนี้” สมชายตอบอย่างรวดเร็ว จนพิมพ์รู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นความจริง “คุณสมชายคะ” อรพูดเสียงอ่อนลง “ฉันเข้าใจค่ะว่านี่เป็นเรื่องยาก แต่ถ้าคุณพอจะช่วยอะไรเราได้จริงๆ ก็จะขอบคุณมากค่ะ แค่ร่องรอยเล็กๆ น้อยๆ ก็อาจจะช่วยให้เราคลี่คลายเรื่องนี้ได้” สมชายลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ “ผม... ผมทำอะไรมากไม่ได้จริงๆ ครับ แต่ถ้าคุณอยากทราบเกี่ยวกับคุณแพรวา ผมพอจะบอกได้ว่าเธอเป็นพนักงานที่มีความสามารถและทำงานได้ดีทีเดียวครับ” “เธอเคยมีปัญหาอะไรกับใครบ้างไหมคะ” พิมพ์ถามต่อ “เท่าที่ผมทราบ ไม่เคยมีครับ เธอค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร” สมชายตอบ “แต่... มีอยู่ครั้งหนึ่ง เธอเคยมีปากเสียงกับคุณวิรัช ผู้จัดการฝ่ายการตลาด เรื่องการอนุมัติงบประมาณบางอย่าง” “คุณวิรัช...” พิมพ์ทวนชื่อนั้นในใจ ‘วิรัช’ ผู้จัดการฝ่ายการตลาด คนที่เธอเคยเจอในงานเลี้ยงของ ‘คุณชลธี’ และสังเกตเห็นท่าทีแปลกๆ ของเขา “ขอบคุณสำหรับข้อมูลค่ะคุณสมชาย” อรกล่าว “ถึงแม้จะไม่ได้ข้อมูลที่ต้องการทั้งหมด แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย” ขณะที่สมชายกำลังจะลุกขึ้น พิมพ์ก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา เป็นรูปของเขาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง และมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อยู่ข้างๆ “คุณสมชายคะ รูปนี้... ลูกสาวของคุณเหรอคะ” พิมพ์ถามอย่างสุภาพ สมชายยิ้มบางๆ “ครับ ชื่อ ‘น้ำฝน’ ครับ” “น่ารักจังเลยค่ะ” พิมพ์เอ่ยชม “เหมือนตุ๊กตาเลย” “น้ำฝน... ชื่อนี้น่าคุ้นจัง” อรพึมพำเบาๆ พิมพ์สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในท่าทีของสมชาย เขาดูเหมือนจะพยายามหลีกเลี่ยงการพูดถึงเรื่องครอบครัว “ขอบคุณอีกครั้งค่ะคุณสมชาย” พิมพ์กล่าว “ถ้ามีอะไรเพิ่มเติม ดิฉันจะขออนุญาตติดต่อกลับนะคะ” เมื่อออกมาจากห้องทำงานสมชาย อรและพิมพ์ก็แอบเดินไปทางปีกซ้ายของชั้นที่อรบอกไว้ “พิมพ์คะ ถ้าเราแอบเข้าไปในแผนกไอทีไม่ได้จริงๆ เราจะทำยังไงต่อคะ” อรถามด้วยความเป็นห่วง “ฉันว่าเราต้องหาทางติดต่อ ‘คุณวิรัช’ ให้ได้ก่อน” พิมพ์บอก “จากคำพูดของคุณสมชาย เขาดูเหมือนจะเป็นคนเดียวที่มีความขัดแย้งกับแพรวา ฉันว่าเราต้องไปคุยกับเขา” “แต่คุณสมชายบอกว่าเขาติดประชุม” อรแย้ง “บางทีเขาอาจจะไม่ได้ติดประชุมจริงๆ ก็ได้” พิมพ์พูด “หรือบางที เขาอาจจะกำลังหาทางหลบซ่อนอะไรบางอย่าง” ทั้งสองคนแอบเดินไปตามโถงทางเดินที่เงียบสงัด เมื่อมาถึงบริเวณหน้าห้องทำงานที่ติดป้ายว่า ‘ฝ่ายการตลาด’ พิมพ์ก็ชี้ไปที่ประตูบานหนึ่ง “น่าจะเป็นห้องคุณวิรัชนะ” พิมพ์กระซิบ “แต่จะแอบเข้าไปได้ยังไง” ทันใดนั้นเอง ประตูห้องข้างๆ ที่เป็นห้องเก็บเอกสารก็เปิดออก มีชายคนหนึ่งเดินออกมา เขาสวมชุดสูทสีดำ หน้าตาเคร่งขรึม “คุณอร คุณพิมพ์” ชายคนนั้นเอ่ยทัก เสียงของเขาฟังดูเย็นชา ทั้งสองคนหันไปมองด้วยความตกใจ “คุณ... คุณวิรัช” อรเอ่ยชื่อเขาออกมา “ผมเห็นคุณสองคนเดินวนเวียนอยู่แถวนี้ ผมทราบว่าคุณกำลังตามหาข้อมูลเกี่ยวกับคุณแพรวา และเรื่องที่เกี่ยวข้องกับ ‘เมดิแคร์ ฟาร์มา’ ใช่ไหมครับ” วิรัชเอ่ยถามตรงๆ พิมพ์และอรมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้ได้อย่างไรคะ” พิมพ์ถาม “ผมได้ยินที่คุณกำลังคุยกับคุณสมชาย” วิรัชตอบ “ผมไม่อยากให้คุณสองคนไปยุ่งกับเรื่องนี้มากกว่านี้ มันอันตรายเกินไป” “อันตรายยังไงคะ” อรซักถาม “คุณแพรวา... เธอไม่ใช่คนดีอย่างที่คุณคิด” วิรัชกล่าว “เธอเข้าไปพัวพันกับสิ่งที่ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว และคนเหล่านั้น... พวกเขาไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น” “แล้วคุณล่ะคะ” พิมพ์ถาม “คุณเป็นใคร และคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ยังไง” วิรัชถอนหายใจยาว “ผม... ผมเคยมีปัญหากับแพรวาจริงครับ เรื่องการอนุมัติงบประมาณ แต่จริงๆ แล้ว มันมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่านั้น” “ช่วยบอกเราเถอะค่ะ” อรวิงวอน “เราต้องการความจริง” “ผมไม่สามารถบอกอะไรได้มากนักที่นี่” วิรัชกล่าว “แต่ถ้าคุณอยากรู้ความจริง คุณต้องไปที่บ้านของผมคืนนี้ ผมจะส่งที่อยู่ให้คุณ” วิรัชหยิบกระดาษโน้ตเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นให้กับอร “คุณพิมพ์ครับ คุณอร ผมเตือนคุณแล้วนะครับ เรื่องนี้อาจจะทำให้คุณเดือดร้อนถึงชีวิต” พูดจบ วิรัชก็เดินจากไป ทิ้งให้พิมพ์และอรยืนงุนงงอยู่กลางโถงทางเดินอันเงียบสงัด “พิมพ์... เราควรจะไปบ้านเขาจริงๆ เหรอคะ” อรถาม เสียงสั่น “ฉันไม่รู้แน่ชัด แต่อร” พิมพ์พูด “ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้กำลังจะเปิดเผยความจริงบางอย่างที่ใหญ่กว่าที่เราคิดไว้มากนัก ฉันคิดว่าเราต้องไป”